3520 resultaten.
De laatste stuiptrekkingen van de zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
786 We genieten nog even van de
laatste stuiptrekkingen van de zomer
die bijna ten einde is
de dagen al wat korter
de nachten fris
voorbije vakanties
lege stranden
verlaten terrassen
welkom herfst
nog even en
ga je ons weer verrassen
met je wonderschone
kleurentooi
die zal schitteren en glanzen
als een pas geverfd
schilderij zo mooi
en de…
Zon zat
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
532 Populieren
zon zat
zou je wel zeggen
als je zo
hun blaren
zwerven ziet…
mijn vriend
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
682 zodra ik één stap buiten zet
laat hij zich rap bemerken
hij woelt mijn haren stevig om
en kust hartstochtelijk mijn wangen
blaast nevels weg en spinnenwebben
gooit open mijn verlangen
alsof hij mij te wachten stond
mijn vriend de wind
soms wil hij naar mij luisteren
mij zwoel en zacht befluisteren
de warmte even tastbaar maken
als gevoelens…
Herfst
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
863 De herfst heeft zijn intrede gedaan
trotse bomen buigen krom door de wind
iedereen heeft zijn jas weer aan,
hier en daar vallen al blaadjes.
Regenbuien komen af en aan
de wind vrij spel door de straten
de zon piept af en toe tussen de wolken door
maar ja, daar is het nu toch herfst voor…
Najaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
705 De bladeren vallen,de herfst is ingetreden
op de ramen tikken dikke droppen,
in de brieven met vergeelde enveloppen
herlees je in het kort,weer je verleden.
Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen
over de vele jaren die al zijn vervlogen
en toch in enkele minuten allen samenkomen.
Dan hoor ik een deur,die lichtjes wordt bewogen
en zachte…
Voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 Ik doe vanmorgen vroeg de lente open
en pak mijn jas, maar zij gebaart van nee,
ze zoekt wat gras en gaat daar rustig liggen,
kijkt om zich heen en ik kijk met haar mee.
Een meesje bungelt met één pootje
aan een ijle berkentwijg. De lente zucht
beroert de roze verenbuik en fluistert zacht:
voel jij het al, ik zit weer in de lucht.…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.
Nog is de droom…
Najaarslaan
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.488 Ik keek in de gouden heerlijkheid
Van een najaarslaan,
Het was of ik de goudene deuren wijd
Zag openstaan,
Het werd mij, toen ik binnen ging,
Of ik door gouden gewelven liep:
Ik aarzelde even, ik ademde diep,
Diep van verwondering.
Ik voelde mij eerst als een kindje, dat stout
Doet wat verboden is;
Ik sprak: 'Zijn voor mij die gewelven…
herfstbladeren
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.040 Mijn haren in de wind
Mijn gevoel als een kind
Mijn hart dat hier de weg vindt
Wat begon met lege gedachten
Begon te veranderen als de natuur
Met zijn mooie blaadjes op de grond
Drukke zware dagen
Veranderden in lichte en zweverige maanden,
Want alles ging voor de wind
En tijden veranderden snel
Maar het mooie gevoel
Bleef rond mij…
September
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.050 Mijn gedachten nog bij de zomer
Mijn gevoel nog bij de zon
Mijn hart nog bij de stilte
Wat begon met een zacht warm briesje
Begon te veranderen in harde koude wind
Die mij zenuwachtige rillingen gaf
Lichte mooie zomerdagen
Veranderden in twijfelachtige weken
Want alles stond op scherp
De tijden werden anders
Maar de verlangens naar de…
de herfst vooruit.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
693 loop mee met de storm
je jas waait weg
je staat in je hemd
kou dringt in je huid
de regen valt op je dak
je wordt verkouden
je ziet door de regen
de bomen niet staan,
wat ben je eenzaam. -…
door herfstbladeren heen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 ik zit in de auto
het is koud buiten
hier zit ik heerlijk
met jas om me heen
geklemd, een
zigzag van fietsen
auto's brommers
onder grijze wolken
de ruitenwissers
gaan piepend heen
en weer
ik hoop dat je
ach, ik hoef het niet
te zeggen, ik kom zo
naar je toe,
ik zet me vast in de
stoel en geef gas
en denk aan jou…
nazomer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.202 De weergoden zijn ons
gunstig gezind
nog even zindert de zomer na
met blauwe hemel en
zacht fluisterende wind
en je zonnestralen die
de aarde hebben gekust
zinderende nazomer
blijf nog even
voordat je bent
uitgeblust…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 je valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
745 Nu de herfst begint vandaag en de bladeren
vallen, niet enkel in de natuur maar ook
in ons aanvoelen, ons verlangen naar
vrede en rust, nu komen ook de najaarsstormen
in heftigheid aangewaaid. Wat kan er toch in
mensenharten omgaan aan wanhoop, vrees en onrust;
hoe kan de lucht betrekken en ineens is weg het licht,
het tintelende, stralende…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 De blaren laten los en op de wind
drijven ze donker langs de grijze lucht,
alsof een vlucht verlate vogels wegtrok.
Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud…
De zomer voorbij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.100 hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur
bode van weekblaadjes en vogelvoer
lamplicht verzilvert het trage spoor
van een huisdier, op weg naar morgen
aan ragfijne draadjes hangt het leven
van een kantklossende koorddanseres
en wind die in vlagen zijn plagen stoot
veegt onverdroten mijn straatje schoon
gehuld in getijdenjas van jaren…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 Langzaam trekt de zomer
haar groene kleed weer uit
en verwelkomen we de herfst
die zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan…
Groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
917 Een rustige septemberavond
De avond valt vroeg
De nacht is lang
De laatste zuchtjes van
De hete zomeravonden
Lichte bries over je huid
Licht rillend, gehuld in zomerkleding
De laatste witbiertjes
Een ultieme groet aan
De geslaagde zomer
Die heerlijke avond
Verwacht men de winter
Maar toch eigenlijk ook niet…
Acceptatie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
916 Alles cool
waarom niet?
Het is herfst
wat wil je dan?…
goudomrande dagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
749 milde herfstzon schijnt alom
warmt mijn kale kruin in goud
omrande dagen
laat de bladeren trager naar
de aarde keren, langer aan
mijn takken kleven
vogels vliegen rond mijn stam
al zwierend in verzonken
avondlicht
waar 't land stilaan vervaagt
in paars gesluierde nevels…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Oktober
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.380 Oktober met uw donkerblauwe dagen,
Uw koesterende warmte en koelend licht.
’t Hart kan uw heerlijkheid haast niet dragen.
Gij zijt té schoon voor ons verweend gezicht.
O, tranen kunnen onze ziel niet zuivren,
Zij maken ons ellendig en zo zwak,
Dat wij voor uw milde weelde huivren,
Als uw wit licht in stille kleuren brak.
Gij hangt de weke…
oktober
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 'alles is verleden tijd
sprak de dichter'
in de schaduw van oktober
ben ik het die amechtig
tracht mee te liften op de rug
van een seizoen van verval
met de snelheid van vallende eikels
gaat het snel bergafwaarts…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal…
Raadselen van herfst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
823 Het herfst weer
wind blaast zich
een weg
met regen als trawant
Blad bloost
aan oudere takken
het bos
vergroent, vergeelt
Zijn wij niet verdeeld
over het najaar
tijd van oogst?
tijd van dood?
Paddenstoelen kleuren
vlammend rood
ondergrondse raadselen
aan bosrand, waterkant.…
Oktober(2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 terwijl de maand langzaam vordert
voelt men de oktoberwind steeds harder
de winter schuilt reeds in de avond
de lucht barst van de kou
een langzaam landschap vult zich
met de humusgeur van bladeren en twijgen
over het vage zicht van vormeloze dagen
valt nog wat sporadisch licht…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…