21928 resultaten.
Mijn eigen weg.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Mijn eigen zelf bijstaan..
Mijn eigen weg inslaan...…
De hemel is van klei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
488 O jij voortvluchtige mens
mijn noorderlicht is je beschermer
synthese van zovele gezichten
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer en betaalt
werd met vernietiging terug tot
voor wat je schatplichtig was
het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, het huis de
luiken sloot, het zonlicht zweeg,
je dacht het aardse licht…
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood van elke vlinder, die
het kind zijn respecteert, nooit sterven
zal maar ontpopt zich in de cocon van
elke eerlijke vinder naar eigen…
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
Eigen Melkweg ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 in - en uitgang van z’n tijd,
droomplaats als tijdloods
onderkomen, gelooft de
Melkweg die hem is belooft
dat de sterren waar hij zich
moeiteloos mee verbinden kan
voordat door het tikken van de klok
van z’n fantasie wordt beroofd,
stipje aan de hemelse vooruitgang,
verankerd in het mondiale onvermogen,
ontmoet hij het vuur aan eigen…
Mijn eigen mythe?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd
gesmoord in twijfel
lijkt alles subjectief, het
pad alleen te gaan over
een blanco pagina van
het laatste hoofdstuk
eeuwenoud geluk geëtst
op perkament wordt
het snel een eigen mythe,
maar altijd weer cursief,…
Mijn ding doen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 wil gewoon doen mijn eigen ding.…
Vraag aan Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
777 van vind
Is niet belangrijk
Ieder heeft
Zijn eigen pad
Kan U me een beetje
Helpen Sint
Trudie…
De wereld
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
712 En het eigen gelijk
Hoe lang gaan we het nog goed vinden
Dat onvolwassen pubertjes
Onze wereld in de fik steken
Nooit
Meer
Never
Again
Toch?…
Verkeerde pad
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.178 De wereld naar je eigen hand zetten
en er achter komen
dat je eigen visie niet geweldig is...
Niet geboren voor je eigen geluk
maar voor het geluk van anderen.
Iedereen gelooft erin ....maar ik niet.…
De wereld van zienden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
906 Heerlijk zo open
de wereld inkijken
met ogen die even niet
doen waar ze op lijken
in horen
werd je geboren en
in het ontdekken van
eindeloos veel blinde vlekken
wist je met temperament
een eigen plek te bezetten
jij verrijkt de wereld van zienden
met andere handen en oren…
De magie van kaarsen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
852 Twaalf kaarsen branden
rondom
de woorden die ik schrijf
de draak
bewaakt mijn elfen
in de kamer waar ik verblijf
vele vlammen dansen
als magische wezens
mijn wereld in
hun eigen taal
ieder een eigen verhaal
tekens een nieuw begin…
broer
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
4.243 over drie jaar
volg ik je
de wijde wereld in
broertje,
zul je me vertellen
wat zijn de gevaren
daar in de grote wereld?…
Ik droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
62 Omdat de wereld liefdeloos slecht is
eigen liefde en eigenbelang
Dus blijf ik maar dromen op waarheid
een droom die de mensen bevrijdt…
Decorstuk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 ze bevolken
van wie je na een tijd niet meer weet
of ze kennissen van je zijn
maar de eigen beelden nestelen zich
in je hoofd, ze passen er precies
terwijl de wereld ongemakkelijk is…
altijd kiert de wereld
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
638 jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn…
Eiland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
595 Als kind droomde ik
van een eiland
afgebakend en klein
ooit zou dat
mijn wereld zijn
mijn eigen creatie
warm en veilig
zelf gekozen isolatie
mijn eigen ik...heilig
Na jaren van dwalen
ben ik weer aanbeland
bij mijn innerlijk kind
terug op mijn eiland
wetende dat ik hier
mijn rust wel vind…
De Adolescent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De Adolescent
Zoeken naar z’n eigen ik
In een wereld vol onzekerheden
De zoektocht is een lange weg met vele kronkels
Maar uiteindelijk is er de stip aan de horizon…
IK EN DE WERELD, DE WERELD EN IK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
846 Ik kan de wereld wel aan
maar de wereld mij niet!…
matig u
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
716 stapel ergernis
tot het de strot uitkomt
aanbid uw kwelgeesten
noem uw nederigheid
geloof in het ware der woorden
eerbiedig ze als uzelf
nijg gelaten moede hoofden
neem très au serieux d’authoriteit
in majeure minzaamheid
erkent uw minderheid
tegen getal grof gebral
regels zijn voor bestwil
algemeen strekt het belang
neem in droom…
Je kunt je afvragen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
399 Je kunt je afvragen
welke pennenstreken
hoeveel zinnenstreling
geschreven per dag
hij nu weer bedacht
elke keer nodig heeft
om voor tenminste
vandaag en zichzelf
het bewijs te leveren
dat hij wel echt bestaat.
Ik ken geen twijfel
over zijn bestaansrecht
welke trekken zijn
gedreven karakter
en persoonlijkheid
nastrevenswaardig
of overbodig…
Van jou pad af
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Jou pad, jou leven
Zwaar op mijn schouders
Is niet van mij
Ik geef het jou terug
Het is niet van mij
Het is niet mijn probleem
Ik geef het jou terug
Ik ga van jou pad af
Ruimte maken
Voor de weg naar mijn eigen pad…
Je pad
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Volg je
Eigen pad
En laat
De ander los
Zodat die ook
Zijn eigen pad
Kan bewandelen…
Mijn eigen weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Ik was
Mijn pad
Aan het zoeken
Op jou pad
Verdwaald
Het was
Niet mijn pad
Nu mijn eigen
Pad gaan
Bewandelen…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik ben een ziel, geen grens, geen hiërarchie,
een ademtocht van oorsprong, een stroom in harmonie.
Geen ziekte, geen waan, maar een weten zo stil,
een fluistering die zegt: “Je bent wie je wil.”
Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.
Ik zag de aarde van boven, niet meer dan een bal…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 kon ik maar
knielen voor
de leegte van het kruis
bidden voor
‘me, myself and I’
mijn lichaam als kluis
een zuiver gewelf om
mijn onbesuisde ik in te huizen
daar waar mijn geest rondwaart
tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk…
eigen huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
344 en -geslagen
op de vestingwallen van zijn
tot tempel verlichte keet
niemand die hem daar zal dwingen
ooit nog een dril te ondergaan
omdat hij stevig kan staan
op zijn eigen funderingen…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 Misschien ben ik niet de mooiste
man in het onverdroten voorjaarslicht
maar mijn intelligentie spreekt boekdelen
er is een artikel in een encyclopedie
over mijn nijverheid geschreven
om orde in de chaos te scheppen deel ik
handtekeningen uit aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan…
liefdevol genegeerd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
240 “Hier heb jij mij laten zweven”
schreeuwt ze
en zoekt er betekenis bij
als een daad van stilstand in het al
nog los van haar lichtzinnige tegenkracht
stijgt hij hardop
als de tijd het toelaat
en hij nooit op niks kan reageren
voorbij de rationele oneindigheid
wordt hij voor de vuist weg
liefdevol genegeerd.
“Hier liet je me sterven”
fluistert…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…