3181 resultaten.
Liefdesvallei
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 Liefde had geen positie
was bewegingloos stil
in serene kalmte gelegen
toen ik je vroeg
om een antwoord in de nacht
hield jij jouw adem in
om niet te voelen
hoeveel ik van je hield
vroeg je me
of ik alles om wilde keren
wildernis en beschaving
vertrouwen en lust
omdat het donker was
wat je me vroeg
deed ik uit gewoonte
het licht aan…
Mijn hulp is van de Heer
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
627 Mijn hulp en sterkte komt van God
Hij is mijn rots waarop ik kan bouwen
Op Hem stel ik mijn volste vertrouwen
Hij, die altijd begaan is met mijn lot.
( woorden uit Psalm 121)…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 ik plant een zaadje
in de aarde
dat mijn bedoeling verstaat
en het schat op waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als…
Poep en pukkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 In open veld is meer te zien
dan je lief is, poep en pukkels
niets privé, vertrouwen nergens
goed voor, overal schaamte
omdat het niet geheim is
waarin je afwijkt, wat je eet
aan welke angsten en ziektes je lijdt
hoe je je wast en seks beleeft, wanneer
je menstrueert, een miskraam hebt, huilt
ruzie maakt, hebberig, gemeen en onredelijk…
Om niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wie moeite doet, heeft zich een taak gesteld,
neemt waarde waar die daad en aandacht vraagt,
geeft vrij gevolg aan wat het hart vertelt,
gelooft in iets dat het vertrouwen schraagt
in liefde die voorbij de pijnen draagt.…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Soms is een nieuw begin
dor hout in zwart slijk
of in geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach…
je nestelde een plaatsje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.168 te praten
je ogen hadden
alles in de gaten
je dacht meer dan ik wist
vergat nooit hoe ze keken
ik heb je vaak gerustgesteld
gebeld om alles uit te leggen
te zeggen dat ik je begreep, hopend
dat ik misverstanden zo vermeed
ik heb je in mijn hart
gesloten, het boek is altijd open
de woorden zijn van jou en mij
schrijf 'elkaar vertrouwen…
‘Can’t you hear my Love Buzz?’
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 De goden die je zo goed kende,
op jouw hiel
vertrouwelijk berispt
door Rechtvaardigheid:
omdat je ongevoelig bent
voor het valse gebuzz
der Sirenen en de raad
van Bacchus.…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie
toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta…
NUïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 NUïsme is een nieuwe stroming.
Honden weten er bijna alles van.
Poezen zijn er ware meesters in.
Gisteren leert ons begrijpen.
Morgen weet absoluut niet,
wat later komen zal.
Alles is afhankelijk van het NU,
van wat we vandaag de dag,
wijselijk durven laten gaan,
of van harte willen doen.
Ontspannen schrijf ik deze filozie,
terwijl…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Want jaloezie verdwijnt waar vertrouwen begint,
zoals mist oplost als de zon weer bemint.…
Het onverwoestbaar Rotterdam
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
4.609 Dat is de laatste trein naar Rotterdam dat weet toch elluk kind
Hij vindt Amsterdam wel aardig maar doet een dubbele moord
Voor zijn Mast, zijn skyline en voor Feyenoord
En zelfs na tegenslagen die geen ander kan verdragen
Steekt weer vol vertrouwen, de handen uit de mouwen
En dan gaat hij trouw weer aan het bouwen
Omdat hij weet dat, wat zijn…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 ik dacht,
verdomd ik dacht
dat deze werkelijke pijn
me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat…
Welvaart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.575 Treurige bewogen stad
met teleurgestelde vrouwen
het leven heeft de kleur van stof
vergaan vertrouwen
gehaast succes op jonge mensenpad
door waanzin overdonderd
passeert een anonieme horde
als verdoofd
vergeten braakliggend terrein
in verzekerd welzijn -
haar beloning voor de deugd.…
11 september
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 elfde
niets ooit meer hetzelfde
New York brandt de wereld valt stil
terrorisme ongrijpbaar en kil
om zich heen slaand
in een wereld die zich vrij waant
vanaf nu denken in ervoor of erna
in termen van blij dat ik nog besta
en temidden van dit wereld- en politiek geraas
eet jij rustig je boterhammetje met kaas
kijk je me lachend en vol vertrouwen…
Alles is gedaan......en toch
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
986 Daar zit ik dan en alles is gedaan
Midden in een puinhoop
Op de bodem van mijn bestaan
Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen
Verlangens vermengen zich met stoute dromen
Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel
Maar mijn ogen kijken nog steeds fel
Ze schitteren zacht blauw groen
En zien nu zoveel meer als toen
Toen ik nog blind kon vertrouwen…
vragenvuur
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.272 is er vertrouwen
na de vriendschap?
