7931 resultaten.
De dagen van het wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Onverdraaglijk jeuken
de dagen van het wachten
op genezing van de wond
IJldun zijn mijn dromen
van precies die ene mens
om gelukkig mee te zijn
Mijn reserves putten uit
Wanneer draait de wind
die geen regen brengt?
Komt er een eind aan
mijn geduld, of toch iemand
die bij mij stilstaat?…
N)iet (S)poren
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 De toegang tot werk
onmogelijk maken
Wij doen opzettelijk irritant
Het wordt weer een
zootje in het land
Lekker tijd en geld verkwisten
Alsof ze niets beters wisten
En het helpt geen ene moer...
de stopzetting van het
Openbaar Vervoer...…
omleidingen daargelaten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
388 het irritant skwiekende
geluid van gympen
op een nat fietspad
wat mijn aandacht
gelaagd verraadt
voor die details
die
gekunsteld dit punt
dit specifieke moment
deze ene kern
dit centrale thema
de vergeten crux
waar alles om draait
waar alles omdraait
weten te bereiken
en niet bezwijken onder
het irritant skwiekende
geluid van gympen…
Goed op dreef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Ook zij was er door getroffen,
Wist ook wat het was,
Had dezelfde behoefte,
Dus dat was voor beiden boffen,
Dat zij beiden elkander vonden,
In hun gedeelde behoeften,
En ervan genoten vele stonden,
Maar ’t niet bij die ene keer bleef,
Ze 't nog vaak herhaalden,
Ja, ze waren samen goed op dreef.…
Geliefden..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
409 Herinneringen vliegen voorbij
aan een licht beschadigd hart
vol met liefdevolle gevoelens
die door de jaren heen
onafgebroken bleven schijnen
niet verloren zijn gegaan
wel verder uit ‘t licht
van die ene mooie lantaarn
waaronder jonge geliefden
hun toeverlaat vinden
in niets meer dan zoete dromen
van een lang bemind bestaan.…
Anders Geaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Ook al ben je anders geaard
Je hoeft er echt niet voor te schamen
Ook jij bent ondanks je geaardheid het leven waard
Want het maakt echt
Geen ene flikker uit
Dat je anders bent dan anderen
Je bent zo als je bent
Je kan er niets aan veranderen
Ook al blijft de acceptatie
Nog altijd klein maar
Zorg dat je ondanks dat nooit
Je eigen ik vermoord…
Versierde woorden*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.286 Ene Wiltvercken sperde min pat
ene bare van angst sloegh min hert,
aenvanckelijk greep dulheyt mi aen
ick ende wildet min swaert snel slaen
doch min gebhedet tot ons `s lieven Heer
deed mi beseffen al te seer;
den dulheyt brenget mi geen goedt
doch ook v schept hi geen moedt
wil ick den bloedlatinge ontgaen
so moedt ick ende voor `t vercken…
Soms is liefde te groot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.102 je hele leven staat in het teken van die éne persoon,
die jou zo vreselijk dierbaar is.
Die éne persoon,
die jou heeft laten voelen hoe het voelt,
het verlangen...de gevoelens... de passie...
Vervolgens wordt je overspoeld door Liefde...
échte liefde...…
HET SPROOKJE DAT NIET BEGON
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.097 dag in die heerlijke junizon
Dan had je mij niet kunnen verblinden
en was je een sprookje dat niet begon
Wellicht had ik je nooit moeten halen
op die ene dag van ’t open wondkruid
Dan hoefde ik nu niet rond te dwalen
en droop nu niet ‘t traan mijn ogen uit…
Aandacht vragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Kunnen we genieten van dat ene,
dat we werkelijk bezitten?
Durven we volle aandacht te geven?
Aan al onze momenten?
Aan dit ene moment?…
Meneer Zeur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
207 - Life sucks and then you die -
Meneer Zeur liep over straat
in zichzelf te mopperen
over dingen die hem tegenstaan
en alles wat er fout kon gaan
Hij kwam mevrouw Zanik tegen
die ene uit Rotterdam, die net
buurvrouw Zeik had gesproken
wat precies mooi uitkwam
want nu kon zij het gejammer delen
van haar en nog een paar
zoals broer Zucht…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 hoed terug
En anderen vergaan tot as
De éne hoed komt steeds terug
Omdat ze digitalis was…
Antieke Globe
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
912 De wereld staat op mijn tafel van glas;
naar behoeven draai ik de bol
met gesloten ogen.
Deze aardbol is ongelogen
ongeschonden, niet boordevol
vervuiling, zonder effect van een broeikas.
