Alle inzendingen over verlaten

4313 resultaten.

Sorteren op:

Muren van niet thuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
zag de grauwe vensters in muren van niet thuis een straatlantaarn donkerde de chaos in schijnbaar verlaten huis toch klop ik aan in licht verwachten de voordeur kraakte in het openen na zoveel stille nachten je blik weerkaatste in de schemer van de trap ik had de eerste stap gezet jij wist mijn gevoel jouw hand vond feilloos snel…
wil melker29 november 2008Lees meer >

Onrust

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.596
beroof me van het heden over drie weken opnieuw het leven gevoelens sidderen door me heen ik heb er liever geen geef terug mijn eigen ik want deze schizo voelt zich zelfs te sick zo hard is soms het bestaan terwijl depressies komen en gaan O lichaam verlaat toch mijn angst Gaat heen met mijn ongeduld! Verdwijn uit mijn ogen!…
FJ Smit11 maart 2009Lees meer >

Stille zaterdag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Als was U was in hun handen en gekerfd hout eeuwen oud sprokkelden keien aarzelend blauw waar tongen smolten en duistere kelen beklemming zonder ontzag kreten gingen grenzen gebukt onder langzaamaan verlaten ik hoorde aan maar sprak Uw taal niet ik luisterde maar kon U niet verstaan genageld liet ik Uw hand voorbijgaan opstaan…
metha11 april 2009Lees meer >

Strandtafereel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.059
De zee aan het strand waarop een uitkijkpost staat het lijkt zo verlaten maar ik voel me er zo thuis. Warmte die mij deelgenoot maakt van binnen, en ik drink water berusting is mijn heelmeester en sluit daarom af nu met een punt.…

Le paradis du coeur

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 915
nog erger dan het sterven is bij leven verlatenheid erven en chaos je zuigt in een kolk waar de ziel likt aan een scherpe dolk *dans le paradis du coeur* het touw naar de hemel lijkt gebroken de opperherder is, onaangekondigd, ondergedoken ik hoef niemand te vertellen hoe mensen mensen pellen *dans le paradis du coeur…

Een haan kraait

gedicht
2.1 met 276 stemmen aantal keer bekeken 47.298
Zoals, andersom, de schreeuw van wie heelhuids ter wereld komt: in woede en pijn je moeder verlaten en dan toch luidkeels willen leven en leven. Onbegrijpelijk, later. ---------------------------------------- uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…

Vals sprookje

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 881
vorige nacht heb ik gewandeld op de rand van een sprookje dat niet echt mee wou spelen nu na een dag verlatenheid gaat de zon opnieuw onder ik sta aan een slapeloos venster in het zwarte licht ga ik op reis met een taal hard als metaal stoer, klinkend klaar, hard op hard alleen nog te redden door een berustende zee die momenteel onvindbaar…
Nadine21 december 2009Lees meer >

Lente

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
Donkere dagen vervliegen voelde mij volkomen verlaten het is de kilte die langzaam verdwijnt jouw glimlach breekt door alle wolken het grauwe wordt stilletjes opgelicht ik denk aan je ogen ze zijn door vreugde bevangen zie de wind mijn stilte sussen liefde doet de pijn verdringen zit onder een roze wolk bedolven -een nieuwe…

Herboren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Mijn tenen staken over de rand Van een vervallen houten brug Regen druppels vielen uit de hemel En verdwenen in de rivier onder mijn voeten Naakt had ik twee uur geleden Het huis verlaten Om hier op verschimmeld hout naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken Maar ik ben niet voor niets gekomen Ik sluit mijn ogen en spring Zonder…
A19 augustus 2010Lees meer >

Vrees

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 843
Soms als het nacht is de straten verlaten Alle lichten gedoofd niemand om te praten Dan vrees ik wel eens dat er geen morgen is De lucht zwart blijft gehuld in droefenis Mensen blijven slapen en vogels sterven uit Blauwe wolken verdwenen in een stad zonder geluid Planten staken hun zuurstof geen passie meer geen lust Een Spookstad…
car18 februari 2011Lees meer >

