43953 resultaten.
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Stand van binding
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
872 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Solliciteren
gedicht
3.1 met 39 stemmen
30.624 Woorden stuiten op tafel, knikkers vallen
op een glasplaat. Hij neemt slokken
van mijn levensloop en boert onaangedaan.
Hij rolt mij in. Hij steekt mij aan
en rookt mij op. Dan mag ik gaan.
Later belt men mijn stoffelijk overschot.
Ik heb de baan.
------------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
alleen vol met pijn
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.252 Die tellen niet mee
Weer sluit ik me af
Niks kan me redden
Ik ben alleen
Druppels vallen naar beneden
Geen regen
Maar de pijn die ik steeds door maak
Seizoenen gaan voorbij
Maar de zon is nog steeds
niet doorgebroken
Koud blijft het altijd.…
lief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.141 als je geweend hebt ben je mooi
je ogen als bewierookt glas
vallen als luiken
je bent alleen maar mooi
de trap naar boven
is als licht zonder treden
en dan ga je van mij weg
maar nog ben je mooi
het oude zand verkruipt niet meer
je durft je lichaam bijna
niet meer te binden
je borsten huiveren, lippen
zoenen voorbij de kapstok
en toch…
in avondlijke stond
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.184 in avondlijke stond
ligt open naakt naast mij
jij, en wij op ‘t strand
van een nog onbekend land
met achter ons een storm
lust en passie
zout lik ik van een wond
en vind je dagelijks nieuw
laat mij weer in jou vallen
de geur van algen en koralen
begeleidt mij tot jouw grond.…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…
Arnhems Goud
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.837 In de palm van mijn hand
schitterde slechts een enkele nacht
het zeldzaamste stukje
Arnhems Goud
uniek en kostbaar
betoverend breekbaar
magische glans
ik struikelde bij de laatste dans
en liet het vallen in de Rijn
berooid en wazig van de wijn
ontwaakte ik vanmorgen
had ik het in mijn zak gestoken
was de magie niet zo
abrubt verbroken…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
geef oorlog tabletten
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
972 vrede wees een apotheker
niemand kan aan je tippen
weet het zeker
je bent van ongekende klasse
geef oorlog tabletten
om de wereld te ontsmetten
het universum in hapering
geef het een medicinale versnapering
geef het weer beltegoed
om te horen en luisteren
laat de oorlog achterwaarts tollen
en vrede als dominosteentjes vallen…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 laat me niet dromen
over ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn…
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Onder strooien hoeden
rollen druppeltjes zon
langs de gezichten
van rokende mannen,
misschien zullen donderslagen
straks de hemel doen barsten
en wellicht zal er dan
wat bittere regen vallen.…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
DOF LICHT
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.191 Wij, we hebben nooit geprobeerd
om tegen te vallen
in de valkuil van geluk.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om verhalen te vertellen
als ware het gedicht.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om teleur te stellen
als modern kunststuk.
Wij, we hebben nooit geprobeerd
om samen te ballen
tot een bundel van dof licht.…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
Weerklank
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
585 soms is nog onvoorzien
een laatste klank zo klakkeloos
zo schielijk scherp, zo met effect
dan valt de stilte als een baksteen
als door een droom hard opgeschrikt
een laatste toon heeft baat bij stilte
soms klinkt de stem nog heel lang door
dan vallen klanken samen met hun echo
vleien zich zachtjes neer
als dichterswoorden in mijn oor…
Ten afscheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.383 Tussen vallen
en opstaan door
lijkt de lucht
geklaard
torent een gemaskerde vogel
ijl boven gekalmeerde golven
buigt iemand zich
over een geliefde
om afscheid te kussen
net voor de slaap
blijft een lichaam alleen
splitst een geest zich
in tweeën
tot het lot
hen wellicht wederom
zal samenbrengen
op een volgende vlucht…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
Melancholoe
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
523 als vurige symbolen
van een stervende zomer
vallen rode en goudgele bladeren
als een laatste glorieuze zonnebundel
in de richting van de winter
bracht de zomer opwinding
de herfst lijkt altijd
rust te brengen
het vallend blad
vormt een warm tapijt
voor al wat leeft, groeit en bloeit
onder moeder aarde
als een warme deken…
vol-ledig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
631 bij tijd en wijle maakt
de puzzel van mijn leven
weer stukjes aan die passend zijn
zo komt opeens een melodie
heel glunder terug van weggeweest
de woorden vallen op z'n plaats
er is een cirkel rond
soms is het simpel en alleen
het woord dat die sensatie geeft
het is zo om het even
halfvol of andersom half ledig…
Ik wil niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
688 Nee ik wil niet van je houden
nee ik wil geen echte vent
hij heeft mijn hart al tien keer
gebroken voordat ik hem werkelijk ken
Nee ik wil niet voor je vallen
nee geen luchtkastelen meer
laat me niet meer in de luren
leggen anders flikt hij het weer
Nee ik wil je niet meer voelen
nee ik wil je niet meer zien
zal me tong voortaan afbijten…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 Ze komen als lichten uit mijn herinnering
en warrelen als blad'ren alle kanten op,
om dan op hun plaats te vallen.
'tIs lang geleden,
dat deze wind
door mijn gedachten waaide.
Te lang geleden,
dat woorden me zo streelden
dat ik ze voelde in mijn hart.
Ik voel ze komen.
Ze dromen mijn dromen
van jou…
BALANS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 Lichamen vallen,
geesten duizelen deuzig,
de wereld vergaat.
Ik drink wat koffie
om balans te herstellen
en glimlach naar jou.…
Op een blanco vel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 zacht vallen vlokken
haken in elkaar
tot dromende gedachten
die woorden verwachten
uit de onuitspreekbare
taal van stilte en rust
maar vlaagjes wind
verwaaien al de
ijle tonen van kristal
wit danst fel
een eigen symfonie
in bedekte klanken licht
tot een schitterend
winters vergezicht
op een blanco vel…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…