909 resultaten.
Blonde lokken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Vogels kwinkeleerden spontaan,
Honden blaften haar vrolijk aan,
Poesjes gaven d’r benen kopjes,
En ik was met haar in m’n nopjes,
Wijl zij lachte lief naar mij,
Toen ik zachtjes tegen haar zei,
Dat zij voor mij de schoonste is,
En ik mij daarin niet vergis.…
Gebed met zwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 er brandden
lichtjes in je ogen
ze twinkelden
ondeugend snel
lichtten op in
kleurrijke bogen
hemelwaarts
ontzettend fel
in gebed
met zwart
leefden zij van
jouw gebeden
die troostende
compassie gaven
uit de warmte
van je hart
mensen die al
zwaar hadden
geleden voor
wie de wereld
geen liefde had
konden nu ook
eindelijk in…
Pokerden met lichtsnelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik doodde de tijd
speelde met zon
maan en sterren
dag en nacht
om de eeuwigheid
wij pokerden
met lichtsnelheid
het heelal
werd de inzet
god onze scheids
wij hebben
de bank laten springen
zwarte gaten gaven oerknal
en schepping weer prijs
wij wonnen het aards paradijs…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Bijdehandje ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik zag ze
spelen met zand
in overvloed op strand
een licht
misverstand over
emmertje en schepje
water en gieter
gaven al snel
het eerste piepen
ook de kleurkeuze
hield niet zo
heel lang stand
toen ik even niet keek
had bijdehandje ik
alle spullen ingepikt
heb het opgeruimd
wat bleef was zand
zij speelden hand in hand…
Schatten aan herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 het was rust
die samenbracht
toen wij jouw as
met het hare deelden
een vleugje wind
droeg jou zacht
naar de lach
die jij goed kende
die jullie elkaar gaven
in het samen dragen
van het leven
dat was aangegaan
hier rusten
schatten aan herinnering
zij leiden ons bestaan
terwijl hun zielen verder gaan…
Diva
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
768 herkennen in mij
doorlopen in straten
is een gave
die ik vervloek
op zoek
naar jou
kan niet meer
loop weg
loop weg van het
verlangen
het verlangen van jou en mij
help me schrijven
dat boek
over ons twee
geluk is lijden
jij weet…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
Loslaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
775 Alles moeten we lossen,
alles laten gaan
wat ons maakte tot ik,
tot die ene die we zijn
of dachten te zijn:
de talenten en gaven,
de radeloosheid en de pijn.…
Als ze leest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Als ze leest neem ik afstand
en kijk ik door kieren van deuren
naar haar neusvleugels en wimpers
die zich nauwelijks verroeren
het omslaan van de bladen, er is geen ritme
we streven naar gave roerloosheid.…
Stukjes huis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
450 ik wist dat
als de luiken
door het eerste
licht en warmte
de nacht
ontsluitten
zij langzaam in
opengaan de wereld
toestemming
gaven om
voorzichtig binnen
te dringen
daar waar alle
deuren kierden om
met stukjes huis
de kamers in
aparte stijl te
kunnen versieren
een warme
meegaandheid
vroeg om vriendelijke
bevestiging
van deze…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
Vingers om te geven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 de aangeboden hand
toont openheid
vingers om te geven
je lach
straalt blijheid
over samen eten
ogen spiegelen zon
in blauwe lucht
vol zomerse verlangens
zacht speelt licht
in bruine tint
over je gave wangen
heb je lippen aangeraakt
de hemel proeven
staat helaas niet op de kaart…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
Zo wil ik zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zo wil ik zijn
een schilder die een kaal canvas
omtovert tot een fleurig landschap
of gewoon tot een oude regenjas
zo wil ik schrijven
als de dichter die een blanco vel papier
weet te vullen met zijn gave te boeien
door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier
of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien
zo wil ik zijn
een mens…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de gave…
Vrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Vrede is een gave van mij aan jou.
Vrede is een geschenk voor ieder die rust zoekt.
Wie vrede sticht sluit een verbond met de harmonie.
Vrede is een ontworsteling.
Vrede, diepste verlangen van een mens.
Geluid van alle tijden.
Tilt ons op en brengt ons thuis bij God .…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 Hem droegen ze
levend en dood, de moeder droegen ze
ook, maar die wankelde zo alsof de dragers
er de brui aan gaven. Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend
bleef klimmen en dalen.
--------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.
Witter dan wit zijn de duizenden graven
en het gras is nooit korter geschoren geweest.…
Zonder geijkte waarheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 een mysterie
is niet te ontrafelen
toch heb jij de gave het
in een ander licht te plaatsen
een nieuwe kijk
zonder geijkte waarheden
jouw benadering
zet zoden aan de dijk
jij ontneemt zijn
virtuele vleugels
geeft religie en geloof
een ander perspectief
leent hoop een
hechte basis in vertrouwen
en weet dat liefde is
om samen van…
Vrijheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 Vrijheid is ook dankbaarheid aan hen
die hun leven gaven voor onze vrijheid.
-----------------------------------------------------------
Dit gedicht is opgenomen in de bundel VREDE IN DEN HAAG.…
ZELFDODING
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.921 Je zelf doden:
zelfdoding
is een recht
en geen
misdaad
geen moord
dus geen
zelfmoord
geen gunst
maar een
een eigen gave
een eigen talent
wat respect
verdient
maatschappelijk
en een pil
praktisch
voor een
mooie levensafronding
Dan blijven tenminste
de treinen
ongestoord rijden!…
Blindelings
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 nabij
doch in beton gegoten
een anti climax
heb ik de dodendrank
zelf ingegoten
of kijk ik mank
door ijzige emotie
wat was de liefde slank
of was het verbeelde negatie
de nacht was hel verlicht
het etmaal zonk weg
in de herhaling
de put gegraven
met modder gedicht
of was ik naief
mijn eigen dief,
mijn ziel opgelicht
met verboden gaven…
In angst gevangen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
522 Aarde wacht heel stil
reactie uit haar lichaam
terug wat we haar gaven.…
Het ruisen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 Ja, ik word zo blij van het ruisen mijn kind
de geur van de lente die ons intens bemint
je voelt de wind ook over de grasvelden gaan
de gaven van liefde komen ja ook hier stilaan.…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…