6661 resultaten.
dicht op de huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 in deze stille kamer
voel ik dicht op mijn
naar binnen gekeerde huid
de rauwe schurende bodem
van het bestaan
het verlammende vuur
dat onstilbaar verslinden wil
ik voel het breken
na de barst en toch
stroomt het weten
het diepe weten
van het verlangen
naar de vloeiende hapering
van tere messcherpe woorden…
Rozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
524 In de kille kale uren van zijn bestaan
is het de tijd die als enige nog snel kan gaan
hij zelf loopt krom gebogen
kijkt niemand in de ogen
bang om iets van geluk misschien
in een ander te zien
al was het maar de schijn
terwijl dat nu juist dat de bron van vreugd kan zijn
maar hij heeft gekozen
voor dorens in plaats van de rozen.…
eb
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 de zee
bestaan in zwijgen
tijd om te verliezen
het water
trekt zich terug
in gesmoord verlangen
het verlaten
eindeloze hervertelling
waart rond in gedachtestromen
de snippers
oude en oudere vloeien
vertraagd heen en weer
het verlies
wandelt over het water
tijd om te gaan…
Aanstalten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 dit bestaan is onbezet,
nog open van geest en kind
iets dat voor de deur staat,
betast door weer en wind
met blindheid van ramen in
de kraamkamer van gestalten
die met de jas over de arm in
hun krimploze adem treden
tot de stilte hen zal naderen,
door afwezigheid omgeven
de muren zijn alleen, zij
maken nog geen leven…
Innerlijke Rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Innerlijke rust blijft achter,
temidden van ons roerige bestaan.…
Kunst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Kunst
Is verheven
Boven
De
Algemene maatstaf der dingen
Kunst
Is gelegen in een gebied van de geest
Die alle kanten van het bestaan leest
Die alle verhalen heeft doorgrond
Kunst is het universele verbond
Heeft eeuwigheidswaarde
Is het mooiste wat de mens
In zijn talenten heeft laten zien
op onze aarde…
Laat het gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
776 Voor zolang
het mocht en kon bestaan
Nu is er de pijn
om iets wat zó mooi was
maar niet méér zal zijn
dan een zoete herinnering…
Tijdloze tijd en stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Stof waaruit mensen bestaan.
Geest waaruit ik geboren ben.…
De stilte fluistert over het wonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 Het wonder aan de
wortel van het bestaan.
Telkens zoek je naar goede
gronden. Maar het is de
aarde die zwijgt,
want zo als het gaat is
het altijd al gegaan.
De natuur kent zijn regels
en maten. En slagmaten als
het soms zo moet zijn.
Alle rede zoekers moeten
eens loslaten als duidelijk
wordt dat zij deel van een
mysterie zijn.…
Ouder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 als moeder
voel ik mee met jou
als vader
bezorgdheid om dat wat komen gaat
korte lontjes hier, intolerantie daar
de wereld is te mooi
om er ons hoofd over te moeten breken
ik minnekoos je mijn kind
de liefde voor jouw bestaan
en dat van ieder ander
zou genoeg moeten zijn
om het leven mooier
te kleuren…
Geheime melodie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 natuurlijk is het dom gedroom
dat vrede kan bestaan
ooit heb ik het gedacht als kind
toen ik niet helder zag
vrij jong heb ik al gevoeld
hoe veel gelogen wordt
valsheid en bedrog zag ik
in grotemensen ogen
ik wil niet lopen aan de lijn
van onverschilligheid en ego
ik hoor de geheime melodie
van trillende vlindervleugels…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Witte vegen tegen een strakblauwe lucht
God schildert op deze zondagmiddag
een van zijn oude ontwerpen
steeds weer opnieuw
Een afgeleefde wuivende populier
danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog
Jonge eksters krassen van vreugde
Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…
voortzetting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 het begin hadden we al gevonden
een ander woord is er niet
na de oerknal gaat alles traag
een eeuw is niets in de geologie
traag maar gestaag, er is geen
pauze in de wedstrijd, geen
thee in de rust, ook geen peptalk
het einde is nog onbetreden
we handhaven ons bestaan
volharden in adem…
Ik ben een ballon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Ik ben een ballon
aan een tros mensen
met touwtjes zwaartekracht
bijeengebonden in een knoop
van navelstrengen:
de aarde
Mijn opgeblazen hoofd denkt
zelfstandig te zijn, waaiend
in een eigen stukje hemel
(een fantastisch bestaan
..boven alle verwikkelingen
..in de knoop)
zo vervuld van alle sensaties
dat ik ze niet door wil prikken…
De ochtendmens
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
429 Het is bestaan zoals nog niet eerder
bestond.
De handen willen graag vasthouden.
