3533 resultaten.
Lieve ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
125 Wil je je hart openstellen
voor alles wat nog op je pad komt?
En kijken hoe de tijd voorbijgaat?
Wil je dan samen ouder worden,
totdat we grijs worden en bejaard?
Wil je dan samen met mij
dit leven bekijken,
met ups en downs.
Wil je voor altijd bij mij blijven,
eerlijk en liefdevol?
Blijf maar bij me.…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 Dieper dan het pad opent zich een ravijn.
Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.
De dagen worden niet merkbaar korter,
en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels van onze levenslust
die leger raken, terwijl mijn hoofd
steeds voller wordt
van alles dat er bijkomt
en van de obstakels op de paden…
Tussen het fietspad en het verleden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
208 Een ommetje,
voor een teckel die traag de tijd meet
in plassen en geuren van gisteren.
Een vrouw,
laverend tussen dozen en herinneringen,
ademt de avondlucht alsof het hoop is.
En dan—
een glimp, een gezicht
dat niet meer in haar heden hoort.
De psychiater.
Zijn naam, een sleutel
naar een deur die nooit dichtviel.
Ze groet,
woorden…
Eigen zwaartekracht
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.934 Zij had haar liefde
keurig aangeharkt
hartstocht op de paden
onmin in de schaduw
jaloezie binnen de perken
Maar het miste perspectief
geen verdiepte dieptes
met verzwolgen gevolgen
De rozen bloeiden
zo vroeg dit jaar
zij keek met handen
maar een doorn drong
stekelig in haar vinger
witte rozen rood
Zij keek naar het pluisje
het…
toekomst voorbij
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.920 ze stapt aan boord en kijkt me aan
haar ogen dicht, het hoofd omlaag
vuur wordt kil en dooft
gewillig wijkt zwaar weer
wanneer het anker wordt gelicht
ze zet zich af, kijkt schuchter om
naar de ondergaande zon
haar mond is een bezworen lach
een zielsweerspiegeling op zee
zend haar op het juiste pad
dan wordt ze bevrijd als onverwacht…
de maatschappij dat ben jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
959 Ik zet mezelf aan de kant
En ruim de spullen uit de weg
Ik doe een stap richting 't zand
En wacht tot ik iets zeg
Achter mij staan de bloemen
En voor mij ligt het pad
Bijen hoor ik zoemen
Regen maakt ons nat
Vogels kunnen zweven
Maar ook zij leveren kracht
Mensen kunnen leven
Mensen hebben macht
Maak jezelf nu van kant
En zet je blote…
Hij Ligt vooraan
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.065 Mijn voetstappen
knerpen op het
pad van kiezelstenen
Ik hoor het niet,
want ik ben bedroefd
en ik loop hier
te verregenen...
Maar dat deert mij
niet zo zeer,
want niemand die mij ziet
Ik loop hier-
namelijk alleen,
want, als het-
regent dat het giet
Gaan hier
geen mensen heen...…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Vergezicht vanaf een stille binnenplaats: bloesemgewijs
vloeien overwoekerende paden uit tussen het graan.
Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.…
Ondraaglijk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.018 Ik vul mijn dagen, in de luwte van mijn pijn,
met sprookjes en geheimen
en dring verwrongen beelden
langs zwervende paden, in mijn lijf.
De stilte wordt ondraaglijk.
Ik kijk om de hoek van morgen,
mijn handen vol verlangen.…
waar je liefde mee schreef
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.573 ik heb je bedolven
onder mijn gaven
mijn bloemen kwamen
de kleur aan je vragen
ik las in je ogen
het licht van de zon
kuste je lippen
zo rood als ik kon
je gaf me de hand
waar je liefde mee schreef
met woorden zo heftig
dat passie lang bleef
je lichaam nog jong
je blik had de tijd
we kozen het pad
richting eindeloosheid
we zijn…
de veertiende dag
gedicht
4.4 met 57 stemmen
9.975 acht divisies om de stad
met daarbij nog moordcommandos
zicht beperkt door blinde haat
doden ieder op hun pad.
woestijnratten in de val
zandstorm tegen rookgordijn
wie wordt baas in de woestijn
doden - wie kent hun getal?
wie er ook vuurde,
wie hen ook stuurde,
wat maakt 't uit in het heetst van de strijd..…
SCHERVEN OPGERUIMD
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.743 Ik zal mijn paden gaan bewandelen
met mijn hand in die van jou
waarin altijd warmte en liefde heerst
waar verdwenen is de ijzige kou.
Ik had de scherven kunnen lijmen
maar de barsten blijf je altijd zien
daarom zijn ze nu opgeruimd
en uit mijn leven bovendien.…
ik bof
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
2.116 Het besluit is gevallen
Ik moet mijn pad
Weer alleen gaan kiezen
Zal ik dat
snel met plezier
weer kunnen?
