Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Mijn bijzondere Valentijn

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 973
We hadden je zo vroeg nog niet verwacht, reden in de stilte beschenen door de maan naar waar je ‘t levenslicht aanschouwen zou. Pas aan het einde van die lange dag, de moed bijna verloren werd jij, mijn Valentijn intens gewenst geboren.…

dementie 6, zaterdagmiddag langs de lijn

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
bij een uitbal en vroeg de stand keer op keer In de rust discussieerde hij met de spelers en de staf Maakte zich ontzettend boos en noemde de scheids ronduit laf En na 90 minuten was ie helemaal op 'Wat een klote wedstrijd' riep hij dan 'gelukkig was ik weer top!'…
willeke1 maart 2011Lees meer >

Nuttig en aangenaam

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Ze hadden geen zorgen, toen vroeg in de morgen slechts as van de twee werd gevonden.…
Aubrey19 maart 2011Lees meer >

dageraad (het blauwe uur)

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 644
ijle gewichtloze stralen verzilveren de vroege morgen uit schemering gezeefd door de donkere nacht is daar de dageraad hij strekt zich uit over slapende velden dekt de gewassen toe die nog staan te dromen glijdt over water wat rimpelloos vlak de koele diepte spiegelt verzonken in rust kleurt de lucht bleek en de beemden blauw…
lijda27 mei 2011Lees meer >

Warm en koud

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 882
Stilte die niets vraagt of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid of gevonden geluk van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood van zijn laatste liefde vergeten wil, zolang de warmte van zijn gedroomde nacht hem slechts de wens om weer te ontwaken als een vertrouwde doodgraver ontneemt.…

Lekker

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
Grijs Grauw Kil en kou, Donker Somber Ragfijne Regen en miezerige mist Hier ga ik voor mijn lol op mijn vrije zaterdagmorgen heel vroeg heel hard door heen hollen. Door ’t stil gezweet en zacht gesop word ik dus klets- en kliedernat En weet je wat? Ik koop hiervoor een mooi hansop.…

indian summer babe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Flaneren, paraderen, neerstrijken op een terras, tot waar de schemering vroeg om een jas en zij de zon bleef vangen tequila sunrise en een mix van wijn. En hoe ze dacht: Nog één keer, zo hier, zo nu, niet moeten, niet hebben; Alleen maar zijn.…
mia bemong22 augustus 2011Lees meer >

In draden korter licht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
ik haal de herfst van je gezicht die in draden korter licht je raken in de vroege morgen schep wat pas gevallen dauw van een kleurrijk blad voor een koel lippen bad het vogelkoor zingt nog wat traag het wakker worden uit beschutte plaatsen steeds later komt de dag op gang een snelle kus op je nog warme wang…
wil melker2 september 2011Lees meer >

naamloos

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
jouw kleine leven was te vroeg uit mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer maar wel droeg ik jouw namen overal waar dichte ogen tegen lege woorden leefden sprak ik ze niet uit, ze kwamen en ze vielen weg maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf zij gaf je de kleur van zachte hemels en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
switi lobi4 oktober 2011Lees meer >

ELFEN EN KABOUTERS

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
De kleine wezens die tijdens onze vroege jaren vreugdevolle herinnering schiepen bij verteluur of eigen verbeelding geven het volgroeide brein vertederd medelijden met wie we eens waren "prille onschuldige zielen beheerst door velerlei schimmen" het sprookje toont een ander aanzien van het heuse onzichtbare leven dat ons voortdurend…
Han Messie20 januari 2012Lees meer >

Ontwaken

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
zachtjes rekken violen zich uit strekken narcissen hun lange nek wiens kelken gekust worden door 't morgendauw doch houdt de vrijdagochtend wolken steevast gesloten waar vroege vogels onverstoorbaar met luid gekrakeel onderdoor vliegen ontvouwen madeliefjes hun schoonheid treuzelend daar kinderhanden in aantocht zijn wachten lenteboeketten…
LadyLove30 maart 2012Lees meer >

lilac wine

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
zon trilt al in de fonkelingen van wat zoete levenswijn de binnenplaatsen van de lente geven stilaan tijd voor warm genoegen want vroeger, toen het kouder was liep grijs aan beide handen maar nu alles lichter wordt belanden bloesems in de sloot en drinkt geluk een kleine teug vol tastbaar lichte dood en van dat wat we van binnen vroegen…

Wat dan?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Wat als de nacht je zodanig sloopt je vurig het licht van de dag wenst Wat als je in de morgen breekt hopend op de rust van de avondzon Jezelf door de middag heen slaat Wensend op de stilte van de maan En je in de avond op zoek gaat Naar het vroege ochtendlicht Wat als je `s nachts niet kan slapen Met de gedachte aan een nieuwe dag…

hoi els

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Nu een beetje laat terug van de verjaardag van Dick prettig op het balkon en gesprekken over niks morgen vroeg weer op om naar Aalsmeer te fietsen door mijn pantser heb je wel heen geprikt maar wat moet ik doen ?…

