Netgedichten

netgedicht (nr. 22.694):

Najaarsstemmen

Ach zeer, nog steeds
jouw zachte woordgeluiden
het lachen van jouw daad
in zilte pracht verbruiden
kom proef, weer steeds
jouw trillend zaad verlangen
tijdens het driftig najaarsdruilen
het mond op mond verliefde pruilen
van alle sombere onweersdagen
jouw glimlach steeds paraat,

maar tussen de muren, denkende gluren
blijven de uren voor mijn teruglach
te eenzaam en in ernst te laat,

ik hoor nog steeds de najaarstemmen
het ritme van de liefde temmen
ik luister voor altijd naar jouw hart.