18342 resultaten.
[ Zij noemt straten straat ]
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Zij noemt straten straat,
maar kent geen brug, en kent geen --
doodlopende weg.…
[ Lopend naar ons huis ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Lopend naar ons huis
pluk jij bloemen, onwetend --
dat ik weg zal gaan.…
[ In flarden trekken ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 In flarden trekken
er wolken langs de hemel --
De maan is ver weg.…
Ontcijferd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Maal ik over plus
Is jouw minachting mijn deel
Cijfer jij mij weg…
GAAN EN KOMEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ochtendkou siddert,
drijft weg met wolken, waarna
stadslicht alles warmt.…
verbonden
gedicht
2.9 met 69 stemmen
51.574 leg je hand op mijn schouder
trek het deken weg laat me
door de kou heengaan maar
leg je hand op mijn schouder
leg je hand op mijn schouder
trek het deken weg laat me
naar de einder gaan maar
leg je hand op mijn schouder
alleen
maar met jouw hand
op mijn schouder
------------------------
uit: 'Hawwa', 2003.…
De dronkaard
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
2.041 Liederlijk vloekend baande de dronkaard
zich een weg, door de aanwezigen.
De enige manier om aandacht te krijgen,
die kreeg hij niet, dus beter gezwegen,
vervolgde hij, zwalkend en in zichzelf
mompelend, zijn weg.
Z'n geweten vertroebeld door de alcohol,
had hij alleen verdriet en meelij met
zichzelf
en mijn gemoed schoot vol!…
Heuvels
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
876 Heuvels lijken te dalen
grond verschuift langzaam
en drijft weg in de stroom
van rood water.
Het rode water
volgespuwd met liefde
sleurt je mee naar gebieden
waarvan je nooit wist
dat zij bestonden.
Het bijna vlakke land
ligt er verlaten bij
zo zonder obstakels
is de weg vrij.…
afscheid
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
6.179 Je bent ver weg
de oceaan over gevlogen
beide zijn we nu alleen
en voelen ons eenzaam.
We denken aan elkaar
en de afstand wordt minder.
Zo overbruggen we de tijd
van grote eenzaamheid.
De lange avonden en nachten
zijn bijna voorbij
en dan kom je terug
weg zijn de eenzame gedachten.…
Vrijheid
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.458 Ik volg geen weg.
Geen richting, geen route.
Ik loop, ik verdwaal.
Wil graag zien en ontmoeten.
Ik neem elk pad
waar het mooi is en vrij.
Soms links en soms rechts.
De wereld is van mij.
Verdwalen geeft vrijheid.
Vrijheid geeft kracht.
Geen weg ontneemt
deze vrijheid en pracht.…
Een brandend hart
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.307 Een weg bezaaid
Met lieve woorden.
Een glimlach
Vervaagt de pijn.
Heel ver weg
En toch zo dichtbij.
Een arm om je schouder
Wij, zij aan zij.
Weken en dagen
Maanden en jaren,
Zelfs eeuwen
Draag ik jou in mijn hart.…
Wegwerpgevoel ondermijnend
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.211 Lift schiet omhoog
bijna sneller dan
ik nog volgen kan
liefst ver weg
die knijpende
bijtende dimensie
die fantasie ondermijnt
gevoelens weg werpt
als weerloos waardeloos
slaap ik met de pen
nog in de rechterhand
probeer alle dromen
feilloos te noteren
en af te rekenen
met de realiteit…
éénrichtingsweg
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.645 pijn is niet erg
pijn is pijn
dood is erg
en onomkeerbaar
dood is afscheid nemen
en weggaan
van alles wat je kent
naakt
een onbekende weg inslaan
alles achterlaten
uit je lichaam stappen
om dood te gaan
heb je vertrouwen nodig
je durven overgeven
aan vreemde armen
de weg terug vergeten…
de wens van de vader
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.105 de wens van de vader
en dat het uit het kind de dood is
het was waar huizen en treden de treden
ladders en daken ontstonden
de wegen hier te vinden de geluiden
het gefluister van gestorvenen
je hoort engelen zingen
de vlinder lauwert in een nachtmerrie
neemt kennis en vliegt dan weg
om je op sterven na
haar voortgang…
Verdwaald
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
953 voeten zijn verkeerd gelopen
volgen plots een andere weg
dan die uitgestippeld leek
er heerst een kille stilte
mist omsluit haar hart
zoute tranen kussen
de onwezenlijke waarheid
die ze in haar schoot
geworpen kreeg
een zee van bloemen geurt
zon baant zich een weg
door het wolkendek
hij omarmt haar…
Uit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 nog 'n laatste dans
