Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

zwembadwater

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 742
vandaag ruik ik zwembadwater een opblaasbad vol kinderen chloorvrij en vol spetterende bellen ik koester een moment ik verf de zwarte wolken tot het smetteloze wit zoals die schapen vroeger waren, dromend achter in een steegje kindervoeten walsen gras plat een vink zingt in de middag druppels rollen over plastic schaduwgedachten sterven…

Haar hemel

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
Voelen, dat hun eigen Moeders, nooit meer sterven kunnen. Dat Moeders kinderen dragen, voorbij levenslange reizen. Wanneer Moeder haar liefde, na haar overlijden verder leidt. Alle levenden ontvangen. In dankbaarheid. In hun eigen trouwe hart, dat haar en ook onze, lieve hemel is.…

gelijk aan de zee

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
ze maakt mijn dromen waar golft een schelpenpad van echo's die ik opraap zie het golvend ritme alsof elke dag mijn leven begint met een glimlach van de meeuw die regenbogen hoog boven de horizon optilt ach lief, luister dan hoe onafscheidelijk we zijn nog meer dan de zon en maan of de duinen voor mij laat mij hier leven of sterven…

Blues uit de vergeetput

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
telefoons oorverdovend stil spam en andere rommel vulden zijn prullenbak, maar zijn inbox bleef leeg zo is het nu altijd tussen kerst en nieuwjaar en tussen nieuwjaar en kerst hij gooit vruchteloos flessen in zee een schreeuwt zich schor in de woestijn alleen de galm antwoordt soms zou hem iets overkomen weet hij dat hij kan sterven…

de kosmos op zijn kop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
marges in het midden werden groter door een vraatzuchtig monster dat bladzijden at en hoofdstukken van wat ik dacht dacht ik in een vliegtuig zaten wij boven een zeekaart die nader kwam dan jij en ik ooit zijn geweest in onze laatste ogenblikken iedereen voelt zich tekort gedaan de stewardess wil liefst als flight attendant sterven…
appelman26 maart 2014Lees meer >

Stilaan bij me weggegaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 376
Verteerd door verdriet, Door tranen die maar niet Wilden komen - De emotie-gang was tot Stilstand gekomen, Van mijn geestelijk huis Niet meer over dan een Kaal geraamte dat klaar Was om te sterven, Kon zelf het einde van De tunnel niet meer zien, Geen lichtstraal nog Die binnenkwam - Daarom heb ik mezelf Groot gevoeg gevonden…

Morgen zal er een nieuwe dag zijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Morgen zal er een nieuwe dag zijn Niet voor ieder niet voor mij Morgen zal de zon weer schijnen Niet voor ieder niet voor mij Je kan niet altijd geluk hebben Soms zit het mee soms tegen Je kan je lot niet zelf bepalen Hoe rijk je ook bent wie je ook bent Ik hield zoveel van het leven Dat ik dacht dat ik nooit zou sterven Maar op een dag…
Kaygisiz3 oktober 2014Lees meer >

Het groene woud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Voetstappen nauwelijks zichtbaar het sporadische water grauw, geknakte takken gedoemd te sterven. Het bedekte groen als een fluwelen mantel, en hier en daar een paddenstoel. Gebarsten wind blaast door opgeprikte bomen. Bijtende kleurrijke stralen priemen door het rijpe blad.…
Ton Ruis2 februari 2015Lees meer >

k versus k.3

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
daar lig je dan het gedruppel meet zich naar leven en sterven uit een geelachtige stenen muur -waarachter gelijke kamers zich opmaken- ontwaken vogels die onverstoorbaar vliegen door zelfbeklag heen vloeistof zoekt een weg, schept stromen en gedachten en plant giftige vergeet-mij-nietjes langs de vlinder rond mijn hals het verschoonde…

Stille week

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
dagen die komen heb ik nodig om te leren begrijpen waarom nu zoek ik nog naar antwoorden wie bent U blinden zien doven horen verlamden staan op geef me een paar dagen om te ontdekken wie U bent stil zijn wil ik maar wel voorlopig zoals een geheim dat straks onthuld wordt stil staan wil ik bij het lijden het sterven…

Vader

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Op een steenworp afstand in het ziekenhuis met glinsterende ogen door de morfine en verzoening met het aanstaande sterven ligt mijn vader in zijn laatste bed hij herkent me na enige twijfel na afwezigheid van meer dan vijftien jaar verschijnt er een glimlach op zijn gezicht hij kan niet meer in zijn rolstoel de krachten nemen af, een aflopende…

het verlangen naar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
lange straten spreken telkens in de taal der trottoirs tegen het beeld dat ik volg, terzijde van de lantaarns die mij de schaduw geven van mijn vlucht ik hunker naar stille tijden waar het bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt een kreet van herkenning de gang van het alledaags verlangen ontdoet…
elze26 november 2016Lees meer >

eigen dressuur

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
wandelen en zwerven in bossen en parken gewoontes gaan sterven gezond voor dit varken mijn zinnen verzetten in de pure natuur jij zult niet beletten mijn eigen dressuur het gif moet verdwijnen uit botten en vlees de zon moet weer schijnen voor Jan Zonder Vrees ik zoek bloemen en kruiden vermengd met wat water het goud van deze tuinen…
jonhy donovan17 december 2016Lees meer >

Nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Het is alsof ons leven niet ons leven is, zodat we onmogelijk sterven kunnen, wanneer de slaap ons overvalt. Het is alsof een naamloze dichter, mij in de stilte op komt zoeken. Spontaan begint hij in mij te dichten, wanneer ik zelf onmogelijk dichten kan.…

