2002 resultaten.
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 in
de tragedie werd deel van mijzelf
voedt eeuwig kwellende weemoed
de tijdachtige afstand tussen ons groeit
het graf erodeert, bloemen verdwenen
ouderen sterven en jongeren vergeten
graf lijdt onder de tijd die ons scheidt
er bestaat geen dood doder doodst
de doden zijn allen even oud
in mijn sterven haal ik haar in
ik reis…
lessen des
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.908 reizen onder een halve maan
dacht aan doorgaan
onder een andere naam
een naam die met mij mee vaart
alleen met vleugels
en zonder staart
reizen geeft u vleugels
en stilstaan een staart
ik hoop dat men inmiddels wijs is
een gids in de nacht
een lichtje met de kracht
om door te varen
onder de sterren door
het gaat over de liefde
de reis…
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer
De nacht valt voor jou, je bent aan het einde
Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje
Je voorouders, die voor je waren
Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland…
MIJN OUDERS
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.987 jarenlang hardwerkend
voor zijn vrouw en zijn gezin
hij ging bijna met pensioen
ze maakten plannen
wat te gaan doen
met alle komende vrije tijd
het werden heerlijke dromen
die echter nooit uit zouden komen
want dan komt die bewuste dag
ik zwaai ze uit en zeg gedag
ik kus ze voor de laatste keer
daarna zie ik ze nooit meer
goede reis…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Zo lang al, stil, o zo geduldig
wachtte jij steeds maar weer op mij
zei: lief ik hou van je
reis met me mee naar verre landen
maar diep van binnen wist je
ze is nog niet zo vrij
nog niet bij machte van zichzelf te houden
gebrek aan zelfvertrouwen maakt haar vleugellam.…
Als iemand mij nou maar
gedicht
3.6 met 18 stemmen
23.946 Ik heb nog nooit een reis gemaakt,
ik moest zo nodig wortel schieten.
Als iemand mij nou maar had opgeraapt,
er was niets aan de hand geweest,
ik was kastanjebruin geweest,
ik had geglansd, geglansd,
wat later was ik wat gaan rimpelen,
en dan, nou ja, maar nu,
nu moet ik onvrijwillig transformeren
en niet zo'n beetje ook.…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 Als zij jou vanaf zee zagen wisten zij, onze vloot is weer thuis, de reis was klaar.
Een zee van zout heb je overwonnen.
De zee van vuur maakte een triest einde aan je bestaan.
Gestaag liep het dovende water de haven in,
als tranen die ons met lege handen deden treuren.…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd
vol zomerse kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen
boven grasgroene duinen
in helderheid van zonneschijn
en grauwheid van humeur
zijn fratsen overbodig
gaat arrogantie niet op reis…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 Kleurloos wit
ik kan het niet laten, ik wil het haten zei jij,
een verslaving, vechten ontwijken wil ik, dacht ik, zei jij
het houdt mij met een stille blik in zijn macht
het overtreft mijn geestkracht ongeacht de pijn
woekerend als een slanke witte slang, verleidt het jou,
teringzooi zo wit als verse sneeuw,
jij wankelt een reis in het…
Geboorterecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 Op een zekere dag,
worden we geboren,
na een ellenlange reis.
Eeuwen- en eeuwenlang,
hebben onze genen nodig,
om te worden wie wij zijn.
Op een onzekere dag,
wordt ons geboorterecht gestolen.
Door kerkvaders die ons beleren:
Jij lag zondig in je wieg, zoals zij.
Door ouders die je al vroeg laten weten:
Jij moet worden zoals wij.…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 morgen droomde ik
Dat ik mezelf geworden was -
Eindelijk was ik geworden
Wie ik heimelijk altijd al
Wilde zijn,
De Japanse steenhouwer
Was immers altijd mijn
Droombeeld geweest, nooit
Had hij mij losgelaten,
En nu waren we samengevallen
Tot één persoon, hij en ik -
We gingen emigreren naar
Een land hier ver vandaan,
De reis…
We blijven naakt?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 tranen verzachten niet de dorstige tijd
grootste gilde uit een levende geschiedenis
geverfd door en uit de welling van een traan
met de afmeting van een oceaan, dichtbij
binnen handbereik bij ons vandaan, ironie
van een pelgrim die z’n plek onderzoekt, de
ziel heeft zichzelf tot mensheid verklaard
of is die halverwege ingeslapen,
op reis…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 Al bieden ze jou
een reis naar het verloren
paradijs, het is enkel scherts,
want zij weten absoluut niet
wat het zielsmatig betekent
om zonder jou te moeten zijn.…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Daar zit geen reis bij die ik zoek.
Het is donker in het souterrain.
Ik sleep mijn leunstoel naar het raam.
Water ruist in buizen om mij heen.
De tuin is groen. Zo was het vroeger.
