27501 resultaten.
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 van de stad
drinken wij koffie
en de stad zeilt verder.
----------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang', 1950.…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 En mensen op de vlucht voor honger,
geweld en niet meer weten waar en hoe?
En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.…
Axel Geza
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
894 wel als Heer van Stand
met een vergrijsde baard
door 's mensen hand geholpen
al slapende naar de andere kant…
Kantelpunt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
767 uitvoering
In de buitenlucht te kunnen
Horen en zien - mensen die
Gelijkgestemd zijn, en in
Vrede en blijdschap van
Jouw creatie genieten…
Vluchtgedrag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
446 Kom ga met me mee
even weg van al
die mensen zonder huis
zoekend naar een toekomst
die uitwijken en inboeten
hun leven in de waagschaal
wij zoeken een plekje
zonder krant of journaal
leggen ons
een lange tijd neer
in het gras
dat is wat ik wil
alles even achter ons
laten we de dag
zwijgen we nu stil
willen in onze dromen
vrede…
17-12-1917- 17-12-2017 Toon Hermans
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
809 Een mens, een dichter, schrijver ook
een vader, man, een opa eveneens
een liefdevolle, simpele man
zoals maar weinig mensen kunnen.
Wanneer je Toon, nog had geleefd
je ons nog meer had laten genieten
Was je 100 jaar geworden, maar nu:
geniet jij boven met Marie,
en wij van je nalatenschap.…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
snater - wilde eend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 tussen huis en water
waggelend paraderend
het straatje op en neer
kijkt kleurrijk gevederd
met peinzende argwaan
de wilde eend mij op
zwijgend verwijt hij stil
wat mens toch kijk je nu
dat ik spetteren wil
zoals ik snateren moet
is deductief en inductief
de aard toch van mijn zijn
alleen onze eieren leggen wij
niet zoals de mensen…
Mijn wens voor 2018
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 nu de laatste uren
wegtikken op de klok
gaan mijn gedachten uit
naar hen, die ons ontvallen zijn
en zo gemist worden
luiden wij straks een nieuw jaar in
een nog ongeschreven jaar
waarin wijsheid, eerlijkheid
en vrede de boventoon
mogen voeren
een jaar vol lieve mensen
die het beste met je voor hebben
je make-up corrigeren indien nodig…
Levende lijve
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 [Dit schreef ik voor mensen, die elkaar heel
niet meer hebben gezien]
Levende lijve
Wij hopen je binnenkort weer te
mogen ontmoeten.
Even je vasthouden, omhelzen, knuffelen
met liefde of een traan.
Al is het maar
voor heel even.
Het is zo lang geleden, dat we je gezien hebben.
Samen koffie drinken met iets lekkers erbij.…
koudbloedig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Zeeën stromen zoals wij stromen.
Landschappen van water worden geknecht.
In de verte rijzen obstakels.
Van zeewering tot dam tot dijk
Het water beukt schuimbekt spat.
De smaak van zout dringt door
tot op de lippen, tot in de huid.
De geruchten over uitverkochte vis
in het dorp spoorden ons aan.
Laat schaarsheid mensen hard lopen?…
COVID19 - VACCIN21
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Gevaccineerd, geëlimineerd
Smeren, misschien gebed
't Eén helpt, wie weet, 't ander eveneens
Negeren, jij weet, sowieso verkeerd
Zeker, wij gaan
't Virus verslaan
Eerst d' Engelse variant
Veel kortere weg dan vanuit
China
Mensen met doorontwikkelde kennis
Injecterend, vaccinerend-reddend...…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Mensen trekken zich aan ons op
om richting te geven aan hun ambitie.
Voortdurend wil men hogerop.
Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
Vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 lichtvoetig
om de zwaartekracht
te omzeilen
zijn wij slechts vliegen
voor een enkele dag.…
Morgen vieren we Pinksteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Zingen zullen wij in vreugde
om het komen van de Geest.
Mocht Hij ons de liefde geven
voor wat God geschapen heeft,
onze harten dankbaar stemmen
voor wat ergens ook maar leeft.