Moedig zijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
Wanneer we pijnlijk sterven moeten. Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld. Vertrouwen, tegen al ons denken in. Dat wit zonder zwart niet kan bestaan. Dat dood zijn de tegenpool van leven is. Vertrouwend op het onmogelijke. Oog in oog met de dood. Moedig in het leven staan. Dat is véél. Méér kan een levend mens niet doen.…

Lente

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.370
Weide stond in plaggen voor het keukenraam te sterven, te snakken naar water. Nu kweekt mijn zoon zijn geurend riet op het balkon. Mijn dochter spaart haar rozen. Al wat ik liefheb heeft gebloeid, het is zover geweest voor ik het wist. Ik heb mij nergens mee bemoeid. ----------------------------------- Uit: 'Hier was vuur', 2002.…
Anna Enquist27 februari 2017Lees meer >

Stiltebankje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
stilte gaat verder dan sterven Stilte pas als je denken laat varen gedachten vrij geeft kan stilte je aanraken tot in het diepst van de ziel bij een plekje aan het water op een bankje….…

natuurlijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
achter jouw donkere glazen schijnt al even niet de zon, zo blijkt gevoelens nemen je steeds vaker te grazen het is dan de nieuwe maan die naar je kijkt en heftig roert in je bestaan van komen, blijven en gaan doch teneinde is er een kracht die niet voor de verweven werkelijkheid wijkt en ook niet echt verzacht sterven en geboorte…

Een hele tijd later

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
En dat zovelen moesten sterven en Dat dromen aan scherven gingen Wat zijn we onvoorzichtig geweest Wat was het ieder voor zich, hoe ving De overheid bot; het lot hebben we Getart, apart dat dit gebeuren moest Om ons bewust te laten worden Wakker gepord, zullen we nu zuinig Zijn op onze planeet, mist en smog Zijn verdwenen, na wreed en…

berouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
geef het water mij als een herinnering als het drijft tot ver na mijn tijd, schrijf mijn naam op het spiegelend vlak en dicht haar oever mijn geschreven woorden toe het sterven in mij oogst het laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen kantelt tegen het licht tot na het duister het gemis zal slechts een vondeling beroeren wanneer zijn…
elze28 oktober 2017Lees meer >

schoenen zwaar van afscheid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
je bent niet meer weer hangt de dood te schemeren totdat de dag gaat sterven we hebben haar ontkleed ontdaan van waardevolle zaken kou kwam later over ons toen stilte weer ging praten we rilden toen het licht steeds minder kleurde wachtten tot het zwart uiteindelijk het wit afkeurde we zijn gegaan met schoenen zwaar van afscheid…
wil melker31 januari 2006Lees meer >

Misbruik

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 813
Onderweg klampten we ons vast aan de oeroude bron zoals alle zwervende kinderen van zoveel dagen geleden met de herinnering aan overgave en vergelding Wie onderweg zo is gekwetst en denkt daardoor te zullen sterven verdraagt de belasting niet als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij te worden ingezet met het vuil de virussen…

Oekraïne 2022

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Soldaten strijden en sterven voor volk en vaderland. Hun vrouwen en kinderen op weg naar een veilig land. Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden. als eerbetoon aan alle helden. Vogels zweven biddend in de lucht, hopend op een bestand.…

Ademloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
In oogverblindend witte wolken De zielen van vermeende doden Zij observeren onze noden Maar ook de vreugde van bevolken Zij zien de gele stoppelvelden Hollandse herfst die speels de bomen Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen Het bladgroen moet het gaan ontgelden Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…

Ademloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
In oogverblindend witte wolken De zielen van vermeende doden Zij observeren onze noden Maar ook de vreugde van bevolken Zij zien de gele stoppelvelden Hollandse herfst die speels de bomen Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen Het bladgroen moet het gaan ontgelden Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…

Ademloos

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
In oogverblindend witte wolken De zielen van vermeende doden Zij observeren onze noden Maar ook de vreugde van bevolken Zij zien strogele stoppelvelden Hollandse herfst die speels de bomen Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen Het bladgroen moet het gaan ontgelden Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…

tussen heldere heuvels

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
een sterfelijke god die niet sterven mag slingert een vuursteen naar de hemel vanaf de Heuvel van het Werk de zon staat laag het licht legt een lange weg af een god zonder stem ver van zijn stam hij is de waanzin nabij telt ontelbare sterren van gouden oker op de Heuvel die Bidt de wereld wordt stil als een god met bedaarde hand de wolken…
J.Bakx13 juli 2023Lees meer >

EN WAT NU?

netgedicht
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 692
ik wacht of het leven, of dat het sterven wordt. ik wou dat ik wat moed bij elkaar kon schrapen. hoe je het ook bekijkt, je bent de klos maar de boom daarbuiten weet nergens van ik kijk hoe hij beweegt in de wind in de late middagzon. er is niets meer te zeggen nu, alleen maar wachten.…
Simon K.5 september 2023Lees meer >

Afscheid

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 497
cadeau en een mooi woord dat laatste had hij graag veel vaker en eerder gehoord hij vraagt zich af in dromen als bespiegelde beschouw is ‘t afscheid tot andere tijden of een vaarwel voorgoed veel handen zijn geschud en wangen in lucht gekust dan gaat hij en hij verlaat voor ‘t laatst het gebouw zijn account is uitgevinkt zijn sterven…

Lieve Heertje

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.430
morgen zij de schone dag, dat ik eindelijk sterven mag... Lieve Heertje, maak mooi weertje!…