2935 resultaten.
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten walsen gras plat
een vink zingt in de middag
druppels rollen over plastic
schaduwgedachten sterven…
Haar hemel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
718 Voelen, dat hun eigen Moeders,
nooit meer sterven kunnen.
Dat Moeders kinderen dragen,
voorbij levenslange reizen.
Wanneer Moeder haar liefde,
na haar overlijden verder leidt.
Alle levenden ontvangen.
In dankbaarheid.
In hun eigen trouwe hart,
dat haar en ook onze,
lieve hemel is.…
gelijk aan de zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
664 ze maakt mijn dromen waar
golft een schelpenpad van echo's
die ik opraap
zie het golvend ritme
alsof elke dag mijn leven begint
met een glimlach
van de meeuw
die regenbogen
hoog boven de horizon
optilt
ach lief,
luister dan hoe onafscheidelijk we zijn
nog meer dan de zon en maan
of de duinen voor mij
laat mij hier
leven of sterven…
Blues uit de vergeetput
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 telefoons
oorverdovend stil
spam en andere rommel
vulden zijn prullenbak,
maar zijn inbox bleef leeg
zo is het nu altijd
tussen kerst en nieuwjaar
en tussen nieuwjaar en kerst
hij gooit vruchteloos flessen in zee
een schreeuwt zich schor
in de woestijn
alleen de galm antwoordt
soms
zou hem iets overkomen
weet hij
dat hij kan sterven…
de kosmos op zijn kop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 marges in het midden
werden groter
door een vraatzuchtig monster dat
bladzijden at en
hoofdstukken van wat ik dacht
dacht ik
in een vliegtuig zaten wij
boven een zeekaart
die nader kwam dan
jij en ik ooit zijn geweest
in onze laatste ogenblikken
iedereen
voelt zich tekort gedaan
de stewardess wil
liefst als flight attendant
sterven…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Morgen zal er een nieuwe dag zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
540 Morgen zal er een nieuwe dag zijn
Niet voor ieder niet voor mij
Morgen zal de zon weer schijnen
Niet voor ieder niet voor mij
Je kan niet altijd geluk hebben
Soms zit het mee soms tegen
Je kan je lot niet zelf bepalen
Hoe rijk je ook bent wie je ook bent
Ik hield zoveel van het leven
Dat ik dacht dat ik nooit zou sterven
Maar op een dag…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende kleurrijke stralen
priemen door het rijpe blad.…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Stille week
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 dagen die komen
heb ik nodig om te
leren begrijpen waarom
nu zoek ik nog
naar antwoorden
wie bent U
blinden zien
doven horen
verlamden staan op
geef me een paar dagen
om te ontdekken
wie U bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat straks onthuld wordt
stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Op een steenworp afstand in het ziekenhuis
met glinsterende ogen door de morfine
en verzoening met het aanstaande sterven
ligt mijn vader in zijn laatste bed
hij herkent me na enige twijfel
na afwezigheid van meer dan vijftien jaar
verschijnt er een glimlach op zijn gezicht
hij kan niet meer in zijn rolstoel
de krachten nemen af, een aflopende…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Het is alsof ons leven niet ons leven is,
zodat we onmogelijk sterven kunnen,
wanneer de slaap ons overvalt.
Het is alsof een naamloze dichter,
mij in de stilte op komt zoeken.
Spontaan begint hij in mij te dichten,
wanneer ik zelf onmogelijk dichten kan.…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Wanneer we pijnlijk sterven moeten.
Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld.
Vertrouwen, tegen al ons denken in.
Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool van leven is.
Vertrouwend op het onmogelijke.
Oog in oog met de dood.
Moedig in het leven staan.
Dat is véél.
Méér kan een levend mens niet doen.…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend
riet op het balkon. Mijn dochter
spaart haar rozen. Al wat ik liefheb
heeft gebloeid, het is zover
geweest voor ik het wist. Ik
heb mij nergens mee bemoeid.
-----------------------------------
Uit: 'Hier was vuur', 2002.…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 stilte gaat verder dan sterven
Stilte
pas als je
denken laat varen
gedachten vrij geeft
kan stilte je aanraken
tot in het diepst van de ziel
bij een plekje aan het water
op een bankje….…
natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 achter jouw donkere glazen
schijnt al even niet de zon,
zo blijkt
gevoelens nemen je
steeds vaker te grazen
het is dan de nieuwe maan
die naar je kijkt
en heftig roert in je bestaan
van komen, blijven en gaan
doch teneinde is er een kracht
die niet voor de verweven
werkelijkheid wijkt
en ook niet echt verzacht
sterven en geboorte…
Een hele tijd later
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 En dat zovelen moesten sterven en
Dat dromen aan scherven gingen
Wat zijn we onvoorzichtig geweest
Wat was het ieder voor zich, hoe ving
De overheid bot; het lot hebben we
Getart, apart dat dit gebeuren moest
Om ons bewust te laten worden
Wakker gepord, zullen we nu zuinig
Zijn op onze planeet, mist en smog
Zijn verdwenen, na wreed en…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
schoenen zwaar van afscheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
730 je bent niet meer
weer hangt de dood
te schemeren totdat
de dag gaat sterven
we hebben haar ontkleed
ontdaan van waardevolle zaken
kou kwam later over ons
toen stilte weer ging praten
we rilden toen het licht
steeds minder kleurde
wachtten tot het zwart
uiteindelijk het wit afkeurde
we zijn gegaan met
schoenen zwaar van afscheid…
Misbruik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
813 Onderweg klampten we ons vast aan de oeroude bron
zoals alle zwervende kinderen
van zoveel dagen geleden met
de herinnering aan overgave en vergelding
Wie onderweg zo is gekwetst en denkt daardoor
te zullen sterven verdraagt de belasting niet
als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij
te worden ingezet
met het vuil de virussen…
Oekraïne 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Soldaten strijden en sterven
voor volk en vaderland.
Hun vrouwen en kinderen op weg
naar een veilig land.
Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden.
als eerbetoon aan alle helden.
Vogels zweven biddend in de lucht,
hopend op een bestand.…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
tussen heldere heuvels
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 een sterfelijke god die niet sterven mag
slingert een vuursteen naar de hemel
vanaf de Heuvel van het Werk
de zon staat laag
het licht legt een lange weg af
een god zonder stem ver van zijn stam
hij is de waanzin nabij
telt ontelbare sterren van gouden oker
op de Heuvel die Bidt
de wereld wordt stil als een god
met bedaarde hand de wolken…
EN WAT NU?
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
692 ik wacht of het leven,
of dat het sterven wordt.
ik wou dat ik wat moed bij elkaar kon schrapen.
hoe je het ook bekijkt, je bent de klos
maar de boom daarbuiten weet nergens van
ik kijk hoe hij beweegt in de wind
in de late middagzon.
er is niets meer te zeggen nu,
alleen maar wachten.…
Afscheid
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
497 cadeau en een mooi woord
dat laatste had hij graag
veel vaker en eerder gehoord
hij vraagt zich af in dromen
als bespiegelde beschouw
is ‘t afscheid tot andere tijden
of een vaarwel voorgoed
veel handen zijn geschud
en wangen in lucht gekust
dan gaat hij en hij verlaat
voor ‘t laatst het gebouw
zijn account is uitgevinkt
zijn sterven…
Lieve Heertje
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.430 morgen zij de schone dag,
dat ik eindelijk sterven mag...
Lieve Heertje, maak mooi weertje!…