37664 resultaten.
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.
Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Mijn dagelijks sterven
herkent zich in de strijd
met de kleine dood van
afscheid na een moment
van minnepozen, richtpunt
op een schaduwblos in
spiegelschrift van de tijd.…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Hoog boven het landschap
vermengen zich water en vuur
op een wolkenterras, daarin
schuilen woordkeuzes onhandig
uitgestoven in de ochtendwind.
vormen strekken zich aan de hemelrand
in zachte en subtiele wezens
vermomd in onszelf zoekende
naar een kier in de nacht.
om zelfstandig de juiste zin te vinden
die alles vastlegt in een keer,…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Zelf sta ik op de rand van een innerlijke beschaving
verklaart zich het onwrikbare van deze telg, hierin
zijn de melancholieke glitters niet weg te denken
verstrooiing heeft zich in formules vastgelegd.
Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 In een late schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
innerlijke omstrengeling van vele herinneringen.
Niemand beloofde hen de appel uit de boom
van kennis, geen angst en geen macht maar wel
het wegtikken in de schors van een vruchtbaar hart
die aan elkaar…
Geur van illusies?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Verliefdheid weggetold
op het einde van de ginder
in moddersporen weggerold
in het wikken en wegen, onder het
krakende karrenwiel van dromen
dient veel worden weggegooid.
Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam is en zichzelf moet
verdienen maar wegvloeit in de wind
van een klimaat wat omslaat en na
een plotselinge blikseminslag…
Taalgrens ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 Wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan hun haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen in een vrij decor van
herfstbladeren en gestorven zijn
in de nerf van beide handen.…
Theater van het hart.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Het doek gaat op en neer in de
spiegels van het lijden zonder naam
acteur van onverrichte zaken
ontmaskerde held uit de coulissen
een ridder mondvol vrees en blaam.
Het hart is moedig, maar stervensgroot
beklemt door de wol geverfde kamers
twee ruimten, gegoochel met het meubilair
publiek verdwijnt in de plooien van het jacket
lief…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Het leven hier is lijkt stil, zo
stil als sneeuw kan zijn in het
herfstgoud van een eikenboom en
de wind onbekommerd toeluistert
in haar waarachtige domein.
Ongeletterd als de stilte wordt
de geur een refrein op papier
uitgedaagd tot het spreekt en zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.
Doodstil als men het hoort,
het fluisteren van…
Onvervalst gevoel.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Mijn neus in oude manuscripten
ruikend aan de boekenlegger van
scenario’s door anderen geschreven,
levend maar nooit hebben bestaan.
Kleuren van een onvervalst gevoel,
waarin de inkt van realiteit niet is
opgedroogd, overstemd door de
aromatische geuren van de dramatiek.
Verdriet zoals het werd gedoogd
en steeds wordt geproefd, dat…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Het einde, mijn geplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou.
Berooft de zinnen van elk schaduwwoord
dat mij opbeurt en weer breekt en de onrust
predikt in mijn overladen hoofd, in antwoord
op de vragen waarop ik geen vat kan krijgen.…
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Steeds onduidelijker richtingen sloegen wij in waar
we ons verderaf van de sterfelijkheid waanden, een
koele nacht zonder bitterheid niettemin door de
ontoegankelijkste wouden verblind en verzilverd in een
onsterfelijke maan waarin we het doel beraamden.
Angst was er niet, hevig die uitzichtloze dadendrang,
de dieren en merkwaardige planten…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raakt z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.
Publiek, de dichters…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Het was soms onbedoeld
of ik van voren leefde
of juist achterom zittend
in een lege kamer op een
stoel aan het raam dat
uitkijkt over een wereld
die zich niet grijpen laat.
Waarin het heden wordt gewist,
en het verleden verzonken ligt
als marskramer die zijn waren
reeds lang had verkocht boven een
wolkendek dat naar verdieping leidt…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 We dwaalden eenzaam met z’n tweeën
alhoewel we reeds vertrokken waren
toch raakten we elkaars harten aan,
met doel onze geur in een moment van de
toekomst te polijsten, ontdaan van willekeur.
Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred,
uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van een
geprojecteerd beeld op het geparelde doek
van de…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 Te vroeg donker op een
avond van stromend water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.
mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in twee gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
in kuisheid vermomd…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 In warme ideeën ben ik aangespoeld
door naamloze nachten ben ik ontworpen
twee bekenden die mij hebben laten
modelleren in een herfstoven waarin
ik vurig ben geworpen. En blind gemaakt
voor al het latere schaduwwerk.
het middelpunt, de injectie met het zaad van
de astronomische wet van melancholie, zij drijft
de spot in de mantel van het…
Schaduwwoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 De finish, mijn voorgeschreven dood
verman je als je tot mij spreekt
ik stond te luisteren aan je deur, welke
boodschap je zou brengen, beroofd
van zingeving in elk schaduwwoord
dat opbeurt en met het heden breekt en
rust kleurt in het overvolle hoofd.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 Ik kan verdragen dat je hier niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 de ijzers uit het vuur van licht
en schaduw van de onleesbare dood…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 Hier huist een uniek ontwerp,
lijdend van een lang bezinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
Nog voor haar stem zich verder
kon verheffen,werd zij door
overmacht gekooid, verwoei
haar kracht in een verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Alle revoltes van de wereld wissen
de smart van moeders niet,
alle vooruitgang verhindert niet
dat ik dictators haat, ook die in
mijzelf, ongewenste waarheden
doen mij de nacht verbleken
ik ben het dier dat nog nooit een
moord heeft begaan, soms toch in
gedachten stond die stap vooraan,
dan hecht bloed aan beide handen tot
ik het…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen,
eens zullen we van elkaar drinken,
misschien ben ik morgen al te oud, om
even bij je stil te staan, voor je me
verlaat, beloften na te komen in de
schaarse tijd die de dood…
Loterij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
521 Ik word niet goed van al die loterijen,
Wat dat niet aan papier en porto kost…
Met die haast wekelijks ontvangen post
Kan ik hier thuis mijn straatje mee plaveien.
Mijn statement nu, mijn allernieuwste motto:
Weg met de loterijen en de lotto!…
wat moet ik nu?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.061 ik kan niet slapen:
m'n gedachten gaan uit naar één persoon.
één persoon waar ik van hou.
één persoon waar ik bij wil zijn.
mijn hart wil ik geven aan hem,
aan hem de jongen van mijn hart.
ik geef de jongen mijn hart
maar ik krijg niks terug.
zijn hart is al weg,
al weg naar een ander:
een ander beter dan ik.…
Zonder woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
467 Zonder woorden lijk je
dood. lijk je in een
gesloten cocon te existeren.
Monddood en ook erg bloot zonder
al die woorden waarin je als
mens had kunnen excelleren.
Taal is een openbaring die
zich in woorden manifesteert.
Gerangschikt kan de taal in
klanken kleuren als ieder
woord iets persoonlijk
eigens in zijn kern beweert.…
Vliegende consumptie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Een jaar van verdriet, overal
Doden te betreuren
want tijd doet geenszins pas op de plaats
Gelijk aan alle vleermuizen
>>>
Het verdriet dat overheerst, overal
Daar waar (jonge) levens zijn gestopt
Wij kunnen niet meer dan afvragen:
WAAROM?…
Anders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
683 Iedereen wil zo graag anders zijn
Dat de persoon die een gelijke zoekt
Niemand kan vinden…
die ene
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.548 Jij bent die ene
Die ene waarvan ik hou
Jij bent die degene
degene die ik vertrouw
jij bent die persoon
die persoon die ik ken
jij bent die ene
die ene die ik verwen
jij bent de enige
de enige die mij laat zweven
zonder jou
kan ik echt niet meer leven…