Alle inzendingen over enkels

5489 resultaten.

Sorteren op:

Geef niet op

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Het enige wat ze denkt is negatief, geen enkel ding wat ze overzich zelf denkt is positief. Soms is opgeven de enige oplossing, maar voor haar niet, ook al is het haar beste vriendin die haar verliet. De pijn zal niet zo overgaan, maar opgeven staat achteraan.…

Ik mis je

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.293
Ik mis hem, Ik word elke dag weer wakker, Ik ga elke dag weer slapen, Maar ik leef geen enkele dag. Ik mis hem, Ik maak mij zo'n zorgen, Over papa, over mama, Maar het meest over onze zusjes. Ik mis hem, Hij die mij pestte, Hij die mij irriteerde, Hij die van mij hield.…
Elsten11 november 2008Lees meer >

Het almachtige ik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
zag helderheid uit kleur verdwijnen het voelde alsof zon niet meer uitbundig kon schijnen het vrolijke speelse flonkerde incidenteel grijs overheerste geheel ondanks de warmte werd het kouder en killer door donkerder licht in relaties domineerde niet samen maar alleen het almachtige ik nog opent wit maar zwart produceert enkel…

Soms

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
fluistert de tijd ons even terug ik tel glimlachend enkele malen tien en schets krullen op het behang het rolgordijn sluit maanlicht buiten langs de rand waar morgen stond te wachten op het eerste lentewicht zwichtten vochtige wimpers ademen was nog puur ja, soms fluistert de tijd ons even terug…
metha21 maart 2009Lees meer >

Instinctieve vredigheid!

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
In alle stilte, kijkt de zon neer op de aarde, die ontwaakt fris aanvoelend stralen Gevoelsmatig verwarmend felle steken van de zon dwarrelen neer op de grond Zonovergoten schijnwerpers dragen toe tot de pracht van een lente dag met zon Lucht gedrevenheid, warme wind geblazen en meegetrokken door die enkel schapenwolk!…

Voorlopig niet

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 648
zijn het enkel en alleen nog woorden waarmee ik jou als vijand weg kan zetten, jij monster dat mij gluiperig belaagt zodat ik in de kantlijn van het leven mijzelf als makkelijke prooi terzij zou laten schuiven of hou ik je nog op een afstand om vooralsnog zelf te bepalen hoe schoonheid zich beschrijven laat door oog en oor te sturen…
annabel22 april 2009Lees meer >

Eer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Wel een hel en hemel Ontvangen een geheel Dat is slechts een keuze Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…

De zuivere koers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
ik heb alles uitgeplozen weggedaan in dozen wat niet van waarde was zaken waar ik ooit om heb gegeven die deel uit maakten van mijn leven zij bleken enkel franje versierselen van een andere tijd gekocht uit onbenulligheid ik kijk nu om me heen en nee ben niet alleen jij bent bij mij gebleven storm en rotsen getrotseerd de zuivere…

Jij noemde het poëzie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
en sloeg als boeg beelden naar wie maar wilde horen taal schreef jij vele malen dichterbij eilaas geen enkele zin sprokkelde kromtaal recht zelfs aan zee waar jutten dagelijks brood verwierf stierven klanken af en raakten verloren in donderende golven jij noemde het poëzie…
metha28 januari 2010Lees meer >

een dichterlijk teken

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 660
geen enkel wijsje blijft in de boom hangen wanneer wind aan het gebladerte rukt verzamelde ik zachtjes en viel geluidloos neer in jouw gedicht vanaf de hoogste takken omlaag naar de vlakke lijn waarop een meeuw rustte nog lichter dan het onvergankelijk verlangen waarin je mij baadde gevolgd door klokgelui en het refrein…

Warmte en zon van liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Als iedere morgen straal je weer schijnend het licht op mijn paden stuurt de warmte langs heldere lucht of door wolkendek niet onopgemerkt je bent er als zekerheid warmtebron en leven die ook enkel van jouw kant liefde kan en wil geven.…

Een hok zonder ogen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
heb zwarte vogels gevangen muren vol bloed weer met lente behangen tralies gebroken van een hok zonder ogen deuren gekraakt ramen geschoond die in vervagen enkel nachtblindheid uitbraken nu schijnt het licht langs mijn in trance gevangen gezicht heb de vrijheid gezien in het verbreken van boeien eindelijk kan ik weer groeien…
wil melker15 december 2012Lees meer >

het zout des aanschijns

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 679
nu er niets meer tussen ogen is dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt stopt krampachtig klampen aan een leven dat niet langer wil jouw dagen zijn compleet jouw lichaam schept het einde en mijn tranen dragen slechts mijn hart ik zie en zwijg want zeggen heeft geen kracht meer enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt het troostwoord…
switi lobi20 februari 2012Lees meer >

ik zocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
ik schenk me een glas water in maar ik wil zwemmen in de zee ik steek een enkel kaarsje aan maar ik wil kijken naar de zon ik slaap graag later in maar sta vroeg op, gedwee toch wil ik dagen verder gaan dan de laatste droom die ik verzon tastend naar een peertje licht smachtend naar een druppel vocht maar het blijft een stom gezicht als…

VRIJ

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
traag wiekklapt de witte vogel door de lome tropenlucht nog niet wetend waar te gaan zijn ogen scherp beweging wordt gezien hij duikt natuur gaat zijn gang laat enkel sporen na eens klaar zijn blik in het rond weer kiezen uit alle richtingen zoals de witte vogel zich vrij voelt om te gaan zo voel ik mij…

avondwake

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
met de maan linksachter door de avond heen geen zwarte gaten slecht de zachtbeschenen weg langs bermen knielend gras ik was daar ook en zag de glans van kleine vonken, op een waterrijke sleur vol donkere hiaten die sloot wist enkel wat daar voortbewoog om in mezelf te praten koos ik slechts een taal die er, in diens eenvoud niet…
switi lobi19 september 2012Lees meer >

Zong kerst al hun vergaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
zag de mooiste bomen staan maar in mijn hart zong kerst al hun vergaan sparren nordman en de fijn genaalde den gekweekt om in luister te verschijnen zullen uit het bos verdwijnen kaalslag is niet te betwisten enkel voor wat sfeer verlichten hun groene dood zal nog één keer warmte geven als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
wil melker16 december 2011Lees meer >

Geketend

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
ziel spiegelt zich aan hedendaags licht van de verloren oceaan in den beginne was er zicht wazig weliswaar nu, scherper doch vaker en dieper ervaar ik de kleur van nieuwe maan ook al is de aarde vol van monden, kent het ontelbare wouden met handen een mens wordt ongevraagd heengezonden, is aldoor verdwaald en als enkeling…

Uma

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
nabij waar ogen zich naar mij toe wenden geen moment is zij bij mij noch wil ze maar iets verzenden ze woont in haar blik aan de rand van het bestaan schouwt eerder naar binnen; hetgeen wij nimmer zullen verstaan ze is de dode schoonheid die nog telkens roept vertoevend in een tere waardigheid een enkele…

de ziener

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
in haar kristallen bol ziet zij wezens reiken naar zonnestralen voorjaarsvogel scheert langs de rand van de wereld een enkele zwaluw maakt nog geen zomer krassen de raven die uit hun schuilplaats komen kristal is ijs geworden smeltwater sijpelt tussen gespreide vingers dan is zij wereld in water rondom haar wordt horizon geboren…

gewogen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
de god van de dood legt de luchthartige veer op de weegschaal neemt behoedzaam het hart plaatst het naast de veer het hart houdt zich vast Anubis schudt mismoedig het hoofd: hart je hebt zwaar getild aan je bestaan je legt teveel gewicht in de schaal enkel het hart, het vederlichte viert de lichtheid van de dood…
J.Bakx17 juni 2013Lees meer >

Zij

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 15.040
Ik ken haar enkel in mijn armen, zij houdt mij eeuwig op de tast. Zij slaapt en wie is zij die morgen weer in alles past. ---------------------------------- uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…

Kinderdromen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 771
De sloot die achter ons huis meanderde noemden wij een rivier de schepen die daarop voeren waren stalen rossen, in werkelijkheid van papier zo konden we fantaseren dag in, dag uit en het kon ons niet deren wat anderen ervan dachten wij waren gelukkig met onze rivier die zeker eindigde in de zee, daarvan hadden zij geen enkel idee.…

Onvergetelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
op uw nylonkousen bracht u mij door de wintergang naar de buitendeur van Huize De Schutse ik zei nog dat het veel te koud was maar het maakte u niets uit alsof u voelde dat het de laatste keer was onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden elkaar een weerzien enkele dagen later belde pappa ons op…

schrijlings

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik kijk naar je mijn liefste, en laat me overwelmen door de aroma’s van je lust als je me vochtig kust blijft enkel nog wervelende passie…

Jezelf

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
de hel moet gaan je verlaten verraden voelt als je in een leegte komt te staan je ziel tot nulpunt is bekoeld als de wereld voor je instort je denkt dat niemand je meer nodig heeft als je steeds opnieuw gekwetst wordt het leven je weer nieuwe klappen geeft als je aan het einde van je kunnen bent niet tot vechten meer bereid je geen enkel…

Over scheurbuik.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Naar ik mag hopen, Gaat uw buik niet werkelijk lopen Maar zitten enkel uw darmen in de knoop.…

Geurjaar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
De wolk van zoete geur waar je door heen loopt blijkt toch afkomstig van een enkele struik waarvan de witte bloesem haar zoetheid met je deelt Als er een bankje stond zou je hier langdurig blijven nu loop je weer door de geur nog even in je neus luistert naar een zwarte vogel die vrolijk zijn hart uitstort in dit uitgelaten seizoen…

Glimlachen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
Na een dag zo vol van zorgen, van conflicten en van pijn zend ik even hoop naar morgen waar 't misschien zal beter zijn, ook al zijn er nog wel vragen en zo weinig perspectief 'k wil toch meer dan enkel klagen want zovelen zijn me lief.…
Adeleyd6 augustus 2015Lees meer >

Een zin, een woord

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Een zin, een woord dat optilt uit de traagheid der gedachten- dat glimlach brengt waar enkel mist de ziel bespringt. Een kalme lucht die regen torst en vallen laat ook waar geen droogte is, maar die doet dromen van de lente. Een woord dat niet gezegd, toch klinkt in dromen en verwachten.…
Adeleyd6 januari 2016Lees meer >