2600 resultaten.
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 ik zag je
voorover buigen
met lange vingers
en gestrekte armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde…
Nergens zet je me neer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In deze kille wereld
van vervreemde planeten
de wijsheid in een kan
aan het glazen raam gezeten
deze ronddraaiende aardkloot
zonder dromenland achter de horizon
heb je hulp nodig, vraag je me indringend
nee ik red me wel, de wereld staat in brand
nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte
jouw schaakspel in een niemandsland
onder…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
Dauwdruppels
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
1.852 In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet
aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen
waarachter geen plaats is voor het onbekende
dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst..
alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld
en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid
rekenen op onverdeeld geluk.…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 stil deint de
bloemenzee
onder de zachte
hand van de wind
alleen de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen…
Kerncentrale Dodewaard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Van wat ooit zoveel ophef gaf,
verwacht je iets grotesks: een mausoleum à la Tsjernobyl
dat in een bundeling van zonnestralen
als een kwaad aanhalen verschijnt op de regel van de horizon.
Maar al wat je ziet is een kleine kubus van beton
met onthande ribben en met name zonder ogen.…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 zij zongen
het lied van
lang geleden
in de goudgeel
brandende zon
onder het voegen
van de muur
die met grote
natte doeken
goed werd
afgeschermd
tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 De nacht slaapt in
het duister verdwijnt
en de horizon bloost
zonder enige schaamte.
Langzaam werpt zij haar stralen
over het sereen witte veld
en in het woud
staan de bomen
met witte mutsen.
In zilverschijn glanst
de verstilde wereld.…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 De dageraad splijt de horizon,
en jij verdwijnt met niets
dan een lach die achterblijft
in mijn borst, zoutig en stil.…
Wat je In je handen houdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
220 Wat je draagt in je handen
was ooit een verre ster
een fluistering achter de horizon
een naam zonder gezicht
je keek ernaar met honger
met ogen vol misschien
en noemde het geluk
nog voordat het bestond
nu rust het stil bij je
gewoon geworden bijna
alsof het nooit heeft gereisd
om hier te mogen zijn
pas op voor het zachte…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 scheidt de nacht de sterren van jou,
als verstrooiing van het zonlicht, dauw
de zon, die recht onder de horizon verdwijnt
vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid
en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes
verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd
verkruld en lang overleden
druisen 1000 ongestelde vragen
dag vraagt vannacht terug
wat blijkbaar…
Mijn Minnaar lonkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Mijn Minnaar lonkt als altijd aan de horizon, maar vandaag is het
de vaart die mijn hart voor zich won - ook al voel ik mij bezwaard. Het
is alsof ik vreemd ging op de fiets. Maar mijn Minnaar deert het niets.
Het kabbelende water van de vaart voelt zich evenmin door mij
bezwaard. Ik strek mij op de vlonder uit.…
Outopia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Vervolg op mijn eerdere bijdrage
van 16 juli jl., "Jupiter's Roos"
_________________________________
DARK ROSE
Nog even over de recentste
versie
Van 't altoos immer uitdijend heelal
Het tijdloos eindeloos oneindig
al
't Is iets van Webb dat ik nu van heel ver zie...
Nu lees ik in mijn notapaperassen
De infraroodopnamen van James…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Ik heb achter de horizon gekeken
en werd naar een Utopia geleid.
Een visioen? Ik raak het niet meer kwijt.
Als het een droom was, heeft hij waar geleken:
die vreemde reis door ruimte en door tijd.
Een helder, zuiver licht bescheen die streken
waar het ons grauwe duister deed verbleken
als tijdelijke onbelangrijkheid.…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied, de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
1.254 neerstrijkend
op een slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig pardon
Immer turend voor dat kraakheldere meertje
Met die enkele prachtig blanke lelie
Ginder aan de horizon…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 Terwijl de zon met haar stralen
de horizon rood kleurt;
de mist zich niet langer
met het water verbindt.
Zie ik hoe twee zwanen
het water doorklieven,
gedreven door schoonheid
en een zuidoosten wind.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Toekomst in het verschiet.
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.952 En wat de toekomst ook zal brengen
we weten al die dingen nog niet
kijken niet verder dan de horizon
daarachter ligt ons toekomst in 't verschiet.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver
voorbij de horizon…
Nu moet mijn ziel
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
12.335 De bomen staan als donk're palen
die reiken naar de horizon
alsof ze 't laatste licht gaan halen
voor 't leven dat niet winnen kon
en dat in kleuren dood zal bloeden
en in de winter zal vergaan.…
Vlinderdansend lief
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.381 aan waar 't licht mij bracht
en terwijl de afwezigheid zich inlijfde met verlangen
zo wortelde de aanwezigheid zich in dromen
en het licht wentelde zich in lange slierten
lange, zwierende flarden van beelden
van een dans, omhoog, omlaag en heen en weer
nabij, ver weg en warmer dan ooit
alle wetten verbreden zich tot een punt
aan de horizon…
laatste dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.831 verleden
langs het groene gras aan de overkant
over paden over weiden
Dans mijn liefste dans
langs de zin van ons bestaan
terwijl de toekomst lonkt
en dromen waarheid worden
Dans, mijn liefste dans
samen dansen onze liefdesdans
langs donkere dagen naar het licht
de zon breekt door
het ritme van het leven
wij dansen samen
naar de horizon…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 wanneer twee rivieren één worden
en later weer zelfstandig verder gaan
blijft er altijd een beetje water
van de een in de ander staan
het leven draagt altijd verder
in hem/haar die is en hem/haar die was
ook voorbij de horizon, dat einde,
dat, naar blijkt, doorzichtig is als glas
in het boek 'eindeloos bewustzijn'
zet Pim van Lommel zijn…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Luister, met heldere ogen,
Liefste
Nu het nog kan
Naar de traag stromende geheimen
van de kristallen rivier
De roep van de ochtendvogel
Eenzame nostalgie
Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs…
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Verstout dan mijn wil tot dragen, om zee
behoudt water zijn horizon terwijl
hij zijn hand uitsteekt, vuurvaste.
De hemel vervloeide, al even staat
het huis wijdbeens zo het verschonende licht
mijn aarzeling al doorbreekt en glas
breekbaarder laat wezen dan dat men kan
meewegen, dat het zich gewoon
niet dragen laat.…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…