een laatste slok
voordat de nacht overgaat
in de vroege ochtend
die je omarmt tijdens
de weg naar huis
kleuren wangen rozig
veeg je je lipstick weg
was het 'n avond
om nooit te vergeten
met een glimlach
zoek je je sleutels
om je nieuwe leven in te stappen…
Zestien juli
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 De tijd tikt gestaag
de minuten weg
en bouwt de spanning op
groen is het goed
dat gedragen wordt
de gezichten onbekend
onwennig ril je van
de kou nu het moment
daar is
het afscheid voorbij
en nu overgeleverd
aan een man van naam
tikt de tijd gestaag
de minuten weg
't grote wachten is begonnen…
blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 wat is dichtbij
wat is ver weg
iemand dichtbij
wordt vermoord
iemand ver weg
wordt bewonderd
als ik door de vallei loop
langs de schaduw van dood
en ik val neer
tussen distels
terwijl wolken
donker trekken
over gras
en over vogels
zal ik weer opstaan
vergeet dat ik viel
vergeet dat er wolken waren
alles is nu zo…
Het pad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 nog weet ik de weg
zie aan bomen waar
de zon is opgekomen
heb drijfzand ontweken
heel verleidelijk maar
de gevaren niet vergeten
net als kleine lichtjes
die soms de richting wijzen
gelukkig kon ik ze ontwijken
ik voel mij niet alleen
het hele bos staat om me heen
alleen het pad dat er nog was is weg…
het eerste restje sneeuw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 zo halfweg de winter al op weg
in voorjaar, bloemen bloeien
onder ijskoud toe
bedekken
in de bekkens van de nacht
vervielen druppels zacht tot vlinders ijs;
het grijs geweten van een oude man
die krachtloos
wetend wat hij kan
vergeten en opnieuw op weg in bijtend
zout
zijn voorland op mag meten…
De ster verschoot
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
496 daar waar
de ster verschoot
de hemel even
open flitste
was de ziel op weg
naar een mensenkind
in geboortenood
de bezieling
van het babylijf
uit de wereld
van prematuren
zal altijd even duren
waarbij het leven
op weg gaat
uit mystieke
verbintenissen
naar het delen
van wereld en
maatschappij
ieder op eigen
magische wijze…
Rijden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
869 Rijden
Zusje,
Je weet wat ik wil
Samen met jou
De auto in
Broertje,
Je weet wat ik wil
Jou verbergen
De auto in
Rijden, rijden,
Weg van hier
Ontsnappen
Rijden, rijden,
Ontsnappen
Langs de wegen
Broertje,
We zijn er
De auto uit
Zusje,
De auto uit
We zijn veilig
Dag, grote zus…
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Waarom moest je nou weg,
ik had je nodig,
niet alleen daarom,
niemand wilde je laten gaan.
Ik houd van je,
eigenlijk moet ik 'u' zeggen,
ik weet dat je al lang weg bent,
maar ik mis je zo erg.…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Ik zoek niet langer tevergeefs
De kortste weg tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij…
Ik heb geen idee
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.757 Dat hofje is
mijn doolhof nu,
want ik verdwaalde
op weg naar jou.
Jij vond
een ander hof.
Zonder mij.
En nu loop ik,
Oogkleppen op,
langs je huis.
Waar ik het zo warm had
toen ik in je armen lag.
Dit hofje is
mijn hel, mijn pijn.
Ik wil niet maar moet.
Want ik verdwaalde en
weet de weg niet meer.
De weg naar huis.…
Zeg niet tot-ziens
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.145 Als ik vertrek, voorgoed,
zeg niet tot-ziens maar laat me gaan
onze wegen liepen niet parallel
ga je eigen weg en blijf niet staan.
Al leek het nog zo mooi
het is schluss, voorbij, en we moeten
verder allebei zonder wrok
zonder denken stil elkaar groeten.…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 wolken
manna strooiend over de hoofden
en verder weg, zover weg
tot al het snedige stukvalt
op de barre huid van verdriet en geluk
want het mens zijn kent geen maten of kwadrateren…
vals plat
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
759 Het leek de makkelijkste weg
maar ik heb het valse plat genomen.…
Zeg niet tot-ziens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 Als ik vertrek, voorgoed,
zeg niet tot-ziens maar laat me gaan
onze wegen liepen niet parallel
ga je eigen weg en blijf niet staan.
Al leek het nog zo mooi
het is schluss, voorbij, en we moeten
verder allebei zonder wrok
zonder denken stil elkaar groeten.…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…