Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

het overbodig takken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt het blad weer omgekeerd het groen van lente is verteerd in warmte van de zomer nog rest het oppervlak dat rijpen mag naar geel en rood zij dwarrelt straks een trage dood op winden van oktober je knopt al waar je losgelaten hebt de bast vertraagt de stromen en wortels sluiten af voor de winter die gaat komen nog ruist…
wil melker19 september 2006Lees meer >

Liefde gaat door de maag !

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 794
Maar ze neemt geen blad voor de mond geeft haar ongezouten mening want m'n genegenheid weegt haar soms te zwaar. Dus spaar ik mijn appetijt voor haar op, dan heb ik later een appeltje voor de dorst tenminste... als mijn hartje dan nog klopt. Maar mijn honger wordt goed gespijsd want mijn e-mails stelt ze zeer op prijs.…

Knar

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.095
(bis) Wanneer je als boom door menig teder kind met zang en armen wordt omringd, moeten je nerven zich beheersen - ooit was jij een zaailing: een sprietje met trillend blad dat opkeek toen z'n moer plezier voor twee had terwijl een bries voorbijging.…
K.Bladzij14 augustus 2017Lees meer >

bevlogen acryl op papier

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Een lijn uitgesmeerd de zon brandt strepen geel in de plasjes tussen het gras een lijn in figuur ijle zwaan getrokken er bovenop met vegen van Pruisisch blauw het vermoeden van diep water in een grote cirkel eromheen v- vinkjes in omber met paletmes een sperwer duikt plots mijn blad binnen veegt het omber door het groen van ’t gras een…

in een zelfknagend gat

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
de waarheidsboom groent schitterend blad bloeit ongerept de mooiste bloemen maar aan haar voet scheurt traag de bast woekeren liegbeestjes in een zelfknagend gat ze nemen stukje leven mee en bouwen zo een wereld die de waarheid niet zo nauw meer neemt het leugennest groeit best terwijl de bladeren al snel verdorren…

ik streel je tot koning

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
geef mij je angel en honing kom dichtbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

Late herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
De bomen die steeds nog zo vol in blad staan en de temperatuur die maar niet wil dalen. De Natuur is klaar, wacht nog met het herfstbeeld, de bomen staan nog zo mooi in hun bladergroen. De okers zijn gemalen, de sienna is aangegeeld, oranjens gaan stralen met een tipje vermiljoen.…
Ruud16 december 2020Lees meer >

Verander niet mijn schat.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Verander niet mijn schat, blijf je knap moedige sterke ik, dat mooi open blad vanaf je eerste geboorte kik. Verander niet mijn schat, blijf gelijk ik je zò goed ken, zelfs met jaren die trekken aan je yin en je yang, helemaal geen belang. Verander niet mijn schat, laat de jaren maar voltooien, je groeit mooier en mooier.…

want je kleur is de hemel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen je spreek mensen aan ze willen je plukken verrukt…
wil melker2 november 2003Lees meer >

zo kort bloeit geen leven

netgedicht
2.3 met 211 stemmen aantal keer bekeken 63.548
geef mij je angel en honing, kom dichterbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…
wil melker1 januari 2003Lees meer >

Herfst

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
De wind leest haar bladen. Binnen schuilt een kat achter de kachel. Ze kijkt even op als een troep ganzen voorbij trekt. Vage schaduwen vermengen zich snel met de nacht. Verkleumde kaarsen warmen zich langzaam op. De vlammen dansen op de tonen van de jazz.…
BKNWRM20 oktober 2023Lees meer >

Gesprek met mijn moeder

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
blijft de liefde' De twijgen begonnen wild te schudden Ze zei iets over samen wandelen, over samen eten prepareren, en ook iets over wijn Ze klonk verward Dat dacht ik althans Iets over als alles wegvalt Iets over er blijven zijn Iets over naast bestaan Naast zijn eerder dan zijn De bomen bogen een diepe buiging Het vallende blad…
BKNWRM1 december 2023Lees meer >

Dankbaar

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Gisteren plukte ‘k eerst veel appels van mijn appelboom, snoeide dan haar naar boven gerichte takken, het harde hout van vlinderstruik harkte blad van notenbomen kers- en perenboom bijeen genoot van hun kleuren Eerd’re jaren dacht ik hoe lang moet, kan ‘k dat elk jaar nog doen?…
Ralameimaar25 oktober 2024Lees meer >

Herfstparade

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Toch fluistert zacht een laatste blad, het loslaat in de koude stroom, hoe schoon het sterven kleuren had, een laatste groet aan elke boom.…
Johny Donovan11 september 2025Lees meer >

KEFFIYEH

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 233
Met ochtendkoffie in het paviljoen Over de houten brug- versnelde passen Mijn ogen puilen vrijwel uit hun kassen Ik draai mijn hoofd, ik moet het gewoon doen Het is al herfst; het blad meer bruin dan groen De zon verbiedt nog dikke winterjassen Met ochtendkoffie in het paviljoen Over de houten brug- versnelde passen Een Arabier of Palestijn,…

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast. Ik verdwijn in de adem van donker, daar waar licht zich in schaduw past.…

