inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.491):

Perpetuum

Alleen de top staat nog in bloei
Mijn vingerhoedje digitalis
De top staat nog alleen in bloei
Nog even wachten tot ze kaal is

De naaister aan de overkant
Heeft vingerhoedjes bij de vleet
Mijn naaister aan de overkant
Heeft veel meer hoedjes dan ze weet

Mijn digitalis strekt zich uit
Haar hoedjes vallen één voor één
Ze rekt en strekt zich nog eens uit
Nog even en ze heeft er geen

Een groen geraamte met veel zaad
Hecht zich nog in de gulle grond
De groene stengel met veel zaad
Maakt jaar na jaar de cyclus rond

En volgend jaar in alle pracht
Toont zij haar hoedjespruik in kleur
Het volgend jaar in al haar pracht
Verspreid ze weer haar hoedjesgeur

Mijn digitalis gaat nooit dood
De naaister aan de overkant
Heeft al haar hoedjes na haar dood
Mee in haar houten kist verbrand

Zo komt de éne hoed terug
En anderen vergaan tot as
De éne hoed komt steeds terug
Omdat ze digitalis was

... ...

Schrijver: Per Petuum
16 juni 2026


Geplaatst in de categorie: algemeen

1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Per, vandaag
Tja R.E.N.S, deze parodie haalt het bij lange na niet vergeleken met mijn diep filosofische beschouwing.
Blijven oefenen!
R.E.N.S., vandaag
ik wou dat ik kon toveren
kon toveren uit mijn hoed
een hoed die deze zon aankan
als het kan een zonnehoed

want nu ligt mijn kale bolletje
sproet voor sproet te branden
zelfs onder een parasolletje
o! had ik maar een zonnehoed

reageer Geef je reactie op deze inzending: