Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Het haventje van Oud Beyerland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Het water dat een toevlucht neemt, bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden, blinkt terwijl het voorbij stroomt, dan plots voor even weer verdwenen naar buitengaats haar eigen horizon.. Verslingerd aan de oude rivier bij een keerpunt net buiten deze haven raakt men vanzelf verder terug..…

Op drift

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
losgescheurd uit de beschutting van loswal en kadekant raakt het wonderwerk op drift een onhoorbaar ijle wind suist door onzichtbare zeilen over de kleurloze stilte vallen de schaduwen van niet nagekomen beloftes zwijgend vormen zich de patronen aan iedere vorm kleeft een stem die als een paukenslag droomtijd versplintert tegen de horizon…
Kees Keizer18 augustus 2014Lees meer >

Koppige illusies?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Verliefdheid, als de heetste lava is gestold op de flanken van de horizon in ochtendsporen weggerold in het wikken en het wegen.…
Pama19 november 2014Lees meer >

Uw lichaam mijn graf -sonnet-

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon…

Dynamische lach

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
De tunnel rekt mijn koers mijn vizier wordt verlicht evenaar mijn horizon zij kleurt mijn avondlicht. Ik verleg mijn laatste grenzen en spoor haar unieke lach voor vertrouwen en geloof voor mijn nacht en dag. Mijn silhouet straalt naar haar tegen zonsondergang. Met hartstocht in mijn keel deel ik met haar levenslang.…

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schurkte tegen mij aan lachte zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief…

LHTB-vluchtelingen apart gezet!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
ook die van de mijne Maar ik zag veelal donkere wolken, striemende regens, hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid met heel veel vallen en weer opstaan En dan de wind, die winderige wind zowel uit oost, west, noord en zuid snoeihard lang m´n hoofd razen Maar ook soms een spatje zon voorafgaand aan ´n regenboog onsamenhangend aan de horizon…

moeras

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
voortdurende bescherming van prikkeldraad, maar ook weer niet ik voel water tegen mijn oever klotsen mijn golven kabbelen steeds voort plots geeft een vierkant blok een wending in mijn lijn vele ronde palen trekken mijn prikkels naar de einder toe de vliet, het riet, de draad omringen mijn drassige gedachte wilgen dragen aan de horizon…
willem jacobs28 december 2015Lees meer >

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting van de aangepaste tijd, het hart, de binten gekraakt in het schuim van de bestemming uit het land van vertrek tot de boodschap op de horizon…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Spaties?

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
verbonden in gehechte levensplooien sluimerde een onechtheid van het denken met de gesluierde waarheid voor ogen die ik in een onafhankelijkheid las, in spaties tussen het praten en het zwijgen creëert een grootsheid van het onbevlekte woord, verdwalen we in een ongebleekte zekerheid, verscholen teksten zonder geluid tot aan de oude horizon…
Pama27 januari 2016Lees meer >

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

Uw lichaam mijn graf (sonnet)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
weg kon komen omdat de liefde mij intens verbond bevlogen door de warmte van uw mond het moment alleen nog wilde dromen voelde de tijd verschanst in zomernacht vlogen de uren ons nimmer voorbij volkomen rust en stilte zij aan zij van verre zongen sterren fluisterzacht kleuren veranderden in vuurbloemen waar tonen streelden langs de horizon…

Uitzicht/Impressie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.145
wakkert verlangen aan zin om er op uit te gaan Op je kop te gaan staan verre oorden verre verten lonken over de horizon Voorlopig is de lente nog "op de bon" en zijn dit gedachten, verzonken.…

mien, hoera!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 920
vannacht al aan de overkant hingen de slingers wie goed luisterde hoorde joop en zijn vrienden zacht nog neuriën mien waar is mijn feestneus mien waar is m'n neus waar toch is m'n feestneus ik zei onze joop ik moet 'm hebben als ik naar dat feesie ga nu het ochtend is jubelt uit de horizon hij zijn mientje zijn woorden…

Zwarte Pad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
ik aan òns fietsen naar het Zwarte Pad ons praten, wandelen aan strand, uitzicht op Katwijk Noordwijk, ons liggen in een pan omringd door helm en wind geruis van golven, zee door halve koppen die door sprieten mee wilden genieten, en ik denk aan het terugfietsen weer naar de straat waar je woont, die heet als het plaatsje aan de horizon…

