2779 resultaten.
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.440 Laat mij zien, spreken, voelen, horen
nu mijn ogen, mijn mond, mijn handen
nog tot mijn jeugd behoren,
want later... later
zijn het niet meer onze oude lijven die bekoren
maar slechts het wetend zwijgen
in ons samen zijn...…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ze staan me glashelder voor ogen
de fluwelen nachten
vorst, hagel, sneeuw of storm
ze kunnen ons niet deren
we vinden bij elkaar meer bescherming
dan in ons huis van beton
onze jeugd ligt al achter ons
maar ons bloed verhit nog steeds
's nachts komen dromen
op raspaarden binnen
laten schatten achter op ons bed
die we innig minnekozen…
Maanschone ogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 als aan mijn oog zich
een regenboog ontvouwt
blauw intenser is
dan
hemelsblauw
het rood van
karmozijn
fluister ik
pril is de jeugd
goud van haar
zilver
het ouderschap
in het pure grijze
vind ik
jouw
warme armen
kijk in het maanschone
van Moeder Aarde
in een
ogen blik
puur en zacht
het morgengloren
God wat…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 hij laat ons
de stilte verwonderd
leegte met werken gevuld
raakbaar eigenwijs
ongenaakbaar in
scherp formuleren
altijd jong
erudiet en belezen
zijn jeugd zat wat tegen
flamboyant in optreden
het lichte narcisme was deel
van zijn flirt met ons heden
in de wereld van mensen
gaf hij zich bloot in geschenken
waarvan hijzelf het meest…
Beelden van gebed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 alle mensen
zijn op pad met
trage tred of snelle pas
ieder zijn bagage
de jeugd nog onbeladen
ouderen met zwaar ervaren
in woorden
is het leven uitgelegd
hoop vindt beelden in gebed
de blikken
zijn gericht op
steeds maar verder gaan
in rust en bewegen
heeft ieder
zijn talenten gegeven
door samengaan
kunnen ook hun kinderen…
zachtjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
625 mannenoog, een mannenlach
hij geniet bij voorbaat van een tere huid
in ruwe werkmanshanden
die hij zacht, heel zacht
laat landen rond haar buik
ooit droeg ze daar zijn kind, een jongen
die met grote sprongen door het leven danst
haar liefde glanst in grote ogen
tussen vrouwelijkheid en deugd
in de oude kledingkast bewaart ze
stil haar jeugd…
Te moeilijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 ’t Was op een bijbelkring,
het ging over vergeving,
één van de mannen traande
ik kan het niet, het heeft te diep geraakt,
hij had de oorlog meegemaakt.
’t Was in een kringloopwinkel,
men sprak over vergeving,
je weet toch wat er in de Bijbel staat,
de vrouw barstte in huilen uit,
ze was haar hele jeugd misbruikt.…
Of wat daar op lijkt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Niet het blinkend groot
Verhaal, de schijn waaraan
Ieder zich op wil trekken
Die iets in de melk te
Brokk'len heeft, of iets
Wat daar op lijkt -
Maar het kleinste geluk
Is het houvast, kind'ren
Die onverwacht komen naar
't Huis waar ze hun jeugd
Beleefden, het hechte van
Het ouderlijk nest beleven
In plaats van stoer op
Eigen…
Boemerang
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.844 De jeugd wordt nagezeten door demonen,
De ouderdom wiegt zich in zoet gezang,
De builenpest bezoekt de godenzonen
En liefde staat gelijk aan levenslang.
------------------------
uit: 'Boemerang', 2012.…
Aaibaarder dan ik dacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 echte
bruine berenvacht was
aaibaarder dan ik dacht
een zwarte neus
zonder gaten
die frunnikte ik pas later
hij was mijn
knuffelbeest en beste vriend
die ereplaats heeft hij verdiend
nog kijkt hij
mij vragend aan als
ik kom en hem zie staan
na een kroel
tussen de kapotte oren
lijkt zijn knor altijd te horen
hij is een stukje jeugd…
Ik dacht.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 'k Moet niet klakkeloos meer denken,
dat wat wij ooit meekregen van huis uit
dit ook aan de jeugd men 't zou schenken
want nu, nu lijkt de spiegel dus een ruit.
