2616 resultaten.
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Een ieder is hier toch intens welkom,
te genieten samenlevend van onze wereldtaal,
nergens is een goed spoor op tocht verloren.…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 De kille wind blaast de laatste ademtocht,
geen sporen achterlatend in stollend vocht.
Een sneeuwvlok daalt dwarrelend en bedekt,
gevolgd door meer, wat ooit weer wordt gewekt.…
Ach
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
582 Op reis en geen spoor als Lucifer,
ontkennen, exact met dezelfde impact
Dirigeer toch's in beide werelden!
ik zie,ik zie wat jij niet ziet bijvoorbeeld?
Dat, eventjes en dan laten ontgelden,
niet het duiveltje, jij bent het die streelt
Inderdaad ik ben het die tegen je praat!
pak me dan als je kan, via je elleboog?…
Bemin en verzet?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
368 In het snijpunt van de dag glanzen
paddenstoelen in het schemerlicht,
vloeibare sporen zonder naam, uit
de maan sluipen schaduwen over
hun kantelen als een monotoon gebed,
om steeds langer te worden en zichzelf
te delen die door de wijzers van de
klok zijn uitgezet waarin ik mij
verpoppen laat in een cocon van de
naderende winterslaap…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Wat, als binnenste zich buiten keert,
harde kernen fijn dooraderd blijken,
nerven teer glanzend blootliggen,
ik op sporen van liefde stuit?
Weet dat je ver bent, vader,
in een ander land bent.
Soms spiegelt mijn gelaat in ’t glas,
dan, even, lig je voor mij open,
ben je dichterbij dan ooit.…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ineens
weggevlogen
zag je
vertrekken heb
je hand gepakt
ben ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur
eindelijk weer
zijn optimale kans
waarbij techniek
geen spoor…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 treuzelend razendsnel
Gestadig slaapgebrek
Spaarzaam sluimerend verpozen
Gradueel schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast tastbaar
Achter iedere deur vermoed ik jou
Blijvend verloren, alle sporen…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 loopt langs dichte deuren
en gesloten vensters
zonder huis slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren
in uitgewiste sporen…
Rap in mono
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
506 tierend van diversiteit
Werd liefdesband begeestering
of emotional chantage
Doctorea zong proud mary in wild ostinato
De ballade van orange grove
over een boze engel
Adagio van vogelverschrikkers
in een ring of fire
Maar blauw bloed stolt honkvast in de doodse monotonen
Waar in 't boszicht Yokotjang zingt van doodlopend spoor…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
De echo van wat we verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
128 Het zijn de fragmenten, de sporen op de tast,
van een liefde die ooit zo perfect in ons paste.
Het is geen luid lawaai, geen bittere kreet,
maar een fluistering die mij herinneren doet.
In de leegte die achterblijft, vlijmscherp en zacht,
leeft de echo van wat we verloren vannacht.…
Laatste glimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.302 gevoel blaast een klein wolkje
rook uit en het juiste shot ziet
alleen het mooie, fluisterend
vraagt zij of er wel genoeg is
om weg te geven raken strak
getekende lijnen net dat ene wat
niet meer te delen is, gesloten ogen
verbergen warrig het verlangen
naar metershoge golven, er klinken
tonen langs de laatste glimlach
en laten een spoor…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 Ik dwaal door een tuin
vol steppen en kuilen
waar het fijne stof regeert
over de pest en etterbuilen
al het groen en pril geweerd
gortdroog en veel erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 Leeg is nu het lichaam
strak kijk ik mij aan
verbeten wil de geest
niet breken, houdt het
weten vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 Traag vouwen de velden hun handen
terwijl de oude eik de ogen sluit
een ontdooiende gestalte knielt
met ootmoed bij de laatste winterranden
waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een…
Respect
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.312 haar lappenschoot om te verpulveren
tot onbeholpen zweetwater
sinds ik haar ken laveert zij door de menigte
kleurrijke kinderen, magische moeders en
voorbeeldige vaders waar zij
elke chaos bespeelt tot in orde
ze heft het hoofd als ze fluit
zo hoort niemand haar tomeloos geklaag
en vaart zij vertraagt voort terwijl
het leven als een spoor…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Rimpels, bijna als onneembare groeven,
trekken hun sporen op je oude gezicht.
