Alle inzendingen over onzichtbaar

1730 resultaten.

Sorteren op:

Op straat

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.701
Op straat - onzichtbare edellieden drukten mij in hun mateloze zelfgenoegzaamheid, goedgekleed als haringen, die men nog moet vangen, zwarte medaljes in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon, stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt die ze verwachtten - overzag ik '…

Flarden mist

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Onzichtbaar is de volle maan geworden, Het water was dan ook pijlsnel gestegen De koffie in de zwartekousengordel Een ondoorzichtig vette bruine drab Vol deuken in flacons covidvaccins, Terwijl heer dokter Pfizer zijn vriendin Niet bruut, eenzijdig in een pakje boter Belaagde, daarmee stemde ze niet in Kortom, dat hij haar niet te grazen…
Max21 januari 2022Lees meer >

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Elke stap die ik aarzelend naar voren zet wordt lichter omdat jij, onzichtbaar, mee beweegt. Pa, soms lijkt het of ik jou opnieuw ontmoet in de korrelige lucht boven een lege straat, in een zonnestraal die zich door alles heen bijt, in het knarsen van mijn eigen stem als ik jouw naam zeg.…

Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 978
Zie, de zee is aan het tranen, vogels ziek, ze kruipen onder blad, je ziet zelfs niet hun klagen. Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén, pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat, 't verschrompelen van ooit gezonde bladeren. Chronische treurnis, mentaal ondragelijke last…
arensoog10 december 2025Lees meer >

Gedachtes...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Ik verzin mijn eigen figuren, zie ze al rondlopen over straat, onzichtbaar voor al die mensen die voor zich uitstaren, doelloos. Onuitgesproken gedachtes, vervlogen hoop, hun ogen zijn leeg. Ik geef mijn verzonnen figuren vermogens, een doel, zie ze wegrennen, allemaal in paartjes. Waar ze verdwijnen trekt de grijze mist op.…
Nikki20 augustus 2008Lees meer >

negen - van harte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
sneller denken kan dan hij het maken kan of doen kan licht daardoor ontvlammen negen weet je joshua is van een kat het aantal levens die jij weer goed gebruiken kunt wanneer jij urenlang je vermaakt in een wereld vol spookachtige bergen waarin jij tegen elementen vechtend gekantelde torens te veroveren weet terwijl jij voor de vijand onzichtbaar…

Surplus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Twintig jaar aan stemmen staan onzichtbaar achter jullie rug, oude toonladders in de spieren, adem die de weg naar boven al kent. De sneeuw van Elgar valt heel even over de banken, over ieders schouders, bedekt het alledaagse met glans en laat het hart nog één keer wit zijn.…

Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.260
ik ben in jou spiegel je ziel aan de mijne mens, ik heb je nodig voel mij in het kleine 3) GLORIA jij, mens, het pronkstuk van onze scheppende daad zing het lied van vreugde over de beeldende natuur het ondersteunt jouw vruchtbaar zaad over de rijkdom van menslijk raken bejubel onze vriendschap, onzichtbaar…

Corona-bevrijdings-feesten, herfst 2022

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
de 80 jarige oorlog met Spanje de 5 jarige oorlog met Duitsland de 4 jarige oorlog met Indonesie we waren toenmalig ook gewend aan een zichtbare vijand die je op z’n bek kon slaan of op andere wijze vernietigen maar het corona-virus is een slimme vijand het is onzichtbaar, onaantastbaar, onreukbaar neigt naar totale onkreukbaarheid zet…

Logeerkamer van de dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Hoe de stilte werd opgevuld met het tikken van de klok en het rondsluipen van de onzichtbare ontzieler, voor wie alle deuren openstonden in de dagenloze week, van de hittegolf. Waar geen wind de rotting de straat opblies, en waar de klok onbedwingbaar door bleef tikken en het mysterie op afstand hield.…

Ik wil de bloembolletjes voelen.

