1998 resultaten.
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen raken
of juist haar afwezigheid
geen antwoord, slechts beweging,
riet dat knikt
de geur van natte klei
oude vragen zonder taal
zin slechts een schaduw
naast de dingen
en onzin een koude afdruk
ramen blind…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 Geen akkers, weiden, boerenstemmen -
bestuurders blijven agrarisch blind.
Als boeren konden praten,
en luisteren werkelijk was,
dan hingen al die mooie vlaggen
met rood weer boven in het gras.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
Als volgevreten koningen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 We zijn blind en doof voor ons falen,
we zwijgen liever nog in alle talen.
Als koningen, lomp en volgevreten,
leunen we achterover en we vergeten.
Vergeten de oorlogen en het geweld,
de onderdrukking, angst, verdriet.
En het enige wat bij ons nog telt,
is carierre, luxe ... de waarheid niet.…
Taak
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.894 Een deerniswekkend dwaallicht,
doof en blind voor spiritueel inzicht.
Zwevend in het donkere labyrint,
waar hij door haat, het licht niet vind,
de tunnel naar zuivere liefde.
Keer om uit de nevel verdwaalde ziel,
verlaat de weg waar u andere griefde.
Laat u door een eerlijk hart leiden.…
Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.406 Ik ben
Godin in 't Land der Blinden
omringt de eeuwige nacht
mij met Demonen
Geesten
van gestolen kinderzielen
heb ik onder mijn hoede
Ik was
de eerste Dochter
uit bloed en klei gevormd
de eerste Zoon gelijk
de strijd bijna verloren
toen ik trappend onderlag
riep ik mijn Vaders Naam
Zal ik
de vleugels
die mij droegen
op mijn vlucht…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel beminnen
schrijft zij letters gevuld met smart
kan ze woorden stil laten rusten
bezinken in bedroefde werkelijkheid
dan zullen de letters die haar kusten
haar verlaten en is ze alles kwijt
oh dat prachtig blind…
Jacht boven Nieuw Amsterdam
netgedicht
3.4 met 139 stemmen
23.774 Waar verderop nog wolken drijven
haalt een valkenier zijn paard
blind zit de vogel op zijn hand
zo dadelijk zal hij vleugels krijgen.
Vandaag vliegt de slechtvalk
met vuur aan zijn poten
naar neonreclames flitsend en stil
maar staalhard zijn ogen gericht op de prooi.…
het weer en wee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
797 O, wankelende zure regen
ge likt zo graag
aan het zwijgen
met doorlopen ogen
vult zich de Rijn en
ik dwaal door Maas en Waal
over de nek van dorst
naar borst van buik naar fuik
zo Lek nog
zonder blinde praatjes
in uwer uiterwaarden gekte
tot de diepte van het meer
en dan de rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle…
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 oog van een hevige leegte, riep jij
terwijl je de hemel een kushand toewierp
ik ben een reisgids kinderen
leer mij lezen
en 's avonds op het plein onder kwijnende palmen
waren er wijn en olijven en een ritselend zwijgen
uit klagende kelen en het donker was week
op het scherp van de snede, en jij
jij kocht het ondraaglijke lot van een blinde…
Een Buitenbeentje
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.730 De volwassenen zien niet wat er gebeurt,
ze zijn blind voor die schijnheiligheid.
Onzekerheid slaat toe, ik voel me zwak en alleen.
Ik dreig te verdrinken in mijn hulpeloosheid,
ik sla om me heen op zoek naar steun en gerechtigheid.
Een buitenbeentje, dat ben ik.
Niemand ziet dat ik het nauwelijks aan kan,
zelfs mijn ouders niet.…
De prijs van Liefde
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.481 Blind ging ik voor mijn doel,
niet wetend wat ik zou verliezen.
Niet alleen jou, mijn nieuwe schat,
maar ook mijn vele "vrienden ".
Nu achteraf zie ik dat,
ik dat misschien wel verdiende.
Heb sommige mensen pijn gedaan,
maar volgde slechts mijn hart.
Liet mijn verstand een beurt overslaan,
het noodlot werd getart.…
bij een urn
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.075 dat ik jou het kruis moest geven
in een kerk in Hoboken, met een glimlach
bedacht hoe slank je geworden was
net als iedereen na het louterend vuur
Andrea Bocelli “Con te partiro” zong
de blinde bard van wie jij veel had
hoe iedereen als lichtje begon
eindigt als onzichtbaar infrarood
Bach met “Air” mij op “Exception” bracht
de jaren Zestig…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 slagen in
dubbelzinnig vragen wat ik mis
incasseren kon ik nog verdragen
mijn handen huilden leed
omgekeerde palmen als teken
ik bood ze onschuld aan maar in
verdraagzaamheid werd niet gerekend
ze lachten vol venijn
gingen door in pijn
het hakken gaat steeds verder
mijn smart verschuift
komt dichter bij mijn hart
kwijlend blind…
SEPTEMBER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.362 Totdat ons hoofd zijn lichten draagt
Als de aan uw goud ontstoken lampen,
Tot straalt door al uw blinde dampen
De dag, die uit uw donker daagt!