Verstolen in lach

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
ik heb over hoofden gelopen het bieden en loven gezien de kleine tragedies van hopen en kopen het moeten laten misschien inhaal en hebzucht verstolen in lach stiekeme vreugde als de koper toch hapt het feest is geweest het plein bijna verlaten de rotzooi voor ieder te rapen plots klinkt de kreet van een kind dat in de troep zijn…

afscheid van leven

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 753
toen de wereld haar verlaten had vergat ze dat ze mooi was, ze vergat de kleine schelp vol troost die toch de zachtste glans kon hebben dat witte bloemen langs de weg zich terugtrokken gaf de dood een kleine kans om extra zwaar te zijn maar tussen pijn en levend lijden schikt nog een moment voor zon strijden geeft de kracht het hart…

Op sokken

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
veeg de bewijsstukken maar van tafel en de kruimels onder het kleed draai de klok maar terug naar gister als of het er allemaal niet toe deed hoe je haar hebt geslagen viel ze pardoes op de grond sneed haar gil door merg en been alsof de wereld niet bestond heb je ziedend het huis verlaten ben je heel hard weggerend haar snikkend achterlatend…
LadyLove13 september 2011Lees meer >

Voor in het missen

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
aan het begin van jouw naam de zucht, de adem langs de vleugels het puntje van je neus ja heus, ik ben het blad dat door de winden in het alleen zijn zwerft het allerkleinste vogeltje dat tinkelliedjes fluit als een zomerdroom sterft ik ben de hand die telkens liefde naar je zal schrijven door de spelende wolken op de verlaten…

JIJ EN IK

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Huilend als een kind, zwervend zonder schuilplaats, zal ik je weer verlaten...…
Leonard Hof4 februari 2012Lees meer >

toverkracht

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.439
Toen je liep in de verlaten gangen. We gaven je nog een laatste zoen. Jij was onze kampioen. Ik was boos, boos op iedereen maar niet op jou. Ik fluisterde woorden en zei dat ik van je hou. Ik huilde dag en nacht. Ik dacht: waarom hebben dokters geen toverkracht?…
ivo de cock14 februari 2012Lees meer >

Stamboom

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.542
Als alle bladeren zijn gevallen en de boom weer leeg is dan vult mijn brein zich met wortels vanuit de grond van mijn hart het verleden verlaten alle gedachtes in het hier en nu maar herinneringen blijven van de bomen die tegen over mij stonden die ik zag, toen ik het licht zag de wortels van de bomen zijn spiegels van mijzelf al zijn…

En zo gewenst gekomen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 761
Voor mijn dochter Zo verlaat nog En zo gewenst gekomen Sta jij daar In het volle Ochtendlicht te glanzen met Vlinders die jou omringen - Vlinder met de kleur Van vrijheid om je heen Die na pijn en verdriet Zo veel vreugde bracht En vrede voor iedereen In liefde opgedragen aan onze dochter Oetske Alke Frederiek, Casa…
Bert Weggemans17 september 2012Lees meer >

Schijnbaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Tot op de lengte der dagen schijn jij nog altijd op eeuwig durende golven dansen vogels in de wind worden verlaten voetstappen langzaam opgeslokt zijn schelpen stille getuigen van 'n leven voor zij op het zand werden geworpen rent een viervoeter achter een bal tot in de branding haren wapperen mijn jas dicht knopend proef ik jou…
LadyLove21 december 2012Lees meer >

Waanweten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 898
stille dagen, aarzelen door de zwangere zomer velen hebben ons al verlaten naar verre nieuwe oorden fonkelende nachten waar sterren schuiven wetend dat Orion dra de avondhemel siert deuren van najaarsdagen zal ontgrendelen met eendere troosteloze uren en een huiverend klagen stilte niet te verdragen dagen niet te vertragen en zomers…
Marcus Dehond4 september 2013Lees meer >

