Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Blonde lokken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
Vogels kwinkeleerden spontaan, Honden blaften haar vrolijk aan, Poesjes gaven d’r benen kopjes, En ik was met haar in m’n nopjes, Wijl zij lachte lief naar mij, Toen ik zachtjes tegen haar zei, Dat zij voor mij de schoonste is, En ik mij daarin niet vergis.…
Joris Olivier15 september 2025Lees meer >

Gebed met zwart

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 406
er brandden lichtjes in je ogen ze twinkelden ondeugend snel lichtten op in kleurrijke bogen hemelwaarts ontzettend fel in gebed met zwart leefden zij van jouw gebeden die troostende compassie gaven uit de warmte van je hart mensen die al zwaar hadden geleden voor wie de wereld geen liefde had konden nu ook eindelijk in…

Pokerden met lichtsnelheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
ik doodde de tijd speelde met zon maan en sterren dag en nacht om de eeuwigheid wij pokerden met lichtsnelheid het heelal werd de inzet god onze scheids wij hebben de bank laten springen zwarte gaten gaven oerknal en schepping weer prijs wij wonnen het aards paradijs…
wil melker29 oktober 2011Lees meer >

stek

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
dikwijls kom ik door dit kleine dal eigenlijk een plek van niemendal er loopt alleen een ruige beek de wind komt hier vaak schuilen hier bloeit de vlier en wilde rozen ik haak dan even af en luister naar het rijzig gras hoe kan een merel ooit die gave stek met rozebottels voor een tuin inruilen…

Bijdehandje ik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik zag ze spelen met zand in overvloed op strand een licht misverstand over emmertje en schepje water en gieter gaven al snel het eerste piepen ook de kleurkeuze hield niet zo heel lang stand toen ik even niet keek had bijdehandje ik alle spullen ingepikt heb het opgeruimd wat bleef was zand zij speelden hand in hand…

Schatten aan herinnering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
het was rust die samenbracht toen wij jouw as met het hare deelden een vleugje wind droeg jou zacht naar de lach die jij goed kende die jullie elkaar gaven in het samen dragen van het leven dat was aangegaan hier rusten schatten aan herinnering zij leiden ons bestaan terwijl hun zielen verder gaan…
wil melker1 november 2013Lees meer >

Diva

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
herkennen in mij doorlopen in straten is een gave die ik vervloek op zoek naar jou kan niet meer loop weg loop weg van het verlangen het verlangen van jou en mij help me schrijven dat boek over ons twee geluk is lijden jij weet…

Innig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Grote gebaren wilde lokken ronde borsten korte rokken rode lippen zachte handen kousen benen gave tanden guitige ogen zwarte schoenen warm lijf heerlijk zoenen openlijk flirten innig dansen ritmisch opgaan gegrepen kansen…
LadyLove7 januari 2013Lees meer >

Loslaten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Alles moeten we lossen, alles laten gaan wat ons maakte tot ik, tot die ene die we zijn of dachten te zijn: de talenten en gaven, de radeloosheid en de pijn.…
Adeleyd19 juni 2016Lees meer >

Als ze leest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Als ze leest neem ik afstand en kijk ik door kieren van deuren naar haar neusvleugels en wimpers die zich nauwelijks verroeren het omslaan van de bladen, er is geen ritme we streven naar gave roerloosheid.…

Stukjes huis

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 450
ik wist dat als de luiken door het eerste licht en warmte de nacht ontsluitten zij langzaam in opengaan de wereld toestemming gaven om voorzichtig binnen te dringen daar waar alle deuren kierden om met stukjes huis de kamers in aparte stijl te kunnen versieren een warme meegaandheid vroeg om vriendelijke bevestiging van deze…
wil melker16 augustus 2023Lees meer >

verwoording

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
uit witte weerbarstige klei groeit breekbaar porselein ontstaan uit water en aarde hoor het ritselen van de goede gave verweesd in Pandora’s doos laat ontroering stromen als de kleine mond zich naar mama’s aaah en oooh in trappelende verwoording vormt uit weerbarstige witte klei groeit breekbaar porselein…

Zwart geboren

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
Haar handen zwart gaven af gewend te geven klauwen vingers gekromd in taal haar eigen taal waar strak een omweg maakt en letters niet meer drukken op verloren ooit wordt sprakeloos het boek gesloten het hoofd denkt na en geeft grijs de laatste letter voor de punt wanhoop raakt zwijgt zij…
metha17 december 2007Lees meer >

Het donkert

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
het donkert in handen die de wereld met vrede omvatten waar eens muren water een droge doortocht gaven spoelt de tijd met donderend geraas herinneringen naar realiteit weer leven zij met bekende gezichten als vreemden terwijl zij als kind samen speelden nu als vijand die elkaar het land betwisten dat hun vaders ooit deelden…
wil melker18 augustus 2014Lees meer >

