Alle inzendingen over zijn wij mensen

27501 resultaten.

Sorteren op:

Allemaal steden

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.905
van de stad drinken wij koffie en de stad zeilt verder. ---------------------------------------- uit: 'Het innerlijk behang', 1950.…
Hans Lodeizen1 september 2021Lees meer >

Een zondagavond na een dag vol mist en nevel

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
En mensen op de vlucht voor honger, geweld en niet meer weten waar en hoe? En wij in onze warme huizen, druk beredenerend hoe onze kansen zijn, hoe nog wel meer verdienen; hoe morgen vast vakanties worden gepland.…
Adeleyd13 november 2011Lees meer >

Kantelpunt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
uitvoering In de buitenlucht te kunnen Horen en zien - mensen die Gelijkgestemd zijn, en in Vrede en blijdschap van Jouw creatie genieten…

Vluchtgedrag

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 446
Kom ga met me mee even weg van al die mensen zonder huis zoekend naar een toekomst die uitwijken en inboeten hun leven in de waagschaal wij zoeken een plekje zonder krant of journaal leggen ons een lange tijd neer in het gras dat is wat ik wil alles even achter ons laten we de dag zwijgen we nu stil willen in onze dromen vrede…
Cor van Vliet16 september 2015Lees meer >

17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Een mens, een dichter, schrijver ook een vader, man, een opa eveneens een liefdevolle, simpele man zoals maar weinig mensen kunnen. Wanneer je Toon, nog had geleefd je ons nog meer had laten genieten Was je 100 jaar geworden, maar nu: geniet jij boven met Marie, en wij van je nalatenschap.…
An Terlouw14 december 2016Lees meer >

Dat geloof ik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
Mensen worden ongevraagd geboren. Tranen stromen zoals rivieren stromen. Ongevraagd moeten wij weer gaan. Als wolken worden we gebroken. Het onbegrijpelijk mysterie blijft. Wonderen bestaan.…

snater - wilde eend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
tussen huis en water waggelend paraderend het straatje op en neer kijkt kleurrijk gevederd met peinzende argwaan de wilde eend mij op zwijgend verwijt hij stil wat mens toch kijk je nu dat ik spetteren wil zoals ik snateren moet is deductief en inductief de aard toch van mijn zijn alleen onze eieren leggen wij niet zoals de mensen…

Mijn wens voor 2018

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
nu de laatste uren wegtikken op de klok gaan mijn gedachten uit naar hen, die ons ontvallen zijn en zo gemist worden luiden wij straks een nieuw jaar in een nog ongeschreven jaar waarin wijsheid, eerlijkheid en vrede de boventoon mogen voeren een jaar vol lieve mensen die het beste met je voor hebben je make-up corrigeren indien nodig…
LadyLove31 december 2017Lees meer >

Levende lijve

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
[Dit schreef ik voor mensen, die elkaar heel niet meer hebben gezien] Levende lijve Wij hopen je binnenkort weer te mogen ontmoeten. Even je vasthouden, omhelzen, knuffelen met liefde of een traan. Al is het maar voor heel even. Het is zo lang geleden, dat we je gezien hebben. Samen koffie drinken met iets lekkers erbij.…

koudbloedig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Zeeën stromen zoals wij stromen. Landschappen van water worden geknecht. In de verte rijzen obstakels. Van zeewering tot dam tot dijk Het water beukt schuimbekt spat. De smaak van zout dringt door tot op de lippen, tot in de huid. De geruchten over uitverkochte vis in het dorp spoorden ons aan. Laat schaarsheid mensen hard lopen?…

COVID19 - VACCIN21

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Gevaccineerd, geëlimineerd Smeren, misschien gebed 't Eén helpt, wie weet, 't ander eveneens Negeren, jij weet, sowieso verkeerd Zeker, wij gaan 't Virus verslaan Eerst d' Engelse variant Veel kortere weg dan vanuit China Mensen met doorontwikkelde kennis Injecterend, vaccinerend-reddend...…

Sallandse sparren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Mensen trekken zich aan ons op om richting te geven aan hun ambitie. Voortdurend wil men hogerop. Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek de wereld becommentariëren: beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...…

de overkant gevierd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
aan de overkant van tijdelijkheid in een warme schoot verborgen huist ons verleden in de verhalen van hen aan wiens stam wij wortelen een tijdloze schatkist zonder bodem vol van de herinneringen en sporen die hen in onze geschiedenis bewaart aan de eeuwige overkant van het nu dierbaar verscholen in hoofd en hart leven de mensen en momenten…

Vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
lichtvoetig om de zwaartekracht te omzeilen zijn wij slechts vliegen voor een enkele dag.…
mobar29 april 2024Lees meer >

Morgen vieren we Pinksteren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Zingen zullen wij in vreugde om het komen van de Geest. Mocht Hij ons de liefde geven voor wat God geschapen heeft, onze harten dankbaar stemmen voor wat ergens ook maar leeft. Vred’en vreugde, moed en eerbied, alles wat in zevenvoud mensen samenbrengt in vriendschap, ons steeds weer te samen houdt.…

Kozijnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 320
Kozijnen doen veel in huis Ze besluiten over banken en kasten, welke modellen er binnen mogen tafels, bedden, pianos wiegen en baden achtbanen wijzen ze spottend af Kozijnen kiezen voor iedereen wat iedereen zou moeten kiezen want mensen streven naar normen kaders voor hun leven ISO ASA EN NEN wij zijn allemaal gelijk en deuren…
Zywa9 januari 2026Lees meer >

Ik leef mijn eigen leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Ik ben Richard Ik ben wat ik ben Precies hoe ik dat erken Precies hoe ik dat beschrijf De emoties gaan door mijn hele lijf Mensen zijn mensen Met allerlei wensen Uiteindelijk worden dat grenzen Laat mensen mensen zijn Niemand kan bepalen hoe ik wil zijn…

housemusic is a feeling

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.631
de jaren negentig onze flowerpower de tijd van de afterhour feest na feest liepen wij af soulbroek en helemaal maf dat gevoel van de beat en melodie brengt je in extase en euforie de muziek brengt mensen bij elkaar als een grote familie maar ook een uitlaaklep de jeugd die alles had heeft die ze weekloon aan de dealer geeft sommige…

De diepte in

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Daarboven is alles asgrauw en verliezen mensen hun glans hier leven wij van de liefde bekijken de schittering in elkaars ogen en gaan vervolgens op in onze paringsdans Met jou wil ik de diepte in verder voorbij de grens waar woorden niet meer kunnen beschrijven tot aan het moment dat de magie ons versmelt en we vaag bewust worden…

Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind

poëzie
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.949
om wat nog even van ons beiden opleeft in mijn gedenken, ach hoe liefelijk, zoals wij gerust van ons geluk waren en verkozen ons te behoren, argelozen in wie er nimmer werd bewust, dat wij vrezen moesten, dat, wat gegeven, in deemoed wilde zijn aangenomen een zorg voor hem, die der dagen komen goed weet; en zie, wat is gebleven…
J.H. Leopold16 september 2019Lees meer >

Poppenkast

gedicht
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.420
Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat. Wij zullen trouw zijn kameraden blijven totdat hij straks in levendigen lijve de dooie dood van Pierlala verslaat. 's Nachts is het dorp een poppenkast zo groot dat alle poppen grote mensen lijken. Men ziet mijzelf daar als Jan Klaassen prijken.…

Straks komt de herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Plots dringt het tot me door dat wij op weg zijn naar een ander land dan dat waar wij ooit zijn geboren en heimwee zingt heel zacht voor wie het al wil horen.…
Adeleyd22 september 2014Lees meer >

Aan Ingrid Jonker (1933-1965)

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.011
Wij zijn familie, hebben voorvaders en strijdbaarheid gemeen, wij spreken zustertalen. Over het wonder van de jouwe ben ik nog steeds niet heen. Van afskeid, bitterbessie en die kind, wat doodgeskiet is bij Nyanga deur soldate. Dat kind dat nu op reis is langs de noordrand van je continent, waar jonge mensen overal hún vrijheid eisen.…

De Heilige Geest (pinksteren)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Hij zweefde over ‘t water nog voor de dag begon ’t kwam toen eeuwen later als troostend Pinksterbron ’t Mocht mensen inspireren in Woorden opgeschreven opdat wij mogen leren hoe wij toch moeten leven Als harten open gaan zal Hij Zijn werk beginnen ’t doet ons dan verstaan hoe Jezus te beminnen ’t Zal een dreiging vormen voor wie de…

De edelstenen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
zijn terug gegaan naar leuke momenten jij hebt de edelstenen zien schitteren tussen de mensen wij hebben gepoetst tot zij eindelijk naar ons glansden in het heerlijke plezier van weer onbezorgd te kunnen dansen…

Geluk zonder pijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
onbereikbaar de wereld werd te groot gemaakt terwijl wij kleiner moesten leven wel meer heldere en schone luchten zonder haast en stress een bestaan niet besmet met macht en geld waar wij ook mondiaal verbonden zijn in het zoeken naar geluk zonder pijn…

Zondaglied

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
zwijgen als wij voor de enige God nijgen aanvaarden Zijn wet en Zijn gebod prijst de Here onze God…

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Zo is nu voor u ook gekomen de nacht en wij tasten als blinden in ‘t duister. Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht die ons draagt door ‘t vermoeide gefluister. Adeleyd Uit: ‘Steeds weer exodus’, 1987. Het jaar na de dood van mijn vader.…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

De vergetelheid

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
meer uren de vampiers zijn ook terug ik zag de bloedvlekken in mijn eigen bed kabouters hebben daar weer geslapen zij kwamen hun slaapmutsen halen die zij vergeten waren er spelen weer zaken die vroeger tijden raken die wij verdrongen hebben omdat wij er niets mee konden en hun taal niet meer verstonden zij zijn in de vergetelheid…