Dubbel herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
waar we ’s zomers zaten In de lucht meldt zich de gans als wintergast Van de takken dwarrelen nu de bladeren Als veel kleurige vlinders naar de grond Of drijven op ’t water alsof ze badderen Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond Stil zit ik nog te genieten in de late zon In de late warme najaarsstralen Van de rode gloed aan verre horizon…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Eerst dient de horizon zich weidser aan, zo zonder bomen die het uitzicht zeven. Dit werd pas 's winters even vrij gegeven, om er dan snel een loofdoek voor te slaan. Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan.…

Ongebroken wit?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Het kleurde alles wit onaantastbaar, z’n hopeloze strijd tegen elk kleurloos tijdsbederf met een zelfde spiegelbeeld maar altijd in het voorste gelid, bleekt het de barrières weg op kaarsrechte wegen te verdwijnen als stip aan een ongebroken horizon in nog niet ontdekte dromen en het pas gevonden opnieuw begon een voorgeschreven optocht…
Pama15 januari 2019Lees meer >

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw valies met niet gelabelde dromen retour-adres onbekend als ik die verlies het perspectief in de cadans van spoorrails in de verste verten opgaan in elkaar, tot aan de moegestreden horizon…
Pama19 juni 2019Lees meer >

Herfst zonder oogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
jij hebt zomer gezocht waar kou klapperende tanden wit licht weerkaatsten einders gevonden die hitte trillend de verzengende horizon mismaakten hebt tal van verschroeide bladeren gekeerd maar het leven bleek al door de immense hitte te zijn verteerd in een herfst zonder oogst nog duistert het onder levenloos loof maar de koelte…

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
De augustus-zon raakt de haartjes in je hals, daarachter rollen paarse schaduwen eindeloze lopers voor ons uit, terwijl ik je spoor nauwelijks volgen kan, wat over het inzicht van de horizon reikt geen woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

jouw stad

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
stad, wat ze ook zeggen de stoeptegels zijn van jou de ramen, de kleuren, de geuren het bloed achter de ogen de geboorte, het kind elke straat, elke taal deze plek is van jou alleen van jou jij bepaalt met wie je deelt deze lucht is jouw adem dit cement zijn jouw poriën hier at je brood, dronk je verdriet huilde je vreugde deze horizon…
Iniduo11 oktober 2019Lees meer >

Stand houden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Kompas loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis…
Pama24 april 2020Lees meer >

Als een abces

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
het was jouw broedsel niet dat onder je vingers krioelde om een eerste glimp van buiten op te slaan van het tabula rasa bestaan geïnstitutionaliseerd hormoonde zorg een affectief en uiterst adequaat traject als een abces vermenigvuldigde zich het vreemde leven door angstimpulsen af te geven de vlek is al voorbij de horizon…

Even boom zijn

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 427
Gewoon op een dag in jaar als de zon vrolijk schijnt tot zij in de vooravond achter de horizon verdwijnt.…

Op zonnewind

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 447
wij zijn onverhoeds het luchtruim ingedoken met gedachten als vleugels en ogen al de horizon voorbij eindelijk totaal vrij alleen de lach legt beslag op de koers die wij willen aanhouden in de chaos die ruimte ons biedt met als baken ga en geniet vervluchtigd driften wij langs stelsels en sterrenhopen liggen lui op zonnewind…
wil melker28 oktober 2020Lees meer >

Een laatste oordeel

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 455
nog slaat mijn hart vrij op impulsen van een batterij weer schuiven de panelen we zijn in samen met te velen privacy slaat op hol zonder rust worden we dol we hebben de balans verloren oncontroleerbare energieën ondergraven met onbekende kracht ons geestelijk gezag aarde roert zich in een donker verontrusten dat aan de horizon…
wil melker1 februari 2021Lees meer >

Rimpelwoud

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
voor de verloren kinderen je laat mijn hand niet los peutert handig uit jouw neus roept wat vlinders om versterking en in het bij je zijn klinkt een lied over hoe jij jezelf bent gebleven onder het maanlicht van de nacht ben jij de mens die jij voor ogen ziet we huilen samen, drinken bier het gevoel wil maar niet wijken omdat de horizon…

Zwijgend leren leven

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Misschien mag ik alles verstaan begrijpen, dieper voelen lezen en de muren blijven zien de deuren en de ramen in het afscheidsgedicht dat jij schreef over de grachten in het niemandsland waar verdwaasde weeskinderen zoeken naar de spiegel van de kalme horizon en weet je, in mijn kleine wereld blijf ik in gedachten alles lezen wat jij…