Herfstblues

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Voorbij zijn de dagen van zomer en zon waarin de vroege vogel in de eerste zonnestralen zijn ochtendliedjes floot regen nog verfrissend was wind heerlijk verkoelend in plaats van nat en kil de dagen waren lang avonden meestal buiten geen sombere najaarsblues maar vrolijke zomerrokjes het is voor de geuren en kleuren dat je de…
geeraardt31 oktober 2012Lees meer >

Ochtendkrieken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 941
ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder, nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…

omlijsting

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
hij legt zich neer in wind, in de tijd waar hij om vroeg en in die dagen reist hij door het leven, luistert naar alles wat stilte hem geeft het gras verstaat zijn verlangen het lief en leed, het hebben en houwen het geruis van het heelal en al de andere plekken die in een antwoord naar binnen keren vogels, zwartglimmend, krullen zich…

Eén duif

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
die niet méér vroeg, dan wat nodig was. Eén duif om me heen al 41 jaren lang, met wie ik alle angst overleef! Eén duif met wie ik mijn levenlang leef.…
Petra Hermans28 december 2013Lees meer >

DE STILLE DOOD

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Hij lag op de grond Waar men hem toen vond In de vroege morgenstond Daar op die kille grond Hij was erg alleen Bijna niemand om hem heen Geluidloos ging hij heen Om hem was geen geween Zijn buren hadden geen tijd Te letten op zijn eenzaamheid Voor hen was prioriteit Te werken aan belangrijkheid…

Schitterend tableau

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Fiets door het dorp Zoals zo vaak, zo veel, Voel de zomerzon Zijn warmte vooruitwerpen Over dit vroege voorjaar, De vogels zingen mij Hun nieuwe dag tegemoet En aan het eind van Dit groene weiland Dat hier voor me ligt Zie ik een hartroerend Schoonheidstafereel Van de merrie met haar Jongste veulentje Die samen zo gelukkig…

Nacht van de Ziel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ach mens vol smarten het nood-lot werpt je vroeg of laat terug op je ware zelf maskers zijn afgerukt je naakte pijn wil erkend worden taaie , zelfgesponnen draden moeten verbroken het zal door merg en been gaan als elke vezel in je schreeuwt zal in je hart gefluisterd worden welke weg te gaan Voor een vriend…

lege plek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
mijn geboorte met je herhaalde naam na je vroege dood? de lege plek die we innamen in de schaduw van elkaar? herinner jij je nog dat we samen zowel verschenen als verdwenen? onvoltooide kinderlevens wiegend op een dunne tak onze wereld binnen de wereld…
J.Bakx15 februari 2015Lees meer >

Mond op Mond

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
mijn kamerheer brengt mij naar bed bestrooit mij met zijn knuffen zelf krijgt hij ze ook heel graag bedelt vroeg in de dag bacillen vliegen daarbij rond zijn mond op mond actief als een van ons een griepje krijgt wordt de ander ook geveld eerst staan bij mij, naast het bed sapjes en partjes fruit als hij dan aan de beurt komt stommel…

Suikerpot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Hij had het zwaar als kind hij bad ieder avond tot de lieve god vergeef me dat ik steel uit de suikerpot in plaats van suiker gebruikte hij nu dan heroïne afgewisseld met cocaïne langzaam raakte hij zo in hoger sfeer dat hij geen vergiffenis meer vroeg aan de lieve Heer met dat allerlaatste shot verloor hij zich in de donkere krochten…

KIJKEN....

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Je mag er kijken naar het water wolken die laag overdrijven De luchten, waarin ik je naam -met hoofdletters- wil schrijven Maar hoog kan ik niet reiken hooguit op m'n tenen de vingers gestrekt Hier zijn de watervogels ....goed gebekt snoepen uit de stroom vissen uit het water Vroeg in de morgen of later op de dag mag…

voor jou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Ik vroeg aan haar of zij iets maken wou, waaraan ik iets hebben zou. Een draadje van geluk. Maar zoals het is met goudgaren, het gaat zo makkelijk stuk, wat ik echter niet hoop, maar mocht het ooit gebeuren, dan moet je niet lang treuren, dan leg je toch gewoon een knoop!…

Voor niets gaat de zon op...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Zo maar zitten in de vroege zon. Haastige gedachten sloom zien verschijnen. Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan. Overdag geniet ik van rustig werken, 's nachts slaap ik met de maan. Morgen gaat de zon gewoon weer op. Gewoon? Voor niets!…

Het isolement

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
ik zie het laatste ijs van de ruiten glijden een groot stuk wilde nog even betijen de dooi was onherroepelijk waar vorst ons het uitzicht ontnomen had schoonde de zon het geblokkeerde contact met alles van buiten natuurlijk was het binnen warm en knus maar het isolement kwam door de vroeg intredende lente heel snel aan zijn end…
wil melker24 januari 2016Lees meer >

geluidloos verdriet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
ik vroeg maar je antwoordde niet keek me aan iets in je blik riep wanhopig mijn naam jij draaide om wilde gaan ik pakte je handen je twijfelde bleef even staan zag tranen in ogen een mond met geluidloos verdriet je vertrok zonder iets ik heb je nooit meer gezien de tijd was op slot wij gingen in liefde samen kapot…