4012 resultaten.
Perfectionisme
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Toon hen hoe we leerden,
met vallen en weer opstaan.
Van toeval en van fouten.
Van weer gezond worden.
En van imperfect te zijn.…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Antidote
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het vallen is als een ballingschap,
als een tegen bezetenheid verbrand lijk
en als de druk die stijgt tot voldoening
en verwerping op het vlot
van de afgunst.
De ziekte bloedt antirood van antidood
verzorgt uit het flitsen van de oneindige
momentenstoot zodat nooit meer
iets anders moet worden verbood.…
JUNIOREN HELPEN SENIOREN DIGITAAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Het was spontaan
het was in het echt
het was traditioneel spontaan en echt
Ik bezoek het Claverhuis
ontmoetingshuis in de Jordaan
waar ouderen doorgaans in de meerderheid zijn
Echter vier jonge jongens rond de elf
vallen me op door hun digitale kennis
en zij helpen mij in minuten op TIK TOK
Ik voel en zie een project is geboren
junioren…
Het is maar dat je het weet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
416 Ik val uit elkaar, geloof me
het is echt, en geen verzoek
om medelijden, gewoon
uit elkaar vallen, barsten
als een oude kruik
Ik heb teveel meegemaakt
teveel geleden, voorlopig
gaat het langzaam
maar toch steeds
sneller
Ik houd mezelf niet meer
bij elkaar, het zij zo
ik laat het je weten
dan kun je het ook
gaan accepteren
Ik zal…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Soms voel ik mij zo leeggehaald,
zo dor en droef
wanneer de blaadjes vallen.
toch is dit niet het einde van het verhaal
want straks komt lente weer opnieuw
met bloesems die de takken sieren.…
saevis tranquillus in undis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Van alle kanten varen aan
de wateren,
de wrakken
Ze azen,
vallen op haar aan,
doen haar een ogenblijk vergaan,
verheffen zich tot een orkaan
De waarheid zàl ten onder gaan
Gedeukt, gehavend, aangetast,
de kleur verbleekt,
maar stevig vast
Het baken kan zich laten gaan
Wijsheid bepaalde haar bestaan,
houdt haar daar waar het nodig…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
Aestatophobia
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
967 ‘t Is zomerweer, ik word steeds depressiever.
Men praat te luid, men maait alweer het gras.
Ik ruik van barbecues het giftig gas.
De atmosfeer wordt radio-actiever.
Ik zit verschanst met al mijn ramen dicht.
’t Blijft ’s avonds wel al weer wat korter licht..…
Vladimir Poetin
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
973 Het vuil en bloed dat er aan Poetin kleeft
Komt van de Krim geniepig binnenvallen,
Een vliegtuig naar beneden laten knallen -
Nadat hij Ireen Wüst geknuffeld heeft.
De standaardvraag bij Poetins januskop:
Welk masker heeft de macho nu weer op?…
Grondtonen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.059 In willekeurige patronen
vallen flarden van gedachten samen
alwaar moleculen samensmeltend
hun verbond bekronen.
Grondtonen kleuren het leven,
stemmen de mens mild
zodat zij eensgezindheid
een gezicht hebben gegeven.
Gedreven op schrift gesteld,
een gevoel gevangen
gevat in klinkend woord
vanuit het hart verteld.…
De zwerver zwijgt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 Langs maanden slingert zijn pad
In een vale wolk van stilte
Zoals het stof daalt na de sloophamer
Een herinnering die je moeiteloos uitveegt
In zijn hoofd schuiven velden over elkaar
Vallen vluchtpunten samen
Waardoor hij verder gaat
Tot hij zich binnenstebuiten keert
Alle organen naakt
Een kwetsbaar doelwit…
De Beemster
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
884 Schaapachtige wolken
verliezen hun onschuld
pakken samen
in een loodgrijze lucht
dikke druppels water
vallen in het rechte polderland
na wat uren lijkt te duren
verschijnt een mathematische regenboog
een vlijm scherpe scheidslijn
tussen verdriet en verraad
tussen mogelijkheden die even onmogelijk lijken
geen ruimte latend voor nuances…
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
einde van een begin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 - en ik creëer -
zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid
cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen
vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof
ik teken met gebroken schrijfgerei
explosies in schetsen van imperfectie
tijdloze secondes verzinken in diepgang
mijn tegelvloer vervormt perspectief
ik kan slechts vallen in zwaarteloosheid…
Waarom luister je niet?