of zul je me haten
voor elke kus?
is er nog bouwen
na de afbraak?
of laat je me praten
met mijn nek in een lus?
is er nog aarde
waarop ik meedraai?
of draai ik meestal
om alles heen?
is er nog waarde
waarvoor ik insta?
of sta ik in normen
en waarden alleen?…
Verre ontboezeming
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
748 Jij schreef het verschil
met vroeger aan voelbaar tijdsbesef
voor vertrouwen in nieuwe kracht
dat geen open boek bleek
te leggen uit het zingen
van de ziel
waarmee enkel broodnodige aanhef
de gerichte partner duidde op
een rijke stand
- zakelijk beginsel
ter bescherming -
Jij schreef het verschil
met later aan tijdsduur gevoeld
in winst…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen raken
van majesteit ben je niet te beroven
Omdat het diepe vertrouwen…
Vacuüm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.092 het heeft geen vormen als onttrokken lucht
zonder enig volume dus zonder maat
en met niets dan louter vacuüm in staat
om alles mee te zuigen in zijn vlucht
naar een bestemming een blij toekomstbeeld
geloof is goed vertrouwen ook op kracht
maar onbenoemd blijft het de sterkste macht
onzichtbaar en onhoorbaar en verdeeld
namen geven is gewoon…
Mijn kind...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.079 Mijn geweldige kind,
Jij hebt mijn vertrouwen in het leven gered.
Ik ben zo trots als ik naar je kijk,
mijn lekkere knul.
Een plasje op je pot en je geeft een brul.
Hiep, hiep, hoera klinkt het,
Goed gedaan....
Maar voor mama hoeft het niet zo snel te gaan….…
Blote lenteluchten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
883 De tuin ontpopt, is uitgehuild
nu het licht het duister wegknaagt
groeit traag, maar vastberaden
het ondergronds vertrouwen
naar de blote lenteluchten
Een weg terug, een naar beneden,
afgesneden voor het geschrokken
jonge knoppengroen
elke stap gezet in het volle leven
voorgoed gezet, nooit meer overdoen
De tred van spitters, wieders,…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel, gehecht door
de draad van vertrouwen…
Denkend aan de pijn van toen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
792 de weg betegelt met geluk
kon lange tijd niet stuk
eerst ligt alles recht
dan is het opeens slecht
een herinnering aan toen
je kon er niks aan doen
even kwam het pesten terug
ik dook weg, net zo vlug
weg is weer het vertrouwen
opnieuw weer wegen bouwen
dat duurt weer een eeuwigheid
liefde kent even geen veiligheid
en laat me nu niet…
Vier uur 's nachts
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.363 die geur
Die zet m’n wereld op z’n kop
Stierend stuif ik binnen
Met de angst in heel mijn lijf
Discussie komt op gang
Zijn kamer de plek waar ik even blijf
Ouder zijn van een puber
Doet zo vreselijk veel pijn
En toch dat hele lieve kind
Is helemaal van mijn
Op weg naar zijn volwassenwording
Maakt hij andere keuzes dan ik
Mijn vertrouwen…
Wolkenwaas
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.759 Een wolkenwaas trekt voorbij
Gedachten vol met mist
Mijn hart gekwetst en eenzaam
Liefde zomaar weggegrist
Vertrouwen zachtjes verloren
Zo kwetsbaar als een kind
Dwalend in een doolhof
Waar ik jouw schaduw vind
De echo van het verleden
Verliest langzaam aan kracht
Dagen opgevuld met leegte
Niets wat het gemis verzacht
De wereld lijkt…
Ga door, ...
hartenkreet
3.4 met 42 stemmen
14.205 Hoop... vertrouw,
jezelf als je nooit deed,
en zoals ik jou.
Ga door, open
je hart want wie verloor
kan ten lest slechts winnen.
En met wat is misgelopen,
kun je opnieuw beginnen.…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…