2486 resultaten.
"Redelijk midden"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
363 Kapitein Rob houdt zich doof
als dick schoof
dilan jon-gerijn
hult zich in schone schijn
doet of haar wipneusje bloedt
maar in deze fase
zal dat de lamme en blinde
slechthorend slechtziende
gé wé niet eens meer verbazen
Het eigen vervoer
het eigen vermogen
kortom het EV
wordt weer heilig verklaard
en veilig gesteld
de waarlijk…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af, als een menade
heft fier haar glanzend zwaard als
amazone
en hult haar aanzien in obscure
schijn…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Men zoekt tevergeefs naar woorden in het duister,
naar een gebaar dat warmte achterlaat,
terwijl de wereld kil en zwijgend praat
en dooft in ijle schijn en vale luister.…
laat die zon maar schijnen...., de maan is er tóch wel
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.298 ‘k heb jaren naar de maan gestaard
En als hij er niet is
Is er iets wat mij dan zorgen baart
Dat vreselijk gemis
De zon kwam op, verwarmde mij
Maar toch had ik het koud
Ik werd dan helemaal niet blij
Dat vóelde denk ik fout
Als ik nu langzaam weer geniet
Van een kleine zonnestraal
Verdwijnt misschien dit verdriet
Vanwege mijn verhaal…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 we zijn niet voor elkaar geboren
we delen niet de schone schijn
al is ’t bij voorbaat al verloren:
laat ooit één nacht de onze zijn!
al kan het niet het daglicht velen
toch worden wij door vuur verteerd
we kunnen niet de toekomst delen
maar is één nachtje zo verkeerd?…
Pantheon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Hades
onzichtbare heer in de schaduw, uw rijk
schimmig maar gelukzalig, doods maar eeuwig,
rijkdom, schone schijn zijn er niet, enkel diepe
vrede in uw rijk.…
Als de spiegel breekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.425 gevloerd
vol van leegte en vluchtend
van het stukgeslagen leven
ik denk aan scherven
herken mezelf niet meer en
weet dat straks
de spiegel breekt: de film
duurt niet lang
zo zwaar
mijn gedachten kleven
aan de grond en wiegen
me in slaap
kijk de zon
schijnt niet meer
zie ik alles aan
mij voorbijgaan of
is dát slechts schijn…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 Nog zie ik onze sprookjesgang…
de witte tule rond mijn gelaat
had geen schijn van kans te verbergen
en jouw vonken brandden terug.
Onze 'verslaving' werd bejubeld,
zwart gelakend zweefde je mee
nu ook uiterlijk verguld.
Witte duiven als kroongetuigen.
En er was rijst, heel veel rijst.…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 extreem, en toen ging het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan
In je schaduw schijnen…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 de stiksels lieten los
je rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt…
Vriendinnen
hartenkreet
4.3 met 53 stemmen
11.515 Jij liet voor mij de zon weer schijnen
op al mijn grauwe dagen.
Jij gaf me troost en zelfvertrouwen
zonder iets terug te vragen
Nooit zal ik dit kunnen vergeten
door jou kreeg mijn leven weer zin.
Bedankt voor alles wat jij voor me deed
jij bent een echte hartsvriendin.…
GODEN!
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.944 Naakt en zuiver, en rein
Van zonde en van schijn,
En van edele waarde,
Verlost van schande en pijn,
Schoon van dit slaafs venijn,
En zalig - zalig op aarde!
