4084 resultaten.
Nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Komt nacht komt gedacht
Aan steil verlangen
Een geil behangen kamer
Om in te spelen
Tussen teen en deken
Komt morgen komt zee
Grijs van zorgen
Komt heroprichting van stenen
Gebouwen uit discipline gehouwen
Komt dag komt dagen
Dat ik het niet meer kan verdragen
Dat de morgen volstroomt
Met klaar water
Uit de nacht vloeiend geklater…
De eenvoud van het aanwezig zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Wat is de steen van de wijsheid,
die balanceert op een mensentong.
Die nimmer naar zijn materie
gemeten de eenvoud van de menselijke
tongval overwon.
Eenvoud kan soms sprakeloos zijn;
maar tegelijkertijd effectief. Het heeft
niet nodig wat aan grootspraak lijdt.
Het heeft woordeloos het leven lief.…
Oerkracht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 losgeraakt,
Door gletsjerijs
Naar beneden gesleurd
Tot aan de plek waar ik woon -
Je ligt nu in mijn tuin,
Ik hou je tegen het licht
En zie de levenslijnen
Door je doorzichtig lichaam gaan -
Je hebt aders, net als ik,
Je hebt geleefd, net als ik,
Hier komen we elkaar tegen
En erkennen elkaars bestaan -
Ik leg mijn hand op je, steen…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
heimwee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
580 mijn straat, toen leeg
is volgepropt met auto's
de stenen die ik daar ontsteeg
zijn slechts te zien op foto's
mijn knieën schuren langs de stoep
het doelpunt op de schoenen
nog hoor ik luid mijn maatjes' roep
de overwinning roemen
mijn straat staat stil
het spel is uit, de bal diep opgeborgen
weg is de warmte die 'k ervoer
het bedekte…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…
Architecturale opdracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 Werp ik dan eens een steen,
stapel hem niet op losse groeven,
een ander gebaar volgt wel
en metselt ons terug tegaar,
al dan niet volgens plan.…
Kruising van krachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 ik hoorde
de woorden
opgeslagen in steen
zag gekleurde
kleding op hun
weg overal heen
hier op de
kruising van krachten
barst energie
ongekende lijnen
verschijnen als
nieuw spanningsgenie
andere laden hun
periode gebonden genade
wachten op openbaren
want daar bij
de monolieten hoort
geboorte zijn schreeuw
zo is het altijd…
Beelden
netgedicht
4.0 met 156 stemmen
470 zij voelde in
stenen haar
eigen genen uit
een eerder bestaan
zag landschappen
in het terloopse gaan
onder vluchten
vol kleurrijke luchten
in de warmte van
thuis was er het
ceremonieel groeten
in eindeloos ontmoeten
waarin samen
ervaren waarheen
de stroom van de tijd
ons toen heeft geleid
in tal van talen
verstond babel al
onze…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Paskwil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
845 Je bent mijn steen des aanstoots
waaraan ik me vaak stoor.
Met je adem rins en je ogen doods
ben je onveranderlijk goor.
Je bent een naar productiedier
dat ik graag slachten zou.
Voorlopig ben ik slechts een gier
die cirkelt boven jou.…
Verwaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Als hugenootafstammeling
te Leiden
Wist hij Zelensky's toespraak
slap te mijden
Geen der Minerva's uilen
ziet een been
In 'n ezel die zich stoot
aan eender steen
Des aanstoots, door de Kamer
te verlaten
Misplaatst zijn trots, hooghartig
en verwaten…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
waarheidsteen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
285 ze zeggen
dat stemmen samen
een zee vormen
dat golven beslissen
wat land is
en wat verdwijnt
maar diep onder hun rumoer
ligt een steen
oud en onbewogen
geen hand heeft haar gevormd
geen menigte kan haar slijpen
zij ligt er
stil
zoals nacht zonder ogen
zoals tijd zonder haast
en wie haar aanraakt
voelt geen gelijk
maar iets…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar pracht
Als een steen…
Vandaag, vier mei
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
769 Op weg naar huis
kom ik nog meer namen tegen
niet zoals alle dagen loop ik door
neen, nu blijf ik staan
kijk zwijgend naar het hout
leg mijn hand op een steen
vandaag zijn zij voor mij gaan leven.