Het draaien van mijn wereld stopt
zodra ik er een vinger op zal leggen
en mijmer over de bestemming die ik aanwijs.…
Requiem voor Victor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.263 Het droevig lot heeft toegeslagen
Victor Vlieg hij is niet meer
Onverwachts werd hij geroepen
hiertegen had hij geen verweer
Nog kort daarvoor zag men hem lopen
op een verse warme hoop
Terwijl hij even later vrolijk
op tafel door de boter kroop
Altijd had hij moeten zwoegen
voor een sobere kruimel brood
Nu had hij eindelijk eens boter…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 De trap aflopen, en passant de tong uitsteken
tegen een beeld dat nog ongebakken op tafel staat.
Groente zaaien, een kind verwekken, en passant
de braam opbinden en vertrekken. In het voorbijgaan
Je uitrekken. Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken.…
Nu jij er niet meer meer bent
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
994 De leren bank
oud en versleten
loert mij wat
wezenloos aan
wil mij niets
laten weten
van al wat
hij heeft verstaan
De tafel waaraan
we zaten
is zo ijzig stil
jouw woorden hangen
nog aan de muren
als ik ze horen wil
Het bed waarin
we samen lagen
omarmt ons niet meer
de leegte naast me
voelt als een afgrond
jou niet hier te weten…
Gelukkig zijn
gedicht
3.6 met 63 stemmen
27.329 Een geluk dat geen raad weet;
men bekijkt een glas
met aandacht, er is een barst in
en lacht en wiegelt het hoofd
als een kindse oude vrouw
die een broodkorst van tafel stoot, en lacht.
Ik leg mijn hoofd op mijn armen
en kijk op en leg het weer neer.…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in deze nacht
de erfenis ligt betwist
op tafel…
Een provoceren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
947 daar waar aarde
voeten voelde
de tafel en stoelen
een rustplaats tijdens
de lunch bedoelden
voelden handen onderdeks
elkaar in vinden
een knie de zijkant
van het been met
zachte streling een
kneepje heel gemeen
en dan die ogen ja
zelfs de ober kon
het nog niet geloven
in zijn passeren
werd het proberen
een provoceren tot
hoever…
een liefdeslied
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.583 jij zweet mijn lief
in ‘t licht van jonge morgen
die nu al zomerheet
ademt op ronde tafel
in de keuken gaan
zonnevlekken wandelen
jij proeft plots zoutig
nat je huid en haar
en in jouw lenden
stroomt mijn lid
en ‘k wacht tot in de avond ik mij weer
verzamel onze leden, streel
het vel en alle haartjes
zachtbloeiend onder
diep liggende…
bladmuziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
688 vandaag schallen hoorns
zal koper blinken in de zon
velden worden ontruimt
teunisbloem en duindoorn
een tafel dekken van verval
de zee heeft zich geschikt
wat minder zand te nemen
ik ben slechts een waarnemer
muziek door hen geschreven
kruipt in alle holen en gaten
geen partituur is voorhanden
maar ligt voorpoten geschikt
vandaag…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 Een scheermesje, een spiegel en wat coke
Staan op tafel klaar voor zo meteen.
De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.…
Stil
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
3.680 Het is zo stil
zonder jou,
Jesper
je kamer leeg
je bed onbeslapen
geen teken van leven
alles onbewogen stil
en jouw stem
rennend, lachend
of ravottend
klinkt niet langer
door het huis
aan tafel
een lege plek
vier werd zomaar
drie
stuurloos
machteloos
de smaak
van pijn
een maandag
nooit meer
een alledaagse
dag
zie…
Afblijven!
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.012 Zo prachtig
staat daar midden op de tafel
in breekbaar rood
(Maar hoe kan jij dat weten?)
dat mooie ding
waarin je handje zeker past
Je hele lijfje voelt plezier
je danst haast
op je wiebelige beentjes
en lacht
je lacht
Je strekt je kleine handje uit
Maar dan
Ineens:
Eh! Eh! Niet doen!
Alwéér! Alwéér!
Niet doen!…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.…
tempeliers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
2.371 wat tempel
er is de geur
van zure tepel
rebellie
zonder hartevuur
dove netel
kwartel op tafels
gedoopt in gierst
bij boeren
geruild en opgedeeld
in kavels
besproken
niet anders dan
gedane zaken
in luiletterland
duf gepriegel
in kantlijnen
van schuldeloze
burgers met salie
in hun gerstenat
groene knoppen
al uit de tak
monsteren…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Verlaat het rijk van de rot
waar monden die koud zijn als was
rond de tafel kauwen op
wat van je rest - handen
klapwieken trage motten rond
je schedel, liefde duizelt als sigarenrook
omhoog tussen de onscherpe messen
van woorden - en ga de tuin in.
Daar lopen ze ook. Ze zijn jong
hun dunne armen wit en onhandig.
Ze zien je niet.…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een telefoonsnoer dat zichzelf omkrult
golft samen met een stoffige kop,
waar al jaren geen koffie meer in zit,
de lijnen van hout op een tafel die smelt en niet brandt.
Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…