4766 resultaten.
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 Dàn, met een lang-gewend gebaar
heb ik het ledig glas gevat,
en uit een grauw-bestoven fles
schenk ik het oud en nobel nat,
dat in het helder lamplicht wint
een diepe kleur, een donk're gloed
- zo werd eenmaal dit ledig lijf
gevuld met stromend bloed.…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 Waar is de gloed die ons verbond gebleven
of is nog niet het laatste lied verteld?
En heeft de zon nog niet het langst geschenen,
al zijn de wolken nu en dan verstild?
Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen
nu 't avond wordt en alles plots verkilt?…
Lentekind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.347 blaadjes braken
uit een donzen bedding van satijn
daarin lag stil een kind te slapen
duimend dromend vertederend zoet
haar glimlach zweemde blij gemoed
na het zuchten van ontwakend gapen
toen zij zacht begon te zingen
voelde ik een barend leven
in natuurlijk ritmisch beven
mij met intense kracht omringen
de kleine verdween in gouden gloed…
De ster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.262 In najaarsavond,
Van het hoge balkon,
Kan ik zo goed als eertijds in de velden
in den tot groene verganen gloed der zon
weer de eerste ster zien rijzen.…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 Zachtjes wiegen takken
Die geen takken zijn
Met een scherpe contour
Over de muren en de vloer
Aaien doen ze en de muur
Gloeit er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte land
de glans der hooge lentelucht
de gouden zon met warme gloed…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Zij en ik
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
2.091 Luid vangt de telefoon te rinkelen aan
Haar hullend in een gloed die opwaarts schiet
Waarna een stilte die een afscheid biedt.
Dan zegt zij zacht, mijn armen om haar heen
Terwijl haar tranen druppen in mijn schoot
En zich de angst ontlaadt: papa is dood.
(pastiche op 'Impasse' van M. Nijhoff)…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
Bladeren in de wind
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.603 Maar een warm gevoel na een lange kilte
De gloed die ik koester voor een ware vrind.…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 ik wil iets groots
dat opzien baart voor
één keer in mijn leven
een nieuwe stad ontwerpen
of tien miljoen gaan erven
sneller reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is…
Dromerige wereld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
670 De maan scheen helder
haar rossige gloed
boven de oude eik
zodat ik de gouden tinten
van de boom
in de nacht kon zien
als ware door toverkracht
voelde ik me opgetild worden
in een droomwereld
waarin alles zo mooi was
ik was weer jong
zat op een schommel
zweefde hoog op en neer
vader duwde me
moeder stond er lachend bij
liefde krulde…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Als een zomerdag in 't voorjaar,
met een zachte warme gloed
lijkt het mij te overspoelen,
een soort van oertevredenheid.
Kan een mens zich zo goed voelen,
van alle negatiefs bevrijd?
De lucht lijkt naar anijs te geuren,
anijs, vanille en kaneel.
Het landschap schildert pastelkleuren,
lila, roze en zachtgeel.…
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Die felle gloed!
Wie dicht er nog “Ik ging een keer uit vissen...”?
Martinus Nijhoff heet nu Driek van Wissen,
Rijmt op bestelling slechts... Gaat het gerucht.
Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht
Van Idols nu. En jaren Camaretten
Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten.
Hun humor lijkt gesponsord en geplugd.…
Van een ziek kindje
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.986 En nog de loutring over mij blijft wachten,
En voel 'k als schaamt' de gloed gezonder blos;
Herziend' de moeder die zo roerde en treurde
Om 't klagelijke vruchtje dat zij beurde
En dat zo zoet was en wel efkens lachte
En... o, wier ogen laten mij niet los.…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Hete stoom welt op uit vurige gloed.
De vitale zinnen houden zich schuil
in een lommerrijke hoek. Vogels
doen er zich aan de koelte te goed.
Liefde vloeit als gesmolten goud
door warmgelopen aderen. In het licht
van een fontein sprankelt vers leven
dat de stralen van de zon vasthoudt.…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 langzaam sterft zijn silhouet
tot een stipje aan het einde van de allee
morgen, ja, misschien morgen
wandel ik nog eens met hem mee
dan lichten we de luiken
de zwaarte van ons hart
zoeken we de gouden nerven
op een al afgestorven blad
we zullen ons verlaten
in de rust van de herfst
en dragen de kleuren
de bewonderende gloed
van…
GEDACHT GEDICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.128 Het gewicht van de liefde is heel licht
is als een gedacht gedicht zo licht
de vlinders in je buik
doen je zweven van geluk
de vlinders in je buik
dragen je omhoog naar het licht,
dat is de inhoud van dit gedacht gedicht
ze dragen nu ook mij omhoog
naar de stralende regenboog
met al zijn prachtige kleuren
wijst hij naar de bron in volle gloed…
De duiven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Een zachte duive schuilde voor de rest
En bleef maar stil in koele schaduw hijgen,
Schuw voor de gloed van de namiddagzon.…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Ik wil jouw hardheid, zachtheid zuigen,
vol dorst wil ik jouw denken drinken,
je aderen vol bloed, vol gloed,
in jouw heetheid mij verwarmen,
in jouw helder weten mij omarmen.
Wees dan in mijn zaal de koning,
jouw verre komst allang bereid,
open mijn deuren, mijn woning
is met zang verblijd.…
Jouw naam in mijn hart geschreven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Jouw naam in mijn hart geschreven
Met hoofdletters en watervaste stift
Zo kan ik je constant beleven
met je glimlach in mijn ziel gegrift
En iedere keer als mijn hart klopt
stromen jouw letters door mijn bloed
Weet dat het blijft stromen, nooit stopt
Als een eindeloos warme gloed
Iedere cel zul je bereiken
Voorzien van liefde en geluk…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 mijn naasten
de hilariteit voorbij gestreven en
haken tekens op het schors dat ons
allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden
want wat mij bindt is de zoete adem
van mijn eigen klucht
nu en straks, de leefregels terzijde gelegd
raak ik noch steen en beitel, herzie
ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie
verlicht mijn gloed…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 En telkens als weer hun matte gloed
De schone vrouw bestraalt,
Dan doemt een lichte droom voor mij op,
Die van vroegere tijd verhaalt.
En vluchtige beelden snellen voorbij
En gestalten uit mijn jeugd
En ik denk terug aan onschuldig geloof,
Aan tedere kindervreugd.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 gloeit en blaast kokend
Wagons die ratelen over rails
IJspegels hangend aan het gezicht
Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde land
Zijn glooiende witte heuvels noord
Ontelbare lampjes, ver aan de rand
Horizon met warme hoopvolle gloed…
Gas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 Geen zuchtje wind, de zee is spiegelglad
in ‘t Oosten krijgt de kim een gouden gloed
het doodtij hunkert al weer naar de vloed
de maan heeft het op één haar na gehad.
Wat grutto’s zitten spetterend in ‘t bad
zeehondenmoeders passen op hun jongen
een bruinvis maakt wat dolle dwaze sprongen
de kiekendief is ook al vroeg op pad.…
MOOK
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
546 Tussen het kalme bos- en Maasgeruis
onderneemt men met schappelijke gloed,
toebehorend aan 't vrije Limburgse thuis.…
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.499 Zij gaat in 't Al de sterren tegemoet,
Waarvan de smart en strijd haar onderscheidt,
In wolken van bloed, en tranenbeschreid,
In van pijn en rouw nacht en gloed.
De aard is in goudene sterren rood
En zwart van stromend, geronnen mensenbloed.
De lichamen der levenden een vloot
Op der doden stromende levensvloed.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 't Zou het einde zijn van de regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…