2409 resultaten.
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.
Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.…
Stalen Vogel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
836 Ik doe een schietgebedje
en vraag aan Onze-Lieve-Heer
"Bewaar ons voor een ramp,
en zet ons veilig aan de grond
weer neer..."…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.…
jij
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
5.357 Ik dacht…… jij bent het dan,
De ware voor mij,
Was met jou zoveel van plan,
Voelde mij veilig aan jouw zij,
Maar helaas, zelfs na al die jaren,
Weet je nog niet wat je wil,
Dus zit ik nu te staren,
Om me heen voelt het koud en kil,
Niet gedacht dit ooit nog te voelen,
Je bent zo ontzettend vertrouwd,
Kon ik mijn liefde maar bekoelen,…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.980 Geen gevoel is meer veilig
Geen gedachte kan ik kwijt
Zonder aan jou te denken
Ik zie je overal zelfs in men dromen,
Me afvragend of je ooit naar mij zult komen.
Of zal ik achter jou aangaan,
Of ben ik dan te ver gegaan.
Geen idee, geef me een teken een signaal,
Iets wat ik begrijp, mijn taal.…
thuis
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.129 Dan valt mijn gevoel weg: ik voel me bevrijd en veilig,
waardoor ik weer lekker slapen kan
en morgen weer vroeg aan het werk kan.…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 De zwarte bladzijden in het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen…
suïcide
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.234 het lijkt of ik steeds cirkels maak
rondreizend door verloren land
zonder begin of einde
ik ben voor eeuwig onderweg
en voel me nergens thuis
de vijand sluit mij langzaam in
geen enkel veilig huis
ik dool door dit verloren land
en ken de grenzen niet
ontmoet slechts pijn en het verdriet
van leven
niets voldoet aan de verwachting
geen…
Bekoren
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
2.611 schenkt
Bestookt door jouw smsjes
Met liefde naar me wenkt
Het is weer even wennen
Nu jij me steeds wil horen
Zacht stemgeluid koestert
Mijn lach je blijft bekoren
Het is weer even wennen
Nu je gevoelens verweken
Heimwee naar mijn passie
Je weerloos hart bezweken
Het is weer even wennen
Dat jij mij geluk wil geven
Warmte van de veiligheid…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
Als echte vlinders
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
924 en steek ze veilig weg in
één enkele traan,
onzichtbaar op mijn warme wang.
Voelbaar in mijn koude ziel.…
mijn lage land
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
960 als de raakvlakken
eigenlijk in elkander overgaan
is de bodem zacht van aard
ontdaan van vastigheid
uit kwellend slib gebaard
bij voortduring
komend dan wel gaand
stoeien zij om de zwaarste dracht
die de weg
al was het maar even
naar meer bezitten baant
zo is mijn lage land
onvoorspelbaar beweeglijk
aldoor zoekend
naar een veilige…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.
Maar ook wij verloren van de overmacht
weg moesten wij, weg, voorgoed verloren.
Vaak kijken we vol heimwee naar elkaar
als we ´s avonds zitten met glazen drank
denkend aan andere tijden en aan
de tuinen waarin wij toen leefden.…
Herstel
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.345 thans de horizon
in de verte kauwen hooglanders op de bosrand
mijn huis staat nu in psychisch vaderland
rust valt versterkend in mijn vermoeide hoofd
was ik door oprukkend kapitalisme verdoofd
rust uit de oertijd verkend door mijn hersenstam
vertaalt zich onnavolgbaar in mijn hersenpan
de oermens rukt op in mij met zijn streven
om veiligheid…
te GROOT !!
