3346 resultaten.
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons rozenpad
vol van glimlachende…
Glastempel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
611 geen barsten
meer kunnen snijden in
reeds blauw geronnen bloed
aders volgen puur en ademloos
gesneden lijnen langs links
waar onregelmatig bonken geen
kamers meer sluit doch hartnekkig
tegen beter weten in volhoudt
de laatste scheuren in de muren
blijven wijken en schitterend
zwijgen verheldert zelfs die ene
plek die rimpels laat glimlachen…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden
van schaduwen verlaten
bespeelde ik de volle maan
en zocht je glimlach…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
Voor mij...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.593 chocolademelk
een speculaasje van de bakker
slapen in m'n eigen warme bed
en op mijn eigen tijd weer wakker
voor mij ook niet overwinteren
in Spanje of een ander warm land
maar gewoon een gezellige wandeling
samen met jou hand in hand
voor mij geen duur kerstdiner
maar dankbaar zijn voor het leven
het jaar bekijken met wat weemoed
en een glimlach…
Antiek en schaarste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 meubels hoogglans
de vloer was
een zonnetje
kleur en verlichting
in perfecte balans
een glimlach van
het peil art nouveaux
toch sprak
ook hier
entropie al
onverstaanbare
woorden op
waarschuwende
ondertoon
want gangbaar
blijven had zo
zijn onderhoudsprijs
waar antiek en
schaarste het
aanbod bepalen zal
de vraag nooit dalen…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware
druppels
jij naderde en ik mocht
jouw breekbaarheid
ontvangen
in een glimlach…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.699 Golven slaan op het strand
iedere dag van het jaar
Het gaat ze nooit vervelen
bij weer en wind niet, ze
maken nooit een bezwaar
Je glimlach lijkt onbreekbaar
in de ijzige, koude wind
onveranderlijk als golven, tja
zolang je bij elkaar
het geluk maar vindt
We zijn de enige die het weer
trotseren, want het strand is verlaten
anderen zullen…
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
de dodenvallei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
700 ezechiël 37
doodsbeenderen leven op
grijnzende koppen glimlachen
skeletten worden weer mens
zij trekken op uit deze vallei
en marcheren over de wereld
eens waren zij verdord
de geraamtes van tyne cot
normandië verdun de somme
margraten en de grebbeberg
de vermisten en beweenden
ze waren over onze planeet
vertellen hun eindeloos verhaal…
Nooit gedacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.560 Ik laat m'n ogen dwalen
over je lichaam als je naast me ligt
Ik streel je met m'n handen
zie de glimlach op je gezicht
Ik geniet als je me aanraakt
je vingers verzachten mijn pijn
Ik wou dat je nooit meer weg ging
en voor altijd bij me zou zijn
Ik weet dat dat een droom is
die nooit echt uitkomen zal
Ik kan het toch niet helpen
dat ik…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 Zal ik jouw haren vlechten
klinkt het vragend terwijl
schijn bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende…
Ik en Jij
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.935 Ik maak me van je los, draai me om, en glimlachend zeg ik 'Ik ook van jou'.…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen zag
tevreden glimlach…
Stekeblind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.415 Gestruikeld
Gevallen
Bezeerd
Bloed en pijn
Je lachte en straalde
Jouw ogen, jouw glimlach
Zo open, zo fijn
Ik keek op
Stelde scherp
Wilde zien
Als een kind
Maar mijn liefde
Voor jou
Maakte mij
Stekeblind
Mijn bloed en mijn pijn
Waren niets zonder zien
Ik was zeker
Dat de liefde van jou was
Het enige
Wat ik echt verdien
Jij suste…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 Je harnas in vlees en bloed
beschermer van geest en hart
Ondoordringbaar wie kijkt
een puurheid die me tart
Een liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Er ontschiet mij een glimlach
bij het zien van zoiets fragiels
zo puur, lief en meer dan dat je ziet
toch blijf ik stil en uit het zicht.
De schemering trekt over je heen
de bloesem wordt door jou beschermt
ik fladder achter mijn blad vandaan
om je morgen wellicht weer te zien.…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 Godelieve ter Hoeve
dat ik werd geraakt
door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht
maar haar glimlach…
De gekrulde waarheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.147 Je krullen dansen
als prettige getouwde harlekijntjes
die de zon vangen
weerschijn van vlaagjes
blond weerkaatsen
in het licht
met lichte tikjes
schouders raken
het weerbarstige van je gezicht
als kleine wondertjes
omtoveren in een glimlach
terwijl ik jou schrijlings
voorbij wandel
zodat onze armen elkaar raken
je passen versnelt…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
de schouders rechten
glimlachend door de dag
beurt medemensen op.
jlb
warme ontmoeting
kan koude herinnering
opnieuw milderen.
jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
Weet je nog?
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
2.435 plannen worden gemaakt
nadat het idee werd geboren
zullen we…….een glimlach
ja we gaan
stevige stappers aan
we deden het al vaker samen
er is verbondenheid
jij loopt wat harder
ik moet de pas er in zetten
maar het maakt niet uit
zo’n dag met jou
waar die ook heen leidt
geeft zoveel moois
en zoveel kleurrijke herinneringen
dat de dromen…
De ijzeren dame
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 naaide
wijl haar zus
troostmeisje was
ze zijn beiden
reeds jaren overleden
maar de herinnering
aan de woorden
de bittere klank ervan
blijft leven
soms zie ik slakjes met hoorntjes
op hun rug
dan ril ik bij het weten
ze raapten ze daar
het was hun eten
om te overleven
Mevrouw van Blerck
de herinnering blijft
ook aan Uw warme glimlach…
Woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.142 Hoe deugddoend, hoe warm zijn zalvende woorden,
woorden die troosten als een oprechte zoen,
simpele woorden die glimlachen doen.…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 want kraaien hadden velden
nog lang niet in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon
aan de lucht
wordt gegeven
want een glimlach…