12116 resultaten.
Roeping
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
947 Ieder licht – hoe fragiel ook –
heeft een motief, een beeld
dat het nastreeft en met verve
wil voegen tussen dingen
die al diep geworteld zijn.
De mens – hoe ijverig ook –
hoeft niets te doen dan te zien
te ontvangen en open te staan
voor de elementen die kiemen
en gedreven willen groeien.…
Zijden Draden.
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
3.272 Hoger, dunner, fragiel.
Lieten mij zweven tot net boven het gras,
geen angst meer, tot ik viel.…
Blikvanger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
490 best jou steeds
maar weer te vangen
je lijnen spelen pingpong
in de piste van mijn hoofd
kom toch binnen
klim mijn trapeze in en
nestel er een salto
net achter mijn wimpers
mijn netvlies heb ik
schoongeveegd, mijn iris
volgeschonken
rakelings, zo mag je gaan
langs glasvochtige hoeken
mijn vangnet zal
mascarazwart jouw val
fragiel…
Mug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.292 Futiele naald, fragiele vliegmachine
wiens stiekem drenzen op mijn zenuw kauwt;
minieme nachtmerrie met cellofanen wiekjes
uit chips en microdraad gebouwd.
O dracula, aërodynamisch vormgegeven,
je plat slaan is een zonde tegen 't leven:
dus kruip ik weg in laken, rook en net.…
Woordenhoning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
693 Is er hier iemand die mij kan vertellen
wat ik hier aan het doen ben
terwijl de tijd verstrijkt
speelt het zoete leven
theater zonder winstoogmerk
met armoede en stilte
na een flinke regenbui
openbaart zich fragiel de zon
de dag breekt eindelijk open
heldere lichtvlekken dansen
met schaduwen door de wind
ik lees steeds nieuwe gedichten…
HET KIND
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
635 Het kind praat.
Wie gaf het de woorden?
Het kind gaat.
Wie gaf een weg?
Het kind gedraagt zich.
Wie gaf het zijn normen?
Het kind zoekt.
Wie laat het vinden?…
rode rozen in woestijnen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
926 ze strijkt
met pen
teer teder
zwijgend
precies concies
op perkament
fragiele streepjes
trillen
van zonder
woestijnen eeuwige
stilte
verlaten verlangens
zanden verstuiven
bloem en palm
zij tooit zich
in roos in jurk
eeuwig haar zand
nomaden
zwerven
zwijgend
langs haar
haar rode rozen
ogen geloken
versluiering
zware gewaden…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 gegaan
gevallen en dan terug
gestuiterd, ongewenst als hij was
daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van zijn dromen
fragiele…
klein wonder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
694 -ode aan een viooltje-
niet te geloven hoe jij
in die smalle ruimte
tussen twee plavuizen
jezelf naar boven stuwt
een schamele plek in
het zonlicht bevecht
waar jij zo fragiel als
je bent de kunst van
overleven verstaat
waarom je hier elk jaar
weet te ontluiken, zo
trouw je stekje vindt
zolang de zomer duurt
zo sierlijk…
Waar ik leefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.106 Zachte ogen kijken me aan
oud en fragiel
maar nog steeds teder
bijna een moeder
was jij
daar waar ik leefde
Geluiden van weleer
dwarrelen neer
prompt verloren
ooit bevlogen woorden
nu slechts bestemd
voor dovemansoren
En straten lijken kleiner
alsof alles terugdeinst
voor zoveel verleden
mijn ouderlijk huis nu gesloten
als een winkel…
en iemand die nog hunkerde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 die namiddag liepen we
hand in hand over de boulevard
langs het meer
hees fluisterde je van liefde
van immer samen
fragiel elk woord
stil je adem
kabbelde water
en ik zweeg
met laag de zon
nog lager
rilde je
in mijn armen
terug bij Fritz
jij een Kafee Lutz
ik een whisky
en extra viltjes
voor mijn woorden
maart was koud…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.959 bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat verwoest uit mij buitelt, dovend en fragiel…
O n g e k u n s t e l d
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
909 Zie het ontwapenend kind
dat bloemen zorgvuldig plukt
een waar stukje geluk
als ze de allermooiste vindt.
Bekoorlijk is zij in 't licht
van haar schoonheid niet bewust
straalt ze vol levenslust
een glimlach op haar gezicht.…
Hoera, Het Is Een Jongen!
snelsonnet
2.6 met 11 stemmen
954 Nee, Famke wil geen roze en geen blauw,
Haar baby’tje behoort tot de neutralen,
Het kind mag later het geslacht bepalen,
En maakt dan zelf de keuze: man of vrouw.
