3310 resultaten.
Martín
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
548 -
toen explodeerde je gezicht
in de oerknal van een lach
zo schept elke god zijn wereld
mijn shirt leek te wit
voor je verkoolde lijf
mijn short te ruim
voor wat uitgemergeld bleek
jij was nu toerist
ik ervoer de tragiek
jij hoorde het gefluister van de buren…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…
Blauwe bloes.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.876 jij platina blonde poes
met je licht blauwe bloes
welke ik graag wil ontknopen
om mijn vuur op te stoken
je speelt met mijn zinnen
die willen beminnen
zet hormonen in bedrijf
in mijn onvervulde lijf
uitpuilende blauwe bloes
mijn wellust zoekt een smoes
mijn twijfel zoekt te lang
maakt mijn geweten bang
ik loop snel het steegje door…
te warm om te vrijen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 Het water dat langs haar lichaam gleed
was aangenaam koel
de dag was druk en heet geweest
en ook nu in de avond was het nog zwoel
Hij vroeg met zachte stem of hij haar haren
mocht wassen …
Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken
zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt
zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn
Wat een heerlijke…
Genesis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
805 Ik droom dat ik ouder ben als het heelal
wacht in zwangere niets op wat komen zal;
ruimte expandeert met baringsgolven die
als warmte door mijn lijf stromen; ruimte
condenseert tot materie, door zwaartekracht
verdicht tot hemellichamen; uit sterrenstof
van een stervende ster stolt de aarde in een
materie regen; primitief groen leven zet
broeikasgas…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies ik lijf…
Misverstand
gedicht
3.0 met 1 stemmen
20.204 En zelden is meer dan zijn lijf in bed,
mager en bleek in zijn eenzaam verlangen.
Soms staat hij op om een woord te vervangen,
verandert 'geliefde' bv. in 'slet';
en likt zich de lippen, zelfvoldaan.
In gemeenschap wordt niets ondernomen.…
Plastiek van een tekenaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.035 Geen lijf heeft dit gezicht
dan windgevoelig en langbenig.
Je vingers werkten in hun liefde
haast te lenig, maar hebben
zijn beschaamde blik, schuin dalend
in de grond, nog net op tijd naar
wat daar is en nog gebeuren moet
gericht.
----------------------------
uit: 'Tirade', 29, 1985.…
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Een “Lieve Vrouw” verzorgt mijn lijf.
Aan haar voeten lees ik “Lourdes”.
Soms, hoor ik zachtjes “Moeder” roepen
en daal ik uit mijn niemand neer.
Maar kan voor niets nog namen vinden.
Want wie ik ben, weet ik niet meer.…
stadspark
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 gehurkt in de zon
tovert een jongen
met vaardige vingers
en kleurig krijt
zwermen vlinders
in een tapijt
van lentebloesems
op het plavuis
rond de vijver
in het park
vrouwen
in vrolijke lentekleedjes
dralen in het voorbijgaan
om het kunstig tafereel
te drinken met de ogen
en ook zijn lenig lijf
en zongetaande huid
ze zaaien kleingeld…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Barmhartig
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.845 Haar hoofd hing over de wasbak,
haar lijf stulpte weerloos de billen.
Het moment leek bestemd voor de slag,
een sobere nekslag, zonder gestribbel.
Even streek hij met plagende vinger.
De huid trok strak als een vlies op de melk.
Zijn lust verhardde. Hij trachtte te willen.
Zij kirde verleidelijk: is dit het moment?…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 met handenvol zomer
kom jij terug
uit het vakantieleven
de zon
heeft kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.
Doch moet en zal de zon je huid toch aaien,
neem dan een voorzorg, pak de parasol,
want anders eist haar schijnsel snel zijn tol
door hier en daar tumoren in te zaaien.…
De maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Wanneer de maan zichtbaar op toneel verschijnt
en de rust voelbaar koerst naar de kern in mij
buigen mijn gevoelens die wentelen door mijn lijf.
Mijn gebaar is een eerbetoon in de openbaring
van een leven wat we samen hebben opgebouwd
nu dat ik de schaduwkant zie door de verduistering.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Doorreis
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.248 O bloed, bestijg de broze zomen
van dit gevonnist, schuldig lijf:
gij hebt een koninkrijk ontnomen
en gij alleen rekt ons verblijf.
Maar hoor, wanneer de blauwe velden
der nacht begroeid van sterren staan,
wat aarde, zee en wind niet telden
en laat geen fluist'ring u ontgaan.…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien
ik kan het niet helpen dat ik huil
zo klein het dorp, t is zo voorbij
dat kort verblijf in het verleden
een flits, maar t was mij zeer nabij
in hart en ziel, in lijf…
De verslaving aan pijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
530 het voelde zo goed
die strijd met je lijf
de verslaving aan pijn
als je weer bereikte
wat je zo graag wilde zijn
je sportte steeds meer
had maling aan mensen
hun voorzichtige wensen
legde jij naast je neer
wat jij wilde deed zeer
om hen niet te voelen
heb jij je doelen niet
goed verkend in bewegen
daar heb jij te veel van
je eigen…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Ik was dolgelukkig en heb haar tere lijf met veel geduld verzorgd.
Tot we verhuisden, deed ze dienst voor al mijn schilder gerief.…
ont spannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 als ik de krampen in mijn lijf
verbuig naar positieve energie
in aangepaste schoenen overblijf
dan gaat het goed, maar
ik moet niet weten wie mij moed geeft
overeind te blijven
als een oordeel dit beklijft
ach, de evenknie van wie ik ben
loopt zoals ze lopen moet
ze danst de foxtrot tot het eind
een chachacha of vier
flamenco, tot in…
Zelfmutilatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
588 Het heden
Stil en veilig
Overleefd en afgegleden
Pijnloos en gevoelloos
Naadloos en probleemloos
Verlost van het verleden
Soms mis ik dat gevoel
Met dat doel
Heb ik mezelf gesneden
Om te zien
Of ik misschien
Heel even
Blijk kan geven
Iets terug voel
Van dat leven
Dat lang weg is
Opgegeven
Een snede
In hart en ziel
Lijf en leden
Zonder…
dat huis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 waar ik tegen muren leunde
bescherming zocht achter deuren
die zich sloten tegen kwaad
dat huis waar ik geschreeuwd heb
in de wanhoop van wat leegte zeggen wil
en waar geborgenheid tussen alle witte wanden
zacht vervloeide tot een massa warme
handen rond mijn lijf
dat huis verlaat ik, ik laat het
voor een ander
ik wens de stille zegens…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde rollen in
talloze decors alsof ze op
mijn lijf…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 speelde met lucht
de vlucht van
jouw dansgewaad
zweefde schoonheid
boven de vloer
langzaam verstomde
het lichte rumoer
toen alle ogen zich
in verbazing richtten
op de kleurige nimf
jij bewoog als kind
bevallig en vol gratie
met perfectie in een
ongekende souplesse
op muziek van de wind
in haar luwte
glansden je ogen
verstilde je lijf…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen
het willoos lijf…