Alle inzendingen over haast

2413 resultaten.

Sorteren op:

- De Laatste Bel -

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Zo zonder zin, woorden dezer graven de moeilijke dagen, het oorlogsgraf de laatste stap die jij gezet hebt de haast, de voorwaartse beweging die jij gehad hebt...zonder troost.…

Wat nou, geluk?!

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 855
Bijna futuristisch haast niet te geloven, als ze zeggen, alle goede dingen komen van boven, bedoelen ze dan ook geluk?…

Zomaar een dag

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 673
een vroege vogel op pad anderen vliegen hoog in de lucht stap voor stap zweetdruppels parelen waterhoentjes kissebissen in de sloot een verdwaalde hommel zoemt voorbij ergens bloeit en lokt lavendel in de tuin van mij af en toe een voorbij razende auto men heeft haast ik niet dit is genieten tussen hoge bomen bij het tuinhekje zie ik…

elke nieuwe dag is een feest

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Zonder al te veel haast praatte ik me uit de nesten en zowaar scheen de zon nog eventjes in mijn nek als een teken dat mijn leven ondanks de soms diepe kuilen en de grote plassen een groot feest zal blijven met een lach…
MiTcHeLL9 september 2010Lees meer >

De vogelfiets

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
de vrije natuur, graag zitten ze op mijn zadel of stuur De fietstas is ook een prachtige stek het felle blauw lokt blijkbaar als rustplek Ik vind het prima, rust lekker uit, en oefen gezellig met zang en gefluit Ik kan er alleen maar van genieten, ofschoon ik toch brom op de deugnieten als ze vliegensvlug en nonchalant met veel gekwetter, haast…

WAS IK MAAR MOOI

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
Altijd als ze voor haar spiegel stond voelde zij zich enkel onzekerder zijn Innerlijk bang als een geslagen hond was zij aan het einde van haar Latijn Een lelijke draak zag haar altijd aan één die haast stierf van onzekerheid Zij met in het oog die eeuwige traan wie was eigenlijk die vreemde meid Altijd voor het naar school toe gaan toonde…
Ton Rijkers1 november 2010Lees meer >

Egoïsme

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
De agenda's zijn toch zo vol, léven we nog wel Dagelijks wat aandacht voor elkaar, minder haast, niet zo snel. Wat minder ik, iets meer: jij, dat ware wijs Mag deze droom uitkomen, mensen lief, het Paradijs!…
sweetje5 november 2010Lees meer >

pas op mijn plaats

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Gewoon, om om me heen te kijken, om het geraas de baas te blijven, mijn medemens te hand te reiken en niet te worden meegevoerd, in die zelf opgelegde snelheid in al die haast en al die felheid soms pas even op mijn plaats. Dan denk ik na. Ik zie mijn medemensen knokken, ik zie ze omgaan met hun brokken.…
bram wanrooij14 november 2010Lees meer >

Fantaserend

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik heb luid gezongen over de grote heide bevangen haast door blijdschap en bevrijding bij het aanzien van het kleurrijk levensspel en daarboven de rijk geschakeerde luchten met daarin de vogels die buitelden zo vrij in gedachten heb ik gewandeld, jou aan mijn zij.…

amien

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
vannacht een droom meer en meer voel jij dit het is geen speelgoed in een veld vol rubber en ik stik raam wind staal blaast zwart chroom slaat dood zeelui in de onmogelijkheid nagelvijl in staal leeft de dierenriem lekker belangrijk snap er geen mars van honden blaffen vol aan de kade zonder smart gevangen angsthaas haast zich niet…
mi28 februari 2011Lees meer >

melancholie

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
huizen lijken nu droefgeestig gestemd alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar lang vervlogen tijden te hunkeren staan naar geluiden van rinkelende flessen op de kar van de melkboer achter zijn stapvoets lopend boerenpaard naar de verwaaide geur van de hoefsmederij de verdwenen bakker en kleine kruidenier in een straat zonder haast…

Een dagje ouder

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 908
Hoelang we leven, geen mens weet het antwoord, maar één ding weet ze wel, het gaat vreselijk vliegend, haast te snel!…
An Terlouw18 oktober 2011Lees meer >

Een wijle ten gronde

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 691
als gevoel mijn levenslust naar binnen trekt en ondraaglijk lijkt roept de aarde terwijl zwaarte mij toedekt ik val dan neer, haast stotend, ten gronde splijt uiteen in stervende delen van koude rillend aan overmacht gebonden kijk stuurs nabije verte in gedragen door lijfelijke steunen, verscheurende schreeuwen doen mijn hart kreunen…

DODE VLIERBOOM

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Hij helt voorover, ligt haast aan de grond. Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen naar de vage, schemergroene gangen; daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond, streelt heimelijk, loom soezend, elke stond de vergane stam, blijft erin hangen. Tussen jong mos klinken keverzangen op dood hout, door Flora heilzaam gewond.…

