Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

De zomer sterft

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ik zie de zomer sterven door het vallen van het blad de takken kaal en zwijgend de aarde koud en nat. Het ruisen van de bomen klinkt als huilen in de nacht stille eenzaamheid is voelbaar en heeft me even in zijn macht.…
Moeke12 oktober 2005Lees meer >

schrijver

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Met zwierige halen vult hij zijn blad met zijn naam en plots stopt hij. En bij het naar achter duwen van zijn bril worden zijn rimpels dieper. Hij houdt zich klaar en net als hij zijn eerste woord wil zetten laat iets hem nodeloos stoppen.…

vlinderen in pieken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
alles verandert als alles verandert dacht de regelaar van temperaturen in dit voorjaar rupsen piekten keurig vroeger mooi weer tegelijk op pad met de uitloop van hun voer zomereik vers in het blad koolmezen moeten het bezuren bleven seizoensgetrouw wachten tot de dagen lengden zodat snavels zojuist uit het ei vergeefs om rupsjes smeken…

HALVERWEGE

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
als ik mijn pen beweeg op het papier is alles wat ik schrijf een lege huls ik wacht op meer, een krachtige impuls de regels blijven leeg, het stopt bij vier maar dan zie ik een deur die op een kier staat, licht werpt op m'n blad en mij iets guls aanreikt, het ziet eruit als uittreksels van muzen van de maan; tweede kwartier en halverwege…

Voor 't venster

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.271
De koperen sloten vonklen in het zonnelicht En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om, Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust. Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien Geranium, goudsbloem en balsamien. En langzaam drijft, aan 't smeltend blauw der transen, De wind de wolkjes, wit als lammren, weiwaarts.…

De Sint heeft honger

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
goedheilig is weer daar de man met staf en mijter witjes in zijn baard te paard met begeleider grabbelzakje mee de piet die moet hem dragen maar schopt dan wel eens keet en heeft zo van die dagen zo komt hij in het boek van minder brave kindjes en vult het eerste blad elk jaar weer gezwindjes want niemand was echt stout…
danny cant.21 november 2006Lees meer >

gebinte

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
ik heb mijn laatste blad gegeven mijn armen reiken kaal en schriel zelfs in mijn wortels kroelt geen leven ik ben niet méér dan doods, steriel mijn iele twijgen zwiepen zwijgend gejaagd, door wervelwind gejut ik voel me machteloos, onteigend mijn rijke kruin werd weggerukt Pan heeft mijn stervensuur geslagen geen mistletoe komt mij nog…
Aramis14 januari 2007Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
4.1 met 67 stemmen aantal keer bekeken 2.725
Vandaag kronkelt het lachjes in het huis ze springen zonnig door het venster raam, al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis hun licht spiegelt zich dansend zacht tekent kleurige rondjes op het blad gemaakt van schitters in mijn glas Vandaag heeft de lach het leed verjaagd versnipperd al met kwinkse slagen die elke traan nu weg wil dragen…
chatfant1 februari 2007Lees meer >

Voor moeder

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.425
Vroeger was ik voor je een open blad, elke nerf kon je beschrijven als een tak van een boom in een park waar de winter geen ziekte was, elke haar had je geteld, elke traan vermeld. Waar werd ik mistig? Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd, eerst mijn ogen, dan mijn mond, als laatste dan maar mijn hart rond.…

Vonkjes op mijn huid

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.968
Rode wangen van verlangen Mijn borst gaat hevig op en neer Onzeker voor wat komen gaat Maar ik vlei me naast je neer Je handen toveren vonkjes op mijn huid Ik sta volledig onder stroom Je voel me trillen als een blad M`n verlangen wordt steeds meer Ik fluister zachtjes Maak me nu de jouwe Laat ons samen komen Laat ons samen één lichaam…

In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.218
haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen Er vaart een klein meisje in mee In haar kruin ruisen duizend talen En verlangen naar de zee Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid Langs groen en knoesten en mos Door haar bladeren huilt het afscheid Zij laat haar kinderen los Aan een droge verdorde tak Ontspruit een twijg groen Een blad…
Sofie17 januari 2004Lees meer >

Het blaadje en de boom

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Het was de boom die haar mooiste blad verloor. Want de wind had haar lief, maar hield teveel van haar om haar aan te kunnen horen zonder dat hij bij haar kon zijn. En de wind liep weg van haar omdat hij niet meer zou kunnen zeggen, en niet minder dan dat hij haar miste, ook al verdroeg hij dat niet.…
Chadia19 februari 2004Lees meer >

Raster

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
In wit, diepblauw en geel Ook niet de mieren Die snelle stekentellers Zelfs niet de grote juwelier Die zijn druppelstenen vasthaakt In de draden Losjes, edelglanzend Heus, ook niet de vlinder Zachttrillend op zijn pootjes Het uithijgend roodborstje Dat parels vist, doorzichtig Het is niet de dromer Die zijn nog onbeschreven Blad…
Rina van Dijk13 augustus 2006Lees meer >

Lenteschoonmaak

gedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 12.442
Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag in de luwte van het bos als een woesteling tekeergaat: mijn ziel zich snijdt aan het breekbare, messcherpe groen van jong blad, door tomeloze vogeldrift word overmand en vertrappeld, binnenstebuiten gekeerd door de goddelijke geur van kamperfoelie, gekraakt en schoongeschraapt door de weerloze zachtheid…

