313 resultaten.
Waar de strandboulevard
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.144 Waar de strandboulevard
naar de stad toebuigt
de zee de rug toekeert
gaat een pad langs de kust
oud asfalt gras in spleten
geen plastic banken daar
geen sierstenen
na het gras van een tennisveld
en de hagen van hogerliggende huizen
na het achtererf van een werkplaats
alleen de rotsen de duinen
een stuk grond tussen doornstruiken
met…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Op het asfalt
Naar het werk
Aan het werk
Tussen CO2 en stress
Nòg een afspraak
Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken…
sneeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 de sneeuw viel
langs het licht
van de lantarenpalen
op het asfalt
was dan weer weg
elke vlok zagen we vallen
we hadden het
over het warrelen
van al die vlokken
hier ging het snel
verderop langzaam
dat moest de wind zijn
tussen de huizen die steeds anders is
dus vallen de vlokken
maar hun val bepalen ze niet zelf
dat is…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.856 Pas als hij zich verschuilen kan
In de schaduw van een lindeboom
Laat hij mij verrassen
Als hij uit die schaduw
Op het zonverlichte asfalt springt.
Ik trek krampachtig aan mijn stuur
Om zijn kop te sparen
Waarna mij ontwijken onmogelijk is
Door een auto in snelle vaart.
Nu lig ik bloedend op de straat
Met mijn schaduw aan mijn zij.…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.267 hoofd in de lucht en voeten in de modder
heb ik niet echt de keuze waar ik loop
is het asfalt gras woestijn of modder
ben ik toch een mens die rechtop loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles…
Autopuber
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.137 Eén hand hangt losjes over het stuur
Rijden is genieten
Het is karten in het kwadraat
Het is spelen met snelheid
En met de andere auto’s
Die als slome slakken
Op het asfalt kleven.
Onkwetsbaar voelt hij zich
Met een vanzelfsprekendheid
Die bij zijn leeftijd past.…
Vakantiegevoel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.195 Dampend asfalt vol gele nummerborden,
Dat is het beeld van de rit naar de zon.
Want hoewel deze dag zo vroeg begon,
Konden we niet als eerste wakker worden.
Maar als file overgaat in bouchon,
En we ons bevinden in Franse horden,
Geven we toe aan de magen die knorden,
Om bij te tanken aan een pompstation.…
licht als het licht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.358 een eerste straal
de donkere slaap verdrijvend
laat vogels zingen
maakt de jonge dag
tot poëzie:
zelfs woorden zwaar als lood
zweven naar ‘t hemelblauw
en heel eenvoudig dringt
een bloem door het asfalt
waarop je loopt
- mij tegemoet -
met lichte tred
en waaiend haar
waterblauwe ogenblikken
in ’t paradijs een glimlach lang
begrijpen…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…
Verkeersstromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
902 Hekken leiden de eindeloze weg,
voetzolen staan in het asfalt gebrand.
De einder met de harteloze heg,
scherppuntig op de ogen gericht, want
onze verlossing moet zwaar bevochten;
de blik standvastig naar de verre kim.…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 hoge populier,
die staat te wuiven
waar de wereld begint,
de tijd vergeten in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,
waarvan het gebroken
asfalt…
de tijd in chaos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
700 de tijd in chaos
is ook de tijd van
de onbegrensde mogelijkheden
kijken in de onzekere toekomst
maar eerst leren
van het dubieuze verleden
lopen over asfalt langs beton
lopen onder de nog wat zwakke zon
denken op dit roestige balkon
alleen maar goedheid geef ik u
in deze sociaal onzekere tijd
geef u creatieve spontaniteit
geschreven…
MIJN GEHEUGEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
868 Links bij mijn oor
is het warm en nat
mijn oog dwaalt af
valt bij mij weg
het asfalt glimt mij tegen
storm en regen
zijn tot zegen
ik ben op weg
rondkijkend zie ik boeken
kaften op een rij
gelezen en vergeten
was het heg noch steg
luisterend eerst links dan rechts
hoorde ik weer stemmen
doof zijn, niet begrepen
weer iets weg…
De prijs voor later ?
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
952 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en het aureool
van het verleden, door hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
kleeft, zweeft moraal van schaamte
in een veinsend boetelicht over
werelds…
Het snelheids-gat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Landen deed ze op 't asfalt, de tijd stond even stil
mobiel lag in stukken verspreid
auto's stonden stil, tot aan de ambulance
in no-time lag ze met dichte ogen:
In een auto met zwaailicht en sirene,
haast heeft ze niet nu
haar fiets ligt als stille getuige
in het gras.…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer de zwarte merel zingt
het roodborstje de dag uitzwaait
de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 Klasjes kinderen rennen uit
school,parapluutjes werpen
schaduwen over zon en regen
en in het aureool van het
verleden, door met hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt alles
gewist, boort hun schaterlach
miljoenen kleine gaatjes in de
plassen die aan het asfalt kleven.…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Groter groter, macht meer macht
stadsgewest of stadsprovincie
eeuwig groter, altijd meer
landkapertje is heden ten dage geen kinderspel meer
Eindeloze machtsstrijd
confiscatie, landjepik
is dat waar het om begon
steeds meer asfalt en beton?…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Daar staan, waar hun kind gestorven is
een vader, van onmacht de vuisten gebald,
een moeder, gebroken door droefenis,
daar, bij een kruis langs het koude asfalt.
Terwijl verkeer onverstoorbaar raast
staan ze er stil in wind en regen
her en der, met een bloempje ernaast;
de kruisen langs Vlaanderens wegen.…
uit de bocht gevlogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Plastic
Een ingedeukt blikje
stuitert over het asfalt.
In het talud ligt
zo hier en daar
een smoezelig condoom.
De camera registreert;
een vrouw
schaars gekleed
met sigaret
en wankele tred
naast haar sloffen lopend
Huilt van binnen.
Door aangevreten gaten
van de ziel,
tocht het.…
Naamgeefprobleem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 Die de dochter
Gebaard had
Zo lang geleden
Al - kind
Dat al volwassen
Geworden was toen
Ze door een
Anonieme bus tegen
Het kille asfalt
Was gemaaid, en
Levenloos liggen
Bleef tegen het
Ongevoelige basalt
Van de stoep ter
Hoogte van het
Zoveelste zinloze
Stoplicht dat
Een poging deed
Het verkeer in
De hoofdstad…
Kwááák
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 Maar op een keertje zat het hem niet mee
en reed hij in de sloot voor het café
in plaats van op het asfalt door te trappen.
Jan kwam vol kroos en prut het water uit
met op zijn kop een levensgrote puit.…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit, mijn rug even strekken.
Hij heeft mijn brieven twintig jaar bewaard.…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
Engelen van de hel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
534 De stoere berijder over
de snelwegen voor het
asfalt bestemd.
Die wordt niet graag
door de goede zeden
geremd.
In stevig leer verpakt
zijn gezicht omringd
met een ruige baard.
Zijn maling aan de
wereld is hem in zijn
vrij gevochten leven
alles waard.
Slechts één passie
vervult het leven van
een gevallen engel
onder de zon.…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Regen op 't kerkje, regen op het asfalt.
Behoefte aan informatie,
zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.
Het koude huis waar haar huls rust blijft stil.
Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…