2232 resultaten.
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 De gebroken lichtstralen reflecteren,
Als sterren aan het firmament.
Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis,
Een tropisch bladerdek groen als gras.
Een stuk regenwoud hoort niet in huis,
Evenmin een krokodil als tas.
Tot in de lengte van ons aller dagen,
Blijft de natuur een gift van God.…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt
zonder hem te benadrukken
zonder zweem van droefheid
Het leven is wat altijd geweest is
de draad is niet gebroken…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
condoleance
netgedicht
1.9 met 85 stemmen
5.669 Want weg van kist, de wieg der doden,
dicht bij de koffie, en het nieuws van alledag,
lijkt iedereen gebroken met de dodencode
en praten mag weer hard, zelfs lachen mag.
En als na 't laatst bezoek ik moeder weg mag sluiten.
hoor ik haar adem halen van binnen ook van buiten.…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Nog een laatste sprankel hoop
in de geuren van dit heden
kleurt de herfst dit late leven
in een blad gebroken rood.…
averij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.000 vroeger toen het ook al anders was
hoewel tevens wel veel gewoon was
schoon ik nog niet aan coma toe was
in mijn pan nog niet gebroken was
soms plots heel wat
lachers op mijn hand had
heremetijd van vrind kleinejan
bij wie ik in een veilingjas
wijn schonk van 't vat
bij opbod en afslag
in boeken deed van blubberbas
die jan
die nu al…
Eindeloos verdriet
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.062 Eenzaamheid
Was alles dat nog bleef
Toen jij zo stilletjes verdween
Het cliché
Van een gebroken hart
Verscheurde de wereld met zich mee
Ik ontkende
Dat zielen zo gelijk
Zo onvoorstelbaar mooi kunnen zijn
Toch kwam
Die allesverzengende hitte
Samensmelting van ons twee
Uit mijn hart
Ontsprongen de eerste twijgjes
Die mijn liefde…
meneer van Dalen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.840 schuld
van oproer en schandalen
nu was het uit met zijn geduld
hij ging de strijdbijl halen
en hij zag geel en groen van nijd
hij liet ze wel betalen
en zo begon een helse strijd:
van Dalen grijpt vandalen
van Dalen greep ze één voor één
die lastige vandalen
helaas van Dalen was alleen
wat leidde tot zijn falen
hij was nu een gebroken…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 samen op de roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af…
Schuldbekentenis
gedicht
3.2 met 32 stemmen
23.624 Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem
ontloken.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1981.…
SHOWBUSINESS 1905
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
559 kleedjes
Wonnen van die van menig burgeres
Vlugzout stroomde steeds sneller uit de fles
Door toename van flauwvallen en kreetjes
Voor dertig cent gaf het een demonstratie
Het dierlijke, inferieure ras
Heel Amsterdam vergaapte zich en masse
Manager Burton telde ‘s nachts de kas
Mohawks voerden beleefde conversatie
Ofschoon dat in gebroken…
Water
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
2.162 Het water sneuvelt door het zwijgen,
gebroken nagels krabben aan de onmacht.
Ik reik mijn handen uit naar morgen,
houd mijn armen boven het hoofd,
tranen van gisteren vullen mijn ogen,
het water heeft de pijn verdoofd.