Ik oefen dus voor oude man.
De bel staat af. Ik hef mijn glas.…
Een vogel in de hand
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 Op vakantie
waren wij
op reis in 'n deel
van onze buur: Duitsland
Uit folder en boek
hebben we ons
ingelezen
gezocht en gevonden
Waar bergwanden oprijzen
van hoogten
niets te vrezen
bezochten we
Hun kastelen
en paleizen met puntige daken
uit vervlogen tijden
zagen we er
Koene ridders te paard
en jonkvrouwen
die -in modern…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Toch verstuur ik de nauwelijks leesbare codes op de lipjes
van de blikjes Coca Cola om een verre reis te winnen,
heel tegenstrijdig allemaal.
Ik begin al te bibberen, wanneer ik mijn vertrouwde stad
op de fiets verlaat. Ik verwacht achter iedere boom een
bloeddorstige struikrover.…
Vallei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 elkaar
naar besneeuwd met witte tentjes in het dal,
naar muildieren die kisten droegen
naar blote voeten die het pad beklommen
Het scherm bracht me terug naar de omhulling
van bergen, solide rotspartijen,
stille eenzaamheid
naar het leven dat
ik leefde
de kracht en vanzelfsprekendheid
om vrijgezel en vrij en sterk te zijn,
alleen op reis…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 immens verdriet
ik verlang naar logica
snappen
naar
oplossingen, verklaringen
zodat je iets kunt bevatten
van het grote geheel
Een geniale gedachte
waardoor onwaarheden
verdwijnen
en een nieuw licht
van waarde
op onze aarde
zal kunnen schijnen
een antwoord dat leed kan verzachten
in het stille stelsel der planeten
gaat de reis…
De grootste grap?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 Op reis door het heelal, waar zetten
we de hakken in het sterrenzand?…
geniet - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 jongedame bent
met dromen ook en wensen
al dagen soms de kinderen
die ook zelf verder groeien
lastig en uitdagend tegelijk
geregeld de ouder in jou uit
naarmate jaren verstrijken
om al die dingen te doen
die jij altijd al hebt gewild
lijkt het leven soms tekort
het leven is een vindtocht
die herinneringen bouwt
een jou meeslepende reis…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 gemotiveerd voor de volgende stap
door de oude deuren dicht te doen
die jou als een keurslijf vasthouden
geef jij jezelf weer adem en ruimte
door de kiezen voor een nieuw pad
je koestert de liefde die jou omarmt
de vrijheid in en van elkaar vindend
door samen het mooie te genieten
dat het leven zo meeslepend maakt
geniet van jouw reis…
Femina formosa
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
571 Mag ik met je mee op reis
in tachtig dagen om de wereld,
Femina formosa
fresco terra cottia
Bacchante dionysia
Pompeïca vesuvia?…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 En wanneer ze verdwijnen
in het verre licht, blijft er een onzichtbaar
trillend spoor achter in mijn denken, een herinnering dat elke
reis begint met loslaten, en dat thuiskomen soms betekent: niet meer vasthouden.…
Uit en thuis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.232 reis de wereld over
pas niet op de hond
nu de nachten lengen
brengt een bril uitkomst
schrijf het gewriemel op
het gevoel van slijten
en trek de gordijnen dicht.…
Sonja
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.340 Gedurende een latere reis door een duisternis,
Was je niet aan mijn zij en dat was goed.
Het moest zo zijn, misschien is het een gemis,
Maar het hoort blijkbaar bij hoe ik leven moet.
Bij je beeltenis zoals in mijn onderbewustzijn gegrift,
Zit de wens voor jouw welzijn in onwetendheid verward.…
Boerenmeid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.818 wil ontsnappen van de beesten, de riek en het hooi
Weg van die mesthoop, de beer en zijn kooi
Zij gillen en trappen, die vette beesten
Ze snuiven en spugen, tenminste de meesten
Terwijl zij op klompen door de stallen loopt
En met iedere stap op iets mooiers hoopt
Droomt zij van de straten van Parijs
Haar jurk laten waaien, heel ver op reis…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu in 't poolgebied gelijk.
Ik laat geen gaven na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 hete plaat
deelt met haar geheimen
ziet de glans langs haar gelaat
Hij verliest zich niet in liefde
of sterft voor één moment
hij neemt haar in gestolen uren
niet te veel niet frequent
Hij wordt niet angstig wakker
kent niet de sfeer van de magie
fluistert kort haar warme naam
met een vleugje licht chemie
Hij neemt haar niet mee op reis…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 je ook gaat
je gaat altijd met jezelf mee
naar binnen
naar buiten
naar het zelf dat de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen alles
zelfs al wil je alles verbreken
de scherven schuiven steeds weer terug
en passen precies in elkaar
breuklijnen als rimpels
als littekens van het leven
geen ontkomen aan
de reis…