Spiegeldiep

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
wat jij zegt/schrijft denkt en doet meer dan jij denkt ik bijt het houtgravure uit jouw woorden als gravity parels op mijn huid niemand die het merkt maar spiegeldiep wordt mijn twijfelkruid weggenomen kalm en rustig jouw kunst ontvouwt mijn weten ik beweeg me, leef me voort in de momenten van jouw woordenregen bij kruid en blad…

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
In november is het licht zo ijl, zo dun als de doorschijnende huid van een stervende berk, hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen…
pama4 november 2010Lees meer >

herrie in de herfst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
het najaar is een feest van gouden kleuren wilde wolkenluchten en striemende regens stormen spelend met het vergankelijk blad en wandelen langs ritselende geurige paden kijkend naar de tuinen van vele nette lieden die de ganse herfst al blazend doorbrengen sjouwend met een enorm stinkend apparaat geen bladgelazer meer door onze bladblazer…

de belofte

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 901
Ochtendlucht van: Willem Hussem Op het onbeschreven blad van de ochtendlucht schrijft een vogel poëzie…
lijda6 januari 2011Lees meer >

Tranen geven me vleugels

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Er zit nog veel verdriet in mij in kleine stukjes komt het vrij dan huil ik en ben ik blij er is weer wat pijn voorbij Lachen doe ik al zoveel ook wel als ik me verveel maar die kroppen in mijn keel vallen me minder vaak ten deel Kijk, een vogel op dit blad vogels vliegen, is me wat zomaar hop, omhoog en dat met hun vleugels, da's hun…
Tine DM20 januari 2011Lees meer >

Mensdom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Oneffenheden aan de buitenkant als waas over het goede innerlijk of de schone schijn als dekmantel van dat wat zich niet laat zien of als machtige boom zijn lijnen in het blad en hart blootgeeft, voelbaar zichtbaar in doorgezaagde stam de wind zingt in onze oren dat wij moeten reflecteren in eigen nerven daar wij amper weten wie wij zelf…

toen hoorde ik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
het lijkt zo windstil in het land van litera de laatste bladen papier trillen nog lang na gedreven beschreven het podium zo leeg koortsachtig schitterende ogen verlichten het hart niet meer de wereld is weer het domein van kale praatapen die woorden halen uit versleten gietvormen of nieuwe samenstellen die afsterven voor ze begrepen…

Veel te genieten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Genoten heb ik deze dag gehoord de vogeltonen gevoeld stralen van de zon gezien kleuren van bladeren genoten heb ik deze dag ik heb wind gehoord in kleurig blad en zag ze van de takken dwarrelen tussen dor hout als vlinders zwieren bedekken grond en mossig pad genoten heb ik deze dag als lichtend schouwspel daalde de zon tussen de zich…

De soberheid van herfst

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.096
jouw roedel maakt de oorsprong in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd in het strijken van een gerimpeld blad hoe moedig is de wens telkens als het geluid verstomt en breekbare vermommingen het beeld verhullen dat zonder glans het tij laat…
elze30 augustus 2012Lees meer >

de dood als nerf

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
mijn wil, de dood die ik zoek al staat het gekrast in mijn nagelriem de gesp, de gesp was te scherp en wellicht te begaafd om mij te personaliseren in een besef dat geen geweten kent terugkomend op de dood, de nacht is geen huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor een galop, de herfst davert…
elze30 oktober 2012Lees meer >

SONNET 28

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
Droomde dat ik op een warme herfstdag naakt wegdreef op een sterk beschermend blad twee nachten of zij mij als kind bezat rond haar gelaat voltrok zich een glimlach als een geboortemoeder droeg zij mij zachtjes wiegend in veilige armen geheel met liefde wist te verwarmen oorspronkelijk bloeit zij alleen in mei besefte wel dat het een droom…
Laurens Windig25 september 2013Lees meer >

wanneer kom jij ?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Ik zag er tegenop, maar nu het blad is op zijn sterfst trekt de herfst zich bescheiden terug. Het winterweer maakt zijn rentree - het leven geurt naar winterpeen, naar boerenkool en bisschopswijn - brengt mist en ijzel met zich mee én feest en vrede, een heel nieuw jaar met veel beloften van ...…

OM JOU HUIL IK NIET MEER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.036
lang niet meer dat ben jij waarachtig niet waard Van jou kreeg ik een maagzweer dus liggen je brieven in de haard Mijn tranen zijn nu opgedroogd ik schrapte je naam uit mijn hart Verdriet dat zich had opgehoogd kleurde mijn dagen louter zwart In al je brieven leek je de schat die voor mij ‘t einde moest zijn Een mooi en onbeschreven blad…

Machtige mispels

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
(H.H. ter Balkt; 1938-2015) In tijd is een mispel geheel aselect volkomen willekeurig derhalve Overrijp moet zij worden gegeten, daar een verrotte mispel beslist niet lekker is Mispelbloemen wonen in een landgoed van blad de gevelvlag van mijn gemeente kent er één In populariteit kan zij niet mee met zowel de appel als (ook) de peer…

Storm

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Gaia is onrustig De wind raast over 't land 120 km per uur Blad verwordt tot zand Elementen laten zich horen Regen hagelt neer Wortels uit aarde getrokken Weergoden gaan tekeer 'De Goede Week' voor Pasen 'Witte Donderdag' 't laatste maal 'Goede Vrijdag' lijdensweg We kennen het verhaal Storm voor de stilte Lijden voor verrijzenis…

Vijgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
Het Turkse fruit dat zonder schaamte geen blad nodig heeft voor openbaar vertoon. Weldra verhoogt de vrucht zijn suikergehalte wanneer het gedroogd wordt onder een Anatolische zon. Een proces dat onveranderd twee duizend jaar aan ervaring winnen kon.…