5489 resultaten.
Geef niet op
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.343 Het enige wat ze denkt is negatief,
geen enkel ding wat ze overzich zelf denkt
is positief.
Soms is opgeven de enige oplossing,
maar voor haar niet,
ook al is het haar beste vriendin
die haar verliet.
De pijn zal niet zo overgaan,
maar opgeven staat achteraan.…
Ik mis je
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.293 Ik mis hem,
Ik word elke dag weer wakker,
Ik ga elke dag weer slapen,
Maar ik leef geen enkele dag.
Ik mis hem,
Ik maak mij zo'n zorgen,
Over papa, over mama,
Maar het meest over onze zusjes.
Ik mis hem,
Hij die mij pestte,
Hij die mij irriteerde,
Hij die van mij hield.…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert
enkel…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
Voorlopig niet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
648 zijn het enkel en alleen nog woorden
waarmee ik jou als vijand
weg kan zetten, jij monster
dat mij gluiperig belaagt
zodat ik in de kantlijn van het leven
mijzelf als makkelijke prooi
terzij zou laten schuiven
of hou ik je nog op een afstand
om vooralsnog zelf te bepalen
hoe schoonheid zich beschrijven laat
door oog en oor te sturen…
Eer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Wel een hel en hemel
Ontvangen een geheel
Dat is slechts een keuze
Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…
De zuivere koers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 ik heb alles uitgeplozen
weggedaan in dozen
wat niet van waarde was
zaken waar ik
ooit om heb gegeven die
deel uit maakten van mijn leven
zij bleken enkel franje
versierselen van een andere tijd
gekocht uit onbenulligheid
ik kijk nu om me heen
en nee ben niet alleen
jij bent bij mij gebleven
storm en rotsen getrotseerd
de zuivere…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 geen enkel wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein…
Warmte en zon van liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Als iedere morgen
straal je weer
schijnend het licht
op mijn paden
stuurt de warmte
langs heldere lucht
of door wolkendek
niet onopgemerkt
je bent er als zekerheid
warmtebron en leven
die ook enkel van jouw kant
liefde kan en wil geven.…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 ik schenk me een glas water in
maar ik wil zwemmen in de zee
ik steek een enkel kaarsje aan
maar ik wil kijken naar de zon
ik slaap graag later in
maar sta vroeg op, gedwee
toch wil ik dagen verder gaan
dan de laatste droom die ik verzon
tastend naar een peertje licht
smachtend naar een druppel vocht
maar het blijft een stom gezicht
als…
VRIJ
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
796 traag wiekklapt
de witte vogel door
de lome tropenlucht
nog niet wetend
waar te gaan
zijn ogen scherp
beweging wordt gezien
hij duikt
natuur gaat zijn gang
laat enkel
sporen na
eens klaar
zijn blik in het rond
weer kiezen
uit alle
richtingen
zoals de witte vogel
zich vrij voelt
om te gaan
zo voel
ik mij…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als enkeling…
Uma
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
695 nabij
waar ogen zich
naar mij toe wenden
geen moment
is zij bij mij
noch wil ze maar
iets verzenden
ze woont in haar blik
aan de rand van het bestaan
schouwt eerder naar binnen;
hetgeen wij nimmer
zullen verstaan
ze is de dode schoonheid
die nog telkens roept
vertoevend in een
tere waardigheid
een enkele…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
gewogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
924 de god van de dood
legt de luchthartige
veer op de weegschaal
neemt behoedzaam het hart
plaatst het naast de veer
het hart houdt zich vast
Anubis schudt mismoedig
het hoofd:
hart je hebt zwaar
getild aan je bestaan
je legt teveel gewicht
in de schaal
enkel het hart, het vederlichte
viert de lichtheid
van de dood…
Zij
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.040 Ik ken haar enkel in mijn armen,
zij houdt mij eeuwig op de tast.
Zij slaapt en wie is zij
die morgen weer in alles past.
----------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Kinderdromen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
771 De sloot die achter ons huis meanderde
noemden wij een rivier
de schepen die daarop voeren
waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier
zo konden we fantaseren
dag in, dag uit en het kon ons niet deren
wat anderen ervan dachten
wij waren gelukkig met onze rivier
die zeker eindigde in de zee,
daarvan hadden zij geen enkel idee.…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 op uw nylonkousen bracht u mij
door de wintergang naar de buitendeur
van Huize De Schutse
ik zei nog dat het veel te koud was
maar het maakte u niets uit
alsof u voelde dat het de laatste keer was
onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur
had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden
elkaar een weerzien
enkele dagen later belde pappa ons op…
schrijlings
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 Ik kijk naar je
mijn liefste,
en laat me overwelmen
door de aroma’s
van je lust
als je me vochtig kust
blijft enkel nog
wervelende passie…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid
je geen enkel…
Over scheurbuik.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.119 Naar ik mag hopen,
Gaat uw buik niet werkelijk lopen
Maar zitten enkel uw darmen in de knoop.…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…
Glimlachen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
558 Na een dag zo vol van zorgen,
van conflicten en van pijn
zend ik even hoop naar morgen
waar 't misschien zal beter zijn,
ook al zijn er nog wel vragen
en zo weinig perspectief
'k wil toch meer dan enkel klagen
want zovelen zijn me lief.…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een zin, een woord dat optilt
uit de traagheid der gedachten-
dat glimlach brengt
waar enkel mist de ziel bespringt.
Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.…