2413 resultaten.
Escar go
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
812 Oh...god
Ik krijg dat ding in de haast niet door mijn strot…
- De Laatste Bel -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.089 Zo zonder zin, woorden dezer graven
de moeilijke dagen, het oorlogsgraf
de laatste stap die jij gezet hebt
de haast, de voorwaartse beweging
die jij gehad hebt...zonder troost.…
Wat nou, geluk?!
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
855 Bijna futuristisch haast niet te geloven,
als ze zeggen, alle goede dingen komen
van boven, bedoelen ze dan ook geluk?…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
elke nieuwe dag is een feest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.197 Zonder al te veel haast praatte ik me uit de nesten
en zowaar scheen de zon nog eventjes in mijn nek
als een teken dat mijn leven ondanks de soms diepe kuilen
en de grote plassen een groot feest zal blijven met een lach…
De vogelfiets
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 de vrije natuur,
graag zitten ze op mijn zadel of stuur
De fietstas is ook een prachtige stek
het felle blauw lokt blijkbaar als rustplek
Ik vind het prima, rust lekker uit,
en oefen gezellig met zang en gefluit
Ik kan er alleen maar van genieten,
ofschoon ik toch brom op de deugnieten
als ze vliegensvlug en nonchalant
met veel gekwetter, haast…
WAS IK MAAR MOOI
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
925 Altijd als ze voor haar spiegel stond
voelde zij zich enkel onzekerder zijn
Innerlijk bang als een geslagen hond
was zij aan het einde van haar Latijn
Een lelijke draak zag haar altijd aan
één die haast stierf van onzekerheid
Zij met in het oog die eeuwige traan
wie was eigenlijk die vreemde meid
Altijd voor het naar school toe gaan
toonde…
Egoïsme
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.017 De agenda's zijn toch zo vol, léven we nog wel
Dagelijks wat aandacht voor elkaar, minder haast, niet zo snel.
Wat minder ik, iets meer: jij, dat ware wijs
Mag deze droom uitkomen, mensen lief, het Paradijs!…
pas op mijn plaats
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 Gewoon, om om me heen te kijken,
om het geraas de baas te blijven,
mijn medemens te hand te reiken
en niet te worden meegevoerd,
in die zelf opgelegde snelheid
in al die haast en al die felheid
soms pas even op mijn plaats.
Dan denk ik na.
Ik zie mijn medemensen knokken,
ik zie ze omgaan met hun brokken.…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb luid gezongen over de grote heide
bevangen haast door blijdschap en bevrijding
bij het aanzien van het kleurrijk levensspel
en daarboven de rijk geschakeerde luchten
met daarin de vogels die buitelden zo vrij
in gedachten heb ik gewandeld, jou aan mijn zij.…
amien
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
656 vannacht een droom
meer en meer voel jij dit
het is geen speelgoed in
een veld vol rubber en
ik stik
raam wind staal blaast
zwart chroom slaat dood
zeelui in de onmogelijkheid nagelvijl
in staal leeft de dierenriem
lekker belangrijk
snap er geen mars van
honden blaffen vol aan de kade
zonder smart gevangen angsthaas
haast zich niet…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets lopend
boerenpaard
naar de verwaaide geur van de hoefsmederij
de verdwenen bakker en kleine kruidenier
in een straat zonder haast…
Een dagje ouder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
908 Hoelang we leven,
geen mens weet het antwoord,
maar één ding weet ze wel,
het gaat vreselijk vliegend,
haast te snel!…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Hij helt voorover, ligt haast aan de grond.
Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen
naar de vage, schemergroene gangen;
daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond,
streelt heimelijk, loom soezend, elke stond
de vergane stam, blijft erin hangen.
Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Gelezen worden ze ontelbre malen,
Al was de inhoud haast vooruit geweten,
Van 't zelfde levensstof in alle talen
En op den duur tot op het woord versleten.
Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten,
Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen;
Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten
Is uit die letters leeftocht nog te halen.…
BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Natuurlijk triggeren ons vele beelden
De arts of architect die straten veegt
De moord of zelfdoding die wordt gepleegd
De macht van overmatig rijk bedeelden
De wonden van soldaten die niet heelden
Een kind in hongersnood dat haast niets weegt
Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd
Of gifgas op een plein waar kinderen speelden
Een land…
Vandaag de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Haast niemand kun je heden nog vertrouwen
want niemand blijkt te zijn waarop hij lijkt.
Zelfs bisschoppen die zitten met hun klauwen
aan dingetjes waaruit een jochie zeikt.…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als
storm doorheen de mensen…
DE OUDE ZIJDE.
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.286 gezicht van die kerk, die zij had
In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken
Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken
Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat
In dat relieken-doosje, eens alle stad,
Waar restjes van bekartlen nog de wijken
Zo dier ons, de Oude Zijd': hoor ze op doen rijzen
't Straten-geraas, verzacht haast…
imidacolprid
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
581 De bijen overleven het haast niet
ook vogels steken straks massaal de moord,
dat is vanwege ~imidacolprid~
een landbouwgif dat de natuur verstoort.
Als u het onkruid spuit in plaats van wiedt
in tuin, gazon of zomaar in de poort
dan werkt u vast met ~imidacolprid~
de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.…
Spiegeltje spiegeltje aan de wand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 Spiegelbeeld vertel eens even, ben 'k heus zo oud als jij,
is het waar, ben ik tachtig is mijn leven haast voorbij,
ik ben al oud, maar toch niet zo oud als ik wil zijn,
spiegelbeeld heel deze leeftijd vind ik helemaal niet fijn.…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Een hond en zijn baas;
Het lijkt haast wel dwaas
Dat als alle leed van de
Wereld de baas lijkt te deren,
En er niets meer van het leven
Lijkt te leren; en de destructieve
Drang overheerst vroegtijdig te
Willen sterven; er nog slechts een
Vriendschap rest die men elders niet
kan verwerven.…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 't Suizen omlaag gaat haast in vrije val,
maar de benzinepomp vertoont een hoog getal
als prijs voor het genot der vergezichten.
--------------------------------------
uit: "Krullen van jezelf", 2001.…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
Daar hoor ik de ijscoman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ga ik 'haast je
repje' voor een stukje innerlijke
onderkoeling dat iets open breekt
na een dag met veel innerlijke
regen. Proef ik wat van dat
onderkoeld geluk; en ervaar ik
dat klein geluk niet zo zwaar
behoeft te wegen.…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 termijn
van een onbevlekte dracht rozig ontwaken
mijn wedergeboorte op een aards laken
gebakerd door een apparaat met slangen
en draden die in mijn haren hangen
stilte ver weg op de telefoonlijn
Ik kan opeens vloeiend Spaans spreken, mijn moerstaal
slaapt daar beneden, maar hoe legt een Hollander
dat een Marsiaan uit, als hij haast…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer
valt wat licht in dunne snoeren
naar binnen en raken het tapijt
de stroom gaat op aan Ludwig,
die zijn toon kreunt door de massa
van afwezigheid vol van verleden;
hier raakt deze mens de dag kwijt
hele etmalen vult de Symfonie,
de negende, van de haast…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 Mijn moeder komt nu stof afdoen,
dat mens is haast bejaard.
ze kan daarna de vaat nog doen,
zo blijft mijn lijf gespaard.…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…