Goden willen wij zijn - !…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
elke dag
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.803 hart verwarmt
volle maan je laat dromen
sterren bekoren
wil ik met jou genieten
van het leven om ons heen
zoek de mooiste bloemen
schenk ik jou mijn hart
wil ik wind zijn
zacht jouw ogen strelen
je haren beroeren
een briesje zo zacht
zal ik zon zijn
jou in warmte omhelzen
zorgen laten verdwijnen
in jouw hartje schijnen…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 Hier een vergeelde foto van ons gezin
Voor de fotograaf met een stralende lach
In vrede naast elkaar staan zonder beklag
Herinneringen vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille…
Verval
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
1.628 Haar ogen schijnen schemer
het onverbiddelijk weten
wanneer ze stil bezield
voor het hardhouten altaar
van het oude kerkje knielt
De beeltenis van Christus
kijkt onverstoorbaar neer
op de vrouw in diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet
Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij…
je schouders rond ik af
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.619 om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
je ogen dicht, een snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
de hemel die verlaten is
het voelen van gemis
de zon zien schijnen…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 In het grootste geheim
werd de blonde prins geboren
leeft in beveiligde schijn
niets mag de toekomstige orde verstoren
Hijzelf weet daarom niet
wie hij werkelijk is
geen mens ook die het ziet
- bedekt met zwart vernis
Ooit zal die dag toch komen
dat hij zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten zitten in je zelf
Zoals opgesloten in je huis tijdens een storm
Geen kant op kunnen terwijl
De storm voort duurt
Kijkend naar de grauwe grijze lucht
Wetend dat straks de zon weer gaat schijnen…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 rijzend
van de horizon
onbestemd
nog dwalend
droom ik jou
al tegemoet
zacht oranje
avondlicht
jij vroege bode
van een late nacht
warm geel
tijdloos stralend
voel ik even
samengaan
strelend wit
omarm je
als vanouds
mij zoals ik jou
weer voorbij
zo vlug verlaten
eenzaam dolend
langs de hemelboog
koel en kleurloos
schijn…
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen
poëzie
4.1 met 37 stemmen
2.362 Mijn zomerzon zag 'k in mijn tuinen schijnen,
Zelf in groen licht op wiegelende bank;
Een open schoolraam galmde in zeur'ge klank
Van kale en korte Karels en Pepijnen.
Zo, daadloos, boven 't leven, kijk ik toe:
Mijn wereld ligt in de avondzon: 't wordt laat.
Mij zelf en and'ren heb ik ondergaan.…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 grijpt er een verblindende schijn in mij plaats
die mij inziet, mij encyclopedisch openbaart tot
ik zonneklaar een bijzon word? ga ik als een
zwarte stip zwerven in het toonveld van toeval?
word ik een eeuwige spiegeling in dood later?
een oneindig afdraaiende ring van herinneringen?
een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte?…
herkauwers zonder decorum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.049 konijnen apart al door hun geknaag
zijn tevens bijzonder als copofraag
niet dat ze al hun keutels opeten
puur alleen de half zachten
nat aangemaakt tijdens nachten
herkauwen doen ze dus wel wis en waarachtig
dat maakt de koe echt heus niet tot konijn
houdt de één het binnen op voor de schijn
de ander vreet vies met lak aan decorum
half verteersel…
Een stad
poëzie
3.4 met 8 stemmen
3.747 Zoals men, gaande door een lange straat,
(Die, somtijds zich verbredend tot een plein,
Of soms ophoudend, waar de bruggen zijn,
Van dit eind van de straat naar 't ander gaat)
Zo bont des 's avonds in helle schijn,
Die van het winkel-licht naar buiten slaat,
Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat,
Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
luchten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 vandaag een dag
van rechte lijnen
ik zie voorwaarts
met oogkleppen
die mijn kijkers
in een strakke blik
laten schijnen
mijn gedachten
beperken zich
tot een en een
is drie
dat u mij nu
zult verachten
is iets dat ik
thans niet zie
mijn beeld van u
is ook vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds…
De donkere geneugten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
ogen dicht de snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
een hemel die verlaten is
het voelen van gemis
de zon zien schijnen…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt dan allengs vredig
met opgelegde nederigheid vertrouwd
ik trok het witte laken over haar aangezicht
ze had haar verstarde blik voor eeuwig
op de innerlijke schijn…
"t zijn de kleine dingen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.087 ochtend
zich moegespeeld
nu in diepe rust bevindt.
’t Zijn de kleine dingen
van datzelfde kleine kind
die oma laten schateren
om zijn capriolen,
het maken van de meest
vreemdsoortige bouwwerken
die hij prachtig vindt.
’t Zijn de kleine dingen
maar wel zo enorm
die mijn leven kleuren
compleet maken,
die de zon laten schijnen…
NEWS
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
965 Ik zie het echt niet zitten
Het doet mij alles niets
Het liefst ga ik weer pitten
Of stap weer op mijn fiets
Gedachten mogen waaien
Van N naar E en W naar S
Het is geen NEWS
Men weet het
Ik pak weldra de fles
Dan zal mijn geest weer schijnen
Dan voelt mijn hart weer goed
Men zegt kom op en stop het
Maar 'k weet niet hoe dat moet
Weet jij…