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
Ik was door een onzichtbare macht al uitgekleed. In een put met alleen maar water. Nog eenmaal ging de deksel open. Ik zag dezelfde vrouw zij het nog vaag, alleen haar contouren nog. En iets als een glimlach naar mij. Ze daalde neer in de put als een engel. In haar rechterhand droeg ze ketenen van lood en daaraan zware gewichten.…
cornil2 april 2011Lees meer >

onmogelijk

hartenkreet
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.036
lente als de eerste warme zonnestraal na een oorverdovende winter en hardgrondig vertrapte moraal waaraan heb ik jou verdiend mijn God ik kon wel zweven is dit wel normaal week op week jou weer beleven genieten van het allerhoogste soort lang verboden toch gedaan heerlijk eens verzorgd te worden dit kan alleen snel over gaan onzichtbaar…
Oscar8 januari 2004Lees meer >

mijn opa

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.451
herinnerde alleen mijn oma, Zij speelde met mij, deed me in bad Deed alles om mij te plezieren Veegde vroeger zelfs mijn gat Opa liet het duidelijk horen, Bromde als ik weer iets deed Want oma gaf nooit een gil Als ik de lijnen overschreed Ik zag hem als een brombeer een brompot en mopperaar Totdat ik beter kijken leerde Was de rest onzichtbaar…

CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
die met enige schroom schreef over het Corona-Narcisme (zie toelichting) en dat heeft ie geweten aan de reacties te zien het was niet te stoppen en heeft mij ook zo geintrigeerd en tot nadenken en schrijven gezet de organist wiens geluid op de voorgrond klinkt maar hun handen, voeten handelingen meestal op de achtergrond blijven, onzichtbaar…

Miles smiles in june

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
quanti mocht hij niets zien, face to face op straffe van nie wiederkehr VIII Nog immer grillig haar levenspad in het donker zonder raam ziet zij geen glinzende linzen in de graven van Toet-Ank-Amon tussen geluiden van de dood klinkt slechts de echo van zijn naam IX geketend tussen getekend beeld van de zonen van Ra, de zon en onzichtbaar…
Xander15 juni 2025Lees meer >

VOORZANG

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.097
Want uw gezicht boeit ons zeer licht In onzichtbare kluisters En uw schoonheid ons voort* verleidt Door haar bijzond’re luisters. ’t Hart dat gij neemt, gij fluks vervreemdt Van alle zijn vriendinnetjes: Mits gij ons stelt in ’t zoet geweld* Van uwe lichte zinnetjes, Die troertigjes* en boertigjes* Vloeien van zoete kluchtjes; Daar gij…

de soldaat lacht in juni

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 568
I geef mij kleur op de wangen nu ik nog leef op dit specifieke moment als ‘n wolk die mijn ogen binnendringt onzichtbaar in ’t ochtendlicht dan schenken de buien ‘t wonder in ’n bereikbare achterafbar aan de tap van de liefde waar de spraakzame en introverte mensen in ‘t gespannen effect soms weer gelukkig genoeg zijn II in zijn…

Dood

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 829
confronterender was het albast witte gezicht van de vader van vriendje Simon opgebaard in de voorkamer, de gordijnen gesloten, de stilte in hun huis geen verdriet, maar meer het besef dat er iets onzichtbaars rondwaart; net als toen bij die jongen, die ze uit het kanaal hadden opgevist en koud en nat bekeken kon blijven, omdat geen laken voorhanden…
Wim Dalderop10 februari 2018Lees meer >

Bertha's Brief

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Hóóg zweeft de duif - gevleugeld stipje – Dra onzichtbaar - Láng nog op dezelfde plek Blijft Bertha staan en tuurt zich d’ogen blind... Doch in haar kamer, bij ‘t half open venster Zit bleek en stil, strak starend voor zich heen Zij, wie de dood haar kindje uit d’armen stal.…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Nu op het steile duin, zie waar ze staat, Tusschen het helm dat waait, om haar gelaat Wind en haarlokken, en een hooge val Van stroomgoud achter haar, alsof de hal Des hemels leeg liep langs vergulden trap, Onzichtbaar 't blauw van goud, in handgeklap, Uitwuivend linnen en een geelen gloed.…