Klaas van Eijbergen…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest op hoge schoorsteen
gebouwd, doorrookt met rode stenen…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Zo herrijst, traag maar zeker, de twist
Tussen ons beiden; niemand gist
Wat er gebeuren gaat
En bouwt verder een wal rond ‘tgeen
Hem lief is, tot de wal sterk staat
Steen op steen.
En dan zien wij die wal
Herrezen en hoe ‘t moeilik zijn zal
Hem weer omver te halen.…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
Als Sneeuwwitje
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.926 Eerste stenen werden huizen
door lantaarntjes beschenen
laantjes blijmoed lange straten
pleinen voor het groots plezier
boerendorpen werden samen
in één nacht miljoenensteden
verre landen continenten
losgeraakt in werelddelen
Hij verslikte zich er in
naarmate alles groter zag
in panorama van zijn oog
te groot zo ver hij had gekeken
hoe…
Deze wereld, dit kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 zijn
op dit donkere uur, waar stenen graven zijn,
monumenten voor zowel slachtoffers als daders
Daar waar de Dood zowel vriend als vijand gegeten heeft…
waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 Water stroomt over het land
stenen en zand genieten.
Het rotsgedeelte laat zich strelen door de watermassa
Het zand wordt verslonden.
Het hoogteverschil is geboren.
De druppels kleven aan elkaar
Laten zich glijden naar beneden
Met oorverdovend lawaai.…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De bouwsels
van mijn dromen afgebroken worden
tot de laatste steen.
Als mijn wereld niet meer draait
om zijn dagelijkse zon. De duisternis
overschaduwt het licht waar het eens begon.
Als mijn wereld niet meer rond is,
maar een helling naar het ravijn.
Ik in de diepte val, en zo verlies
wat ik had kunnen zijn.…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Laat de beats bonzen tegen middeleeuws steen,
laat dwarsheid bloeien tussen regels,
want in het onbreekbare van een mens
vindt vrijheid haar eerste klank.…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 Achter het IJzeren Gordijn
was de wereld klein genoeg
om te kunnen dragen
Grenzen lagen vast,
wegen eindigden waar
ze moesten eindigen
en achter elke muur
woonde een vorm
van duidelijkheid
Toen vielen de stenen.…
Op zoek naar Akhenaton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Jouw Nefertete, fijn en slank
met kinders in een zonnerank
diep in een steen verscholen
Getuigt van vrede en van jeugd
van spel en ook van kindervreugd
ondanks jouw dwaze dolen.…
de dood werd ontbloot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik was even thuis
met de zon op mijn kruis
door handen en voeten genageld
ik voelde de dreiging
van naderd onweer riep
luid om mijn vader drie keer
de dood werd ontbloot
door mijn huid te doorboren
water en bloed gaven slechts sporen
zacht rolt de steen
van mijn graf door de kracht
die het opstaan mij gaf
zij zijn gebleven als…
Le petit mal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.412 gebrandschilderd
glas dat dagelijks licht
en suiker kleuren filtert
in mijn donker zicht
wentelt stof en glinstert
schuin omlaag naar
de stenen vloer sintert
zwart naast wit waar
mijn bewustzijn daalt
door het flapperen
van lange gewaden
met hun wervel
en rokken ruisen
mijn tijd vervliegt
in het stofspel dat volgt
de stilte heerst
tot…
Wereld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Huilend zet ik dit op papier
ik verlang naar hier
of toch naar daar
wist ik het maar
Ik voel me zo rot
de wereld is kapot
op een plek als deze
had het zo mooi kunnen wezen
Kijk eens om je heen
allemaal glas, hout en steen
overal huizen, wegen en gebouwen
en overwerkte mannen en vrouwen
Soms waan ik me een kind
altijd…