Een ruit waarin men niet kan spiegelen
slechts doorkijken, mits gezeemd
een spiegel echter, voorgehouden
is de toekomst niets meer vreemd.…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dat aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.…
moederschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 tot me
met sprekende ogen en
het hart op de tong
ze geven liefde
ik kijk terug naar wie ik was,
ook in gebreke
ver heb ik gekeken
zag heel veel goeds, doch ook
te veel dat anders kon
maar ik leef vandaag
en houd heel graag mijn zachte doeken
in een heldere zon
daar dansen ze, als witte vlaggen
ritmisch op het lachen van
hun jeugd…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 gezicht
gezien wat
de jaren daar
hebben aangericht
kleine en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten kan
spant je huid
weer jeugd…
Afscheid van het oude huis.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
928 Nog één keer langs het huis,
nog één keer snuisteren
in kamers, in diepe laden
ligt onze jeugd geborgen.
Nog één keer de tuin in
waar de bomen gerooid zijn
en de poezen begraven.
Molly de grijs gevlekte moederpoes
die stierf tussen de spinazie.…
Persconferentie vanavond zeven uur Marc Rutte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
429 Excellentie de Minister President
de heer Marc Rutte en vooral luisteren
het zal weer een boodschap worden van een manager
want een echte volksleider is hij niet
geen enkele stip aan de horizon van ons zo gave land
wel stipt en resuluut en overal gehoorzamen
aan het nieuwe normaal, die anderhalve meter
nou dat spoort niet en zeker niet bij de jeugd…
E2
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
442 Hier sta ik
Eenzaam achter glas
Een wijze uil kijkend
Vanuit een hoge boom
Die het even niet meer weet
De vrijheid loopt
Daar beneden over straat
Frank vrij jong en kwiek
Zoals het jeugd meestal vergaat
Vrolijk en gezond
En hier boven op E2
Loop ik rond
Met een infuuspaal
Als schaduw aan m'n zij
Mijn strohalm met het leven…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko Biloba
dat de winter overleefde
terwijl bijna vanzelfsprekend
rimpelloos je jeugd…
Een sprankje ondeugd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag
je ogen zingen
met het licht
van de zon
van binnen
een sprankje
ondeugd lag
als verrassing over
je bruingebrande jeugd
op het warme strand
kleine cirkelwinden
speelden met
achtergelaten dingen
waaiden op in
een minitornado
bestrooiden ons
met zand als
offerande van
de natuur op een
godvergeten uur
wij holden…
slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
182 tijd
me voor deze nacht bevrijdt
van allerhande ongure dromen
niets stemt me beter dan je
“ C - majeur “ die als grondtoon
me laat zweven over de vele
mineurs die in jouw draaiboek
zijn geplaatst
zo krijgen mijn dromen een hernieuwd
stappenplan wanneer jouw vloeiklanken
zich vormen naar de articulatie die door
Apollo in jouw eeuwige jeugd…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld
een biezenmand, waarin rotte
appels zullen verdwijnen, een
voorwaarde voor een
duurzaam bestand.…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Dat valse zonnetje is maar schijn ;
het kan en mag niet duurzaam zijn ;
straks vindt ge u zelf bedrogen
die zonneschijn is logen!
Dan kwijnt ge weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!"
-------------------------------
uit: Gedichten (1892)…
OPRUIMING
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.048 slecht van stof, of was het dus een echte sof, een mix
nee geen kenmerk ook geen duurzaam label weg, was niks
echt er is niets bijzonder bij, gewoon futloos op een hanger
toch kijk ik nog eens verder hum...ja, daar zie ik wat
verdomd dat is die mooie, was altijd mijn liefste favorieten "stuk"
ik gooi nu alles op een hoop weg, weg, opgeruimd…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Duurzaam vooruit kijken in de nacht
het is mijn enige donkere plek naar jou
de spanning zonder sterke voltage
gewoon mijn energiebron die ik vertrouw.…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
kwikzilveren ons de haren
die ooit ons
met het oog op elkaar
ten berge rezen
weten wij
geluk is geen grijpstuiver
het is een werkwoord
dat moet rijpen
zoals wijn op het vat
het is meer dan gewoon
een zielsverwantschap
onvoorwaardelijk ook
puur en oprecht
werkelijk en duurzaam…
’T WORDT T’ SAMEN GROOT.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.304 Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in de jeugd,
Geen vonken tot de lust, maar sporen tot de deugd.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* wast - groeit, toeneemt…
Ramadan
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.355 Ramadan
Mijn tante gelooft nog steeds
vindt excuses voor mijn ongeloof
meestal een maand voor de vastentijd
Ik zwijg en herinner me van mijn jeugd
vooral verstoppertje spelen in de nacht
gevonden worden en tantes lach
Na zonsondergang stopt zij mij vol
met wat de diëtiste me verboden heeft
Een maand houd ik het nog wel vol
daarna begint…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…