Ze zijn gaan tellen voor je: De jaren,
alleen de tijd had jij nooit in de hand.
Maar je kon wel van het leven proeven,
ieder moment was voor jou een gedicht.
Ik kijk naar je, zoals je voor me zit,
je schouders en rug zijn iets gebogen.…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
Bergkristal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
989 De steen leidt je naar een juister spoor
Sust het ontsporend verlangen
Zo knaagt de kwakzalver aan zijn kluif
En rolt zijn lichtend plan op
Bindt het aan de poot van een reisduif…
RENDEZ-VOUS
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.120 uit de fusten
terwijl een gonzend klokgelui ons suste
je zachte lichaam rook naar zoet gevrij
en werd een speelbal voor mijn lusten
we rolden, tolden, lagen zij aan zij
van top tot teen nam je bezit van mij
we spoelden aan op verre, zilte kusten
de zon boetseerde je figuur in klei
je levenssappen die mijn vlammen blusten
lieten hun sporen…
Waarom je dat nou zei..
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.020 niet ziet
dat onze vriendschap zo zou eindigen
nee, dat geloof ik nog niet
Een jaar lang elkaar alles geven
verkering hebben en alles voor elkaar zijn
en dat dan op zo'n manier weggooien
doet mij vreselijk veel pijn
Ik heb jou alles toevertrouwd
je kende me door en door
je bracht me in de zevende hemel
en weer op het juiste spoor…
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Op het binnenste waar hiërogliefen staan,
als straten van oude steden, gebrand op
een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm,
in barnsteen, vergleden tijd op tijd,
en van mezelf beelden die ik buiten de tijd
ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder
wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed
dat kruipt en warmer wordt.…
liefde op het eerste schrijven
gedicht
3.9 met 90 stemmen
39.203 het was liefde
op het eerste schrijven
dat zou het altijd
voor haar blijven
-is wat zij dacht-
maar door zijn woorden
in diep blauw inkt
waar zij nog altijd
in verdrinkt
-elke nacht-
en door de zinnen
die met tussenpozen
haar zachtjes,
strelend minnekozen
-vonkjes in haar hart-
raakt zij het spoor
volledig bijster
voelt zij zich…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 aanzicht licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder in de zon
een enkel spoor…
Passie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.749 Mijn tong
trekt een spoor
van genot
Op satijnen lakens lig jij
Bij het schijnsel van de maan
Zie ik de contouren van je naakte lichaam
ik kruip er zachtjes tegenaan
Een huivering, van ons twee
de wind streelt mee
door het open raam
Twee lijven in elkaar verweven
dartelen samen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen…
't Was maar een inbraak...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.371 Ze woont niet meer in haar eigen flat
Ze is zoals dat mooi heet: opgenomen
Verdwaasd vonden ze haar op het parket
Haar begrip was haar even ontnomen
Sporen van inbraak alom zichtbaar
Alles lag overhoop op de grond
En zij lag daartussen, zo breekbaar
Verwarde klanken uit haar mond
Zelfstandig wonen zal niet meer gaan
Haar trauma is daarvoor…
Kies nu een gedachte
gedicht
3.2 met 22 stemmen
14.184 Elke ochtend dringen de struisvogels massaal tegen de hekken
wanneer de eerste mensen uit de buitenwijken,
op weg naar de stad in het zuiden,
zonder een spoor van argwaan komen aangewandeld.
---------------------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000…
afrekening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.480 In een oogwenk was het geschiedenis
Een vaal doek schoof over het krot
Aangevreten door de tand die duurt
De huisbaas heeft de muren leeggemolken
Gniffelend in zijn laffe vuist
Betonrot en schimmel en wind
Wissen de rest
Leidingen geknakt
Stroomdraden losgerukt
Water lekt langs het plaaster
Trekt een roestbruin spoor
De laatste bewoner…
Ridder
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
2.599 't Vizier is neergeklapt
de sporen in de flank geslagen
de lans gestrekt.
Kijkt zij naar mij?
De botsing der titanen.
Zijn lans die afschampt
op mijn schitterend schild
de borstplaat ingedrukt
ik hoor mijn ribben kraken
de wereld draait zich om
ik stort in 't perk.
Komt zij tot troost nu toegesneld?…