3967 resultaten.
Dag lief kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
822 moeder kolft het warme melk
en geeft de kat te drinken
smeert wat zalf in de tepelkloven
en heeft geleerd om in God te geloven
zij schreit ter wille van de klok
terwijl vader staat te wroeten
in de aarde van zijn laatste tuin
draagt zij haar dode kind
naar het raam
en noemt zachtjes
zijn nieuwe naam…
Tuinvogels
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.014 Eén vogel in de tuin
verkies ik zeer bewust:
al is hij klein en bruin,
ik acht een mus een must.…
Ken ook je prijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
530 jij bent er altijd geweest
pas later wat meer
op de voorgrond gekomen
als kind ontmoette
ik jou vaak in
angstige dromen
bij huis en tuin
maaide jij het gras
harkte scherp de kantjes
eens heb ik jou
in de ogen gekeken
jij wette de zeis
noemde geen tijd
nu ben jij er steeds
ken ook je prijs…
Zomeravond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 De stoelen staan onbeweeglijk in de tuin,
Boven is de heldere lucht.
De beelden van de dag
Gaan over in de zomernacht.…
Mijn grasveld en de mol
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Mijn mooi grasveld is een woestenij,
een mol huist in mijn tuin,
heuvel na heuvel komt erbij,
het tuintje is niet al te ruim,
de tuinman maaide net ons gras
het leek of dat voor meneer Mol de aanzet was,
om nog meer heuvels te gaan maken!…
Vaderstuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ik ken mijn vader niet meer
hij zit daarginds de hele tijd
zijn verschrompelde huid
lijkt op versleten leer
hij snoeide vele bloemen
in zijn geliefde achtertuin
en bond er kaarten met woordjes
want zijn geheugen lag in puin
kon ik hem nog maar troosten
maar hij is zichzelf kwijt
alleen het boekje in zijn lade
geeft alles prijs, van tuin…
XXXI - na de oorlog - het jaar nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 pax intransibus
aan het eind van de straat huist
een oude dichter
het nieuwe trouwen
waar geest en lichaam samen
worden gebracht
ook in buurman's tuin
na eindeloos grasmaaien
modder en muggen
een strijd voor de god
van jezus christus bloem
- jaren voor google
voortijdige hiv
mijn operazanger sterft
uit en ingeteerd…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
bedrieglijk stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 ademhalen gaat
vóór het roepen
verdrinking is
bedrieglijk stil
in rusteloos water
vindt de mossel op
een levenloze man
een plek om te wonen
moeder en kind
scheiden niet aan
elkaar gebonden in
hun woordloze dood
laat in stille
ere-tuinen duizend
bloemen bloeien
vaarwel rust in vrede…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
Bomencentrum Nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen.
Jardin d'Hiverre rekent op ons allen,
samen met het Groene Paviljoen.…
droomstart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
400 vandaag draaien boomtoppen met hun wolken mee
het gebergte aan de einder blijkt
een ruwe hemelschets
ontwaken is nog gaande
daglicht is voor vogels
afloop is in hanepoten geschreven, zelden aangenaam
de woorden tuin of straat in de zin zonder punt
overal eenrichtingsverkeer
het gerucht gaat
als de ochtend breekt
zonder slaap te vatten…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
Ster
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
4.818 Clara is langs geweest
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgezaaid
in de verstuurde brief
die wij van haar ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
.... en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd,
de schemering haast donkert,
dan lícht er aan de kant
een vonk, een niet-verwachte…
hemel in verpulverde staat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.491 de lucht brak in
talloze scherven
we ademden hemel
in verpulverde staat
straten trilden
wegen schokten
overbodig gewicht
doelloos uit zicht
aarde verstilde in
het doolhof van tijd
de nacht was de dag
in de schemering kwijt
handen vatten de
dood als geluk
stervenden schreeuwden
hun werkelijkheid stuk
met de zon in
de hand, ogen…
de dag
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.185 je ogen
vangt een glimp op van de zon die schijnt
Weer een nieuwe ochtend
een ochtend die gelukkig verdwijnt
Vertwijfeld begin je de nieuwe dag
je weet niet wat die brengen zal
Misschien een lach
misschien een diepe val
Uren zijn verstreken
een leegte in je hoofd
minuten die uren leken
van je gevoel beroofd
De zon gaat onder
de schemer…
verlies
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.509 in het duister van zijn denken
knaagt angst aan honderd vragen
al even zo veel dagen
verliest hij alle tijd
in de schemer van zijn hart
zaagt twijfel aan zijn poten
hakt pijn hem steeds in moten
verliest hij alle strijd
in het donker van zijn geest
maalt waanzin zijn gedachten
al, ik weet niet hoeveel, nachten
verliest hij voor altijd…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!
Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen teken van doem,
maar wat niet is kan komen.
De nacht is al bleker,
maar 't is nog zo kil:
zal het ooit warmer worden?
De eeuw is nog pril...…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De wijn walmde uit mijn mond,
de schemer sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 Als de vroege schemering een deken
over de zotheid van de dag trekt
de wereld thuis tolt en de avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel…
't Maanlicht zwijgt...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.102 De betasting is zijig zacht
je huid parelt in het maanlicht
de schemering biedt in diepe stilte
slechts een fluistering van de wind…
Als jouw liefde zich open plooit
in zachte strelen van je tong
een warme hand zich ten rusten legt
bereiken vleugels van verlangen m’n hart…
Glijdend naar de bodem van ontgroening
gelijkt…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Bezoek
gedicht
3.6 met 63 stemmen
22.034 De ramen groeiden dicht
Van vet en stof, geen zicht
Had hij nog op enig licht
Of schemering, een lichtgewicht
Werd hij, vel over been.
Een kapstok, zo ging hij heen.
Alleen en alleen en alleen.
Allang toen hij was heen -
Gegaan, ging plotseling de bel.
De buren riepen: Zie je wel,
Hij doet het toch, de bel!
En nu is hij niet thuis.…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken schemer…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 De schemering trekt over je heen
de bloesem wordt door jou beschermt
ik fladder achter mijn blad vandaan
om je morgen wellicht weer te zien.…
De menselijkheid voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
699 De menselijkheid voorbij
als m’n bevattingsvermogen
het niet goed verwoordt
m’n incasseringsvermogen
het niet goed verdraagt
De menselijkheid voorbij
als in schemerende geesten
van volksmenners
waanzin werkelijkheid wordt
de beschaving verdaagd
De menselijkheid voorbij
na genocide verwacht ik
dat de knop om gaat
de mensheid…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Waar 't daglicht gestaag verdwijnt,
verschijnt de schemer voor duistere nachten.
Smachten en verwarring die domineren,
bezeren d'ogen vol van tranen.
Wanen en spinsels die de geest kwellen,
vertellen uitkomst naar 't licht.
Ontwricht en belast door 'n gekwelde geest.
Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.…