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.559 gebruik van ongespeelde charme
het verdooft me, ik word overmand
ik dacht veel sterker te zijn
je bent zo enorm, zo overal, zo alom
Ik nietiger dan ooit, klein, verschrompeld
elke ongevraagde vraag of ademstoot van jou
ik moet, moet, moet, wil..... zal doen
ik aanbid je teveel, ik moet een stap terug
terug in de bescherming van mijn ziel, veilig…
Ochtendkrant
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.068 ik steeds dacht
Ik drink een jus, net vers gemaakt
En bekijk een foto van het Spaanse strand
Waar een groot hotel is afgebrand
Er is ook een Nederlander gewond geraakt
Ik drink een koffie, lekker sterk
En lees over Zuid-Amerika
Over de economie in Colombia
Geen scholing en gebrek aan werk
Ik drink de krant en eet de krant
Lekker veilig…
de weg - deel 2
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 tijdsvertraging
midzomernachts droom
Jouw oprechte loop
jouw werkelijke gedichten
jouw bewonderenswaardige waarde
jouw onverstoorbare doorzettingsvermogen
Je hebt de voeging
jouw voorhoofd geboden
hebt hem nooit verraden
jouw plan van het geluk
Ik ga niet weg
heb de opzegtermijn verlengd
nieuwe tijdreis
onbekende wereld
Ik heb jou veilig…
De inbreker
netgedicht
4.8 met 97 stemmen
1.565 de deur piept het uit
knarsend ontsluit het
de veiligheid binnen
tot buitenheid
beneden kraakt iets
zijn dreigend beginnen
kasten doorwoelt hij
doorzoekend in het niets
rammelend en graaiend
indringend door
diepe duisternis omgeven
slijpend sluipende voetstappen
komen uit de kamer
tenentrippelend trapwaards
handen gaan tastend
langs…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
Ondanks
netgedicht
4.5 met 33 stemmen
1.606 Laat me bij je zijn
zoals nimmer is geweest
Voor één keer, laat mij je kind zijn
en laten we samen samenzijn
het verleden vergeten voor even
want je gaat dood, de tijd sterft mee
laat mij me één keer veilig bij je voelen
Laat mij je strelen,
zachtjes door je grijze haren
door je kwetsbaarheid
door je laatste uren
je ademt nauwelijks…
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Gestrikte tijd, die mij omspon,
verstrikt de jaren in spinnenrag, de
waan van veiligheid in een cocon,
geschoren luiken was alles wat ik zag, om
alleen door kieren het morgenrood te vangen,
zo weinig, maar zo helder als kristal,
de onbewuste kern van het verlangen,
rechtvaardige spiegels uit het heelal.…
Zijn foto
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
683 Zijn foto staat op het kastje in mijn huis
Het is mijn lieve man, die er niet meer is
En die ik na al die jaren nog altijd zo mis
Maar ik weet, hij is veilig bij Vader thuis.
Toch kan ik hem nog steeds niet vergeten
We waren zo lang gelukkig met elkaar
Het alleenzijn valt mij bijzonder zwaar
Men begrijpt dit niet, kan het niet weten.…
Opsporing verzocht.
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.340 haar staan
in de flarden mist
langs het tractorspoor
op die koude vroege ochtend
haar gelaat besmeurd
haar kleren gescheurd
haar ogen leeg en doods
haar blik bijna levenloos
de kwelling van het kwaad
had zich verstopt in die nacht
haar heimelijk opgewacht
geschopt en verkracht
haar vrouw-zijn ontmaagd
haar dromen verjaagd
haar veiligheid…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald,
wrak op basis van tegenwind binnengekregen,
overlevenden der hartsoverstromingen, een
ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…
Jij, lieve schat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
774 Jij, lieve schat, je wordt zo ongenadig
bejegend door blinde gnomen en stupide
machtsmisbruikers, kom, ik wil je met
zachte hand naar mijn hart en ziel, heel
teder, begeleiden, sluit je op binnen de
grenzen van mijn wezen, voel je veilig,
want ik heb me jaren verdiept in allerlei
magie, dieptepsychologie en sjamanisme.…
Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.680 Gelijk een lam, dat, in een wilgenweide,
Tevreden graast, tot lokt een fluitelied
Van herders vijand naar de zompe-zijde
En 't lam zinkt weg, verraden door het riet; -
Zo liet ge uw ziel door de eigen lust verlokken
Uit liefdes weide, waar 't zo veilig was.…
Herfstgeluk
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
866 liefde
als je dichterkruipt tegen mijn lijf, warmtezoekend tegen
de herfstwind en regenvlaag aan het slaapkamerraam
Knusse knuffelheid zoekt lippen om nog intenser
in elkaar te zoeken naar hartstocht… langzaam verwordend
in haarwoelend en zwaarademende strelingen over lijven
dan… langzaam naar liefdesdaden hunkerende geslachtsdelen
maakt de veilige…
Een nieuw begin
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
750 Het voelde veilig niemand die het wist
ik dacht dat dat zou helpen maar daar heb ik mij in vergist.
Helaas kom ik dat nu weer tegen
het liefst zou ik het gewoon weer weg willen vegen.
Maar dat lost gewoon niks op
dus dat is waar ik nu mee stop.
Ik hou op met mijn zorgen te verstoppen,
en alles maar in een hoekje te proppen.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En wat geen schuur, hoe breed en hoog,
kon bergen in haar wanden,
staat veilig daar, gebermd en droog,
in mijten op de landen.
Geen halm meer wiegt; 't ligt alles kaal.
En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.…
Gedroomd?
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
4.181 Dat schaamteloos vrije, dat veilig en blije gevoel hoort bij ons allebei.
We zorgen er samen vol passie voor, dat dit grauwgrijze beeld wordt betoverd
tot een surrealistisch bizar object als ons blauw deze sombere kilte verovert.…