2904 resultaten.
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 ik weet je zon
niet meer te schijnen
voel je zo verdwijnen
waar jij straalde
is het stil alsof de
tijd me niet meer wil
de weg is leeg, waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag…
RUST
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.915 Jouw warmte verwart mijn hand
Ik voel de kou weer verdwijnen
Onze handen weer in elkander
Het is goed
Kom maar bij me
Ik maak me geen zorgen
Alles komt goed!
Sluit nu mijn ogen
Ga maar slapen....
Zonder te zeggen....tot morgen......…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de straat verlatend uit
de lucht wordt valer
het bestaan is schraler
in verdwijnend…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een beek die in de zee uitvloeit
als een zucht die stil wordt bedwongen
Kooi mij... en ik zal sterven
het licht zal uit mijn ogen wijken
de vreugde verdwijnen…
Tevergeefs
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
1.633 mag niet van wie
Wie heeft het recht mij jou te verbieden
Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht
Jouw wil zal en moet geschieden
Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan
Geduld is geen onuitputtelijke bron
Ik zal en ik durf en ik geef niet meer toe
Ik deed als ik wist wat het uithalen kon
Ach hou toch je mond
Hou gewoon je mond en verdwijn…
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
Verdrinken in muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.389 Mijn gedachten dalen naar het nulpunt
ik laat mezelf verdrinken in muziek
terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt,
verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek
Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist
zonder geluid zing ik zachtjes mee
een refrein wat mijn ziel verfrist
langzaam reist het lied naar een eindige zee
Vol emotie teruggekeerd…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Je begroet en kust
ze in schemerige sluiers
ze blijven korter dan voorheen, maar
zoveel hoeft er niet gesproken te worden
De hoogzomerse uitbundigheid
hebben ze afgelegd
vermijden het wijzen op de tijd
van aanzwellende koelte
Ze verdwijnen in mistig licht
stil en langzaam, een subtiel handgebaar
wuift ze naar morgen
of naar een volgend…
Klein heelal
gedicht
2.9 met 31 stemmen
13.450 Ik zocht me een plek in het Turkse bad
waar warme mist je huid bewasemt
en fibersterren van kleur verschieten
en steeg op met m'n gedachten
tot ik dacht dat ik niet meer dacht
en de aarde bleef hangen in haar baan
ver van m'n aangekleed bestaan zag ik
mensen verdwijnen waar ze kwamen
stof tussen de hemellichamen
De stoom trok weg in…
Reiziger zonder trein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.147 nu ik regelmatig ronddraai in een cirkel
als een stupide slang happend naar eigen
staart zie ik vaag vanuit een ooghoek
de rijdende trein in de verte verdwijnen
eens zat ik als een volleerde machinist
in het bestuurdershok en verkleedde mij
af en toe ook nog graag als conducteur
om op een fluitje te blazen dat is voorbij
ik vond mezelf…
Gesloopt
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.509 Dit alles moest verdwijnen voor iemand anders ideaal
Al wat blijft zijn mijn dierbare herinneringen
Mijn oude wortels zijn weg... alles is kaal
Tja... zo gaat dat met die dingen.....…
De blauwe lipbloemige
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.204 de blauwe lipbloemige
de afdruk van geuren
het gezicht dat ontroerd
over hoe mijn handen jou ontdekken
het blote spelen in de schemering
hoe gulzig je uit mij eet
en jij zingt in mijn slaap
Schrijf vandaag zeg jij
hoe we vochtig liggen te zoenen
strelen hijgen bijten
in eenzelfde blindheid
over het zoet en de schreeuw
en wij hevig verdwijnen…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend
Onze zielen waren als een
Onze vriendschap is voor altijd verdwenen
Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen
Ik wil je troosten met mijn woorden
Je omhelzen met mijn armen
Je tranen doen verdwijnen
Je aan mijn hart verwarmen
Je naam staat in mijn hart gegrift
Je gezicht op mijn netvlies gebrand…
ik wil dat je weet...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.532 de aanwezigheid van je prachtige ziel van binnen
Ik wil dat je weet
ook al verdwijn ik ooit uit je dagelijks leven
Onze zielen blijven verbonden
dat is geen wens of illusie maar een gegeven.