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.318 Al zou je een keertje vallen
toe probeer het maar
zonder handen
alles beter dan dit
zo pijnlijk
deze eindeloze fluistering
Denk toch niet dat ik je niet hoorde
ik schreeuwde tegen elke druppel
van je verdriet
ik schopte tegen de muur
die je optrok rondom je hart
hoor je me? ik kom je halen
reik mij je hand
Open hem…
Willens en wetens
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.051 Zo weinig als we weten
en zoveel als we willen
zouden we geen van onze kinderen
het bos insturen, en toch
vallen we als bladeren in de herfst
als regen in het dal en geloven we
dat als het niet ergens goed voor
dan toch een natuurverschijnsel is.
----------------------------
uit: Tirade 393/2002.…
Zwaar gemoed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Huilend om het duister verleden
Vallen zware regendruppels
Langs mijn uitgestoken armen
Als stille getuigen naar beneden
Zingend over stille wateren
Fluistert de wind over mijn meer
Hoor hun troosteloos lied in de stilte
Vermanende woorden strijken zacht neer
Draai me langzaam van hen af
Kijk niet langer terug naar het duister
Regen en…
Hoge nood
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
1.704 Ineens
Welt het gevoel in ‘t lichaam op
Het is weer tijd
Je moet het kwijt
de sanitaire stop
die je bevrijdt
Er is geen onderscheid
in Hoog of Laag
voor Rood of Groen
Gewoon of kouwe kak
Ze leiden allemaal aan de zelfde plaag
Ze moeten het allemaal doen
Op het gemak
De rangen en de standen vallen weg
Als “het” moet worden uitgevoerd…
hoe het begon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.249 Je had direct je oog laten vallen op mij.
Maar dat liet je nog niet merken.
Iedereen deed raar.
Ze probeerden ons nu te koppelen.
We moesten praten met elkaar…
Ik had nog altijd niet door wat je voor me voelde,
Tot je het zei een paar weken geleden.
Ik begon mij direct van alles in te beelden.
Ik denk nu veel aan jou.…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom
laat wolken vallen…
Jij ook ?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
940 Zag je de eerste spetters vallen
en hoorde je het lachen van een kind
voel jij je ondanks alles ook gelukkig
of ben ik de enige die dit ondervind ?…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…
Kom, dan fluister ik proza in je haar
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.162 zo zacht, zo subtiel
dat het even leek
alsof mijn verbeelding sprak
in plaats van jouw
halfgeopende lippen
blaas je warmte in mijn haar
enkele ontsnapte lokken
dansen langs mijn gezicht
lonken naar de vrijheid
uitgelaten door jouw zucht
jij bent de figurant
in mijn schijnwerper
ik laat het doek vallen
om je te laten spelen
en heel…
Hoge bomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.265 Hoge bomen vangen veel wind
ze staan daar te dromen
tot iemand ze vindt
en bij ze zal komen
met bijl en touw bewapend
hakkend in het taaie vlees
de mooie stam gehavend
voor houthakkers een feest
hoge bomen vallen diep
eens trots verheven
een plof en iemand riep
hij kon niet tegenstreven
diep teleurgesteld
ligt hij neergeveld
wie…
altijd wens ik mij jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.476 ik zie je komen, ’s avonds
als zoete vruchten vallen
in een hongerende schoot
wil je dan blijven
dansend op golven
van gunst en dood
stil hoor ‘k je letters schrijven
met inkt vanuit mijn hart
als boodschap in mijn oor
’t voelt als heling van wonden
welke het duister heeft geslagen
- zonder jou verlies ik alle banden
aan het herinneren…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen
van vallen…
Regenboog
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
994 Dichters wonen in een hemel
Laten woorden vallen op de aarde
In vlammend vuur van licht en regenbogen
Raken zinnen in een mensenhart
Dichters wonen in een hemel
Moeten naar de aarde dalen
Worstelen met strijd en macht
Zoeken schone zinnen voor de Goden
Dichters wonen in een hemel
Een land verdwenen voor het mensenoog
Verlangt de aarde…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 De duisternis van mijn gebroken gevoelens
vallen als een schaduw op jouw grafzerk.…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…