Alle inzendingen over lijf

3310 resultaten.

Sorteren op:

Martín

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
- toen explodeerde je gezicht in de oerknal van een lach zo schept elke god zijn wereld mijn shirt leek te wit voor je verkoolde lijf mijn short te ruim voor wat uitgemergeld bleek jij was nu toerist ik ervoer de tragiek jij hoorde het gefluister van de buren…
Stig Hansen10 oktober 2011Lees meer >

eenzaam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
een waas van blekend blad de geur van oud geworden lucht onaangenaam en bitter stil bewegingsloze ruimte zijn wereld is op slot hij lijkt vergrendeld voor alles wat naar binnen wil slechts flarden van rumoer dringen angstaanjagend door vreemdheid gevend aan de ruimte hij zit daar stil en bijna stijf hij is alleen zijn oude lijf zijn geest…
geer11 november 2011Lees meer >

Blauwe bloes.

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.876
jij platina blonde poes met je licht blauwe bloes welke ik graag wil ontknopen om mijn vuur op te stoken je speelt met mijn zinnen die willen beminnen zet hormonen in bedrijf in mijn onvervulde lijf uitpuilende blauwe bloes mijn wellust zoekt een smoes mijn twijfel zoekt te lang maakt mijn geweten bang ik loop snel het steegje door…
J.J.v.Verre9 december 2011Lees meer >

te warm om te vrijen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Het water dat langs haar lichaam gleed was aangenaam koel de dag was druk en heet geweest en ook nu in de avond was het nog zwoel Hij vroeg met zachte stem of hij haar haren mocht wassen … Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn Wat een heerlijke…
Fairouz28 juli 2012Lees meer >

Genesis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
Ik droom dat ik ouder ben als het heelal wacht in zwangere niets op wat komen zal; ruimte expandeert met baringsgolven die als warmte door mijn lijf stromen; ruimte condenseert tot materie, door zwaartekracht verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof van een stervende ster stolt de aarde in een materie regen; primitief groen leven zet broeikasgas…
Custor18 september 2012Lees meer >

Naakt vertrek ik

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
ben de sporen kwijt verdwaald in de woestijn van zonde waar zand als waarheid langs je vingers glijdt hebzucht van de wind blaast slijk der aarde droog in verduisteren van licht de oase van rechtschapenheid zit dicht alsof de duivel er mee speelt in helse spiegeling van lucht wordt het lieve lijf gelaafd terwijl de ziel voor eeuwig…

Het verbrijzeld aangezicht der liefde

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 951
licht wat ooit nog fonkelde de warme taal van het gelaat krimpt ineen en zwijgt De dode die niet op wil staan De kiemkracht die op sterven staat De onschuld die verdwijnt De traanval glooit de wangen nat en sluit de lippen kronkelend om wat eens is geweest Nu waanzin mij hier achterlaat het breekpunt mij door midden zaagt verlies ik lijf…

Misverstand

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 20.204
En zelden is meer dan zijn lijf in bed, mager en bleek in zijn eenzaam verlangen. Soms staat hij op om een woord te vervangen, verandert 'geliefde' bv. in 'slet'; en likt zich de lippen, zelfvoldaan. In gemeenschap wordt niets ondernomen.…

Plastiek van een tekenaar

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.035
Geen lijf heeft dit gezicht dan windgevoelig en langbenig. Je vingers werkten in hun liefde haast te lenig, maar hebben zijn beschaamde blik, schuin dalend in de grond, nog net op tijd naar wat daar is en nog gebeuren moet gericht. ---------------------------- uit: 'Tirade', 29, 1985.…
Ed Leeflang4 september 2013Lees meer >

