2730 resultaten.
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
De bijenkorf deel 2
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
420 Het doden van mensen was
geen strategie wel werden de bijen
door mensen gedood zij hadden
opeen afgelegen plaats
in het oerwoud merkwaardige
mutaties ondergaan de vleugels
hadden nu als taak de oplopende
temperatuur te reguleren in
de korfomvang van tien bij 2
en 5 meter grote vleugels
ook gemuteerd speciaal
bij de inzet voor de
gemeenschap…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
langs wulpse heuvels
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
3.714 feest
de schikgodinnen
dansen op de zinnen
van de arme dichterman
die diep van binnen weet
dat hij de poëzie aan kan
maar zij onthaarden
en gaven zich op
slinkse wijze bloot
ontaardden in een hels
kritieken geven, sloegen
alle zinnen in hem dood
ze schaterden
hun lachjes klaterden
in de ruimte die hij koos
ze vlogen zonder vleugels…
Bevrijding ...
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.771 Ongebonden verbonden
vindt onze warmte elkaar
in een verlegen ontmoeten
van intens tedere verwachting
ademloos raken zachte
vingertoppen vertrouwen,
zoeken vochtige lippen
de weg naar elkaar
zachte vleugels van
talrijke vlinders raken,
even tintelend, soms
fluisterend, verlangen
vliegen op toppen
van opzwepende
hartstocht, hoger…
Stormjagers
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
879 Daar
leggen we onze vleugels af
en proosten op een nieuwe storm.…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Op vredige vleugels spoelen geluiden
af en aan. Ik hoor licht
en zee tegen elkaar zingen.
Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.…
Zomer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
734 Het is al weer bijna zomer
een bijtje vliegt verbaasd voorbij
Maar wat zou het bijtje wezen
is het een hijtje of een zij
Het is felgekleurd oranje
en dat is maar heel gewoon
Het is geneties zo gekleurd
en bovendien is het een kloon
Verder heeft het ook geen vleugels
maar een turbine op de rug
Daarmee raast het door de velden
naar Schin…
eindelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.162 de deur is open, maar je kunt niet staan
een ongenode gast kan binnensluipen
je weigert pertinent om weg te kruipen
want kruipen heb je al te vaak gedaan
je hebt beslist de strijd eens aan te gaan
al voel je angstzweet van je voorhoofd druipen
je weet: nu is het pompen of verzuipen
een engel heeft ook vleugels om te slaan
de verre diepte…
leven sloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
959 Een herfstblad, als een vleugel
is langs me neergestreken
De boom die in de lente nog
Icarus plannen had
toen hij zijn blaadjes plakte
zijn filigrijn vertakte
heeft nu definitief
het vliegen opgegeven
zo streeft de jonge vlerkenmens
met hemelwaarts elan
in flarden lakenzeilen
voorbij conventie's grens
gewichtloos optimisme draagt
zijn…
Mr.Bojangles wedergeboorte
netgedicht
4.1 met 48 stemmen
1.488 Na tweëendertig jaar
uit krakend ijs, Adolfine
Pakistaanse olie
en citroenzure watten
ben ik herrezen
met loodzware vleugels
om niet meer te vrezen
het witte paard
met de losse teugels
het leven schoon
als een baby
de wedstrijd te hervatten
Dankzij Willem J.…
Ik moet je wat bekennen...
