2623 resultaten.
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Ik zie de zomer sterven
door het vallen van het blad
de takken kaal en zwijgend
de aarde koud en nat.
Het ruisen van de bomen
klinkt als huilen in de nacht
stille eenzaamheid is voelbaar
en heeft me even in zijn macht.…
schrijver
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.386 Met zwierige halen vult
hij zijn blad met zijn
naam en plots
stopt hij.
En bij het naar achter duwen
van zijn bril worden
zijn rimpels
dieper.
Hij houdt zich klaar en
net als hij zijn eerste
woord wil zetten
laat iets hem
nodeloos
stoppen.…
vlinderen in pieken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 alles verandert
als alles verandert
dacht de regelaar
van temperaturen
in dit voorjaar
rupsen piekten keurig vroeger
mooi weer tegelijk op pad
met de uitloop van hun voer
zomereik vers in het blad
koolmezen moeten het bezuren
bleven seizoensgetrouw
wachten tot de dagen lengden
zodat snavels zojuist uit het ei
vergeefs om rupsjes smeken…
HALVERWEGE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
922 als ik mijn pen beweeg op het papier
is alles wat ik schrijf een lege huls
ik wacht op meer, een krachtige impuls
de regels blijven leeg, het stopt bij vier
maar dan zie ik een deur die op een kier
staat, licht werpt op m'n blad en mij iets guls
aanreikt, het ziet eruit als uittreksels
van muzen van de maan; tweede kwartier
en halverwege…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 De koperen sloten vonklen in het zonnelicht
En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om,
Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.
Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien
Geranium, goudsbloem en balsamien.
En langzaam drijft, aan 't smeltend blauw der transen,
De wind de wolkjes, wit als lammren, weiwaarts.…
De Sint heeft honger
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.310 goedheilig is weer daar
de man met staf
en mijter
witjes in zijn baard
te paard
met begeleider
grabbelzakje mee
de piet
die moet hem dragen
maar schopt dan wel eens keet
en heeft zo
van die dagen
zo komt hij in het boek
van minder brave kindjes
en vult het eerste blad
elk jaar weer
gezwindjes
want niemand was echt stout…
gebinte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
743 ik heb mijn laatste blad gegeven
mijn armen reiken kaal en schriel
zelfs in mijn wortels kroelt geen leven
ik ben niet méér dan doods, steriel
mijn iele twijgen zwiepen zwijgend
gejaagd, door wervelwind gejut
ik voel me machteloos, onteigend
mijn rijke kruin werd weggerukt
Pan heeft mijn stervensuur geslagen
geen mistletoe komt mij nog…
Zonnestraal
netgedicht
4.1 met 67 stemmen
2.725 Vandaag kronkelt het lachjes in het huis
ze springen zonnig door het venster raam,
al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis
hun licht spiegelt zich dansend zacht
tekent kleurige rondjes op het blad
gemaakt van schitters in mijn glas
Vandaag heeft de lach het leed verjaagd
versnipperd al met kwinkse slagen
die elke traan nu weg wil dragen…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Vroeger was ik voor je een open blad,
elke nerf kon je beschrijven
als een tak van een boom in een park
waar de winter geen ziekte was,
elke haar had je geteld,
elke traan vermeld.
Waar werd ik mistig?
Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd,
eerst mijn ogen, dan mijn mond,
als laatste dan maar mijn hart rond.…
Vonkjes op mijn huid
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.968 Rode wangen van verlangen
Mijn borst gaat hevig op en neer
Onzeker voor wat komen gaat
Maar ik vlei me naast je neer
Je handen toveren vonkjes op mijn huid
Ik sta volledig onder stroom
Je voel me trillen als een blad
M`n verlangen wordt steeds meer
Ik fluister zachtjes
Maak me nu de jouwe
Laat ons samen komen
Laat ons samen één lichaam…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid
Zij laat haar kinderen los
Aan een droge verdorde tak
Ontspruit een twijg groen
Een blad…
Het blaadje en de boom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
838 Het was de boom
die haar mooiste blad verloor.
Want de wind had haar lief,
maar hield teveel van haar
om haar aan te kunnen horen
zonder dat hij bij haar kon zijn.
