Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2101):

Verval

Haar ogen schijnen schemer
het onverbiddelijk weten
wanneer ze stil bezield
voor het hardhouten altaar
van het oude kerkje knielt

De beeltenis van Christus
kijkt onverstoorbaar neer
op de vrouw in diep gebed
die zachte woorden prevelt
doordacht en nauwgezet

Een vurig bede klinkt
vanuit het hart ontstegen
'Heer waar bent U, hoor mij roepen
de wereld om mij heen verhardt
er strijden allerhande groepen
en het geloof in U verstart'

Hoopvol slaat zij haar ogen op
smekend hulp vragend van Zijn Hand
maar al wat zij ziet is het trage bederf
scheuren in het heilig beeld van stand
getekend verval en bladderende verf.

Schrijver: sacrajewa, 20 apr. 2003


Geplaatst in de categorie: religie

2,6 met 14 stemmen 1.246



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nelleke
Datum:26 apr. 2003
Emailadres:noraatje_1999yahoo.com
Bericht:Heel erg mooi en aangrijpend. Het tekent de godsdienstbeleving van de tegenwoordige maatschappij.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)