2943 resultaten.
Modellenleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.397 In de tijd dat ik de spiegel haat
is een puistje de schrik in mijn ogen.
Ik kruip alle dagen voor de lens
en ga van shoot naar shoot.
Geen feestjes in mijn leven
anders moet mijn uiterlijk het begeven.
Eten doe ik om te leven
zodat mijn benen kunnen blijven bewegen.
Meer wordt er mij niet gegeven
want ik mag geen kilo extra wegen.…
Verhip
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
2.018 Ze besloot het vet aan de weegschaal te geven
Er kwam een nieuwe spiegel in haar leven
Elke morgen trilde ze in een trainingsband
Met knäckebröd in de ene
en een tomaat in de andere hand
Zwetend stond ze hoogstpersoonlijk perplex
van haar fel verzwakte “hoe-heet-de-index”
Ontberend claimde ze calcium uit kiwi’s
Gewapend met bislook en…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
Ik zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 Het perron bezaaid met mensen
immer met hun beeld in strijd
voortdurend jagend naar hun grenzen
in spiegels van de werkelijkheid
Het beeld schrijdt voort
evenals de mens
aan wie het toebehoort
Wat is wordt nimmer wens
En ik zie maskers om me heen
overal waar ik kijk
staar ik er zelf doorheen
"Ik ben!"…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
vrouwen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.561 Soms hebben wij
van die dagen dat we
niet lekker zitten in ons vel
dan is alles om ons heen
kommer en kwel
Man, kind huis en werk is ons
dan te veel
en valt ons de somberheid
ten deel
Sta dan op met de zon
kijk in de spiegel
en glimlach naar je zelf
en zeg
Ik ben een 10
Nee ik ben een elf
gebruik de kracht
van je gedachten
Echt het…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 Zoals de nachtwind zingt
onder de okervlammen van de maan
de tere knoppen streelt
van anjers en van rozen
Zoals een wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een streling dan, omhelzing van zichzelf,
op je lichaam liggen gaat.…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen
bepaalden wie jij wel mocht zijn
pas toen ook de spiegel…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Een mens van stof
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
727 balken
en de ogen van de ander,
gedragen door splinters,
toch nog blinde bollen
onder een sterrenloze baldakijn
in mijn rug gapen velen gaten
soms met zout verweven
ook ik ken het haten,
pekelen en kneden
onder mijn hand is en wordt
nog veel geleden
de werkelijkheid
hoe die ook zij,
is verlaten
mijn huis kent glazen wanden
spiegels…
in het gras van laren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 alles is hier nog net even beter
de porsches en dikke landrovers
zij spiegelen zich dicht aaneen
de chauffeurs en euses lopen hier
ongezien om gezien te worden
de car wacht wel schuin op de stoep
even binnenwippen bij die shop
veel uitverkoop onzichtbare crisis
toch nog veel duur blond en bont
kakkineuze rashonden poedels bassets
flat…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn schouders
gelijk de stralen die de hoogstaande midzomerzon verlaten
smelt ik weg in natte spiegelingen…
Mijn gedachten lijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
728 Vergane dagen bouwden toekomst
Zag, voelde en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
verstreken dagen vlochten idealen
dacht, hoopte en verlangde ik
Nu sta ik hier, jij daar
Verder weg dan voor je in mijn leven kwam
Voorbije dagen spiegelen toekomst
Denk, hoop en verlang ik
Kom jij hier, kom ik…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Jij warmt je voeten
aan het lijf in de kamer
maar praat met de spiegel
Het doet er niet toe.
Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas mij met tegenzin
weiger de wallen onder mijn ogen te zien
ik grijns naar wat ik aantref in de spiegel…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
In een doorzichtig kokertje
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.268 Wassen en watergolven
zegt haar grote zus
na twee knipbewegingen
blikt in de spiegel
een heel ander kind
met kloppend
hartje volgt ze elke
handeling
de bruin
gegolfde bundeltjes
niet uit het oog verliezend
met dansend korte haartjes
verlaat ze kijkend naar haar zus
de stadse kapperszaak
het plastic kokertje
trots in haar hand geklemd…
Nobody
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Daarom vermijd ik spiegels
en analyserende, onvrije,
opdringerige mensen, wiens
lol in bankkluizen ligt
opgesloten en die mij
schaapachtig de les
durven te lezen. Sufferds,
ik ben een filmtitel:
My name is nobody.…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Vreemde stilte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 Het argument van stilte
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
reik ik een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist
en vertel hem plots in fluister
dat niemand zich…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 De weg bereidt zich voor
waar mooie ogen kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.
Dooreen gemengd het heden en verleden
met het tijdsbesef onpeilbaar vergleden.…
wat moet ik dan
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.515 in spiegelend gebaar
zag ik mij wonen in ons woordenthuis
een dromen- waarmaak-huis
een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water
verboden voor onbevoegden
niet aanraken, niet voederen
dat doen we zelf wel
in onze schelpen woonde de zee
wie is er bang voor Virginia Woolf
riep je soms lachend
jij niet
we speelden uit en keerden thuis…
gas-licht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
747 de nachten erna
delen zij het kussen met mij
ik laat de naaktheid toe, de dode handen
in de spiegel, de schepper onder het puin
van het geweten
duizenden monden zwijgen
gaan van hier naar daar, van daar
naar hier, naar vaker en meer
telkens anders
ook voor mezelf
de een helpt de ander
tot er geen dag meer is, slechts
grote, uitgeholde…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
En leefde er
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.350 Ik veeg mijn natte vel droog,
kijk langs de spiegels omhoog
tot waar zij de zoldering raken,
sta op en verlaat de zaak.
---------------------------------------
uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond
onzekerheid snoert jou de mond
want als je
in de spiegel…