5060 resultaten.
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 We hadden je zo vroeg
nog niet verwacht,
reden in de stilte
beschenen door de maan
naar waar je ‘t levenslicht
aanschouwen zou.
Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
dementie 6, zaterdagmiddag langs de lijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
752 bij een uitbal
en vroeg de stand keer op keer
In de rust discussieerde hij
met de spelers en de staf
Maakte zich ontzettend boos
en noemde de scheids ronduit laf
En na 90 minuten
was ie helemaal op
'Wat een klote wedstrijd' riep hij dan
'gelukkig was ik weer top!'…
Nuttig en aangenaam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
562 Ze hadden geen zorgen,
toen vroeg in de morgen
slechts as van de twee werd gevonden.…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Lekker
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
769 Grijs
Grauw
Kil
en kou,
Donker
Somber
Ragfijne
Regen
en miezerige
mist
Hier ga ik voor mijn lol
op mijn vrije zaterdagmorgen
heel vroeg heel hard door heen hollen.
Door ’t stil gezweet en zacht gesop
word ik dus klets- en kliedernat
En weet je wat?
Ik koop hiervoor een mooi hansop.…
indian summer babe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Flaneren, paraderen,
neerstrijken op een terras,
tot waar de schemering
vroeg om een jas
en zij
de zon bleef vangen
tequila sunrise
en een mix van wijn.
En hoe ze dacht:
Nog één keer,
zo hier, zo nu,
niet moeten, niet hebben;
Alleen maar zijn.…
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
ELFEN EN KABOUTERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
732 De kleine wezens
die tijdens onze vroege jaren
vreugdevolle herinnering schiepen
bij verteluur of eigen verbeelding
geven
het volgroeide brein
vertederd medelijden
met wie we eens waren
"prille onschuldige zielen
beheerst door velerlei schimmen"
het sprookje toont een ander aanzien
van het heuse onzichtbare leven
dat ons voortdurend…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…
lilac wine
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 zon trilt al in de fonkelingen
van wat zoete levenswijn
de binnenplaatsen van de lente
geven stilaan tijd voor warm genoegen
want vroeger, toen het kouder was
liep grijs aan beide handen
maar nu alles lichter wordt
belanden bloesems in de sloot
en drinkt geluk een kleine teug
vol tastbaar lichte dood
en van dat
wat we van binnen vroegen…
Wat dan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Wat als de nacht je zodanig sloopt
je vurig het licht van de dag wenst
Wat als je in de morgen breekt
hopend op de rust van de avondzon
Jezelf door de middag heen slaat
Wensend op de stilte van de maan
En je in de avond op zoek gaat
Naar het vroege ochtendlicht
Wat als je `s nachts niet kan slapen
Met de gedachte aan een nieuwe dag…
hoi els
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 Nu een beetje laat terug
van de verjaardag van Dick
prettig op het balkon
en gesprekken over niks
morgen vroeg weer op
om naar Aalsmeer te fietsen
door mijn pantser heb je
wel heen geprikt maar wat moet ik doen ?…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
Ochtendkrieken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
941 ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder,
nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar
desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid
van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur
bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag
dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 hij legt zich neer
in wind, in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich…
Eén duif
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 die niet méér vroeg, dan wat nodig was.
Eén duif om me heen
al 41 jaren lang, met wie ik
alle angst overleef!
Eén duif met wie ik mijn levenlang leef.…
DE STILLE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
968 Hij lag op de grond
Waar men hem toen vond
In de vroege morgenstond
Daar op die kille grond
Hij was erg alleen
Bijna niemand om hem heen
Geluidloos ging hij heen
Om hem was geen geween
Zijn buren hadden geen tijd
Te letten op zijn eenzaamheid
Voor hen was prioriteit
Te werken aan belangrijkheid…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
Nacht van de Ziel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 ach mens vol smarten
het nood-lot werpt je
vroeg of laat
terug
op je ware zelf
maskers zijn afgerukt
je naakte pijn
wil erkend worden
taaie , zelfgesponnen draden
moeten verbroken
het zal door merg en been gaan
als elke vezel in je schreeuwt
zal in je hart
gefluisterd worden
welke weg te gaan
Voor een vriend…
Vuilniszakken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.017 .
-------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…
lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 mijn geboorte met
je herhaalde naam na
je vroege dood?
de lege plek
die we innamen in
de schaduw van elkaar?
herinner jij je nog
dat we samen zowel
verschenen als verdwenen?
onvoltooide kinderlevens
wiegend op een dunne tak
onze wereld
binnen de wereld…
Mond op Mond
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
772 mijn kamerheer brengt mij naar bed
bestrooit mij met zijn knuffen
zelf krijgt hij ze ook heel graag
bedelt vroeg in de dag
bacillen vliegen daarbij rond
zijn mond op mond actief
als een van ons een griepje krijgt
wordt de ander ook geveld
eerst staan bij mij, naast het bed
sapjes en partjes fruit
als hij dan aan de beurt komt
stommel…
Suikerpot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Hij had het zwaar als kind
hij bad ieder avond tot de lieve god
vergeef me dat ik steel uit de suikerpot
in plaats van suiker gebruikte hij nu dan heroïne
afgewisseld met cocaïne
langzaam raakte hij zo in hoger sfeer
dat hij geen vergiffenis meer vroeg aan de lieve Heer
met dat allerlaatste shot
verloor hij zich in de donkere krochten…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.083 Ik vroeg aan haar of zij iets maken wou,
waaraan ik iets hebben zou.
Een draadje van geluk.
Maar zoals het is met goudgaren,
het gaat zo makkelijk stuk,
wat ik echter niet hoop,
maar mocht het ooit gebeuren,
dan moet je niet lang treuren,
dan leg je toch gewoon een knoop!…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Zo maar zitten in de vroege zon.
Haastige gedachten sloom zien verschijnen.
Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
geluidloos verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 ik vroeg maar
je antwoordde niet
keek me aan
iets in je blik riep
wanhopig mijn naam
jij draaide om
wilde gaan
ik pakte je handen
je twijfelde
bleef even staan
zag tranen
in ogen
een mond met
geluidloos verdriet
je vertrok zonder iets
ik heb je nooit
meer gezien
de tijd was op slot
wij gingen in liefde
samen kapot…