4804 resultaten.
In de luwte van de nacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
521 Langzaam komen de
nieuwe woorden
ze klinken hol
in deze tijd steeds sneller
beelden razen voorbij
langs de chaos van vandaag
oude boeken
verzamelen stof
maar in de luwte van de nacht
laat hervonden rust
de gepelde woorden leven
daar
tussen gekrulde ezelsoren
bloeit de poëzie…
Degeneratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Welke kleuren moet ik kiezen
Om te schilderen hoe ik ben
Met welke lijst me omlijsten
En welke lijnen zal ik schetsen
Zodat iedereen me herkent
Bekijk me zelf in een spiegel
In een schier geduldig glas
Zoek de hoeken van lichtval
Zie de beelden zo ze komen
In de vormen zo het komt
En hoor hoe langzaam
Elke lijn en geluid verstomt.…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
GEHEUGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 het geheugen is
een kneedmachien
ze kneed het verleden
vervormt het tot een degelijker
iets dan het was voordien
weet ooit die jou zo bezwarende leugen
zo te kneden tot iets wat mogelijk lijkt te deugen
vertaalt iets in verzachtende
of juist hardere beelden naar het heden
zodat het voor jou nu misschien
beter of zwaarder te verteren…
vasthoudend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ‘k zou zo graag
over iets anders schrijven
iets van tijden geleden
toen we onbezonnen deden
zomaar handen schudden
kennis maken,
in liefde aanraken
‘k zou zo graag het woord niet kennen
de beelden evenmin
‘k heb zo’n onbedwingbaar zin
om net te doen als toen
je zomaar om je hals te vliegen
‘t zou toch zomaar kunnen...…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Gederealiseerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Ik merk het
Het blijkt me
blijkt me nu al te zijn ontglipt
alle werkelijkheid, wezenlijkheid
Mijn geest die vreest verschrikt dat ik
de wereld straks nog nipt kan
onderscheiden van de aan elkaar gebreide
beelden daar beneden
ben boven de realiteit aan het zweven
zelfs boven mijn lichaam, er verwijderd van
en tevergeefs trachtend meer vast…
Stukjes natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik heb ze
zien bewegen
de regen en het doek
ook hoe jouw penselen
de donkerzwarte bui
langs het zwerk joeg
als jij dan
even rustte
brak verderop de
zon en glinsterden
frisse druppels op
een oude regenton
jouw beelden
zijn geen plaatjes
maar stukjes natuur
die met hart en ziel
begiftigd zijn in de na-
middagse zonneschijn…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden
de betekenisvolle momenten
ook al eindigen ze uit beeld…
binnenin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 onder wolken van lood
tekende ik sporen in het zand
in smeltende hitte schreef ik
een goddelijk woord
ik vluchtte voor beelden
van de krokodil
doofde de vlam
verbrandde mijn ziel
vouwde een zingende
vogel van papier
fluisterde mijn
traagste gedicht
ik spelde mijn naam
op de schutting
uit de binnenste muren
kwam geen enkel geluid…
Welig tiert
netgedicht
5.0 met 41 stemmen
355 welig tiert
de leugen
om bestwil
de kleine
waarheid die
nog geen pijn
hoeft te doen
omdat
dan alleen
de werkelijkheid
mogelijk iets
minder mooi
lijkt uit te
pakken
het licht
diffuse
verrondt de
scherpte van
het beeld pas
als zij elkaar
gaan versterken
en in de
waarheid het
onechte gaan
merken met de
bekende blikken
dat…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.003 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 zij helpen ons te onthouden
de betekenisvolle momenten
ook al eindigen ze uit beeld.…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel…
het keren van de tijd
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
319 in de oude spiegel keer ik
de tijd van zoveel jaren
duizenden dingen en jouw gezicht
de spiegel gunt mij heel even jouw
onvoltooide volmaakt getroffen portret
je ogen warm diep en bewogen
jouw beeld en mijn ziel verzachten
met het keren van de tijd
ik blijf je zien tot er geen licht meer is…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
Fantasma
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
8 Beelden van haar verschijnen
In mijn zicht, mijn zijn en
In de nacht in mijn dromen,
Ook steeds tot mij komen.
Zij figureert overal ik verkeer,
En elke keer weer
Word ik verrast door haar figuur,
Van uur tot uur.
En toch, en toch blijft ze ’n fantasma,
Komt niet in mijn hier en nu,
Waar ik ook ga of waar ik ook sta.…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
ik droom je in de glazen bol
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
938 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel daarbinnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou…
Nagedachten van een vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.504 Ik heb je nooit gekend
En met gesmoorde keel
Word jij meer bekend
Als ik je sporen zoek
En elk gevonden deel
Belees als open boek
Dan beeld ik mij nu in
Wie jij bent geweest
En hoe ik jou verzin
En ook die leegte schep
Waarin ik onbevreesd
Jouw ziel gevonden heb
----------------------------------------------------
Opgedragen aan…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Verslaafd
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.052 Als je ziel zichzelf verkoopt
een autonome handel,
je kijkend naar je eigen fort
langzaam een ruïne wordt
Als een origami
donkergrijs je beeld vervouwt,
je dodelijk verveeld
huilend van je moeder steelt
Allergisch voor je schaduw,
maar verslaafd aan de zon
badend in het zweet
ontsnapt een laatste kreet:
Help,
help,
Ik ben geen junk…
de kleur waarmee je tekende was rood
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
692 ik streelde bergwanden
en mijn handen voelden
weer jouw ziel
je gebeente was
versteend, alleen de graven
kenden nog je tekening
het was de rekening
die je ons schreef toen jij
hier in de rots verbleef
ze hadden alles uitgemoord
je dagelijkse bede voor bestaan
werd door de goden niet verhoord
de muren bloeden
door de beelden van…
Verloren
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.358 Verloren
Dwaal ik
Door de tijd
Ben ik
Ingekapseld
Door intens verdriet
Woordeloos
Omhels ik droefheid
Laat zakken
De moed
Om verder te gaan
Ik weet niet hoe
Of waarom ik leef
Weet niet als anderen
De onbevangenheid
Om open te staan
Onschuldig te zijn
Alleen maar te zijn
In mijn dromen
Zoek ik
Tastend in beelden
Naar antwoorden…
Altijd met jou
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.979 Maar misschien ben jij het oorspronkelijke beeld
En ik de weerspiegeling?……
Natuur-Geweld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
675 Bedreigde dieren
straks is het te laat
beelden die sieren
enkel nog de gevoelige plaat.…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte
het beeld…