September blaas de hemel open!
Blaas door de wolken wagenwijd!
Tot onze harten overlopen
Van ’t goud dat uit de hemel glijdt!…
Het schaakspel
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.218 En een hysterisch paard vloog blind op de zwarte koning af.
De mannen slurpten aan hun thee.
De zon ging op en de zon ging weer onder.
De schakers zaten achter de blokken en tuurden met hun hele zware hoofden.
Ze tuurden met hun heel gewichtige hoofden.
Naar geheime getallen en ook naar geheime breuken.
Schaken, schaken, wiedewiedewaken.…
GEVOEL
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.602 aanraking, een streling heel erg zacht
een stukje aandacht bij de thee
alleen al die aanwezigheid
dat doodt voor hem, die immens lange tijd
die in niet zien en horen kwijnt
geluk heeft hij heel lang gekend
het leven heeft hem goed verwend
daar teert hij op, geniet intens
wat bleef was, die streling bij de thee
het kan je eigen vader zijn
blind…
Grijze muizen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
573 En dat stemmende volk laat zich mak bedotten,
blind en doof voor het Grijze Muizen gevaar.
Men stemt over anti-roken en te snel rijden,
over u, over mij, over witte-boorden criminelen.
Over lui die wit wassen of slechts wiet telen,
en over mensen die al jaren armoede lijden.…
Kosmonaut
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
890 Verworden tot blind instrument
staan van wrijving ruwe palmen droog
menend dat ze ontoereikend zijn;
de olie meegenomen naar omhoog.
Tot ze hem in haar capsule vangt
waar hij haar niet ontgaat
niet meer ontkomen wil en kan
en zich gewillig wegen laat.…
KRANKE ZIELEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.095 Onder zilvergrijze abelen
Zaten zij, hun brein omhuld
Door de neevlen van 't verleden,
Blinden waan of eigen schuld;
Kranke zielen! kranke zielen!
Rukt men straks aan 't stille graf,
Zelf den mens een eeuwig raadsel,
Van uwe geest de blinddoek af?
---------------------------------------
Uit: De oude huisvriend (1882).…
de Schelf
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 '
Inmiddels doof en blind voor 's werelds schoten,
het nieuws in gebarentaal wat laat gevolgd
met mijn munitie in de lader
een gebedje voor die twee op de 'Schelf' gedaan,
het slachtoffer en de dader.
Op de keukenkast mijn heiligdom,
twee gekleurde levenslichten.
Een engel tussen ze in.…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 en huilt ‘
De mensen staan er als grauwe distels
Zij klauwen in een plastic zee
Waar ieder iets vindt van zijn gading
men sleept vervolgens legio
Karkassen richting kustlijn
Er resten nog wat bodemvondsten
zoals een scheepswrak
of een ware U-boot uit WO II
De “ eerlijke vinder “, op slopersjacht
en o, arme gelukszoeker
die blind…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Daar tuimel je uit je ziel
Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Dan hoor ik wel, gebarsten gong,
Slaaps wijsje zoals moeder 't zong
Vlak vóór de diepe blinde sprong:
Nog gaat het vals met leemte aan leemt;
Maar 't klinkt niet langer schril en vreemd,
Als straks de dood het overneemt.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Mensen zijn egoïstisch en blind, sluiten hun ogen
Voor de wereld die ze zojuist hebben bedrogen.
De schoonheid en puurheid van de natuur vergeten,
Het negeren van de doordringende kreten.
Het verbergen van pijn en leed,
De ondergang van deze planeet.
Keer op keer door de mensen verkloot,
Het leven gedood.…
Armen Ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Maar staar je niet blind,
op bot en vlees en pees.
Want noch aantal
noch verschijning,
noch zichtbaarheid,
noch houding,
onthullen wie ze werkelijk zijn.
En dat ze zo belangrijk zijn.
Als dragers van een zware ziel,
een zwarte of
verwarde ziel.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Zo wachtte ik met allen
op 't krieken van de dageraad
de eerste sparteling van vissen in de vijver
als blinde is de rust aan mij voorbij gegaan.
Nacht, als ik straks te rusten ga, kom dan
als oude vriend die ik vertrouwde
vertrouwen hebben in jou nacht
het is gelijk een loflied voor de dag
ik kan niet zonder beiden.…
Weerzien
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.363 Ik werd er niet verlamd, noch blind, noch doof,
maar wél krankzinnig van:
het heimwee naar zijn haar,
de dorst naar zijn vermetel kruis,
de honger naar zijn heupen,
werden niet minder, maar na elke keer nog erger.…
Stilstaan op een grens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
538 in Saint-Rémy
viert men staand op een receptie
de grote Prijs der Poëzie
Diezelfde bonte avond
voor een zeldzaam stille nacht
kwam als vluchteling
een alpenkraai gevlogen
naar de westkust van Bretagne
met in haar rugzak een kastanje
als talisman om niet varzakend
te vergeten waarvan zij kwam
en zit nu met een dove mus
als blinde…