Dement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Een “Lieve Vrouw” verzorgt mijn lijf. Aan haar voeten lees ik “Lourdes”. Soms, hoor ik zachtjes “Moeder” roepen en daal ik uit mijn niemand neer. Maar kan voor niets nog namen vinden. Want wie ik ben, weet ik niet meer.…

stadspark

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
gehurkt in de zon tovert een jongen met vaardige vingers en kleurig krijt zwermen vlinders in een tapijt van lentebloesems op het plavuis rond de vijver in het park vrouwen in vrolijke lentekleedjes dralen in het voorbijgaan om het kunstig tafereel te drinken met de ogen en ook zijn lenig lijf en zongetaande huid ze zaaien kleingeld…

Gaan

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 894
zij kijkt door het raam en ziet haar ziel spiegelend in gebroken glas waarop dromen wiegend vervliegen langs de lijn, ongewild en alras in een geblakerd aureool dat heur haar kust snaar voor snaar gelijk een fluwelen gebaar, de ontvouwende leegte sust waar vind ik mijn lief nog warm van lijf die mijn hart verrukt terwijl ik de…

Tellen tot 5

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Gekozen voor vijf elementen waaruit een lichaam kan bestaan water, aarde, lucht, vuur en ether Water is bloed en aarde bot lucht, die alles verbindt zich laat in- en uitademen Vuur de warmte van het lijf ether die sterren en planeten in de ruimte doet bewegen Alle vijf zoeken naar evenwicht in een bestaan van onzekerheden…

Barmhartig

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.845
Haar hoofd hing over de wasbak, haar lijf stulpte weerloos de billen. Het moment leek bestemd voor de slag, een sobere nekslag, zonder gestribbel. Even streek hij met plagende vinger. De huid trok strak als een vlies op de melk. Zijn lust verhardde. Hij trachtte te willen. Zij kirde verleidelijk: is dit het moment?…
Charles Ducal13 november 2014Lees meer >

Stil van wind.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
De wind was ter ruste, het watertje sliep En 't scheepje moest liggen tot later; Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf In 't klare kristal van het water. Geputst had de schipper, gegutst had het nat En gangboord en stuurboord en alles was glad En fris van het stromende water.…

Stad aan de horizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Er was een melodie een muziekinstrument een kampvuur en vier onbestemde beelden vervaagden in mijn hoofd de wereld, heel ver weg was een radiostem van mijn lijf verwijderd met iets in mezelf wat niet meer huilen kon riep ik aarde om vrede bij de rivier die mijn verdriet verzoop zongen zigeuners heimweeliederen over alles wat ik…
mobar30 april 2015Lees meer >

Ogen vrolijken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
met handenvol zomer kom jij terug uit het vakantieleven de zon heeft kleur aan gezicht en lijf gegeven ogen vrolijken ontspanning en rust ik heb je te lang niet gekust mijn omarming voelt de branding van een warme zee in fraaie overslaande golven je lach deint langzaam mee als ik vertel van kou en regen hier jij uitbundiger over…

Ultra Violet

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen, haar stralen voelen aan als warm satijn, toch sluipen ongemerkt gebakken peren geniepig in je lijf, wat later pijn. Doch moet en zal de zon je huid toch aaien, neem dan een voorzorg, pak de parasol, want anders eist haar schijnsel snel zijn tol door hier en daar tumoren in te zaaien.…

De maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
Wanneer de maan zichtbaar op toneel verschijnt en de rust voelbaar koerst naar de kern in mij buigen mijn gevoelens die wentelen door mijn lijf. Mijn gebaar is een eerbetoon in de openbaring van een leven wat we samen hebben opgebouwd nu dat ik de schaduwkant zie door de verduistering.…

Stil van wind.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.053
De wind was ter ruste, het watertje sliep En 't scheepje moest liggen tot later; Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf In 't klare kristal van het water. Geputst had de schipper, gegutst had het nat En gangboord en stuurboord en alles was glad En fris van het stromende water.…