De boekenrug

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 174
staan ruggen schouder aan schouder wachtend op handen die hun stilte openen Hij legt enkele woorden tussen hen neer zo licht als veren op water, maar zij keren terug als vogels die geen tak herkennen Er zijn huizen waar boeken blijven vertrekken, bladzijden reizen van hand tot hand Het aanreiken als een gesloten blad…

Zij Bladert haar Zomer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 79
Zij bladert haar zomer door trachtend, van achter naar voor paginagroot waren sommige dagen en toch — heel wat lijnen gingen vervagen bladzijden zijn nagenoeg leeg gebleven er is zoveel tussen regels geschreven Zij bladert haar jaren door zoekend, van achter naar voor ze keert elk blad, elke zin in terugblik zie je van elk vervolg het…
Mari L.11 september 2026Lees meer >

sentiment

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
de regen ketst tegen het ontbijt en ’t avondmaal, geen dag droogt nog de kille flanken van het eens zo tastbaar welzijn er is geen kommer die zich nog getroost weet nu het werelds avontuur zich reeds ten einde waant nu straten worden overspoeld door ’t sluimerend versterven van blad en mens, voert strijd de boventoon terwijl de herfst…
elze21 november 2026Lees meer >

De avond valt, het wijde land wordt donker

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.740
Mijn handen zijn gemetseld aan de spade, Daarmee sla ik de grond die openbreekt, Mijn handen zijn twee sterke stalen bladen, Met harde bulten die de zon niet weekt.…

Rif op Rijm

netgedicht
2.4 met 79 stemmen aantal keer bekeken 91.801
Wij lopen niet op de klippen, wel hebben we wrijving gehad bij vlagen nat als `k weet niet wat golvend hoog als kippenvel Bij eb luidt hier de schippersbel en rust de mond niet achter blad de neus wel open houden schat want hoogtij kust het lippenstel Het huwelijksbootje is cliché daarmee sleepten vele dichten de diepte naar het oppervlak…
oepsie21 september 2003Lees meer >

Bloemen leven licht-zinnig

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.505
Bloemen leven licht-zinnig in hun bladen. Dieren lopen vanzelfsprekend; ze zwijgen van wat ze zouden kunnen zijn; hun daden gebeuren altijd nu; dieren zijn eigen. Mensen doen alsof. Bestaan in ijskouden, denken, denken, denken dat ze bestaan. Geen mens kènt een mens. Men wil zich vasthouden. Angst laat niet los.…
Hans Andreus21 november 2003Lees meer >

In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.218
haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen Er vaart een klein meisje in mee In haar kruin ruisen duizend talen En verlangen naar de zee Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid Langs groen en knoesten en mos Door haar bladeren huilt het afscheid Zij laat haar kinderen los Aan een droge verdorde tak Ontspruit een twijg groen Een blad…
Sofie17 januari 2004Lees meer >

schrijver

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Met zwierige halen vult hij zijn blad met zijn naam en plots stopt hij. En bij het naar achter duwen van zijn bril worden zijn rimpels dieper. Hij houdt zich klaar en net als hij zijn eerste woord wil zetten laat iets hem nodeloos stoppen.…

Herfsteik

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Op een te vroeg vergeeld tapijt statig en majestueus, machtig en muistil door lengende nachten en de morgen kil grotendeels het blad al kwijt Een mistige blik over het gesluierde park een vijver werpt het spiegelbeeld de twijgjes hebben hun elan verspeeld vallen dor in de tanden van een hark Zijn makkers in de bomenkring zien zwijgend de…
kees keizer2 november 2004Lees meer >

Het blaadje en de boom

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Het was de boom die haar mooiste blad verloor. Want de wind had haar lief, maar hield teveel van haar om haar aan te kunnen horen zonder dat hij bij haar kon zijn. En de wind liep weg van haar omdat hij niet meer zou kunnen zeggen, en niet minder dan dat hij haar miste, ook al verdroeg hij dat niet.…
Chadia19 februari 2004Lees meer >

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van de najaarsregens en de zittingen vergaarden om zich toe te dekken blad dat daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

Natuur architectuur

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 841
ik zag hoe jij het landschap verstrooide holle paden vervlakte wegen ontplooide je bracht rust in de natuur architectuur waar het evolutionaire hart nog driftig klopte juist een teveel aan blad maakte brokken die door de snelheid van leven vergaten schoonheid te geven waar rust de balans had afgesteld trof hart de mooiste jaren…
wil melker10 februari 2021Lees meer >

Vonkjes op mijn huid

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.968
Rode wangen van verlangen Mijn borst gaat hevig op en neer Onzeker voor wat komen gaat Maar ik vlei me naast je neer Je handen toveren vonkjes op mijn huid Ik sta volledig onder stroom Je voel me trillen als een blad M`n verlangen wordt steeds meer Ik fluister zachtjes Maak me nu de jouwe Laat ons samen komen Laat ons samen één lichaam…

ijs

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.703
bent ijs en je glijdt Als een druppel damp op een spiegel In de bitterheid van mijn glas Ik tracht door jou te kijken Op zoek naar je ziel Je smelt en alles wordt zoet Zoals de ochtend zelden was Niemand weet wat ik voel Zelfs de bomen niet Enkel de wind maar die zwijgt Want het timbre is zo mooi Dat elk woord wordt verstild En als een blad…