Het besluit is gevallen
Een nieuw boek uit de kast gepakt
Met nieuwe hoofdstukken
Hoe zal ik die mooie
blanco pagina’s
gaan vullen?
En ze zeggen
dat het leven pas bij 40 begint
Dus ik ga!…
Latento
gedicht
2.7 met 65 stemmen
69.492 Onwennig is het lopen langs de paden
op de hoefslag van de nacht.
----------------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Verwelkte roos
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.646 Ik loop in de leegte
Niets kruist mijn pad
Ik heb alles verloren
Wat ik eens bezat
Nu loop ik hier alleen
In diep gepeins verzonken
Ik denk nog wel eens terug
Aan de ogen die mij verdronken
Niets keert het tij
Een verwelkte roos zal nooit meer bloeien
Dat gebeurt bij mij
Nooit helen de wonden
Ik leef in de schaduw
Van wie ik ooit…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 stenen zijn geruimd
het pad weer vrij gemaakt
maar de ravijnen zijn gebleven
we jagen niet op
vergezichten willen slechts de
stap verlichten die we moeten gaan
geen hand in hand
te lang en smal om
samen voort te schrijden
voorzichtigheid is
troef om de verwoestende
lawines te vermijden
we erkennen ook
het samen strijden…
Genot
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
3.868 Zinderend van liefde
Kijkend naar het glinsteren van je zilte zweet
Vlij ik mij naast je
Streel ik jouw ronde billen en vochtige spleet
Jouw hand zoekt onvermoede
Om te versmelten in rondingen,
Zo prikkel jij mijn uitgestoken roede
Mijn tong schrijdt over bekende paden
Zoekend naar geurige nectar liefdevol,
Het gekreun heeft haar bron…
Geveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
727 Maar niet voor lang want
we dulden geen dood
dwars op de paden
loodrecht op ons doel.
Hoe bescheiden ook
iedere vooruitgang
moet doorgang vinden
een ingang bereiken.
De zaag cirkelt slopend
verpulvert de jaarringen
tot voer voor natuurpaden
die wij vrij wandelen.…
heimwee naar morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
798 als in de ochtend de sluier verdwijnt
van een verte uit lang verleden tijden
en ik weer word aangelijnd
in het zicht van een bloeiende weide
zullen zeker paden worden geslecht
met verwilderde struiken aan weerszijde
wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt
die de angst mij zo lang doet vermijden
niemand kan nog nieuwe sloten graven
weet…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 een land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar…
Jij leerde me vliegen
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
4.424 Jij zegt altijd
de juiste woorden
waar ik in kan geloven
verhalen groot en klein
je geeft mij vriendschap
vriendschap die ik
nodig heb om
te overleven
en geeft me woorden
wanneer woorden
superlatief zijn
laat me
geloven
dat ik alles kan
zelf vliegen met
gebroken vleugels
en zet me weer
op het rechte pad
wanneer ik blind was
opende…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 wellicht duurt ‘t zoeken te lang
wanneer het pad om je heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit…
Samen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.229 Vertederd kijk jij mij aan
ik laat mijn gedachten gaan
ik denk aan het verleden
hoe wij samen het pad hebben betreden
van verliefdheid naar houden van
ons leven is net een roman
je groeit steeds meer naar elkaar toe
voor ons is niets taboe
dat hebben wij samen moeten leren
en elkaar zeker respecteren
dat gebeurt niet vanzelf
dat doe je samen…
dood van een broer
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.786 met de levenden
hun liefde, de kracht,
en vooral dankbaarheid
de jouwe en de onze
de dood keek toe als een goede vriend
waarop je rekenen kon
dat gaf je nog de kracht om door te gaan
je had een joker
en toen je hem riep
kwam hij zoals een goede vriend
niet ongelegen
het was jouw tijd
Chas, het ga je goed verder
op je gekozen pad…
Colonne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.177 Konden we ontsnappen
aan de dreiging van de rede,
het pad verlaten en
de zilveren stem van de sprinkhaan volgen:
op naar de purperen heuvels,
drinken van het volle zonlicht,
perziken eten in het gras,
slapen op rode herfstbladeren.
Maar steeds zijn er de berken,
we blijven in hun schaduw,
we vergeten de zon en het fruit.…
verboden liefde
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.036 natuurlijk stond hij
naast haar
maar zij hunkerde naar die ander
aan de overkant
haar leger zou zij opofferen
om hem te overwinnen
alles onder het toeziend oog
van haar eega
wiens beschermvrouwe zij was
torens moesten eraan geloven
lopers werden neergelegd
om het pad naar hem vrij
te maken
paarden sprongen rond
met onverwachte wendingen…
DE GEWONE DINGEN
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.702 Droeve dingen willen we vergeten
het blijde komt weer op ons pad
want van alle tegenslagen
hebben we nu genoeg gehad.…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Dampend valt er groene regen op zijn pad
en kleurt zijn aarde vruchtbaar nat.…