5005 resultaten.
Mensheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Generalisaties vieren weer hoogtij
mannen zijn mannen, vrouwen zijn vrouwen
in dit ooit zo koude groene kikkerland
van verliefde dieren en mensenhanden
mensheid heeft tijd nodig om na te denken
maar muren blijven muren, deuren zijn deuren
bedrog blijft bedrog, mensen liegen, stelen
zijn niet te vertrouwen, zoals zovelen.…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
263 IJzig koud
voelt de wind
in mijn hart.
Mijn bevroren
handen willen
't hart verwarmen.
Mijn ogen
kijken zonder zicht.
Mijn voeten gaan
stap voor stap
nergens naartoe.
Mijn tong proeft
mijn zoute lippen
van stille tranen.
De zon verwarmt
de regenboog
in mijn tranen.
Veelkleurige welving
herinnert aan
wat was,
wil zijn.…
Heb De Wereld Lief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 toch heb ik de wereld lief
met al haar gulle gaven
maar ook haar gekke dagen
die menigeen soms plagen
de stilte van de nacht
het onweer dat ons nog wacht
de behaaglijk warmte van de zomer
de verkwikkende winterse koude
de pracht en praal die je voor ons bouwde
je gaf het zoet en zuur
was het huis van moeder natuur
je gaf een vinger…
Het bankje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
575 Ga zitten op het groene hout,
het is nog niet opgewarmd, het voelt nog koud.
Strek mijn benen, leun naar achter,
ja heerlijk, maar ze mocht wat zachter.
Hoor getjilp, gepiep en veel geritsel,
zie mieren slepen met allerlei gefrutsel.
Nee dit bankje is niet eenzaam en alleen,
ze heeft het volle leven om zich heen.…
De kroeg
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.279 Ik zie ze al weer zitten
de koppen naar omlaag
vervreemd van lief en aanverwanten
met roos rondom hun kraag
Ze drinken snel hun bieren
alsof de tijd hen dat gebiedt
en lachen met hun tandeloze monden
en niemand die het ziet
En als ze dan de kroeg uitlopen
de koude nacht weer tegemoet
zou ik ze graag mijn jas meegeven
maar niemand die…
Voor jou wil ik zijn
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.447 T
O
R
E
N
S
van ivoor nog wel
zijn zo hoog,
koud en kil.
Hoe kan ik zo
jou nader
komen
Of….
is dat juist
wat je niet wil?
Zo
stilgezwegen,
buitengesloten,
afgestoten,
als er
niet toedoende
uitgekauwd en
doorgespoeld,
voel ik me
weggesnoeid,
stukgesneden en
afgestorven.…
neem met mij die dans
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.778 Kom, laten we gaan dansen
Ik neem je vast in mijn armen
Het is koud vannacht liefste
Daarom ben ik er om je te verwarmen
De stilte van nu, is het muziek
We hebben niks nodig, alleen elkaar dan
Want de wereld is onze dans
Die je niet ontspringen kan
Morgen is verleden tijd
Gisteren moet nog komen
Ik neem je mee in mijn wereld
De dans van…
Gevoelens
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.548 Koude haren van binnen.
Veel denkende leegte.
Van binnen uit te openen maar niet wetend hoe.
Het komt er niet in, het wil er niet uit.
Moe, maar geen rust.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Ariadne (illusies)
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.346 Een wirwar kluwen
draden spuwen
uit spinnenrag
wiegt en hangt
aan grauwe daken
de uitgedroogde
hulzen die jij
nog wil bewaken
zijn grijs gekleed
in 't fijnste
zilverstof
dat jij ooit weefde
jij hebt hun ziel
in slaap gewiegd
om nooit meer
te ontwaken
je hebt jezelf
ook ingepakt
als troost
voor koude dagen…
Serpent
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
879 Koud in hart en kil van ziel
ik zie je stuk gaan van verdriet.
Haar blik maakt je blind,
haar stem dooft een ander zijn woord.