Liefde is...…
leeftijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.217 geval wel wat grijzer
en een grimpelde huid
het is niet erg wat maakt dat uit
je zit niet meer zo strak in je vel
je lichaam heeft meer tijd nodig voor herstel
tja, de jaartjes ze gaan nu toch wel tellen
ach, je hebt ook leuke oudere modellen
gelukkig ben ik geen ijdeltuit
en neem ik ook niet de injectiespuit
om mijn rimpels te laten verdwijnen…
Troost
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.530 Een hopeloze strijd die ik vlug verliezen zal
Als ik uitgeput en verdooft in de onbekende diepte val
De kleuren verdwijnen langzaam uit de nacht
Angst en wanhoop omdat ik al zo lang wacht
Stekende pijn die me helemaal verblind
De kracht die de ziekte langzaam verslindt.
Ik geef me over, laat me Alleen ……
Voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.043 Mijn voetstappen verdwijnen
welhaast peilloos diep, langs
stille kamers en dode gangen.
Eens was dit huis een bron van licht
het zoete leven..waar kinderen
draafden door marmeren gangen vol
tomeloze energie en rode wangen.
Zij zijn inmiddels van mij weggedreven
en uitgezworven over alle landen met
slechts zo nu en dan een kaart..…
In en in zwoel
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.877 het verlangen
Lust onmetelijk en oneindig
Hart vol met vlinders behangen
Tedervol zijn de momenten
Elke aanraking zuiver zacht
Ogen verdwaasd van opwinding
Mijn hart wat naar jou lacht
Een liefdespel zonder grenzen
Verstrengeld zijn wij in elkaar
Jouw warmte wordt mijn warmte
Brengt mijn hart weer in gevaar
Mijn liefde wil niet verdwijnen…
Instroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
899 Zeer indrukwekkend is in dit geval
de staatsbegrafenis, doordat het land
in 't grootste zeemansgraf verdwijnen zal.…
Ik wil het niet meer...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.100 Mijn hart
Mijn hoofd
Het wordt vergiftigd
Binnen een paar seconden
‘God… ik kan niet meer
ik wil niet meer
mijn moed is weggezakt
voor eeuwig en onvindbaar’
‘Lieve Heer… het gaat niet meer
ik wil dood…
om het even
zo duidelijk mogelijk tegen U te zeggen'
‘Lieve God… geef mij
uw dodelijkste bezit
wat mij
voor eeuwig laat verdwijnen…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over…
Onze toekomst....?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
Onze toekomst....?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
884 Voor niemand een helder moment
voor niemand die realiseert
dat je afhankelijk van de Aarde bent
want straks gaat het nog echt verkeerd
Keuzes worden gemaakt
beslissingen genomen
Er is niets dat mij harder raakt
dan het verdwijnen van planten en bomen
Hoe moet dat nu later
als er niets meer is
geen groen, geen lucht en geen water…
KLEUR LICHT
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
979 Kleur licht in je leven
laat zwart en grijs verdwijnen
breng de zon bij de mensen
laat een lach op je gezicht verschijnen.
Gooi af dat gemaakte masker
toon ons je ware gezicht
blijf niet in het donker zitten
zoek op dat helder mooi licht.…
ALTIJD BANG
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.174 Je zult het blijven dragen
je hele leven lang
het zal nooit echt verdwijnen
want altijd blijf je bang.…
Witte trots..
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.996 Over de witte deken van sneeuw
In sneeuwwit gekleed
Strekt de koning zijn armen uit
Om zijn koude vuur van sneeuw te geven
Trots kijkt hij naar de witte aarde
Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen
In sneeuwwit gekleed
Plaagt de koning met zijn sneeuw
Heerlijk geruisloos laat hij zich gaan
Trots siert zijn koude gezicht
En laat zich verdwijnen…
Diep van binnen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.609 Als bewegende schimmen
zie ik ze langzaam verschijnen
en op dezelfde manier
zullen ze ook weer verdwijnen.
Ik wil mijn ogen ervoor sluiten
en verbannen uit m'n hoofd.
hopend dat het niet meer pijn doet
maar dat het kwade is gedoofd.…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 mijn ogen, neus en mond zijn uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats voor zachtheid
Bruine kleuren bedekken
gebronsde lichamen
in innige omarming
Depressies verdwijnen…