En de wind liep weg van haar
omdat hij niet meer zou kunnen
zeggen, en niet minder
dan dat hij haar miste,
ook al verdroeg hij dat niet.…
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend
Heus, ook niet de vlinder
Zachttrillend op zijn pootjes
Het uithijgend roodborstje
Dat parels vist, doorzichtig
Het is niet de dromer
Die zijn nog onbeschreven
Blad…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid…
Spiegeldiep
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
600 wat jij zegt/schrijft
denkt en doet
meer dan jij denkt
ik bijt het houtgravure
uit jouw woorden
als gravity parels
op mijn huid
niemand die het merkt
maar spiegeldiep wordt
mijn twijfelkruid weggenomen
kalm en rustig
jouw kunst ontvouwt
mijn weten
ik beweeg me, leef me voort
in de momenten
van jouw woordenregen
bij kruid en blad…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
herrie in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 het najaar is een feest van gouden kleuren
wilde wolkenluchten en striemende regens
stormen spelend met het vergankelijk blad
en wandelen langs ritselende geurige paden
kijkend naar de tuinen van vele nette lieden
die de ganse herfst al blazend doorbrengen
sjouwend met een enorm stinkend apparaat
geen bladgelazer meer door onze bladblazer…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 Ochtendlucht van: Willem Hussem
Op het onbeschreven blad
van de ochtendlucht
schrijft een vogel poëzie…
Tranen geven me vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
582 Er zit nog veel verdriet in mij
in kleine stukjes komt het vrij
dan huil ik en ben ik blij
er is weer wat pijn voorbij
Lachen doe ik al zoveel
ook wel als ik me verveel
maar die kroppen in mijn keel
vallen me minder vaak ten deel
Kijk, een vogel op dit blad
vogels vliegen, is me wat
zomaar hop, omhoog en dat
met hun vleugels, da's hun…
Mensdom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Oneffenheden aan de buitenkant
als waas over het goede innerlijk
of de schone schijn als dekmantel
van dat wat zich niet laat zien
of als machtige boom zijn lijnen in
het blad en hart blootgeeft, voelbaar
zichtbaar in doorgezaagde stam
de wind zingt in onze oren dat wij
moeten reflecteren in eigen nerven
daar wij amper weten wie wij zelf…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
Veel te genieten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
460 Genoten heb ik deze dag
gehoord de vogeltonen
gevoeld stralen van de zon
gezien kleuren van bladeren
genoten heb ik deze dag
ik heb wind gehoord in kleurig blad
en zag ze van de takken dwarrelen
tussen dor hout als vlinders zwieren
bedekken grond en mossig pad
genoten heb ik deze dag
als lichtend schouwspel daalde de zon
tussen de zich…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 jouw roedel maakt de oorsprong
in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede
van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 mijn wil, de dood die ik zoek
al staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert…
SONNET 28
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Droomde dat ik op een warme herfstdag
naakt wegdreef op een sterk beschermend blad
twee nachten of zij mij als kind bezat
rond haar gelaat voltrok zich een glimlach
als een geboortemoeder droeg zij mij
zachtjes wiegend in veilige armen
geheel met liefde wist te verwarmen
oorspronkelijk bloeit zij alleen in mei
besefte wel dat het een droom…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Ik zag er tegenop, maar
nu het blad is op zijn
sterfst trekt de
herfst
zich bescheiden terug.
Het winterweer maakt zijn
rentree - het leven geurt
naar winterpeen, naar
boerenkool en bisschopswijn -
brengt mist en ijzel met
zich mee
én feest en vrede, een heel
nieuw jaar met veel beloften
van ...…
OM JOU HUIL IK NIET MEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.036 lang niet meer
dat ben jij waarachtig niet waard
Van jou kreeg ik een maagzweer
dus liggen je brieven in de haard
Mijn tranen zijn nu opgedroogd
ik schrapte je naam uit mijn hart
Verdriet dat zich had opgehoogd
kleurde mijn dagen louter zwart
In al je brieven leek je de schat
die voor mij ‘t einde moest zijn
Een mooi en onbeschreven blad…
Machtige mispels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
836 (H.H. ter Balkt; 1938-2015)
In tijd is een mispel geheel aselect
volkomen willekeurig derhalve
Overrijp moet zij worden gegeten, daar
een verrotte mispel beslist niet lekker is
Mispelbloemen wonen in een landgoed van blad
de gevelvlag van mijn gemeente kent er één
In populariteit kan zij niet mee
met zowel de appel als (ook) de peer…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Gaia is onrustig
De wind raast over 't land
120 km per uur
Blad verwordt tot zand
Elementen laten zich horen
Regen hagelt neer
Wortels uit aarde getrokken
Weergoden gaan tekeer
'De Goede Week' voor Pasen
'Witte Donderdag' 't laatste maal
'Goede Vrijdag' lijdensweg
We kennen het verhaal
Storm voor de stilte
Lijden voor verrijzenis…
Vijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Het Turkse fruit dat
zonder schaamte geen
blad nodig heeft voor
openbaar vertoon.
Weldra verhoogt de vrucht
zijn suikergehalte wanneer
het gedroogd wordt onder
een Anatolische zon. Een
proces dat onveranderd twee
duizend jaar aan ervaring
winnen kon.…