inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Zwijgend leren leven

Misschien mag ik alles verstaan
begrijpen, dieper voelen
lezen en de muren blijven zien
de deuren en de ramen

in het afscheidsgedicht dat jij schreef
over de grachten in het niemandsland
waar verdwaasde weeskinderen zoeken
naar de spiegel van de kalme horizon

en weet je, in mijn kleine wereld
blijf ik in gedachten alles lezen
wat jij ons in broze woorden toevertrouwde
in de doodsangst van jouw benauwde leven

altijd samen op weg naar nergens
ons verwonderen over de zoektocht
samengebracht door jou in onze taal
zwijgend leren leven in jouw verhaal.

Schrijver: Violette Zandheuvel
9 mei. 2021


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 120

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)