De warme herfstzon

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
ik dartel weer sinds tijden in de warme herfstzon hagel heb ik kunnen mijden de donderslag was niet voor mij zie de mensen zachtjes ernstig praten geschokt door mijn verlaten maar ik voel me vrij het aardse leven is er nog even voor mij ga hen met mijn speelsheid plagen antwoord geven op nog open vragen in samen zijn zullen…
wil melker17 september 2013Lees meer >

de zwaarte van het licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de dood van mijn dochter is een rode draad zijn laffe daad -toen hij haar nam kwam onverwacht; mijn gram voor altijd durend na zoveel dagen nog haar geest in duizend meisjes zien blond en lang geschouderd bovendien verwaait door mijn verlaten zien tot goud ik voel me oud als ik haar jeugd in stilstand weet het glas is koud, maar…
switi lobi30 november 2013Lees meer >

Wit, knipperend neonlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Verlatenheid zet je bestaan op scherp: niemand interesseert het of jouw verzonnen essentie ons naar de keel grijpt... Wij blijven dus weg. Ach joh, neem de dingen met een knipoog.…

Het applaus is grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
hij poetst en polijst spreekt van zilver maar zijn woorden slaan zwart uit wanhopig kijkt hij zijn toehoorders in de ogen ziet wat hoofden gebogen terwijl de rest hem ontwijkt nog is hij niet klaar wie zwijgt stemt toe maar het applaus is grijs en zijn stem doodmoe als hij het katheder verlaat met een nietszeggend gebaar ziet hij…
wil melker2 september 2015Lees meer >

Vertrek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
je was hier binnen totaalmuren ter herschikking van aankomsttijden we hebben bestaan, schroeiplekken achter ons gelaten, laten gaan, van bed gewisseld in een ontboste kamer geurend naar roest en olie gedoofd brood en schemerplanten, vaag wegens verlaten van stemmen, avondschimmel onder de radar achter de horizon we hebben…
Iniduo15 oktober 2016Lees meer >

Verbond

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Het alleen zijn Alles is daartegen Want het is altijd de regen Die men niet verdragen kan Donderslagen Diepe vragen Die hoofden En de geest Doen verwarren waarom is ieders Geest Op zijn eigen reis Incompleet Dat is wreed Dat explodeert En bezeert Mondt uit In stukgelopen relaties In hartenzeer door emotioneel onweer Door het verlaten…
ebba14 juni 2017Lees meer >

Gele hesjes, gele kerstjes

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
ik zie het al voor me niet alleen het kerstkoor, ook alle kerstkerkgangers dragen gele hesjes snel omgedoopt tot de gele 'kerstjes' de overvolle kerken verkondigen een geel protest van dat wat al 2018 jaar geleden beloofd was maar de armen van nu nog niet weet te 'berijken' stil, vredig en moe geluisterd verlaten ze de kerken de…

KUS ME

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
kus me kus me proef m’n lippen en vraag me dan maar weer gaan we de I’s eindelijk voorzien van hun bijbehorende stippen of gaan we zoals de laatste keer ons warme proeflokaal alsnog besluiteloos verlaten misschien met weer een ervaring rijker en een vervolgverhaal kus me proef me sus me het uit elkaar gaan doet zo zeer…
catrinus21 februari 2019Lees meer >

Extravert licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
fluctueerde niet alleen in kleur maar straalde ook wisselende warmte uit haar energetisch zijn putte uit bronnen van schier eindeloze scheppingsvitaliteit die gevoed worden door nucleaire reacties binnen een interstellaire balans van zwaartekracht zonder dit extravert licht van een leven brengende zon zou ons stelsel leeg en verlaten…

thuiskomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
we kwamen thuis toen we door het raam onze flinterdunne vervlogen dromen aanschouwden het schommeltje vergeefs bungelend aan een balk de dode takken in zompigheid vergaan een verlaten ploeg woekerende brandnetels de vogelkers die brons kleurt in het ingetogen herfstlicht de tamme kastanjes het zacht haast sacraal roze van…
J.Bakx18 oktober 2019Lees meer >