Doorreis

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.248
O bloed, bestijg de broze zomen van dit gevonnist, schuldig lijf: gij hebt een koninkrijk ontnomen en gij alleen rekt ons verblijf. Maar hoor, wanneer de blauwe velden der nacht begroeid van sterren staan, wat aarde, zee en wind niet telden en laat geen fluist'ring u ontgaan.…
Jan Engelman19 februari 2016Lees meer >

deja vu

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
het verse gras die warme prikkelende dingen die ik al haast vergeten was dan in een vlaag ruik ik de koeien de lucht van mest en van het kuil ik hoor het rammelen en loeien ik kan het niet helpen dat ik huil zo klein het dorp, t is zo voorbij dat kort verblijf in het verleden een flits, maar t was mij zeer nabij in hart en ziel, in lijf…

De verslaving aan pijn

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
het voelde zo goed die strijd met je lijf de verslaving aan pijn als je weer bereikte wat je zo graag wilde zijn je sportte steeds meer had maling aan mensen hun voorzichtige wensen legde jij naast je neer wat jij wilde deed zeer om hen niet te voelen heb jij je doelen niet goed verkend in bewegen daar heb jij te veel van je eigen…
wil melker21 februari 2017Lees meer >

Die speciale kast

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Ik was dolgelukkig en heb haar tere lijf met veel geduld verzorgd. Tot we verhuisden, deed ze dienst voor al mijn schilder gerief.…

ont spannen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 469
als ik de krampen in mijn lijf verbuig naar positieve energie in aangepaste schoenen overblijf dan gaat het goed, maar ik moet niet weten wie mij moed geeft overeind te blijven als een oordeel dit beklijft ach, de evenknie van wie ik ben loopt zoals ze lopen moet ze danst de foxtrot tot het eind een chachacha of vier flamenco, tot in…

Zelfmutilatie

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Het heden Stil en veilig Overleefd en afgegleden Pijnloos en gevoelloos Naadloos en probleemloos Verlost van het verleden Soms mis ik dat gevoel Met dat doel Heb ik mezelf gesneden Om te zien Of ik misschien Heel even Blijk kan geven Iets terug voel Van dat leven Dat lang weg is Opgegeven Een snede In hart en ziel Lijf en leden Zonder…
Hookie11 augustus 2017Lees meer >

dat huis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
waar ik tegen muren leunde bescherming zocht achter deuren die zich sloten tegen kwaad dat huis waar ik geschreeuwd heb in de wanhoop van wat leegte zeggen wil en waar geborgenheid tussen alle witte wanden zacht vervloeide tot een massa warme handen rond mijn lijf dat huis verlaat ik, ik laat het voor een ander ik wens de stille zegens…
switi lobi20 augustus 2017Lees meer >

In talloze decors

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 445
hoe ze eruit zagen ben ik in pure verbazing vergeten lichtende vormen kleurrijk in voortdurend bewegen kon hun warme empathie voelen zonder angst over hun bedoelen zij openden dimensies die ik nog nooit had gezien onbenoembaar in woorden maar alles voelde zo eigen ik speelde rollen in talloze decors alsof ze op mijn lijf…
wil melker28 augustus 2017Lees meer >

De kleurige nimf

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
speelde met lucht de vlucht van jouw dansgewaad zweefde schoonheid boven de vloer langzaam verstomde het lichte rumoer toen alle ogen zich in verbazing richtten op de kleurige nimf jij bewoog als kind bevallig en vol gratie met perfectie in een ongekende souplesse op muziek van de wind in haar luwte glansden je ogen verstilde je lijf…
wil melker11 september 2017Lees meer >

Novembergrijs

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
als leuning de regenboog beklimmen kleur bekennen halverwege achter je slechts branderijen het klamme novembergrijs hangt zwijgend om je heen een vogel probeert z'n zang maar verzandt in fluisterijen twijfel belaagt het evenwicht dat al vervaarlijk wankelt daar donkert het grijs alweer de dag vervolgt in somberijen het willoos lijf…
geeraardt17 november 2017Lees meer >