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.390 Ik moet je wat bekennen
Met het schaamrood op mijn kaken
Zou ik je nog eens graag willen kussen
Je nog eenmaal liefdevol aan willen raken
Je de wereld doen laten vergeten
Op mijn vleugels neem ik je mee
Samen zweven totdat we verdwijnen
Het hieros gamos beleven met z’n twee
Jouw liefde heeft mijn hart geraakt
Mijn lippen hebben je doen…
Ik heb geprobeerd een vlinder te aaien.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.054 Ik heb geprobeerd een vlinder te aaien
hoe dom dat was zag ik pas
toen ze daar met haar beschadigde vleugels
reddeloos verloren lag
Ik heb geprobeerd een vogel te vangen
geen nuttelozer daad dan dat,
ik besefte het pas toen ze wegkwijnend
ineen zat, zielig en terminaal
Ik heb geprobeerd mijn hart te vermoorden
het was me bijna gelukt…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het vallen van de blaren
zachter wordt en donker
als de bomen en het warkruid,
hoor de vogels met 't verdwalen in hun vleugels.…
dat verenschuddend fluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
807 jij pluizenbol
een handvol zwart
dat verenschuddend fluit
af en toe het nest af duikt
in woeste lentevluchten
kijkt me aan uit groen
dat pas ontloken is
vliegt en flitst naar
prooien die zich levend
plooien in jouw bek
je schaart de wind
knipt in lucht je vleugels uit
probeert een steile klim
hoogte zit er nog niet in en
duikelt…
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
nu je er bent
hartenkreet
1.4 met 10 stemmen
5.846 Diep geborgen, nog verborgen voor de wereld,
onze wereld, ons zo vertrouwd
staat nu klaar met gretige handen
van geef eens en kom maar hier
Nog eventjes onder mijn vleugels
wil ik je houden en koesteren en je vertellen
Hoe verschrikkelijk graag ik je nu al zie,
mijn lief, klein wezentje,
voor ik je toevertrouw en loslaat
naar dat benieuwde…
Succes
gedicht
2.2 met 48 stemmen
21.151 Bantoe heeft beloofd dat hij gaat zorgen
voor onmiddellijke terugkeer van geluk
ziekte en gevaren en geliefden
onttovering met veren van de maraboe
ooit schoot ik vogels uit de lucht
ik ging ze zoeken in te diepe sneeuw
het bloed dat ik vond was mijn eigen
de ogen, de vleugels van mij
ik begeef me naar de metro
met een wapen in mijn tas…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 ik zal bij je zitten tot de lichten doven
ik zal je verwarmen met mijn strelingen
alles voor je doen om je tranen te stelpen
en dan tevreden weten dat het goed is
dat je gaat waar je vliegt en waar je daalt
in de vleugels van opwachtende engelen.…
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 Jij telde niet de dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe…
antwerpen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
816 De ontmoeting met u
is genoeg
om te kunnen begrijpen
de verhalen
voor de boeg
genoeg
te weinig
zat ik te luisteren
dat is het spel
om het pas later te begrijpen
dan zeg ik
das gek
o ik
met mijn grote bek
maar de vleugels slaan open
open gaat het hek
of poort
u bent zoveel
zoveel voor
engelen
die netjes zingen
in koor
daar hoorde…
De gevangen vlinder
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.674 stralend spreidde hij z'n vleugels
toonde hij vol trots zijn kleuren
maar voelde zich gevangen
diep binnenin
vloog hij over heuvels en dalen
snoepte van de mooiste bloemen
worstelde met zijn kracht
die zich 'n weg naar buiten zocht
vol energie en met zijn gulle glimlach
genoot hij van zijn leven
structuur was zijn leidraad
nieuwe dingen…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker van de wereld, stenen mensen
en alle verzen
waarin vleugels…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte wil ik vullen met plezier
geen woorden op een dun papier
maar vleugels…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel
mijn geest heb ik nu leeg
de ruimte wil ik vullen met plezier
woorden op een dun papier
jouw vleugels…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Ze willen me plukken,
m'n vleugels afrukken
Mensen vallen soms tegen
in weer en geen wind
Mensen voelen zich anders,
ze zijn soms behaarder
Het Rijk is nu armer
de Rijken zijn rijk
maar armer dan een vogel
zo vrij in de luchten
Ik ben slechts één vogel
en ook kogelvrij.…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 zeldzaam ondoordringbaar
de gelaatstrekken diep verstopt onder het wangvet
torst ze zich over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 het staren boeit hem
hoe het door straten wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur
van verstrengelde rotsen en rondvliegend puin tot verscheurde aarde
hun huwelijk had het allemaal
ze hebben het helemaal gehad
ze zijn niet langer man & vrouw
abrupte scherven mogen bevrijdende vleugels…