2974 resultaten.
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 Een spiegel van de ziel, zo rein,
Waar liefde woont, zal altijd zijn.
Daar vind ik troost, daar vind ik rust,
In jouw blik, die mij kust.
Een haven in de storm van het leven,
Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven.
In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.…
Landelijke ochtensonate
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 aarzelend vaag
lichten horizontale
luchten op in
tere aquarel kleuren
spiegelend in het
koude ochtend vocht
nog is de dag
niet wakker want
de vroegste haan
heeft zich nog niet
laten horen als echo
van de dorpstoren
stram en al
aardig krom na zijn
eerste melkronde
rekt de boer om
de klompen met
voetjes aan te trekken
het gebroken…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
Ons vertaalidioom
netgedicht
3.2 met 42 stemmen
289 ik heb je
vele gezichten
in mijn hand
met aan de
bovenkant
je ogen
jouw spiegel
van de ziel die
dieper kijkt
als ik je bijlicht
met het geluid
van mijn stem
die vragend
al de paden gaat
die jij mij wijst
in mijn totale
ondergrondse
onervarenheid
want waar talen
langs elkaar
schuren en tegen
muren botsen in
een verkeerde…
Narcistisch gewin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
255 Als ze beschikken over veel macht,
Door geld of hun suprematie
Door hun mediagenieke kracht,
Gebeurt onmenselijk wreed leed,
Wijl ze dat niet voelen noch zien,
Enige is hun ego in de spiegel,
Die de realiteit glashard ontkent.
Pas als ’t kwaad is geschied,
Niets nog het kwaad kan herstellen,
Zingt ’t volk het afscheidslied.…
DUBBEN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
353 Twee-in-een-gezichten van Picasso
tonen hun gelijk:
spiegeling is bijzonder wijs
voordat je vreselijk te laat
op een T-splitsing afstevent -
besluiteloosheid begrijpt.…
valse richtingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
160 Nu is het makkelijk praten, klagen dat het
een schande is, waar men zelf ook in spiegels
kijken kon zonder voor hun ijdelheid te vrezen;
laat dat najagen van wind maar aan hen over
die de wereld ondersteboven zien wapperen
en waaien, in ondoordachte, valse richtingen.…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Nu ik het weer zo voel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Als mijn handen of schouders
je niet kunnen steunen of helpen
mijn woorden of juist het gebrek er aan
nu domweg als mijn zwijgend knikken
je niet kunnen troosten,
vergeef me dan.
Soms bezit ik niet meer dan wat ik heb,
kan ik jou enkel een ogenblik van geduld
het toen en nu geven, je echt wel samen
voor en op die andere weg mocht je wensen…
Het meisje achter het raam
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 meisje achter het raam,
Haar hand drukt op het glas
Ze kijkt verlangend naar buiten,
Wist ik maar wie ze was
Er zit een meisje achter het raam,
Haar ogen kijken bang
Gedachten schieten door haar hoofd,
Een traan rolt over haar wang
Er zit een meisje achter het raam,
En opeens herken ik haar
Ik zie nu wie dat meisje is,
Het is mijn spiegeling…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 Haar negerend wast hij zijn handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond rondom van wonden
in deze kleine spiegel…
ik beleef jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.954 Als het eerste zonlicht
Mijn dromen verjaagt
Haar zachte stralen
dageraad maakt
Weet ik mijn dagen
Overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat mijn hart zingen…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
Doe het alleen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
953 Kon ik je maar bellen
En zeggen wat ik voel
Kon ik je maar zeggen
Hoeveel tranen er zijn geweest
Een simpele zin
Een simpel gebaar
Het gaat niet goed
Ik heb je nodig
Je armen om me heen
Is wat ik nu wil
Vraag het niet
Zeg het niet
Mijn ogen smeken
Naar een spiegel die niet kijkt
Kan ik het je vertellen
Zonder je te spreken
Mijn…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken. Herinneringen tot leven wekken,
zien hoe de buren gluren, doe maar denken.
De poes verwennen, en passantje zo weer kennen.
------------------------------------------------------------
uit: 'Maanreiziger' (Groningen 2004)…
steeds zoals jij wilt
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.542 dan moet ik spiegels breken om jouw lijnen te zien
met vele rondingen in het verlangend uur
als wind soms stormend en dan weer weg-
snellend kom je terug; strelend
trek jij mij hongerend en met stijve
lendenen door labyrinten van tijd zoals jij wilt
genietend van datgene wat het leven ons laat
verlies ik in jou mijn wortels en al
het nog…
onbeDOELd
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
696 de kerk in het midden
van af te breken huizen
staat er doelloos bij
wees in een drooggevallen zee
waar geen mensen zullen blijven
dan wel opnieuw het water
onder haar spiegel later
het onderwater onderzoek
schatteneiland op de bodem
van wat politieke beslissingen
telkens weer rechtvaardigen
de wandeling door het verleden
doet vandaag…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
Te laat.
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.571 Als ik jou was
zou ik er maar vast aan gaan wennen
Heb alles namelijk geprobeerd
heb er alles aan gedaan,
door het
voor me uit te schuiven
en het simpel weg te wuiven
Ik heb zelfs
voor de spiegel gestaan,
ik zag mijn vinger
naar mijn voorhoofd wijzen.…
Verteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Haar lange blonde haren
dansen losjes op haar rug
haar pasjes gaan lichtvoetig
het pinnen super vlug
de ruiten spiegelen ogen
gehaast en ongeremd
haar handen dragen tassen
woeste blikken onbestemd
wil zij alleen maar shoppen
schouwt elk pand als tent
langs etalagepoppen
verkleed als vrouw of vent
haar leegte draagt steeds zwaarder…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 Een scheermesje, een spiegel en wat coke
Staan op tafel klaar voor zo meteen.
De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 natuurlijk wil hij niet meer zien
hoe zijn zachte huid verrimpelt
en plooien trekt over zijn lijf
de spiegel toont meedogenloos
donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid…
Mooi zijn
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.946 Want als ik lachend in de spiegel kijk
dan denk ik: meid je bent best mooi.…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld
tussen hier en de horizon
de spiegeling…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 het doet er niet toe, zei ik
hij is dood
ik legde het geweer op de vreemdeling
plukte plastic geraniums en gooide ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op…
Kabbelende watertaal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
666 wuiven in ‘t voorbijgaan
langs de slingerende IJssel
rust ik op een platte steen
het water kabbelt kalmerend
bepaalt ook haar eigen koers
ik luister naar de watertaal
kijk onder de oppervlakte en denk
hoe diep kan iemand zinken
-of heet het misschien schuilen-
de zon dwaalt over de stroming
ik warm me aan haar inzicht
raak de spiegel…