5125 resultaten.
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Wat je me achtergelaten hebt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 lichtvoetigheid die
In al haar schoonheid
Hier voor me ligt -
Het zachte dat voor mij
Aanraakbaar is en mijn
Harde gedachten bijstelt,
Mijn wrede gevoelens in toom houdt
En waar mogelijk verzacht,
Mijn nog niet gedane daden
Binnen de perken houdt, zodat
Ook voor mij het leven na
De daad leefbaar blijft,
Lichtvoetigheid die mij adem…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Hoge toppen diepe dalen maar altijd rustig door blijven ademen.
Het gezegde is wat voorbestemd is zal altijd gebeuren.
Is het niet vandaag of morgen ooit openen er een paar deuren.
Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren.
Blijf geloven in liefde..…
tijdloos Westerbork
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 in de adem van verdriet ruist
elke naam opnieuw
het zijn de open vensters, in
een donkerblauw verschiet…
Zeespiegel of matglas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Die daalt en stijgt
Bij de gratie van
Het tij dat goddank
Niet door mensenbrein
Werd uitgevonden,
Maar ons wel de
Ultieme vrijheid verleent
Om zorgeloos te ademen -
Geen plaats op aarde
Waar groter vrijheid
Ervaren wordt en de
Mens zichzelf ten volle
Kennen laat - zo veel meer,
Zo veel scherper, zo veel
Helderder dan het…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.
Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft.
Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen…
40
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.916 Horen en zien zullen me vergaan
als de rukwind van de dood
me van mijn adem berooft.
En mijn woorden?
De wind zal ze meevoeren
en over de aarde verspreiden
-------------------------------
uit: 'Verloop van jaren', 2015.…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
Stil begrijpen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Ik adem langzaam.
Ik zit met haar aan de oever
van een rivier,
in mijn hand een beker wijn.
Het water stroomt,en stroomt,
en stroomt,… Een roofvogel tekent
weidse cirkels in het luchtruim.
Onder hem de kale rotsen,stille getuigen
van iets ontastbaars.
Op een verre helling de herder met
zijn kudde.
Ik mediteer.…
Gedreven door de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Plassen, poepen en ademen.
Zo wisselen we onze stoffen.
Geboren worden en weer sterven.
Alles keert naar alles weer.
Ik zie wilde gedachten stromen.
Stromen zoals het water stroomt.
Dansen zoals vlammen dansen.
Leven zoals wolken jagen.
Gedreven door de wind.…
Energieveld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 geronk van motoren
ontsieren de stilte
verjagen de vogels
van hun territorium
verbroken tederheid
de nacht is een boze
droom dat zonder
schroom de aura
binnen wil dringen
een grommende hond
ik zing met de vogels
vanuit het tranendal
tot de morgenstond
met het licht op mijn
gezicht en de zoete
adem van het gedicht
voel ik de warme wind…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Liefde op oudere leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Wie de ruimte in de leegte
van de ouderdom weet te ontdekken
of laat ontdekken of gewoon overkomt
zoals met de liefde
nieuwe liefde, nieuwe verliefdheid
nieuwe verbondenheid, lotsverbondenheid
die heeft weer adem
heeft weer lucht
heeft weer levendigheid
kan weer leegte vullen
net zoals het vullen van
een leeg fotoalbum en/of een lege…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
Oeverloze taal ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Om toch weer originele
clichés te vinden en de
teksten goed te praten
met toegankelijke inhoud
voelbaar die kennelijk even
zijn zoekgeraakt, boven
de taalgrens waar alles
oeverloos wordt, vrij
te ademen soms in de
beeldvorming die we
aan de dubbelzinnigheid
van twijfel overlaten.…
Dank je wel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 dank je wel
voor de zorg voor mensen
zelfs tot over je grenzen
dank je wel
voor het brengen van eten
in de supermarktketen
dank je wel
voor durf achter de kassa
met risico in mensenmassa
dank je wel
voor het rijden en bezorgen
onzeker voor de dag van morgen
dank je voor het zoeken
naar vaccin en medicijn
voor adem, tegen pijn…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Wodka in zijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Een zanger, de knappe droom
van een jaar geleden
ligt in mijn gedachten nog naast mij
nadat hij me genomen heeft
in de stank van zijn adem
en de strop van zijn hand
om mijn nek
Mijn lief snurkt met tranen
in zijn ogen, en wodka
in zijn hart
I sta op en ga
weg uit mijn hel hier
wensend dat hij een tijger was
wetend dat ik een panter…
als we zouden kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 mijn brein neemt al jouw
woorden uit de mond terwijl
de adem nog langs
jouw stembanden moet
voorspellen mijn hersenen
wat er komen gaat
mijn brein wacht niet af
welke klank welke woorden
het vervolg van je zin
op alle niveaus
van klank tot betekenis
op tijdschalen zelfs
de theorie werkt
als jij zou kunnen praten
en ik horen kan…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 het landschap herinnert mij niet
ook al heb ik er zoveel paden betreden,
mijn longen met tijdloze adem gevuld
en hier mijn neus gestoken in eeuwige geur
het landschap hoort mij niet,
alle zuchten, soms lang geleden
en zo vaak herhaald, of stelt
mijn geheugen me teleur?…
Sedatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Het comfortabel inslapen
Start droomloze dagen
Stopt het pijn verbijten
Nachtenlang horen
Naasten mijn adem,
Gesnurk en gereutel
Voelt men hoe ik me door
Verdoving als dronken verzet
Wanneer men mij droog legt
Benomen door verbazing
Zien de bezoekers mij
Ontbindend in bed
Alternatief
Van een sprookje geen sprake…
Mijn buik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Je bent terughoudend
... en komt niet dichterbij
... mijn adem, mijn vraag
Brandt er iets in jou
laait het, smeult het, of
moet ik het aansteken?
... Ik ruik jou niet, geen geur
... die een vrouw opwindt
... in haar buik, in haar hart
Weet je niet wat je wilt
met mij, na vandaag?…
Slapend lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
313 Dan stokt mijn adem, dan smelt
Mijn hart, dan vloeit
Al jouw liefde in mijn bloed.…
Vangnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Elke keer opnieuw
moet ik woorden vinden
om te schrijven
wat mijn hart ontlucht
om weer vrij te ademen.
Woorden waarmee
ik de regels schrijf
die mijn verlangen verbinden
en het slappe koord vormen
waarop ik het
wankel evenwicht zoek.
Steeds weer behoedt het vangnet,
bij klunzige misstap,
het tedere omhulsel
tegen breuk en schade.…
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
.....in liefde
Adem met mij en kom
me gauw omhelzen…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…