Ik reinig het kleine meisje
met het bruine haar,
sluit haar in mijn armen,
jaar na jaar.…
Verloren hart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.221 Mijn hart wil zich uit mij huilen
Wil huilen tot een rivier zich vormt
En hem een weg naar buiten leidt
Mijn hart wil zich uit mij verlaten
Wil zich van mij scheiden
Een weg naar buiten vinden
Zo veel te verduren gehad
Pijn, angst, verdriet
Zo vele malen gebroken
Enkele keer bedrogen
Liefde gekend maar van korte duur
Zo veel te verduren…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver uit
`t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen
blauw weerkaatsend, haar woorden ongericht
als kalkmatte krassen op een glazen beleving
aan ‘t oog onttrokken van de scherpe omgeving
keerden rustige tinten traag terug in haar gezicht
`n scherf gebroken…
De maan de zon de...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.588 wijn en chocolade reep
waarmee bijna schaamteloos haar dwaling werd verheven
ze zonden haar in richtingen waar vlekken zonnig schenen
of angstaanjagend waanideeën kind aan huis, een arm
buiten drong naar binnen om de duivel weg te drijven
die beste vriend verdroogde als een afgedropen pen
hij schreef haar lichaam niet want dat was al gebroken…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 mij beseffen
Dat je het toch niet altijd zo goed kan treffen
Mijn lichaam schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar adem kan snakken
Het woeste gejuich klinkt nog in mijn oren
Nu ik hier tergend langzaam hang te smoren
Uit mijn gebroken…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Het aardse van de dingen
wordt onderaards gevoed,
doordat mensen elkaar verdringen,
naar het leven staan als het moet,
een werelds gekrijs van culturen
die elkaar de weg versperren, zuigt
het bloed uit de levensgrond, en
brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak me niet aan
een vroege hommel op zoek naar honing
wat bijen vinden ook hun vertier
hortensia’s in volle glorie
staan te pronken
en het gebroken…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
Laat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
777 De dag is al gebroken.…
Leven
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.472 zonder een geeuw
Lachen zonder geluid
muziek met de radio uit
Blijven om ergens voor te gaan
een straat zoeken in een laan
Doen maar enkel in gedachten
verlangen is niets meer dan smachten
Sterven terwijl je nog steeds leeft
grond voelen terwijl je zweeft
Verkleumd tijdens een zomerdag
niet meer willen als moeten mag
leven met een gebroken…
Winkelstraat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 In de natte koude winkelstraat
Geplaveid met gebroken dromen
Bloeit een winkeldame even op
Als ik voor de deur blijf staan
Van de winkels is per branche
Altijd één te veel in de straat
Ze komen en gaan elk seizoen
Een vermeend gat in de markt
Blijkt een deuk in ‘n plas water
Ze komen met mooie dromen
Vertrekken met ‘n flinke kater…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 zoeken elk verlies van pijnvol spijt
het "waarom" jij mij hebt voorgelogen
werkelijkheid als gebroken waarheid.
Hoe ballonnen vol lege troost, omvangrijk
elke gedachte meer de lucht van de kamer
met onze naïeven dromen spaarzaam vulden,
stormen die niet in de wind konden staan.…
Ik hou van je.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.698 Het spijt me dat ik je kwetste,
Je hart stal
En je heb gebroken.
Gevallen ben voor je,
En m’n knie heb geschaafd.
Ik mis je lach
En alles aan je.
Ik wil jou
Voor mezelf.
Het kan niet, niet nu.
Als ik aan je denk,
Breek ik
In miljoenen stukjes.
En realiseer ik me
Wat ik laat gaan.
Het spijt me
Dat het niet kan.…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Even hield ik me vast aan een klein strengetje hoop
maar dat is nu gebroken.
Mijn maag zit nu in de knoop
de harde waarheid is uitgesproken.
Beter worden zit er niet meer in
dat kregen we te horen.
Behandelen heeft ook geen zin
zonder de strijd aan te gaan hebben we al verloren.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn geschonden dodenhuis
ik lig gebroken…
De laatste strohalm
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
703 Als versteend
kijkt ze met starre blik
voor zich uit
met de plotse hardheid
van gebroken ogen.
Haar eens zo rechte rug
zakt gebogen voorover.
"Het leven," zegt ze,
"kent soms geen mededogen".
Bevroren voelt haar lichaam,
zo koud en leeg. Ze bemerkt
nog slechts het kloppen van haar hart.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad in het kreupelhout
een woonplek die morgen
niet meer bestaat
ons wonderlijk weefsel
is een ongeëvenaard geheim
op weg naar het open graf
In verlopende tinten worden we
zonder plooien gestreken
onder de milde druk van zonnegloed
en het gewicht van het onvoorspelbare
scherven van gebroken…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Ik ben dood
Je laat me met pas gebroken ogen achter
terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven
het ultiemste niets vervoegen
Ik ben dood
toen mijn ogen nog ogen waren
Zag ik je langzaam verdwijnen
Jouw vrome gesloten ogen
om dit alles te bewaren?
Hoe lang?…