Vred’en vreugde, moed en eerbied,
alles wat in zevenvoud
mensen samenbrengt in vriendschap,
ons steeds weer te samen houdt.…
Kozijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Kozijnen doen
veel in huis
Ze besluiten over banken
en kasten, welke
modellen er binnen mogen
tafels, bedden, pianos
wiegen en baden
achtbanen
wijzen ze spottend af
Kozijnen kiezen
voor iedereen
wat iedereen zou moeten kiezen
want mensen streven naar normen
kaders voor hun leven
ISO ASA EN NEN
wij zijn allemaal gelijk
en deuren…
Ik leef mijn eigen leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Ik ben Richard
Ik ben wat ik ben
Precies hoe ik dat erken
Precies hoe ik dat beschrijf
De emoties gaan door mijn hele lijf
Mensen zijn mensen
Met allerlei wensen
Uiteindelijk worden dat grenzen
Laat mensen mensen zijn
Niemand kan bepalen hoe ik wil zijn…
housemusic is a feeling
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.631 de jaren negentig
onze flowerpower
de tijd van de afterhour
feest na feest liepen wij af
soulbroek en helemaal maf
dat gevoel van de beat en melodie
brengt je in extase en euforie
de muziek brengt mensen bij elkaar
als een grote familie
maar ook een uitlaaklep
de jeugd die alles had
heeft
die ze weekloon aan de dealer geeft
sommige…
De diepte in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.318 Daarboven is alles
asgrauw en verliezen
mensen hun glans
hier leven wij van de liefde
bekijken de schittering
in elkaars ogen
en gaan vervolgens
op in onze paringsdans
Met jou wil ik
de diepte in
verder
voorbij de grens
waar woorden niet meer
kunnen beschrijven
tot aan het moment dat
de magie ons versmelt
en we vaag bewust worden…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 om wat nog even van ons beiden
opleeft in mijn gedenken, ach
hoe liefelijk, zoals wij gerust
van ons geluk waren en verkozen
ons te behoren, argelozen
in wie er nimmer werd bewust,
dat wij vrezen moesten, dat, wat gegeven,
in deemoed wilde zijn aangenomen
een zorg voor hem, die der dagen komen
goed weet; en zie, wat is gebleven…
Poppenkast
gedicht
1.9 met 14 stemmen
8.420 Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat.
Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.
's Nachts is het dorp een poppenkast zo groot
dat alle poppen grote mensen lijken.
Men ziet mijzelf daar als Jan Klaassen prijken.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Plots dringt het tot me door dat wij op weg zijn naar
een ander land dan dat waar wij ooit zijn geboren
en heimwee zingt heel zacht voor wie het al wil horen.…
Aan Ingrid Jonker (1933-1965)
gedicht
2.7 met 3 stemmen
5.011 Wij zijn familie, hebben voorvaders en strijdbaarheid
gemeen, wij spreken zustertalen. Over het wonder
van de jouwe ben ik nog steeds niet heen.
Van afskeid, bitterbessie en die kind, wat
doodgeskiet is bij Nyanga deur soldate.
Dat kind dat nu op reis is langs de noordrand
van je continent, waar jonge mensen overal
hún vrijheid eisen.…
De Heilige Geest (pinksteren)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Hij zweefde over ‘t water
nog voor de dag begon
’t kwam toen eeuwen later
als troostend Pinksterbron
’t Mocht mensen inspireren
in Woorden opgeschreven
opdat wij mogen leren
hoe wij toch moeten leven
Als harten open gaan
zal Hij Zijn werk beginnen
’t doet ons dan verstaan
hoe Jezus te beminnen
’t Zal een dreiging vormen
voor wie de…
De edelstenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 zijn terug gegaan
naar leuke momenten
jij hebt de edelstenen
zien schitteren
tussen de mensen
wij hebben gepoetst
tot zij eindelijk
naar ons glansden in het
heerlijke plezier van weer
onbezorgd te kunnen dansen…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 onbereikbaar
de wereld werd te
groot gemaakt terwijl
wij kleiner moesten leven
wel meer heldere
en schone luchten
zonder haast en stress
een bestaan niet besmet
met macht en geld
waar wij ook mondiaal
verbonden zijn in het
zoeken naar geluk zonder pijn…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 zwijgen
als wij voor de enige God nijgen
aanvaarden Zijn wet en Zijn gebod
prijst de Here onze God…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ‘t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ‘t vermoeide gefluister.
Adeleyd
Uit: ‘Steeds weer exodus’, 1987. Het jaar na de dood
van mijn vader.…
De vergetelheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
468 meer uren
de vampiers zijn
ook terug ik zag
de bloedvlekken in
mijn eigen bed
kabouters hebben
daar weer geslapen
zij kwamen hun
slaapmutsen halen
die zij vergeten waren
er spelen weer zaken
die vroeger tijden raken
die wij verdrongen hebben
omdat wij er niets mee
konden en hun taal niet
meer verstonden zij zijn
in de vergetelheid…