Liefde van jou verdient ze niet
met een enkel beet je hart doorboord.…
brief uit de hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
767 het hemelraam staat open
terwijl het glas-in-lood
de nacht in staart
een wolkjesrand draagt
mijn gewicht, niet
zwaarder dan een ziel
onhoorbaar ben ik daar
omgeven door het
stille licht
beneden is het bijster koud
het wintert overal
in asemtocht
mijn dode blik richt zich
in orkaangeweld
het oog naar boven
een kille wolk
sluit…
Alweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 Er ligt een dag te wachten
voorlopig blind en koud
’t is ruim voor achten
en nog droog
ten zuiden van het oosten
scheurt de hemel open
toont het vermoeden van een dag
tot zover is het droog
er komt wat kleur in ‘t leven
de dag komt er echt aan
de eerste zonnestralen priemen
net voor er pijpenstelen staan…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
Nachtillusies
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
983 De wind blaast in je oren
Rare woorden, mooie kleuren
Je fietswiel meld je piepend
Dat het koud is in de schuur
Het diep heeft diepe rimpels
Elke boot weer een verhaal
Een vergeetachtige kapitein
Kabbelt rustig voort
Het konijn springt uit een hoed
De aap komt uit een mouw
Brood uit je hersens
De eenden jamontbijt…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
Het (versterkte) Gevoel (IV)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.184 Samenleven met handicaps
Moet mogelijk zijn
Elkaars handicap plaatsen
In 't geheel
We deden een poging
Helaas mislukt
'k Voel me niet goed hieronder
'k Hoop op een Weergaloos Wonder
'k Zat even fout
Maar 'k hou van Jou
'k Handelde verkeerd
't Laat mij niet koud…
HOME SWEET HOME
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.391 Met koude spieren meppen doet flink zeer.
Nee thuis, met pils erbij, daar sla je haar
Toch veel geriefelijker in elkaar?
...huiselijk geweld in vier jaar verdubbeld;
geweld op straat daarentegen neemt af...…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets. Langzaam drijft het verder.
Zo ver het oog reikt, is het te zien.…
Kerstmis
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.451 De winter draagt wit, oud en koud,
een nasleep van een uitgebloeid seizoen
dat donker uitschaatst over witte vaarten.
Wellicht is er gezaaid intussen,
- want tussen jaargetijden trekt
geen god een streep - en wordt
er al verwacht: een warmer kind,
een moederbuik, zoals vanouds.…
alles gaat zo langzaam
netgedicht
2.5 met 26 stemmen
5.268 over een koud spoor kruipt de metro
van Kraaiennest naar Ganzenhoef
binnen luide stemmen, telefoons
en gouden tanden
buiten drijft een meeuw
een grote vlok in de sneeuw
mijn beste vriend zo lang niet gezien
donderdag stond ik op het vliegveld
terwijl hij vrijdags aankwam
nog drie haltes naar de tram
die nooit op tijd komt…
winterprins
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.032 stekeblind zoek ik mijn weg
door de koude geluiden
van een nieuwe morgen
in mijn keel houden vogels de kop
diep in mijn krop verborgen
- de winter duurt mij lang -
mijn benenspel kan nog niet bekoren
zwarte prins, met je hart
als een bittere olijf,
ik zie je trots en schrijf
gespannen, wijdbeens.…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
altijd hoop
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.481 Helemaal alleen op de wereld
In de donkere nacht
Huilende wolven
Niemand die op je wacht
Geen mens loopt op straat
Alle lichten zijn uit
Een hond die schril blaft
Kippevel op mijn huid
Het huis is eenzaam
Koud en stil
Verwarming op zeven
Toch nog een ril
En je laatste gedachte
Dat het hier maar stopt
Geen weg meer terug
En dan,,…
ZONDER JOU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.025 alles gaat goed
het leven is beter zo
voor jou
voor mij
de kinderen lachen weer
en zelfs de hond lijkt weer blij
je belt mij
net als ik jou
iedere dag
minstens twee keer
gewoon
om te zeggen
dat het goed gaat
het niet meevalt
maar wel goed gaat
maar het huis is zo leeg zonder jou
het bed zo koud…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.046 Wanneer jij de laatste traan
veilig wegstopt in je jaszak
koud en kil tussen
de grote bos sleutels
voor die ene deur en
het laatste boodschappenlijstje
waar op staat
dat je vooral de koffie
niet moet vergeten
pakken kromme vingers
dat andere briefje
waar op staat
geschreven
ik weet niet hoe laat
ik thuis ben
wacht maar
niet…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…