Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.490):

Nachtbraker

vannacht kwam ze langs,
het was eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat

zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede

en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens waarbij
ik meestal aan de verliezende hand ben
nog sterker ik word opgevreten
in een zekere verrukking,
zegt een volkse uitdrukking

ik ben te laat om in te grijpen,
dus mijn nagels deden aftastend en
krabbend instinctief hun best

die dame liet het daar niet bij,
zij ging verder, ontspannen, ongestoord
en zocht naar alle naakte weke delen,
en heeft zelfs onder het laken
haar kunsten getest

nu vecht ik tegen de jeuk
bij opgezwollen huid
die meestal een hele dag duurt

dus ik zal me moeten wapenen
tegen de komende zwoele nachten
daartoe heb ik een lamp
die weerbarstig licht afvuurt