BRIEVEN OP ZEE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.854
Gelezen worden ze ontelbre malen, Al was de inhoud haast vooruit geweten, Van 't zelfde levensstof in alle talen En op den duur tot op het woord versleten. Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten, Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen; Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten Is uit die letters leeftocht nog te halen.…

BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Natuurlijk triggeren ons vele beelden De arts of architect die straten veegt De moord of zelfdoding die wordt gepleegd De macht van overmatig rijk bedeelden De wonden van soldaten die niet heelden Een kind in hongersnood dat haast niets weegt Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd Of gifgas op een plein waar kinderen speelden Een land…

Vandaag de dag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Haast niemand kun je heden nog vertrouwen want niemand blijkt te zijn waarop hij lijkt. Zelfs bisschoppen die zitten met hun klauwen aan dingetjes waaruit een jochie zeikt.…

Wat heb ik toch...

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 782
Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is door lijden, soms heel klein maar soms ook echt als storm doorheen de mensen…
Adeleyd10 augustus 2014Lees meer >

DE OUDE ZIJDE.

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.286
gezicht van die kerk, die zij had In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat In dat relieken-doosje, eens alle stad, Waar restjes van bekartlen nog de wijken Zo dier ons, de Oude Zijd': hoor ze op doen rijzen 't Straten-geraas, verzacht haast…
Hein Boeken17 februari 2015Lees meer >

imidacolprid

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 581
De bijen overleven het haast niet ook vogels steken straks massaal de moord, dat is vanwege ~imidacolprid~ een landbouwgif dat de natuur verstoort. Als u het onkruid spuit in plaats van wiedt in tuin, gazon of zomaar in de poort dan werkt u vast met ~imidacolprid~ de vuiligheid die al wat vliegt vermoordt.…

Spiegeltje spiegeltje aan de wand

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 914
Spiegelbeeld vertel eens even, ben 'k heus zo oud als jij, is het waar, ben ik tachtig is mijn leven haast voorbij, ik ben al oud, maar toch niet zo oud als ik wil zijn, spiegelbeeld heel deze leeftijd vind ik helemaal niet fijn.…
An Terlouw11 augustus 2015Lees meer >

De Hond En Zijn Baas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Een hond en zijn baas; Het lijkt haast wel dwaas Dat als alle leed van de Wereld de baas lijkt te deren, En er niets meer van het leven Lijkt te leren; en de destructieve Drang overheerst vroegtijdig te Willen sterven; er nog slechts een Vriendschap rest die men elders niet kan verwerven.…

De rechte weg

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.773
't Suizen omlaag gaat haast in vrije val, maar de benzinepomp vertoont een hoog getal als prijs voor het genot der vergezichten. -------------------------------------- uit: "Krullen van jezelf", 2001.…

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Morriën het is verdomd al weer haast herfst en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent lichaam zwak boven mate en gespleten het is een oud huis als in Greenwich Village de bomen staan haastig in te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed van wolken…

Daar hoor ik de ijscoman

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Ga ik 'haast je repje' voor een stukje innerlijke onderkoeling dat iets open breekt na een dag met veel innerlijke regen. Proef ik wat van dat onderkoeld geluk; en ervaar ik dat klein geluk niet zo zwaar behoeft te wegen.…

Retourbiljetten

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.113
termijn van een onbevlekte dracht rozig ontwaken mijn wedergeboorte op een aards laken gebakerd door een apparaat met slangen en draden die in mijn haren hangen stilte ver weg op de telefoonlijn Ik kan opeens vloeiend Spaans spreken, mijn moerstaal slaapt daar beneden, maar hoe legt een Hollander dat een Marsiaan uit, als hij haast…

De negende

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
eeuwigheid in spe, wachtend daarop ruist iets gelijk aan tonen uit een zee dieper in de kamer valt wat licht in dunne snoeren naar binnen en raken het tapijt de stroom gaat op aan Ludwig, die zijn toon kreunt door de massa van afwezigheid vol van verleden; hier raakt deze mens de dag kwijt hele etmalen vult de Symfonie, de negende, van de haast…

een schandalig vers

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.790
Mijn moeder komt nu stof afdoen, dat mens is haast bejaard. ze kan daarna de vaat nog doen, zo blijft mijn lijf gespaard.…

vriendschap

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
ver in het verleden rustig over roest en rail zonder haast en herrie speelden wij op het spoor we vergaten wie we waren in onze lokkende loco de meester en de machinist met een prachtig perspectief we zwaaiden met het gras sneden dorpen in tweeën konden met elkaar overweg in de gestoomde cabine zagen door de ronde gaten twee verschillende…
willem jacobs26 december 2017Lees meer >