3517 resultaten.
Onzekerheden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Laat de onzekerheid iets van
de sterren zijn. Als een slecht
gesternte dat over ons waakt
in onze slechte dagen.
Die als wij de moed hebben in
een betere zin ons om betere
kansen doen vragen.…
Hoeveel geboortes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 de decors
zijn archetypisch
goed gekozen
een winterkoude
volkstelling door
romeinse overmacht
de bijna voldragen
zwangerschap en een
warme stal als onderkomen
dromen over herdertjes
bij nachte en zingen
onder het sterren blinken
alles bij de geboorte
van het kind dat in
jezus de verlosser vindt
weer start het
zoveelste nieuwe…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.…
Die pluizenbol
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 zij speelde kleuren
danste muziek
zong sterren van
de hemel maar
mij kende ze niet
ze was die
pluizenbol tussen
opgeschoten bloemen
ravottte op de hei
de hele dag dolblij
wij keken naar
elkaar deelden
een omgeving
er was goed voelen
zonder enige beleving
wij een beweging
eten en weer gaan
maar echt vertrouwelijk
nooit liet…
dansen op het witte strand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
624 dansten samen op het witte strand
blij verlangend naar de nacht
een meisje lief uit niemandsland
haar handen koud haar lippen zacht
met gele bloemen in het haar
bespeelde ze de zachte wind
zo magisch mooi, een leuk gebaar
van jou, voor mij, mijn godenkind
de donkere hemel straalde open
och, lieve mensen wat een zicht
want alle sterren…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
In Rome
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 al die straten
gingen nergens heen
leerde ik, en ik ging
weg over grotere straten
de wijde wereld in
naar andere wijken
en ook die straten
gingen nergens heen
leerde ik, behalve dan
fijn weer naar huis
daarom zit ik tegenwoordig stil
thuis in mijn Rome, en
de een na de ander reist
over onzichtbare wegen
naar me toe, snelle sterren…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In den beginne schiep de mens
de gedachte: alles, de mensen
en de aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten…
Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 drijfhout drogend
Maan trekt aan
mijn water,
maakt vloed
en ebt weg
drijfhout neemt gewicht
Sterren banen zich
stil
een weg van licht.
Mijn hart klopt,
werkt (als
hout in de tijd),
droomt....…
Misschien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Misschien is het de leeftijd
of iets met het weer
de stand van de sterren
of iets in de atmosfeer?…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 Gedacht,verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt…
Verliezend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 het donkert
buiten een
stilaan verwachten
nog schuifelen
mens en dier naar
een schuilplaats hier
sommige hebben
al zicht op heden
in verliezend verleden
maar als tekens
niet liegen en sterren
nooit bedriegen
zal een geboorte
de vervulling van een
belofte zijn uit de schrift
te midden van hen
door de volkstelling
op drift…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 In het licht van de leeg
gewaaide februarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
maan en sterren lui, net op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin…
Erotisch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
806 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij, soms onbereikbaar,
ver als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
daarin zit de werkelijke zuurstof die
ik dagelijks ademhaal, verdrink ik in
de lust van de aangekondigde lentetijd,
in zijn erotische armen wordt de zon
langzaam warmer, het…
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.186 Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke bloem die bloeit,
Ik ben in een rustige plaats.
Ik ben in elke vogel die zingt,
Ik ben in elk mooi ding.
Sta niet huilend voor mijn graf,
Ik ben er niet. Ik leef nog steeds.…
Aromatische dromen
netgedicht
5.0 met 173 stemmen
514 jij was
excellent in het
spel van overheersen
jij had niet
alleen het talent van
de geraffineerde keuze
maar kende als
geen ander het uiterst
subtiele mengmoment
in jouw domein
stonden verstilde geuren
naast elkaar te kleuren
vaak bekroond
met talloze sterren
uit aromatische dromen
hier kwam
crème de la crème
uit het hedendaagse…
Manneke Pis en kinderporno
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Zelfs Manneke Pis
Draait zich om van schaamte
Voor het heel onvolwassen gedrag
Van 2 grote mannen-sterren idolen
Bilal Wahib en Oussama Ahammoud
Zich digitaal zomen, streamen, delen
Met name met en voor de jeugd
Maar Manneke Pis
Wil niet meer voor lul staan
Wat een pijn, wat een kwetsbaarheid
Van meedogenloze aanranding ‘by zoom’
Echt…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.
Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld zijn.
De avond valt in Limburg.
Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik niet begrijpen kan
jij en ik zoals het was
tussen de sterren…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand
alsof een omgekeerde trek
door het zwarte schoorsteengat
uit verre sterren…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Alsof je ademt
je hard bruist, knallend beukt,
of zacht als een lam, stil,
jouw verten licht vangen,
sterren op je laat deinen
kleuren van blauw
en wolken op je laat schijnen
Hoe je triljoenen wezens herbergt
die in je gedijen
je zo zilt ruikt
je schepen, mij drijven laat
de surfers glijen laat…
sic transit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 ik droomde van een huis
met heel veel lichte kamers
waar vrienden welkom waren
van verre reizen met een vrouw
die sterre moest heten
een vraagbaak was ik voor onze kinderen
en (vooruit) kleinkinderen
maar ik heb altijd geweten
dat ik het moest doen met wat er was
wat er restte
wat ik kreeg (niet nam)
dat ik leefde in geleende tijd…
Loslaat Haiku
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
713 blijven stromen
Tegen de stroom in
Want niets is zeker
Het moment dat we hebben
Is al wat er is
Daarom is het ook
Belangrijk om te leven
In het hier en nu
Want het is alles
Het is het enige dat
Met zekerheid is
Het overige
Wat nog komen gaat of niet
Dat weten we niet
Dus laat het maar los
Geef het maar aan de sterren…
De puzzel van je ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog heb ik
niet de puzzel
van je ziel
gelegd
verblind als ik
ben door de
schittering en
kleur van ook
jouw kleinste
stukje hemel
in majestueuze
lijnen kan ik
vrij snel de
immense
schoonheid en
grootsheid van
jouw relatie met
het universum
in forse oplichtende
streken penselen
want daar waar
het firmament
in sterren jouw…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 Waar de sterren schijnen, zijn onze dromen,
En in de wind, fluistert vrijheid.
Een zachte bries, die ons draagt,
Verloren in het ritme van de tijd.
Laat de natuur nu toch spreken,
Hoor het lied van de aarde.
In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Voorbij planeten, groot en klein,
de sterren twinkelen, ’t is fijn.
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar.
Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
Viator
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 In de woeste wildernis,
de volheid van de leegte,
is er, si lux exivit, geenszins
in vino veritas, doch wel
de ledigheid des duivels
zijn oorkussen laat evenwel
zich nooit het zwijgen
of de wil opleggen
door wemelende sterren
van het hemelfirmament
het hiernamaals heeft zich
als onwennige viator
karmatisch in edens heden genesteld…