2935 resultaten.
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 In het geduld van een
regendruppel valt alles
stil.
Dwarrelend blad, in het
kielzog van de tijd,
grijpt voortdurend
mis.
Wat als stilte weer
ondraaglijk wordt, het
moment verkort tussen
nu en toen?
Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.
De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven
Naar…
3 drAnkelingen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.445 drie dorstige mannen
hebben onderdak gevonden
in een abri op 't station
van Nijverdal (ja ook daar...)
de jongste heeft zijn hond
op schoot genomen
't is nog vertederend ook
de anderen echter
zijn op het oog verder
van de weg geraakt
waardoor de wereld
zonder drank voor hen
niet langer is te harden
als getuige van een tijdsbeeld…
Onder rode bladeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
891 nog verwaai
je niet zag de wind
zacht met je spelen
je bloemde in
een herfstnadagen zelfs
de storm kon jou niet raken
je steelde
op een vrucht die
door de zomer was gekust
kleurde vol in lentedragen
heb je geur gekust
toen november jou deed breken
maar onder rode bladeren
staan al je groene strepen…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Een nieuw begin
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.654 Een ei met gele schaal
zweeft zwierend door de lucht
alsof het van een tak is afgewaaid.
Het cirkelt rondjes om mijn hoofd
krijgt zelfs een gouden glans
door herfstwind is de torenhaan gedraaid.
Die heeft misschien uit eenzaamheid
een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken-
waarbij hij drie keer heeft gekraaid.
Dat ei dat zo verraderlijk…
Bladeren we tapijt
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
815 heb je lief
terwijl je valt
en dwarrelt
op de herfstwind
je groeide lente
in de hoogste toppen
ontmoette zon en blauw
was niet te stoppen
kleurde in het
eerst prilgroen en
zomerde volwassen
nu bladeren we tapijt
maar in het
samen oogsten
is godzijdank een
nieuwe lente voorbereid…
klimop
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
616 hartverscheurend rood
zijn de klimopranken nu
adembenemend…
Dit stil moment
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
862 nog streelt
de zon op huid die
van geen wijken weet
lente en de zomer
niet vergeet en
vraagt om koestering
dit stil moment
daar waar dagen korten en
nog even stralen in bejegening
kent miezer en de sombere mist
ik heb je al te vaak gewist
jouw warmte is mijn zegening…
writers block
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.158 Writers Block, het bejaardentehuis
voor te laat overleden schrijvers,
landerig gelegen aan eendenloze vijvers,
niet alleen bewegen, ook de penvoering steeds stroever,
zelfs geen zwam, siert de zompige oever.…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
ouder worden
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.175 ben in de herfst van m'n leven
hopelijk duurt 't nog even
heb m'n balans eens opgemaakt
en dat heeft me wel geraakt,
geluk heb ik niet veel gekend
maar 't maakt je wie je nu bent;
teleurstellingen en verdriet,
och wie kent ze niet?…
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Herfstsuite
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
739 Boven het etgroen
dartelen nog twee witjes
de zomer uit
In het oog springend
dat omkrullen afvallen -
onontkoombaar
Je betaalt je scheel
voor zicht op zee en de zit
op stroef steigerhout
Schokkende koersen:
jaren ondermaatse vis
en noedelsoep
De armpjes omhoog
hangt de grote kruisspin
in het eigen web
Een babyslakje
slijmt…
In stervend licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
819 nog zag ik
een vlinder
fladderend
in koude wind
warmde
vangend zon
op witte vleugels
in stervend licht…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 De tijd verhuist
vaag gloort er een herfst
dartelend blad en dansende nevels
ze melden zich schuchter
terwijl een zomer nagloeit
het lome landschap verschuift de panelen
vogels volgen de zonnewarmte
En de mens?…
Er viel geen zonnestraal (herfstsonnet)
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.259 Het mag dan herfst zijn, tijd van korte dagen,
van licht dat minder helder dan bij zomer schijnt -
toch waagt mijn hart een antwoord jou te vragen
omdat het zonder liefde in het niets verdwijnt.
En laat me nu en dan een beetje klagen,
je weet toch dat daarzonder liefde wel eens kwijnt...…
Najaarsstemmen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
663 Ach zeer, nog steeds
jouw zachte woordgeluiden
het lachen van jouw daad
in zilte pracht verbruiden
kom proef, weer steeds
jouw trillend zaad verlangen
tijdens het driftig najaarsdruilen
het mond op mond verliefde pruilen
van alle sombere onweersdagen
jouw glimlach steeds paraat,
maar tussen de muren, denkende gluren
blijven de uren voor…
Herfstgedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.252 Bladeren, rood en groen
Dwarrelen om mijn voeten
Paddestoelen in het plantsoen
Daar waar ze wezen moeten
De natuur weet altijd haar gang te gaan
Daar kunnen wij veel van leren
Het gras groeit, vindt vanzelf haar baan
Dat laat zich niet keren
De vogeltjes gaan niet op cursus
Om hun lied te zingen
Het roodborstje en ook de mus
Ze doen…
Herfsttanka
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Het flikkerend licht
door de wand van herfstkleuren.
Dan de najaarszon
die ongehinderd schittert,
wijl jij door de Kempen fietst.…
Adam's mannenmode
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.063 waarschijnlijk
in een vlaag
van creativiteit
heeft de etaleur
de etalage gevuld
met herfstblad
van fors formaat…
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 De indianenbomen uit een vergeten jeugd
wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende…
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
Herfstimpressies
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
727 Als de velden versluieren
Gehuld in wit, sprookjesachtig
En de Neerlandse zomer
Van een lange winter proeft
Als de wind en de regen
De held're luchten vervagen
Van hemelhoog juichend
Naar dodelijk bedroefd
Als Wilde Wingerdbladen
Wijnrood verkleuren
De dagen ras verkorten
Daar de zon vroeger ondergaat
Dan word ik gedragen
Door…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…