Straks wordt zijn penis er eerst afgedraaid,
En als hij groot is er weer aangenaaid.…
Schrijven...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 En al waren we maar kleine kinderen,
wij hielden veel van haar.…
mijn kind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
582 ik weet niet meer
dat jij er niet was
dat je nog niet bestond
in de stilte van de nachthemel
kan ik de aarde
niet meer verdragen
het kleine leven
zal als de doden
niet weerkeren
rouwen kan ik niet
in ijstijden is de lente
een slechte leugen
de winter eindigt niet
je onschuld je tederheid
kan ik niet vergeten
in deze kille…
't beurt in de porseleynkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
714 wat doet de doordraver
op het dichtersveld
anders dan
piet lutten
zich zelf oppoetsen
met fragiele woorden
van echte dichters
met gevoelens
dichters zij zoeken
worden bezocht
door woorden
om secuur
te verwoorden
wat krinkelend dicreet
hun binnentuin beleeft
de doordraver oh neen
hij draaft 'r dwars door heen
navrant gescheurd …
over bloesem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
972 zoals op vroege japanse prenten
tederheid tot zijn recht komt
en mij telkens in vervoering brengt
zo zou ik willen dichten
in ogenschijnlijk fragiel woordgebruik
dat stand houdt door de eeuwen heen
maar degelijke hollandse dichters
maken dikwijls vierkante gedichten
in louter hoekige zinnen
waarmee ik niet wil zeggen
dat de verzen niet…
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Na de zoveelste pikzwarte nacht vol pijn
verschijnt er in de verte een bijna onzichtbaar lichtje
De nacht die koud en eenzaam was,
vol littekens van de scherpe scherven
gevormd door gebroken dromen,
heeft eindelijk een nieuwe uitdaging gevonden
in het geruisloos één worden met het fragiele schijnsel
dat zich diep in de donkerste hoeken
bijna…
Zijden draad
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.695 Geluk is als een zijden draad
fragiel en niet te zien
geluk zit in een kleine geste
heeft u die al gezien?…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 Hoe fragiel en teer ze ook zijn.
Woorden die een ander niet horen.
Een zang van rustige melodieën en harde klanken.
Worden overwonnen.
Een stilte snijdt.
In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
kinderen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
2.643 Zo’n stap zet je gewetensvol
Je kiest voor liefde geven
Ervaring heb je dan nog niet
Maar samen weet je zeker
Dat je een toekomst ziet
Dat je een keuze hebt gemaakt
Voor nieuw beginnend leven
En als de ouders terugzien
op de opgegroeide kinderen
die zelf hun keuzes maken
bedenken ze,
hoop ik,
laat ze hun gang maar gaan
bemoei je er…
kind zijn
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.993 Zodat we weer op de goede weg zitten
en je weer een kind van vier jaar mag zijn.…
Kind
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.540 Lief kind, jij kent nu nog geen zorgen
maakt je niet druk over straks of morgen
jij leeft jouw leventje van iedere dag,
met jouw lief snoetje, guitig is jouw lach.
En ik benijd je zo lief kind
omdat ik steeds in jou terug vind
zoals ik eenmaal was.…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
Kinderen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.927 De kinderen zijn 't huis uit,
we zijn dus alleen,
met alleen de kleinkinderen
af en toe om ons heen.
't Was even wennen
in 't begin
toen de eerste
de deur uitging.
En nu, nu weten we niet beter meer,
we zien ze om beurten
een enkele keer,
ze hebben 't druk
en leiden hun eigen leven
Maar waar zijn die kleintjes
toch gebleven?…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.929 Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.
Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel,
herkende ik, was van mij.
En toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.…
Kind
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.629 Kinderen zijn hinderen,
wordt wel eens gezegd.
't Liefst kwam ik morgen,
verlost van al mijn zorgen,
in het 'kinder-rijk' terecht !…
KINDERLIJK
poëzie
4.2 met 117 stemmen
24.245 Constantijntje, ’t zalig kijntje
Cherubijntje, van om hoog,
D’ijdelheden, hier beneden,
Uitlacht met een lodderoog.
Moeder, zeit hij, waarom schreit gij?
Waarom greit gij, op mijn lijk?
Boven leef ik, boven zweef ik,
Engeltje van ’t hemelrijk:
En ik blink’ er, en ik drink er
’t Geen de schenker alles goeds
Schenkt de…