Vingers om te geven

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
de aangeboden hand toont openheid vingers om te geven je lach straalt blijheid over samen eten ogen spiegelen zon in blauwe lucht vol zomerse verlangens zacht speelt licht in bruine tint over je gave wangen heb je lippen aangeraakt de hemel proeven staat helaas niet op de kaart…

Nog zijn wij vrienden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 761
leven wolkte voorbij aan een stralend blauwe hemel zagen schaduwen passeren maar zij raakten ons niet gaven slechts een extra accent aan het licht van de zon volmaakt was onze liefde tot dagen gingen korten de lucht zijn kleur verloor en grijs de overhand kreeg nog zijn wij vrienden maar het licht zal nooit meer zo intens…

Zo wil ik zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Zo wil ik zijn een schilder die een kaal canvas omtovert tot een fleurig landschap of gewoon tot een oude regenjas zo wil ik schrijven als de dichter die een blanco vel papier weet te vullen met zijn gave te boeien door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien zo wil ik zijn een mens…

ZIJN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 839
slechts even dobberen wij rond op de golven van de eeuwigheid meer is het niet, meer hoeft het ook niet te zijn of wij hier als steen of plant, als dier of mens ooit eerder waren en weer terug zullen keren, ook dan vervliegen onze levensdagen want slechts even spelen wij met wat kruimels ruimte en tijd meer is het niet, enkel de gave…

Vrede

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Vrede is een gave van mij aan jou. Vrede is een geschenk voor ieder die rust zoekt. Wie vrede sticht sluit een verbond met de harmonie. Vrede is een ontworsteling. Vrede, diepste verlangen van een mens. Geluid van alle tijden. Tilt ons op en brengt ons thuis bij God .…

Ze liepen met kaarsen de berg op

gedicht
2.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 40.980
Hem droegen ze levend en dood, de moeder droegen ze ook, maar die wankelde zo alsof de dragers er de brui aan gaven. Die er waren sloten zich aan bij de stoet: een schare donker en licht die zingend of zwijgend bleef klimmen en dalen. -------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Hester Knibbe20 september 2005Lees meer >

winteroregano

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
we werden gedood, samen met bomen van wind we wensten stilte en gaven zinloosheid een naam niet langer dan eeuwig ik scheurde dagen uit wolken en jij verdreef de dingen naar het verleden naar sneeuwnachten en dicht bij jezelf waar de winter lag, wachtend op geluiden en zeldzame bloemen in het grijsviltige maar voorbestemde…

Afzonderlingen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 639
zeilen gaven een hemel aan het podium in een ruimte van lucht waar stoelen leegte kenden daarboven vaak de ouden van de dag die nu en dan de ogen naar de aarde wendden beneden zat toekomst geringd met gerucht in het gras lyrische zielen afzonderlijk bij elkaar bij het buffet leek het even een gemengd ras…

De schreeuwende stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte, het wanhopige bidden van een vader, een zoon, van hen die wenend van heimwee en pijn hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven. Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon. Witter dan wit zijn de duizenden graven en het gras is nooit korter geschoren geweest.…

Zonder geijkte waarheden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
een mysterie is niet te ontrafelen toch heb jij de gave het in een ander licht te plaatsen een nieuwe kijk zonder geijkte waarheden jouw benadering zet zoden aan de dijk jij ontneemt zijn virtuele vleugels geeft religie en geloof een ander perspectief leent hoop een hechte basis in vertrouwen en weet dat liefde is om samen van…

Vrijheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 836
Vrijheid is ook dankbaarheid aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid. ----------------------------------------------------------- Dit gedicht is opgenomen in de bundel VREDE IN DEN HAAG.…

ZELFDODING

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.921
Je zelf doden: zelfdoding is een recht en geen misdaad geen moord dus geen zelfmoord geen gunst maar een een eigen gave een eigen talent wat respect verdient maatschappelijk en een pil praktisch voor een mooie levensafronding Dan blijven tenminste de treinen ongestoord rijden!…
Jean Fermate24 februari 2012Lees meer >

Blindelings

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
nabij doch in beton gegoten een anti climax heb ik de dodendrank zelf ingegoten of kijk ik mank door ijzige emotie wat was de liefde slank of was het verbeelde negatie de nacht was hel verlicht het etmaal zonk weg in de herhaling de put gegraven met modder gedicht of was ik naief mijn eigen dief, mijn ziel opgelicht met verboden gaven…

In angst gevangen?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Aarde wacht heel stil reactie uit haar lichaam terug wat we haar gaven.…
Pama25 maart 2020Lees meer >

Het ruisen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Ja, ik word zo blij van het ruisen mijn kind de geur van de lente die ons intens bemint je voelt de wind ook over de grasvelden gaan de gaven van liefde komen ja ook hier stilaan.…

gaven in steen de tafelen gelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
de geest heeft haar schepsels gebroken in de bijbel van toen hebben alleen vaderen gesproken zij dachten gods schip te bevaren op golven die onrust bedaarden vergaten de vrouw in het paren offerden zonen uit een aards paradijs brandden de braamstruik gaven in steen de tafelen gelijk is er verschil tussen lichaam en ziel de man…