Ze vouwen zich omdat het leven vrede vond.…
Wat is werkelijk?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 In mijn diepste wezen
kan ik de werkelijkheid
niet bevatten
Ik zoek naar
Zingeving
Bevestiging
In de ander
Er moet toch een reden zijn
voor mijn bestaan?
Wat is werkelijk?…
Kinderen voor die anderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Zo vaak denk ik nog steeds aan jou
die een tijd mijn liefste kind was
dit pril geluk kwam mij als vrouw
helaas niet zo heel goed van pas
daarom moest ik je laten gaan
mijn liefste jij ging naar een ander
oneindig pijn van jouw bestaan
want je werd een buitenlander…
Mijn hond als vriend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
569 Wat is er dan nog over
in dit harde bestaan.
Om met mijn hond als vriend
door het leven te gaan.
Mijn hond kan ik echt vertrouwen.
Zij geeft mij vreugde en plezier.
En haar liefde zou mij nooit berouwen.
Daarom hou ik zoveel van mijn dieren.…
schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 genegenheid zal naar mij komen
zelfs als mijn wereld al dood is
ik moet mezelf bevrijden van mijn gedachten
en alleen mijn dromen volgen
waarvan alleen de ziel weet dat ze bestaan
ik open mijn armen wijd
en sluit mijn ogen
mijn woorden vullen de leegte
,,
ik word terug gezogen in een schaduw…
aanhef
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
471 maak je niet dik om anderen
die dunner zijn dan jij
er zullen altijd mensen zijn die
om ‘n groenere kaap varen
probeer niet te struikelen
in een verder leeg land
vergeet niet je naam
die een titel is zonder franje
bedenk geen moment
maar bedeel eeuwigheden
begin te bestaan,
al het andere is stille dood…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Verbanden zonder reden van bestaan?
Zij leeft het uit en het kan daar niet bij.
Het is er niet, er slaapt dood aan zijn zij.
Was het niet meer dan van het lot een gril?
Er was niet eens Parijs, laat staan april.
Het legt zich bij de boeken neer. Ze zei
het zo dat ze het en dus niet het wil.
De zee is weg, het woord is leeg getij.…
17 april
netgedicht
4.5 met 56 stemmen
873 Het is vandaag die dag
Die dag die nooit meer hetzelfde zijn mag
De dag dat jij jouw reis hebt voortgezet aan die andere kant van het bestaan
Aan de andere kant van de maan
En zie ik in de nacht de maan dan zie ik daarin jou
De vrouw waar ik mijn leven lang oneindig veel van hou…
Sparta meer dan 120 Jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Sparta meer dan 120 Jaar
Dat krijgt een normaal mens nooit voor mekaar
En het altijd alleen gedaan
Niet zoals Excelsior door als satelliet-club door het leven te gaan
Want als je niet meer op eigen benen kan staan
Is er geen recht meer op bestaan
Dus liever Failliet dan Satelliet
En al vele jaren Sparta Piet…
Parels tellen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
672 Als het einde nadert
en hij met lege handen en
een handvol holle woorden staat
Graaft hij dan naar de zin
van het leven vindt hij
waarheid of leugen
Als de nacht
haar zwarte vleugels spreidt
en hij stille tranen huilt
Voelt hij dan dat de kralen
die hij telt schitterende parels zijn
in een zinloos bestaan…
De finish
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Dit is mijn einde,
mijn nieuwe bestaan
Kust het,
kust het,
Maar wel tussen mijn…
Billen spleet…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
onder toezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 wit
de muren zijn te wit
veeg niet weg
wat niet mocht bestaan
blijf
de dokters glimlachen
ik poets hun tanden
met mijn ogen
beter
niemand zegt wanneer
gangen verschuiven
en ik
tussen deuren die me volgen
ze komen
riemen
een spuit
ik heb mijn handen
aan de muur geplakt.…
vooruitblik
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
258 bij een armer wordend licht
is de stoel weer onbezet
blijft de tafel gedekt
voor een warm welkom
bij duisternis en dageraad
de dagen maken geen verschil
de oevers, de rietlanden
het broekbos
alles blijft zacht bestaan
op de plek waar wij waren
op dagen die komen gaan…
De stilte tussen woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
201 Wat we niet kunnen uitleggen, enkel
vermoeden, dat draagt ons bestaan, dat
geeft steun en houvast, dat telt.
Wat we niet kunnen zingen of dromen
maar wat ons wakker houdt en oproept,
tegen beter weten in, dat richt ons leven.…
Bloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
149 de kernzin van mijn bestaan
hangt af van mijn schrijven
voor elke eerste regel
ben ik alleen
daarvoor onvoltooid
de bloemen die ik je gaf
leken niet op jou
het briefje evenmin
die paar woorden
waar ik zo lang aan dacht
waren het ook niet
kijkend door het gordijn
jouw handen
om de bloemen heen…